നായയുടെ വിസർജ്യത്തിൽ നിന്ന് വിരിഞ്ഞ വിപ്ലവകരമായ ചിന്ത; അസ്ഥികളല്ല, ഇനി ചരിത്രം പറയുന്നത് മണ്ണ്!

ഫോസിലുകൾ ഇല്ലാതെ പുരാതന ജീവികളെക്കുറിച്ച് പഠിക്കുക എന്നത് ഒരു കാലത്ത് അസാധ്യമായ കാര്യമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഒരു നായയുടെ വിസർജ്യത്തിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച നിസ്സാരമെന്നു തോന്നുന്ന ഒരു നിരീക്ഷണം എങ്ങനെ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള പുരാവസ്തു ഗവേഷണത്തെ മാറ്റിമറിച്ചു എന്നതിന്റെ ആവേശകരമായ കഥയാണ് എസ്കെ വില്ലേഴ്‌സ്ലെവ് എന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞന്റേത്. അസ്ഥികളോ പല്ലുകളോ ഇല്ലാതെ വെറും മണ്ണിൽ നിന്ന് ജീവന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ വേർതിരിച്ചെടുക്കാമെന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ടെത്തൽ ഇന്ന് മാനവചരിത്രത്തിലെ കാണാപ്പുറങ്ങൾ തേടിയുള്ള യാത്രയിൽ ഏറ്റവും വലിയ കരുത്തായി മാറിയിരിക്കുന്നു.

കോപ്പൻഹേഗൻ സർവകലാശാലയിലെ ഡോക്ടറൽ വിദ്യാർത്ഥിയായിരുന്ന കാലത്ത് വില്ലേഴ്‌സ്ലെവ് നേരിട്ട വലിയൊരു പ്രതിസന്ധി പഠനത്തിനാവശ്യമായ ഫോസിലുകൾ ലഭ്യമല്ല എന്നതായിരുന്നു. 2000-ത്തിലെ ഒരു ശരത്കാല ദിനത്തിൽ ഒരു നായ മലവിസർജ്ജനം നടത്തുന്നത് കണ്ടപ്പോഴാണ് അദ്ദേഹത്തിന് ആ വിപ്ലവകരമായ ചിന്ത ഉണ്ടായത്. വിസർജ്യത്തിൽ ഡിഎൻഎ അടങ്ങിയിരിക്കാമെങ്കിൽ, കാലപ്പഴക്കത്തിൽ മണ്ണിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്ന പുരാതന ജീവികളുടെ ഡിഎൻഎയും അവിടെത്തന്നെ അവശേഷിക്കുന്നുണ്ടാകില്ലേ എന്നതായിരുന്നു ആ ചോദ്യം. ഇത് ശരിയാണെങ്കിൽ വിലയേറിയ മ്യൂസിയം മാതൃകകൾ ഇല്ലാതെ തന്നെ ഭൂതകാലത്തെ അറിയാൻ കഴിയുമെന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

തുടക്കത്തിൽ സ്വന്തം പ്രൊഫസർമാരുടെ പരിഹാസമാണ് വില്ലേഴ്‌സ്ലെവിന് നേരിടേണ്ടി വന്നത്. ഇത്രയും മണ്ടത്തരമായ ആശയം കേട്ടിട്ടില്ലെന്ന് അവർ വിധിയെഴുതിയെങ്കിലും 2003-ൽ സൈബീരിയയിലെ 400,000 വർഷം പഴക്കമുള്ള മണ്ണിൽ നിന്ന് സസ്യങ്ങളുടെയും ജന്തുക്കളുടെയും ഡിഎൻഎ വേർതിരിച്ചെടുത്തുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം ലോകത്തെ ഞെട്ടിച്ചു. തുടർന്ന് ന്യൂസിലാൻഡിലെ ഗുഹകളിൽ നിന്ന് വംശനാശം സംഭവിച്ച ‘മോവ’ പക്ഷികളുടെ ഡിഎൻഎ വെറും മണ്ണിൽ നിന്ന് കണ്ടെത്തിയതോടെ ഗവേഷകർ ഫോസിലുകൾക്ക് പകരമായി അവശിഷ്ടങ്ങളിലേക്ക് ശ്രദ്ധ തിരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ഇന്ന് രണ്ട് പതിറ്റാണ്ടുകൾക്ക് ശേഷം, പുരാതന മണ്ണിലെ ഡിഎൻഎ അഥവാ ‘സെഡാ ഡിഎൻഎ’ പഠനം ശാസ്ത്രലോകത്തെ ഏറ്റവും ആവേശകരമായ ഒന്നായി മാറിയിരിക്കുന്നു. അസ്ഥികളിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്ന ലബോറട്ടറികൾ ഇന്ന് ഗുഹകളിലെ അഴുക്കിന്റെ പാളികൾ പരിശോധിക്കുന്നു. 2022-ൽ ഗ്രീൻലാൻഡിലെ രണ്ട് ദശലക്ഷം വർഷം പഴക്കമുള്ള അവശിഷ്ടങ്ങളിൽ നിന്ന് ഡിഎൻഎ വേർതിരിച്ചെടുത്തതാണ് ഈ മേഖലയിലെ ഏറ്റവും പുതിയ ചരിത്രം. ഒരു വലിയ നീല സമുദ്രം പോലെ അനന്തമായ സാധ്യതകളാണ് ഇതിലൂടെ മുന്നിൽ തെളിയുന്നത്.

