ഭരണകൂടത്തിന്റെ തലപ്പത്തിരിക്കുമ്പോൾ തങ്ങൾ നിയമത്തിന് മുകളിലാണെന്ന് കരുതുന്ന ലോകനേതാക്കൾ ഒരു കാര്യം ഓർക്കുക—നിങ്ങളുടെ അധികാരക്കസേരയും അതിന് ചുറ്റുമുള്ള സുരക്ഷാ കവചങ്ങളും അന്താരാഷ്ട്ര നിയമത്തിന് മുന്നിൽ വെറും കടലാസ് കൊട്ടാരങ്ങൾ മാത്രമാണ്! “ഞാൻ രാജ്യത്തിന്റെ പ്രസിഡന്റാണ്, എന്നെ ആർക്കും തൊടാനാവില്ല” എന്ന അഹങ്കാരത്തിന് കാലം നൽകിയ മറുപടിയാണ് ഇന്ന് ലോകം ചർച്ച ചെയ്യുന്നത്. ഒരു രാഷ്ട്രത്തലവന് എപ്പോഴാണ് നിയമത്തിന് മുന്നിലെ പ്രതിരോധശേഷി (Immunity) നഷ്ടപ്പെടുന്നത്? അധികാരത്തിന്റെ തണലിൽ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച ക്രൂരതകൾക്ക് എന്നാണ് ശിക്ഷ ലഭിക്കുക?
സദ്ദാം ഹുസൈന്റെയും ഗദ്ദാഫിയുടെയും ചരിത്രം ആവർത്തിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, നിയമത്തിന്റെ ഈ മൂർച്ചയുള്ള കുരുക്കുകൾ എങ്ങനെയൊക്കെയാണ് നേതാക്കളെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കുന്നത് എന്ന് നമ്മൾ അറിഞ്ഞിരിക്കണം. ഇത് വെറുമൊരു നിയമവിവരമല്ല, മറിച്ച് ലോകം വാഴുന്ന ‘സാമ്രാജ്യത്വ’ ഹുങ്കിനുള്ള അന്ത്യശാസനമാണ്!
പൊതുവെ രാഷ്ട്രത്തലവന്മാർ അധികാരത്തിലിരിക്കുമ്പോൾ പൂർണ്ണമായ സംരക്ഷണം ആസ്വദിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഈ കവചം അനന്തമല്ല എന്നതാണ് പച്ചയായ സത്യം. ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ സുരക്ഷാ കൗൺസിലിന്റെ ശക്തമായ ഇടപെടലുകൾ വഴിയോ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു രാജ്യം സ്വന്തം നേതാവിനെ കൈവിട്ടാലോ ഈ സംരക്ഷണം നിമിഷനേരം കൊണ്ട് ഇല്ലാതാകും. ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം, അധികാരക്കസേരയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുന്ന നിമിഷം ഈ നേതാക്കൾ വെറും സാധാരണ പൗരന്മാരായി മാറുന്നു എന്നതാണ്. രാജിക്ക് ശേഷം അവർ ആസ്വദിച്ചിരുന്ന ‘വ്യക്തിപരമായ പ്രതിരോധശേഷി’ (rationale personae) നഷ്ടപ്പെടും. 2002-ലെ അന്താരാഷ്ട്ര നീതിന്യായ കോടതിയുടെ (ICJ) ചരിത്രപരമായ വിധി പ്രകാരം, മുൻ നേതാക്കളെ അവർ ഭരണത്തിൽ വരുന്നതിന് മുൻപ് ചെയ്തതോ, സ്വകാര്യ നിലയിൽ ചെയ്തതോ ആയ കുറ്റങ്ങൾക്ക് വിചാരണ ചെയ്യാൻ യാതൊരു തടസ്സവുമില്ല.
പീഡനവും വംശഹത്യയും ഒരിക്കലും ഒരു ‘ഔദ്യോഗിക പ്രവൃത്തിയായി’ കണക്കാക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ലോകം ഉറക്കെ പ്രഖ്യാപിച്ചുകഴിഞ്ഞു. 1999-ൽ ജനറൽ പിനോഷെയുടെ സംരക്ഷണം എടുത്തുകളഞ്ഞ യുകെ ഹൗസ് ഓഫ് ലോർഡ്സിന്റെ വിധി ഇന്നും ഭരണാധികാരികളുടെ ഉറക്കം കെടുത്തുന്ന ഒന്നാണ്. ജനങ്ങളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നത് ഒരു ഭരണാധികാരിയുടെ ജോലിയല്ല, മറിച്ച് ക്രിമിനൽ കുറ്റകൃത്യമാണ്. ഇവിടെയാണ് അന്താരാഷ്ട്ര ക്രിമിനൽ കോടതിയുടെ (ICC) റോം സ്റ്റാറ്റ്യൂട്ടിലെ ആർട്ടിക്കിൾ 27 പ്രസക്തമാകുന്നത്. ഒരു രാഷ്ട്രത്തലവൻ എന്ന നിലയിലുള്ള ഔദ്യോഗിക പദവി ക്രിമിനൽ ഉത്തരവാദിത്തത്തിൽ നിന്ന് ഒരു വ്യക്തിയെയും രക്ഷിക്കില്ലെന്ന് ഈ നിയമം പച്ചയായി പറയുന്നു. അതായത്, ഭരണത്തിലിരിക്കുന്ന പ്രസിഡന്റുമാരും ഐസിസിയുടെ മുന്നിൽ സാധാരണ പൗരന്മാരെപ്പോലെ തന്നെ നിയമം നേരിടണം.
