മനുഷ്യൻ കാലുകുത്താൻ ഭയന്നിരുന്ന, നിശബ്ദതയുടെയും അതിശൈത്യത്തിന്റെയും ലോകമായ ഉത്തരധ്രുവം ഇന്ന് കനൽ പുകയുന്ന യുദ്ധഭൂമിയായി മാറുകയാണ്. പതിറ്റാണ്ടുകളായി മൈനസ് ഡിഗ്രി തണുപ്പിൽ ആർട്ടിക് മഹാസമുദ്രം പുതച്ചുറങ്ങിയിരുന്ന ആ മഞ്ഞുപാളികൾ ഇന്ന് ഉരുകിത്തീരുന്നത് കേവലം കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം കൊണ്ടല്ല മറിച്ച് വൻശക്തികളുടെ അധികാരത്തോടുള്ള ആർത്തികൊണ്ടുകൂടിയാണ്. ആ മഞ്ഞിനടിയിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് ലോകത്തിന്റെ ഭാവി മാറ്റിമറിക്കാൻ ശേഷിയുള്ള കോടിക്കണക്കിന് ഡോളറിന്റെ എണ്ണയും പ്രകൃതിവാതകവുമാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞതോടെയാണ് ലോകം ആർട്ടിക്കിലേക്ക് കണ്ണുവെക്കുന്നത്. അമേരിക്കയും റഷ്യയും ചൈനയും തമ്മിലുള്ള ഈ പോരാട്ടം വെറുമൊരു അതിർത്തി തർക്കമല്ല. ഇത് ആഗോള വാണിജ്യപാതകളുടെ പുതിയ ആധിപത്യത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള യുദ്ധമാണ്. നൂറ്റാണ്ടുകളായി പടിഞ്ഞാറൻ രാജ്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്ന സമുദ്രവ്യാപാരത്തെ വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ട് റഷ്യയുടെ നിയന്ത്രണത്തിൽ ഒരു ‘നോർത്തേൺ സീ റൂട്ട്’ തുറക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അത് വാഷിംഗ്ടണിന്റെ സാമ്രാജ്യത്വത്തിന് ഏൽക്കുന്ന വലിയൊരു പ്രഹരമായിരിക്കും.
മഞ്ഞിന്റെ വെള്ളപ്പതയ്ക്കിടയിൽ മിസൈൽ താവളങ്ങളും അത്യാധുനിക അന്തർവാഹിനികളും വിന്യസിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ആർട്ടിക് ഇന്ന് ഒരു ‘കോൾഡ് വാറിന്’ സാക്ഷ്യം വഹിക്കുകയാണ്. പരിസ്ഥിതി നാശത്തിന്റെ മുന്നറിയിപ്പുകളെ അവഗണിച്ചുകൊണ്ട് ഭൂമിയുടെ ഈ അവസാനത്തെ വിശുദ്ധ ഭൂമി കൈക്കലാക്കാൻ ആയുധങ്ങളുമായി വമ്പൻ രാജ്യങ്ങൾ മുഖാമുഖം നിൽക്കുന്നു. ഈ മഞ്ഞുരുകിത്തീരുമ്പോൾ പുറത്തുവരുന്നത് വരാനിരിക്കുന്ന ഒരു മൂന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ കനൽത്തരികളാണോ? ആർട്ടിക് ആര് ഭരിക്കും? ലോകത്തിന്റെ നിയന്ത്രണം ആരുടെ കയ്യിലാകും?