മനുഷ്യപരിണാമത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനത്തിലാണ് ഈ സാങ്കേതികവിദ്യ ഏറ്റവും വലിയ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയത്. നമ്മുടെ പൂർവ്വികരായ നിയാണ്ടർത്തലുകളെയും നിഗൂഢരായ ഡെനിസോവന്മാരെയും കുറിച്ചുള്ള സുപ്രധാന വിവരങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്താൻ സെഡിമെന്ററി ഡിഎൻഎ സഹായിച്ചു. പലപ്പോഴും ഇവരുടെ അസ്ഥികൾ കണ്ടെത്തുക പ്രയാസമാണെങ്കിലും അവർ വസിച്ചിരുന്ന ഗുഹകളിലെ മണ്ണിൽ അവരുടെ സാന്നിധ്യം ഡിഎൻഎ രൂപത്തിൽ ഇന്നും അവശേഷിക്കുന്നു. സെഡിമെന്റ് ഡിഎൻഎ ഇല്ലാതെ ഈ വംശങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുന്നത് അസാധ്യമാകുമായിരുന്നു.

സൈബീരിയയിലെ ഡെനിസോവ ഗുഹ ഇതിനൊരു മികച്ച ഉദാഹരണമാണ്. ഏകദേശം 700 ഓളം മണ്ണ് സാമ്പിളുകൾ പരിശോധിച്ചപ്പോൾ, ഫോസിൽ തെളിവുകൾ പറയുന്നതിനേക്കാൾ 30,000 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് തന്നെ നിയാണ്ടർത്തലുകൾ അവിടെ എത്തിയിരുന്നുവെന്ന് വ്യക്തമായി. വെറും അഴുക്കിന്റെ പാളികൾക്കിടയിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച വിവരങ്ങൾ ആധുനിക മനുഷ്യരുടെ കുടിയേറ്റ ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പുതിയ അറിവുകളും നൽകി. ഗുഹാചിത്രങ്ങൾ വരച്ച കലാകാരന്മാരെയും ശിലായുധങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചവരെയും തിരിച്ചറിയാൻ വരുംകാലങ്ങളിൽ ഈ രീതി ഉപകരിക്കും.

ടിബറ്റൻ പീഠഭൂമിയിലെ ബൈഷിയ കാർസ്റ്റ് ഗുഹയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രഹസ്യങ്ങൾ പരിഹരിക്കാനും ഈ സാങ്കേതികവിദ്യ സഹായിച്ചു. 1980-ൽ അവിടെ നിന്ന് ലഭിച്ച ഒരു പുരാതന താടിയെല്ല് ആരുടേതാണെന്ന് വർഷങ്ങളോളം തർക്കമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ 2020-ൽ ഗുഹയിലെ മണ്ണിൽ നിന്ന് ഡെനിസോവൻ ഡിഎൻഎ കണ്ടെത്തിയതോടെ ആ നിഗൂഢതയ്ക്ക് വിരാമമായി. സൈബീരിയയ്ക്ക് പുറത്തും ഡെനിസോവന്മാർ വസിച്ചിരുന്നു എന്നതിന് ഇതോടെ ശാസ്ത്രീയമായ തെളിവ് ലഭിച്ചു.

മണ്ണിൽ നിന്ന് മനുഷ്യ ഡിഎൻഎ കണ്ടെത്തുക എന്നത് എളുപ്പമുള്ള കാര്യമല്ല. മണ്ണിലെ സൂക്ഷ്മാണുക്കളുടെ വൻതോതിലുള്ള ഡിഎൻഎ ശേഖരത്തിൽ നിന്ന് മനുഷ്യ ജനിതക വസ്തുക്കൾ വേർതിരിച്ചെടുക്കാൻ ‘മോളിക്യുലാർ ഫിഷ് ഹുക്കുകൾ’ അഥവാ പ്രോബുകൾ ഗവേഷകർ ഉപയോഗിക്കുന്നു. മനുഷ്യ ജീനുകളെ മാത്രം ആകർഷിക്കുന്ന ഈ പേടകങ്ങൾ വൈക്കോൽക്കൂനയിൽ നിന്ന് സൂചി എടുക്കുന്നതുപോലെ കൃത്യതയോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. സ്വാന്റേ പാബോയെപ്പോലുള്ള നോബൽ ജേതാക്കൾ ഇതിനായി അത്യാധുനിക രീതികൾ വികസിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.

