ജർമ്മനിയിലെ സ്റ്റേറ്റ് ഇലക്ഷൻ: ഹിറ്റ്ലർ യുഗത്തിലേക്കുള്ള തിരിച്ചുപോക്കോ ?

സാക്സണി-അൻഹാൾട്ടിൽ തീവ്ര വലതുപക്ഷമായ എഎഫ്‌ഡിയുടെ ചരിത്രവിജയം; കുടിയേറ്റവും സാമ്പത്തിക അസംതൃപ്തിയും സ്ഥാപിത രാഷ്ട്രീയത്തോടുള്ള അവിശ്വാസവും ചേർന്ന് ജർമ്മനിയുടെ രാഷ്ട്രീയഭൂപടത്തെ മാറ്റുകയാണോ ?

രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനും നാസി ഭരണത്തിനും ശേഷം തീവ്ര വലതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയത്തോട് പ്രത്യേക ജാഗ്രത പുലർത്തിയ രാജ്യമാണ് ജർമ്മനി. ദേശീയതയും വംശീയതയും രാഷ്ട്രീയ ആയുധങ്ങളാക്കി മാറ്റിയ ഒരു ഭരണകൂടം ലോകത്തെ യുദ്ധത്തിലേക്കും ഹോളോകോസ്റ്റ് (Holocaust) എന്ന മഹാദുരന്തത്തിലേക്കും നയിച്ച ചരിത്രം ജർമ്മനിക്ക് മറക്കാനാകാത്തതാണ്.
എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ആ രാജ്യത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ഭൂപടത്തിൽ തീവ്ര വലതുപക്ഷം അഭൂതപൂർവമായ മുന്നേറ്റം നടത്തിയിരിക്കുന്നു.

സെപ്റ്റംബർ 6-ന് നടന്ന സാക്സണി-അൻഹാൾട്ട് സംസ്ഥാന നിയമസഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ Alternative für Deutschland (AfD) 43.8 ശതമാനം വോട്ട് നേടി 39 സീറ്റുകൾ സ്വന്തമാക്കി. 83 അംഗ നിയമസഭയിൽ കേവല ഭൂരിപക്ഷത്തിന് വേണ്ടത് 42 സീറ്റുകളാണ്. 2021-ൽ 23 സീറ്റുകളുണ്ടായിരുന്ന പാർട്ടിയാണ് അഞ്ച് വർഷത്തിനുള്ളിൽ 39 സീറ്റിലെത്തിയത്.

ഇത് ജർമ്മനി ഹിറ്റ്ലറുടെ കാലത്തേക്ക് തിരിച്ചുപോകുന്നു എന്നാണോ അർത്ഥമാക്കുന്നത് ? അല്ല. എന്നാൽ ജർമ്മൻ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ തീവ്ര വലതുപക്ഷത്തിന്റെ ശക്തി എത്രത്തോളം മാറിയിരിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ ഗൗരവമുള്ള സൂചനയാണിത്.

ഒരു സംസ്ഥാന തിരഞ്ഞെടുപ്പിനപ്പുറമുള്ള രാഷ്ട്രീയം

ജർമ്മനിയുടെ കിഴക്കൻ ഭാഗത്തുള്ള സംസ്ഥാനമാണ് സാക്സണി-അൻഹാൾട്ട്. മുൻ കിഴക്കൻ ജർമ്മനിയുടെ ഭാഗമായിരുന്ന ഈ പ്രദേശം 1990-ലെ പുനരേകീകരണത്തിന് ശേഷം വലിയ സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക മാറ്റങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോയി.

ജനസംഖ്യാ കുറവ്, യുവാക്കളുടെ മറ്റു പ്രദേശങ്ങളിലേക്കുള്ള കുടിയേറ്റം, വ്യവസായ മേഖലയിലെ മാറ്റങ്ങൾ, ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിലെ പിന്നാക്കാവസ്ഥ തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങൾ ഇവിടെ രാഷ്ട്രീയ അസംതൃപ്തിക്ക് വളക്കൂറുണ്ടാക്കി.

ഈ അസംതൃപ്തിയെ ഏറ്റവും ഫലപ്രദമായി രാഷ്ട്രീയ വോട്ടാക്കി മാറ്റിയത് AfDയാണ്. അതേസമയം വർഷങ്ങളായി സംസ്ഥാന രാഷ്ട്രീയത്തിലെ പ്രധാന ശക്തിയായിരുന്ന സിഡിയു 17.2 ശതമാനം വോട്ടിലേക്ക് താഴ്ന്നു.