നൂറ്റാണ്ടുകളായി ലോകവ്യാപാരത്തിന്റെ കളിത്തൊട്ടിലായിരുന്ന സൂയസ് കനാലിന്റെയും പനാമ കനാലിന്റെയും സുവർണ്ണകാലം അവസാനിക്കുകയാണോ എന്ന ചോദ്യമാണ് ഇപ്പോൾ അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ ഉയരുന്നത്. ആർട്ടിക്കിലെ മഞ്ഞുരുകുന്നത് വഴി തെളിയുന്ന ‘നോർത്തേൺ സീ റൂട്ട്’ കേവലം ഒരു കപ്പൽ ചാലല്ല, മറിച്ച് റഷ്യയുടെ കൈവശമുള്ള ഏറ്റവും മാരകമായ സാമ്പത്തിക ആയുധമാണ്. നിലവിൽ ഏഷ്യയിൽ നിന്ന് യൂറോപ്പിലേക്കുള്ള കപ്പലുകൾ സൂയസ് കനാൽ വഴി ചുറ്റിക്കറങ്ങുമ്പോൾ നേരിടേണ്ടി വരുന്ന സമയനഷ്ടവും ഇന്ധനനഷ്ടവും ഈ പുതിയ പാതയിലൂടെ 40 ശതമാനത്തോളം കുറയ്ക്കാനാകും. അതായത്, മാസങ്ങൾ നീണ്ടുനിന്ന സമുദ്രയാത്രകൾ വെറും ആഴ്ചകളിലേക്ക് ചുരുങ്ങുന്നു. ഇത് ആഗോള വിതരണ ശൃംഖലയിൽ റഷ്യയെ ഒരു ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാത്ത ശക്തിയാക്കി മാറ്റും.
അമേരിക്കയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഇത് വെറുമൊരു വ്യാപാര നഷ്ടമല്ല, മറിച്ച് ദശകങ്ങളായി അവർ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന സമുദ്ര ആധിപത്യത്തിനേൽക്കുന്ന കനത്ത പ്രഹരമാണ്. ലോകവ്യാപാരത്തിന്റെ നിയന്ത്രണം റഷ്യയുടെയും അവരെ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ചൈനയുടെയും കൈകളിലേക്ക് എത്തുന്നതോടെ, അമേരിക്കൻ ഡോളറിന് പകരം മറ്റ് കറൻസികൾ വ്യാപാരത്തിനായി ഉപയോഗിക്കാനുള്ള സാധ്യതകൾ വർദ്ധിക്കുന്നു. ഇത് പടിഞ്ഞാറൻ രാജ്യങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക ലോബിയുടെ അടിത്തറ ഇളക്കും. റഷ്യയുടെ സൈനിക സംരക്ഷണത്തിലുള്ള ഈ പാതയിലൂടെ കപ്പലുകൾ സുരക്ഷിതമായി കടന്നുപോകുമ്പോൾ, ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ‘ട്രാൻസിറ്റ് ഹബ്ബ്’ ആയി ആർട്ടിക് മാറും. അമേരിക്കയുടെ ഉപരോധങ്ങൾക്കും ഭീഷണികൾക്കും തകർക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു പുതിയ സാമ്പത്തിക ലോകക്രമത്തിന് ഈ മഞ്ഞുപാളികൾക്കിടയിൽ തുടക്കമാവുകയാണ്. ചുരുക്കത്തിൽ, സൂയസ് കനാലിലെ അമേരിക്കൻ സ്വാധീനത്തിന് പകരമായി ആർട്ടിക്കിലെ റഷ്യൻ കരുത്ത് ലോകചരിത്രത്തെ തന്നെ മാറ്റിമറിക്കാൻ പോവുകയാണ്.