Also Read:ലാവ തിളച്ചുമറിഞ്ഞ തീഗോളത്തിൽ നിന്നും ഇന്നത്തെ സുന്ദര ഭൂമിയിലേക്ക്; നമ്മൾ അറിയാത്ത ആ പഴയ കഥ

കോശങ്ങളിലെ ഊർജ്ജ കേന്ദ്രമായ മൈറ്റോകോൺട്രിയയിൽ നിന്നുള്ള ഡിഎൻഎ ആണ് മണ്ണിൽ കൂടുതൽ കാണപ്പെടുന്നത്. ഇത് കണ്ടെത്താൻ എളുപ്പമാണെങ്കിലും ജനസംഖ്യാ ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ചും ലിംഗഭേദത്തെക്കുറിച്ചും പൂർണ്ണമായ അറിവ് നൽകാൻ ഇതിന് കഴിയില്ല. അവിടെയാണ് ന്യൂക്ലിയർ ഡിഎൻഎ പ്രസക്തമാകുന്നത്. മൂന്ന് ബില്യൺ അക്ഷരങ്ങൾ അടങ്ങുന്ന ന്യൂക്ലിയർ ജീനോം വിശകലനം ചെയ്യുന്നതിലൂടെ മാതാപിതാക്കളിൽ നിന്നുള്ള പാരമ്പര്യവും വംശീയമായ സങ്കലനങ്ങളും കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കുന്നു.

ന്യൂക്ലിയർ ഡിഎൻഎ വേർതിരിച്ചെടുക്കുന്നതിനായി ബെഞ്ചമിൻ വെർനോട്ടിനെപ്പോലുള്ള ശാസ്ത്രജ്ഞർ ദശലക്ഷക്കണക്കിന് പ്രോബുകൾ അടങ്ങുന്ന സങ്കീർണ്ണമായ രീതികൾ ആവിഷ്കരിച്ചു. സ്പെയിനിലെ ഗലേരിയ ഡി ലാസ് എസ്റ്റാറ്റുവാസ് എന്ന ഗുഹയിൽ നിന്ന് ഇത്തരത്തിൽ വിവരങ്ങൾ ശേഖരിച്ചപ്പോൾ, നിയാണ്ടർത്താൽ ജനസംഖ്യയിലെ വൻതോതിലുള്ള മാറ്റങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞു. പത്തുലക്ഷത്തിലധികം വരുന്ന ജനിതക സൂചനകളിൽ നിന്ന് വളരെ ചെറിയ വിവരങ്ങൾ മാത്രം ലഭിച്ചാലും അത് ചരിത്രപരമായ വലിയ അറിവുകൾ നൽകുന്നു.

എങ്കിലും ഈ രംഗത്തെ ഗവേഷകർക്കിടയിൽ വ്യത്യസ്ത അഭിപ്രായങ്ങളുണ്ട്. മണ്ണിലെ എല്ലാ ഡിഎൻഎകളും വായിക്കുന്ന ‘ഷോട്ട്ഗൺ’ സീക്വൻസിംഗ് രീതി ചിലർ പിൻതുടരുമ്പോൾ, കൃത്യമായ പേടകങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചുള്ള രീതിയാണ് കൂടുതൽ ഫലപ്രദമെന്ന് മറ്റു ചിലർ വാദിക്കുന്നു. ഓരോ രീതിക്കും അതിന്റേതായ ചെലവും സമയവും ആവശ്യമാണ്. എങ്കിലും മിക്ക കേസുകളിലും മൈറ്റോകോൺട്രിയൽ ഡിഎൻഎ തന്നെ അടിസ്ഥാനപരമായ വിവരങ്ങൾ നൽകാൻ മതിയെന്ന് ഒരു വിഭാഗം ഗവേഷകർ വിശ്വസിക്കുന്നു.

എസ്കെ വില്ലേഴ്‌സ്ലെവ് തുടങ്ങിവെച്ച ഈ വിപ്ലവം ഇന്ന് പരിസമാപ്തിയിൽ എത്തിനിൽക്കുന്നത് അസ്ഥികളെ പൂർണ്ണമായും ഒഴിവാക്കി മണ്ണിലേക്ക് മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാം എന്ന പ്രതീക്ഷയിലാണ്. അമൂല്യമായ ഫോസിലുകൾ പൊടിക്കാതെ തന്നെ ഭൂതകാലത്തെ മുഴുവൻ ആവാസവ്യവസ്ഥയെയും പുനർനിർമ്മിക്കാൻ ഇതിലൂടെ സാധിക്കും. വിശ്വസനീയമായ ഫലങ്ങൾ ഉറപ്പാക്കാൻ ഇനിയും കടമ്പകൾ ഉണ്ടെങ്കിലും, ചരിത്രം ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്നത് നമ്മൾ ചവിട്ടിനിൽക്കുന്ന ഈ അഴുക്കിന്റെ പാളികളിലാണെന്ന് ശാസ്ത്രം ഇന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നു.

NB: ഈ വാർത്തയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ചിത്രം പ്രതീകാത്മകമാണ്. (Generated by AI)

The post നായയുടെ വിസർജ്യത്തിൽ നിന്ന് വിരിഞ്ഞ വിപ്ലവകരമായ ചിന്ത; അസ്ഥികളല്ല, ഇനി ചരിത്രം പറയുന്നത് മണ്ണ്! appeared first on Express Kerala.