ദേശീയ പരമാധികാരത്തിന്റെ പേര് പറഞ്ഞ് ആർക്കും ഇനി നിയമത്തിൽ നിന്ന് ഒളിച്ചോടാൻ കഴിയില്ല. ഒരു രാജ്യം ഐസിസിയിൽ അംഗമല്ലെങ്കിൽ പോലും, യുഎൻ സുരക്ഷാ കൗൺസിലിന് നിയമത്തിന്റെ അധികാരപരിധി നിർബന്ധിക്കാൻ കഴിയും. സുഡാനിലെ ഒമർ അൽ-ബഷീറിന്റെ കാര്യത്തിൽ ലോകം കണ്ടതുപോലെ, യുഎൻ ചാർട്ടറിന്റെ ഏഴാം അദ്ധ്യായം പ്രകാരം ഒരു പ്രമേയം പാസാക്കിയാൽ, സിറ്റിംഗ് നേതാവിന്റെ പ്രതിരോധശേഷി നിയമപരമായി ഇല്ലാതാക്കാം. ഇതിലും വലിയ തിരിച്ചടി സ്വന്തം മണ്ണിൽ നിന്ന് തന്നെ ഉണ്ടായേക്കാം എന്നതാണ് മറ്റൊരു വസ്തുത. കാരണം, പ്രതിരോധശേഷി വ്യക്തിക്കല്ല, മറിച്ച് ആ രാജ്യത്തിനാണ്. ഒരു പുതിയ സർക്കാർ അധികാരമേറ്റെടുത്ത് മുൻഗാമിയുടെ സംരക്ഷണം പിൻവലിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചാൽ, വിദേശ കോടതികൾക്ക് ആ മുൻ നേതാവിനെ വേട്ടയാടിപ്പിടിക്കാം.
സിയറ ലിയോണിനായുള്ള പ്രത്യേക കോടതി ലൈബീരിയൻ പ്രസിഡന്റ് ചാൾസ് ടെയ്ലറോട് പറഞ്ഞത് ലോകം ശ്രദ്ധിച്ചതാണ്—”അന്താരാഷ്ട്ര ട്രൈബ്യൂണലിന് മുന്നിൽ നിങ്ങളുടെ പദവിക്ക് വിലയില്ല!” വംശഹത്യ പോലുള്ള ‘ജസ് കോജൻസ്’ (Jus Cogens) കുറ്റകൃത്യങ്ങൾക്ക് യാതൊരുവിധ പ്രതിരോധശേഷിയും ബാധകമാകില്ലെന്ന നിയമ സമവായം ഇന്ന് ആഗോളതലത്തിൽ വളർന്നു കഴിഞ്ഞു. അന്താരാഷ്ട്ര നിയമ കമ്മീഷൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്നത് പോലെ, നടപടിക്രമങ്ങളുടെ തടസ്സങ്ങൾ കാണിച്ച് ആരെയും ശിക്ഷയിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കാൻ പാടില്ല.
അതെ, സമാധാനത്തിന്റെ മുഖംമൂടി അണിഞ്ഞുവരുന്ന സാമ്രാജ്യത്വ ശക്തികൾക്കും, അധികാരം ഉപയോഗിച്ച് ജനങ്ങളെ അടിച്ചമർത്തുന്ന ഏകാധിപതികൾക്കും നിയമത്തിന്റെ ഈ മാറ്റങ്ങൾ ഒരു വലിയ താക്കീതാണ്. തങ്ങൾ ആസ്വദിക്കുന്ന ഈ രാജകീയ പരിവേഷം ഏതു നിമിഷവും അഴിഞ്ഞുവീഴാം. ലോകം മാറുകയാണ്; നിയമം ഇനി അധികാരത്തിന്റെ ദാസിയല്ല, മറിച്ച് നീതിയുടെ വാളാണ്. വിഭവങ്ങൾക്കും അധികാരത്തിനും വേണ്ടി ലോകത്തെ ശവപ്പറമ്പാക്കുന്ന ഒരു നേതാവും നാളെ നിയമത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടില്ല. സത്യം കയ്പ്പുള്ളതാണെങ്കിലും ഞങ്ങൾ അത് വിളിച്ചുപറഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരിക്കും..
The post ട്രംപിനും കൂട്ടർക്കും പണികിട്ടും! ഏത് പ്രസിഡന്റും അഴിയെണ്ണും, അധികാരത്തിന്റെ കവചം തുളയും appeared first on Express Kerala.