എന്തിനാണ് മരവിക്കുന്ന ഈ മഞ്ഞുപാളികൾക്ക് മേൽ വൻശക്തികൾ അധികാരത്തിന് വേണ്ടി മുറവിളി കൂട്ടുന്നത്? ആ ചോദ്യത്തിന്റെ ഉത്തരം ഈ മഞ്ഞിനടിയിൽ പുതഞ്ഞുറങ്ങുന്ന ലക്ഷക്കണക്കിന് കോടി ഡോളറിന്റെ ഊർജ്ജ നിക്ഷേപത്തിലാണ്. ലോകത്ത് ഇനിയും കണ്ടെത്താത്ത പ്രകൃതിവാതകത്തിന്റെ 30 ശതമാനവും എണ്ണയുടെ 13 ശതമാനവും ആർട്ടിക് മേഖലയിലാണെന്ന് ഭൗമശാസ്ത്രജ്ഞർ ഒന്നടങ്കം സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. ഇതിനർത്ഥം, ഭാവിയിലെ ഊർജ്ജ വിപണിയെ ആര് നിയന്ത്രിക്കണം എന്നത് ഈ മേഖലയിലെ ആധിപത്യത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും എന്നാണ്. എണ്ണയും വാതകവും മാത്രമല്ല, ആധുനിക ഇലക്ട്രോണിക് ഉപകരണങ്ങൾക്കും ചിപ്പുകൾക്കും ആവശ്യമായ ലിഥിയം, നിക്കൽ, കൊബാൾട്ട് തുടങ്ങിയ അപൂർവ്വ ധാതുക്കളുടെ വമ്പിച്ച ശേഖരം ഇവിടെയുണ്ടെന്ന് അമേരിക്കൻ ഇന്റലിജൻസ് റിപ്പോർട്ടുകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
അമേരിക്കയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഈ വിഭവങ്ങൾ തങ്ങളുടെ വരുതിയിലാക്കാൻ കഴിയാത്തതാണ് ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളി. ഈ മേഖലയുടെ ഭൂരിഭാഗവും റഷ്യയുടെ സാമ്പത്തിക മേഖലയുടെ പരിധിയിൽ വരുന്നതിനാൽ, അമേരിക്കൻ കമ്പനികൾക്ക് അവിടെ പ്രവേശനം നിഷേധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്. ഇതിനെ മറികടക്കാനാണ് നാറ്റോയെ മുൻനിർത്തി ‘പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണം’ എന്ന വ്യാജേന അമേരിക്ക ആർട്ടിക്കിൽ സൈനിക വിന്യാസം നടത്തുന്നത്. എന്നാൽ തങ്ങളുടെ പ്രകൃതിദത്തമായ ഈ നിധിക്കടലിന് ചുറ്റും റഷ്യ ഇന്ന് അദൃശ്യമായ ഒരു മതിലാണ് പണിതിരിക്കുന്നത്. തങ്ങളുടെ എണ്ണപ്പാടങ്ങളും ധാതു നിക്ഷേപങ്ങളും സംരക്ഷിക്കാൻ റഷ്യ അവിടെ അത്യാധുനിക എസ്-400 മിസൈലുകളും, ഐസ് ബ്രേക്കർ കപ്പലുകളും വിന്യസിച്ചുകഴിഞ്ഞു. സ്വന്തം സാമ്പത്തിക തകർച്ചയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ ആർട്ടിക്കിലെ വിഭവങ്ങൾ കൊള്ളയടിക്കാൻ അമേരിക്ക ശ്രമിക്കുമ്പോൾ ആ നീക്കങ്ങളെ ഓരോന്നായി തകർത്ത് റഷ്യ അവിടെ തങ്ങളുടെ സാമ്രാജ്യം കെട്ടിപ്പടുക്കുകയാണ്. ചുരുക്കത്തിൽ ഇത് കേവലം മഞ്ഞിനായുള്ള പോരാട്ടമല്ല, മറിച്ച് ഭൂമിയിലെ അവശേഷിക്കുന്ന അവസാനത്തെ ഊർജ്ജ നിധിക്കായി അമേരിക്കയും റഷ്യയും നടത്തുന്ന ജീവന്മരണ പോരാട്ടമാണ്.
ആർട്ടിക് മേഖലയിലെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ മുൻതൂക്കം റഷ്യയെ അവിടെ ഒരു അജയ്യമായ ശക്തിയാക്കി മാറ്റിക്കഴിഞ്ഞു. ആർട്ടിക് തീരപ്രദേശത്തിന്റെ പകുതിയിലധികവും റഷ്യയുടെ സ്വന്തമാണ്. സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ പതനത്തിന് ശേഷം ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട നൂറുകണക്കിന് സൈനിക താവളങ്ങളും വിമാനത്താവളങ്ങളും പുടിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ഇന്ന് അത്യാധുനിക യുദ്ധസന്നാഹങ്ങളോടെ നവീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്. ഇതിൽ ഏറ്റവും ഭീകരം റഷ്യയുടെ ‘ഐസ് ബ്രേക്കർ’ കപ്പലുകളുടെ പടയാണ്. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ആണവോർജ്ജം ഉപയോഗിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഐസ് ബ്രേക്കറുകൾ റഷ്യയുടെ പക്കലാണുള്ളത്. കിലോമീറ്ററുകളോളം കനമുള്ള മഞ്ഞുപാളികളെ തകർത്തെറിഞ്ഞ് മുന്നേറാൻ ശേഷിയുള്ള ഈ കപ്പലുകൾക്ക് മുന്നിൽ അമേരിക്കയുടെ പരിമിതമായ സന്നാഹങ്ങൾ ഒന്നുമല്ലെന്ന് പശ്ചാത്യ സൈനിക വിദഗ്ധർ പോലും സമ്മതിക്കുന്നു. കൂടാതെ, ആർട്ടിക്കിലെ കൊടും തണുപ്പിലും ലക്ഷ്യം തെറ്റാതെ തൊടുക്കാവുന്ന ‘കിൻസാൽ’ ഹൈപ്പർസോണിക് മിസൈലുകളും എസ്-400 പ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങളും ഉത്തരധ്രുവത്തെ ഒരു ഉരുക്കുകോട്ടയാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു.
എന്നാൽ റഷ്യയുടെ ഈ കുതിപ്പിനെ ഏതുവിധേനയും തടയാനാണ് അമേരിക്കയും നാറ്റോയും ശ്രമിക്കുന്നത്. ഇതിന്റെ ഭാഗമായാണ് കാലങ്ങളായി നിഷ്പക്ഷത പാലിച്ചിരുന്ന ഫിൻലൻഡിനെയും സ്വീഡനെയും നാറ്റോ സഖ്യത്തിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ചത്. നോർവേ കൂടി ഈ സഖ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായതോടെ ആർട്ടിക് മേഖലയിൽ റഷ്യയെ ഭൗമശാസ്ത്രപരമായി വളയാൻ അമേരിക്കയ്ക്ക് സാധിച്ചു. ‘കോൾഡ് റെസ്പോൺസ്’ പോലുള്ള കൂറ്റൻ സൈനികാഭ്യാസങ്ങളിലൂടെ അമേരിക്കൻ അന്തർവാഹിനികളും ബി-52 ബോംബറുകളും ഇന്ന് ആർട്ടിക് ആകാശത്തും സമുദ്രത്തിനടിയിലും നിരന്തരം പട്രോളിംഗ് നടത്തുകയാണ്. റഷ്യയുടെ മഞ്ഞുപാളികൾക്ക് തൊട്ടടുത്ത് നാറ്റോ താവളങ്ങൾ ഉയരുന്നത് മേഖലയെ ഒരു വെടിമരുന്നിന് സമാനമായ അവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തിച്ചിരിക്കുന്നു. സമാധാനത്തിന്റെ വെള്ളപുതപ്പായിരുന്ന ആർട്ടിക് ഇന്ന് വൻശക്തികളുടെ വാശിയും യുദ്ധക്കൊതിയും കാരണം ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും അപകടകരമായ സൈനിക മേഖലയായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു. ഒരു ചെറിയ പിഴവ് പോലും ആർട്ടിക്കിൽ നിന്ന് ഒരു ആഗോള യുദ്ധത്തിന്റെ തീപ്പൊരി പടരാൻ കാരണമായേക്കാം.
ഈ ആർട്ടിക് യുദ്ധത്തിലെ ഏറ്റവും നിർണ്ണായകമായ തിരിവ് റഷ്യയും ചൈനയും തമ്മിലുള്ള ആഴത്തിലുള്ള തന്ത്രപരമായ സഖ്യമാണ്. ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി ആർട്ടിക്കുമായി നേരിട്ട് അതിർത്തി പങ്കിടുന്നില്ലെങ്കിലും തങ്ങളെ ഒരു ‘ആർട്ടിക് സമീപ രാജ്യം’ എന്ന് സ്വയം പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട് ബീജിംഗ് ഈ മഞ്ഞുലോകത്തേക്ക് കടന്നുവരുന്നത് കൃത്യമായ പ്ലാനുകളോടെയാണ്. ചൈനയുടെ സ്വപ്നപദ്ധതിയായ ‘ബെൽറ്റ് ആൻഡ് റോഡ് ഇനീഷ്യേറ്റീവിൻ്റെ’ ഭാഗമായി അവർ വികസിപ്പിക്കുന്ന ‘പോളാർ സിൽക്ക് റോഡ്’ അമേരിക്കയുടെ ആഗോള വ്യാപാര മേധാവിത്വത്തിന്റെ അന്ത്യം കുറിക്കാൻ ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ളതാണ്. റഷ്യയുടെ പക്കലുള്ള അപാരമായ പ്രകൃതിവിഭവങ്ങളും ചൈനയുടെ കയ്യിലുള്ള ഭീമമായ നിക്ഷേപശേഷിയും ഒന്നിക്കുമ്പോൾ അവിടെ അമേരിക്കയുടെ ‘ആഗോള പോലീസ്’ കളി നടപ്പിലാകില്ലെന്ന് അമേരിക്ക തിരിച്ചറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. ആർട്ടിക്കിലെ ഖനനത്തിനും കപ്പൽ പാതകളുടെ വികസനത്തിനുമായി ചൈന ഒഴുക്കുന്ന കോടിക്കണക്കിന് ഡോളർ റഷ്യയുടെ സാമ്പത്തിക അടിത്തറയെ കൂടുതൽ കരുത്തുറ്റതാക്കുകയാണ്.
റഷ്യൻ-ചൈനീസ് സഖ്യം ആർട്ടിക്കിൽ പിടിമുറുക്കുന്നത് തടയാൻ തങ്ങളുടെ പതിവ് തന്ത്രങ്ങളായ സാമ്പത്തിക ഉപരോധങ്ങളും സൈനിക ഭീഷണികളുമായി അമേരിക്ക രംഗത്തുണ്ട്. എന്നാൽ പസഫിക് സമുദ്രത്തിലും ദക്ഷിണ ചൈനാ കടലിലും ചെയ്തതുപോലെ ആർട്ടിക്കിലും ഒരു സംഘർഷാവസ്ഥ കൃത്രിമമായി സൃഷ്ടിച്ച് തങ്ങളുടെ ആയുധ വിപണി വിപുലീകരിക്കാനാണ് അമേരിക്ക ശ്രമിക്കുന്നതെന്ന ആരോപണം ഇന്ന് ശക്തമാണ്. ആർട്ടിക് കൗൺസിലിൽ റഷ്യയെ ഒറ്റപ്പെടുത്താൻ അമേരിക്ക ശ്രമിക്കുമ്പോഴും, ചൈനയുടെ സഹായത്തോടെ റഷ്യ അവിടെ പുതിയൊരു സാമ്പത്തിക സാമ്രാജ്യം കെട്ടിപ്പടുക്കുകയാണ്. അമേരിക്കയുടെ ഉപരോധങ്ങളെ പുല്ലുപോലെ തള്ളിക്കളഞ്ഞുകൊണ്ട് റഷ്യയുടെ എണ്ണക്കപ്പലുകൾ ചൈനീസ് തുറമുഖങ്ങളിലേക്ക് ഈ പുതിയ പാതയിലൂടെ കുതിക്കുമ്പോൾ, അത് തകർക്കാൻ നാറ്റോ നടത്തുന്ന ഓരോ നീക്കവും ലോകത്തെ ഒരു വലിയ യുദ്ധത്തിലേക്കാണ് തള്ളിവിടുന്നത്. ചുരുക്കത്തിൽ റഷ്യയുടെ കരുത്തും ചൈനയുടെ ബുദ്ധിയും ചേരുമ്പോൾ ആർട്ടിക്കിലെ മഞ്ഞുപാളികൾക്കിടയിൽ അമേരിക്കൻ യുഗം അവസാനിക്കുകയാണ്.
ആർട്ടിക്കിലെ മഞ്ഞുരുകുന്നത് ലോകത്തിന് നൽകുന്ന മുന്നറിയിപ്പ് ലളിതമാണ്, നാശത്തിന്റെ തുടക്കം. എന്നാൽ ലോകം ഒരു മഹാദുരന്തത്തിലേക്ക് നീങ്ങുമ്പോഴും, വമ്പൻ ശക്തികൾ ആ പരിസ്ഥിതി നാശത്തെപ്പോലും തങ്ങളുടെ ലാഭക്കൊതി തീർക്കാനുള്ള ബിസിനസ്സ് അവസരമായിട്ടാണ് കാണുന്നത്. ഭൂമിയിലെ സമുദ്രനിരപ്പ് ഉയരുമ്പോഴും ലക്ഷക്കണക്കിന് മനുഷ്യർ തീരപ്രദേശങ്ങളിൽ അഭയാർത്ഥികളാകുമ്പോഴും, ഉരുവം കൊള്ളുന്ന പുതിയ കടൽപ്പാതകളെയും മഞ്ഞിനടിയിലെ എണ്ണനിക്ഷേപത്തെയും ചൊല്ലി അവർ പോരടിക്കുകയാണ്. ശാന്തിയുടെ വെള്ളപുതപ്പായിരുന്ന ഉത്തരധ്രുവത്തിൽ ഇന്ന് പ്രകൃതിയുടെ നിലവിളിയല്ല, മറിച്ച് മിസൈൽ പരീക്ഷണങ്ങളുടെയും യുദ്ധക്കപ്പലുകളുടെയും ഇരമ്പലാണ് കേൾക്കുന്നത്.
ഈ അധികാര വടംവലിയിൽ ആത്യന്തികമായി തോറ്റുപോകുന്നത് ഈ പ്രകൃതിയും വരും തലമുറയുമാണ്. മഞ്ഞ് ഉരുകിത്തീരുന്നതോടെ അവിടെ ആയുധങ്ങൾ നിരത്താനും ആധിപത്യം ഉറപ്പിക്കാനും വെമ്പുന്നവർ ഒന്നോർക്കണം പ്രകൃതിയുടെ പ്രതികാരം ഏതൊരു സൈനിക ശക്തിയേക്കാളും വലുതായിരിക്കും. ആർട്ടിക്കിലെ ഈ നിഗൂഢ യുദ്ധം എവിടെ അവസാനിക്കുമെന്ന് ഇന്ന് ആർക്കും അറിയില്ല. അത് ഒരുപക്ഷേ പുതിയൊരു സാമ്പത്തിക ക്രമത്തിന്റെ തുടക്കമായേക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ മനുഷ്യരാശിയെത്തന്നെ വിഴുങ്ങുന്ന ഒരു മഹാ ദുരന്തത്തിലേക്കുള്ള കവാടമായേക്കാം. മഞ്ഞിനടിയിലെ ഈ യുദ്ധം അവസാനിക്കുമ്പോൾ ജയിക്കുന്നത് ആരായാലും, ഭൂമിക്ക് അതൊരു തോൽവിയായിരിക്കും എന്ന കാര്യത്തിൽ തർക്കമില്ല. നിശബ്ദമായ ആർട്ടിക് ഇന്ന് ലോകത്തിന് നൽകുന്ന ഈ മുന്നറിയിപ്പ് നാം കേൾക്കാതെ പോകരുത്.
മനുഷ്യൻ കാലുകുത്താൻ ഭയന്നിരുന്ന, നിശബ്ദതയുടെയും പതിറ്റാണ്ടുകളായി മൈനസ് ഡിഗ്രി തണുപ്പിൽ ആർട്ടിക് മഹാസമുദ്രം പുതച്ചുറങ്ങിയിരുന്ന ആ മഞ്ഞുപാളികൾ ഇന്ന് ഉരുകിത്തീരുന്നത് കേവലം കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് വൻശക്തികളുടെ അധികാരത്തോടുള്ള ആർത്തികൊണ്ടുകൂടിയാണ്. ആ മഞ്ഞിനടിയിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് ലോകത്തിന്റെ ഭാവി മാറ്റിമറിക്കാൻ ശേഷിയുള്ള കോടിക്കണക്കിന് ഡോളറിന്റെ എണ്ണയും പ്രകൃതിവാതകവുമാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞതോടെയാണ് ലോകം ആർട്ടിക്കിലേക്ക് കണ്ണുവെക്കുന്നത്. അമേരിക്കയും റഷ്യയും ചൈനയും തമ്മിലുള്ള ഈ പോരാട്ടം വെറുമൊരു അതിർത്തി തർക്കമല്ല. ഇത് ആഗോള വാണിജ്യപാതകളുടെ പുതിയ ആധിപത്യത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള യുദ്ധമാണ്.
സൂയസ് കനാലിന്റെ സുവർണ്ണകാലം അവസാനിക്കുകയാണോ എന്ന ചോദ്യമാണ് ഇപ്പോൾ ഉയരുന്നത്. ആർട്ടിക്കിലെ മഞ്ഞുരുകുന്നത് വഴി തെളിയുന്ന ‘നോർത്തേൺ സീ റൂട്ട്’ റഷ്യയുടെ കൈവശമുള്ള ഏറ്റവും മാരകമായ സാമ്പത്തിക ആയുധമാണ്. നിലവിൽ ഏഷ്യയിൽ നിന്ന് യൂറോപ്പിലേക്കുള്ള കപ്പലുകൾ സൂയസ് കനാൽ വഴി ചുറ്റിക്കറങ്ങുമ്പോൾ നേരിടേണ്ടി വരുന്ന സമയനഷ്ടം ഈ പുതിയ പാതയിലൂടെ 40 ശതമാനത്തോളം കുറയ്ക്കാനാകും. ഇത് അമേരിക്കൻ ഡോളറിനും പാശ്ചാത്യ വ്യാപാര ലോബിക്കും വലിയൊരു തിരിച്ചടിയാണ്.
ഇതിനെ പ്രതിരോധിക്കാൻ നോർവേയെയും ഫിൻലൻഡിനെയും സ്വീഡനെയും മുൻനിർത്തി റഷ്യയെ വളയാനാണ് അമേരിക്കയുടെ നീക്കം. ലോകത്ത് ഇനിയും കണ്ടെത്താത്ത പ്രകൃതിവാതകത്തിന്റെ 30 ശതമാനവും എണ്ണയുടെ 13 ശതമാനവും ആർട്ടിക് മേഖലയിലാണെന്ന് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഈ ഊർജ്ജ നിധി സ്വന്തമാക്കാൻ പരിസ്ഥിതിയെപ്പോലും തഴഞ്ഞുകൊണ്ട് വൻശക്തികൾ ആയുധങ്ങളുമായി മുഖാമുഖം നിൽക്കുന്നു.
റഷ്യ അവിടെ എസ്-400 മിസൈലുകളും ആണവോർജ്ജം ഉപയോഗിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഐസ് ബ്രേക്കർ കപ്പലുകളും വിന്യസിക്കുമ്പോൾ, അമേരിക്ക തങ്ങളുടെ ബി-52 ബോംബറുകളെയും അന്തർവാഹിനികളെയും പട്രോളിംഗിന് ഇറക്കിയിരിക്കുകയാണ്. ഈ യുദ്ധത്തിലെ ഏറ്റവും നിർണ്ണായകമായ തിരിവ് റഷ്യയും ചൈനയും തമ്മിലുള്ള സഖ്യമാണ്. തങ്ങളെ ഒരു ‘ആർട്ടിക് സമീപ രാജ്യം’ എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട് ചൈന നിർമ്മിക്കുന്ന ‘പോളാർ സിൽക്ക് റോഡ്’ അമേരിക്കൻ യുഗത്തിന് അന്ത്യം കുറിക്കാൻ ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ളതാണ്. ആത്യന്തികമായി തോറ്റുപോകുന്നത് ഈ പ്രകൃതിയും വരും തലമുറയുമാണ്. മഞ്ഞ് ഉരുകിത്തീരുന്നതോടെ അവിടെ ആയുധങ്ങൾ നിരത്തുന്നവർ ഒന്നോർക്കണം – പ്രകൃതിയുടെ പ്രതികാരം ഏതൊരു സൈനിക ശക്തിയേക്കാളും വലുതായിരിക്കും. മഞ്ഞിനടിയിലെ ഈ യുദ്ധം അവസാനിക്കുമ്പോൾ ജയിക്കുന്നത് ആരായാലും, ഭൂമിക്ക് അതൊരു തോൽവിയായിരിക്കും എന്ന കാര്യത്തിൽ തർക്കമില്ല.
NB: ഈ വാർത്തയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ചിത്രം പ്രതീകാത്മകമാണ്. (Generated by AI)
The post ഇനിയൊരു യുദ്ധം ഇവിടെയോ? വൻശക്തികൾ ആർട്ടിക്കിനായി കൊമ്പുകോർക്കുമ്പോൾ appeared first on Express Kerala.