അതുകൊണ്ട് ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെ എഎഫ്‌ഡിയുടെ വിജയം എന്നൊറ്റ വാചകത്തിൽ വായിച്ചാൽ ചിത്രം പൂർണമാകില്ല. ഇത് പഴയ രാഷ്ട്രീയ കേന്ദ്രത്തോടുള്ള വോട്ടർമാരുടെ അസംതൃപ്തിയുടെ കൂടി പ്രകടനമാണ്.

എഎഫ്‌ഡി വളരുന്നതിന്റെ പിന്നിലെ അസംതൃപ്തി

എഎഫ്‌ഡിയുടെ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ പ്രധാന അടിത്തറ കുടിയേറ്റവിരുദ്ധതയാണ്. അഭയാർത്ഥി നയം, അതിർത്തി നിയന്ത്രണം, അനധികൃത കുടിയേറ്റം, ദേശീയ തിരിച്ചറിവ് തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളിൽ പാർട്ടി കടുത്ത നിലപാടാണ് സ്വീകരിക്കുന്നത്.

എന്നാൽ സാക്സണി-അൻഹാൾട്ടിലെ ഫലം കുടിയേറ്റവിരുദ്ധ വികാരത്തിന്റെ മാത്രം ഫലമാണെന്ന് പറയുന്നത് കാര്യങ്ങളെ ലളിതമാക്കും. സാമ്പത്തിക അനിശ്ചിതത്വം, ജീവിതച്ചെലവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്ക, വ്യവസായ മേഖലയിലെ മാറ്റങ്ങൾ, ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള നിരാശ, കേന്ദ്ര സർക്കാരിനോടുള്ള അതൃപ്തി തുടങ്ങിയവയും എഎഫ്‌ഡിയുടെ വളർച്ചയ്ക്ക് പിന്നിലുണ്ട്.

ഇത്തവണ വോട്ട് ചെയ്യാതിരുന്നവരിൽ നിന്നും പരമ്പരാഗതമായി സിഡിയുവിനെ പിന്തുണച്ചിരുന്നവരിൽ നിന്നും വോട്ടുകൾ നേടാൻ എഎഫ്‌ഡിക്ക് കഴിഞ്ഞു. അതായത് എഎഫ്‌ഡിയുടെ വളർച്ച അതിന്റെ പഴയ വോട്ടുബാങ്കിന്റെ വ്യാപനം മാത്രമല്ല. സ്ഥാപിത രാഷ്ട്രീയത്തിൽ നിരാശരായവരെ ഒരു പുതിയ രാഷ്ട്രീയ ബദലിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നതാണ്.

കുടിയേറ്റം: പ്രശ്നമോ രാഷ്ട്രീയ ആയുധമോ ?

2015-ലെ അഭയാർത്ഥി പ്രതിസന്ധിക്ക് ശേഷം ജർമ്മനിയിലെ കുടിയേറ്റ രാഷ്ട്രീയം വലിയ രീതിയിൽ മാറി. അന്നത്തെ ഏഞ്ചല മെര്‍ക്കല്‍ സർക്കാരിന്റെ തുറന്ന വാതിൽ നയത്തിനെതിരായ പ്രതിഷേധം എഎഫ്‌ഡിയുടെ വളർച്ചയ്ക്ക് വലിയ ഊർജം നൽകി.

ഇന്ന് കുടിയേറ്റം ജർമ്മൻ രാഷ്ട്രീയത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വിഷയങ്ങളിലൊന്നാണ്.
എന്നാൽ ഇവിടെ ഒരു വിരോധാഭാസമുണ്ട്. എഎഫ്‌ഡിയെ തടയാൻ ശ്രമിക്കുന്ന മെയിന്‍സ്ട്രീം പാര്‍ട്ടീസ് പോലും കുടിയേറ്റ വിഷയത്തിൽ കൂടുതൽ കടുത്ത നിലപാടുകൾ സ്വീകരിക്കുകയാണ്.

അതായത് എഎഫ്‌ഡി അധികാരത്തിലെത്തിയിട്ടില്ലെങ്കിലും അത് ഉയർത്തിയ വിഷയങ്ങൾ ജർമ്മൻ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ അജെന്‍ഡ മാറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അതിർത്തി നിയന്ത്രണം, asylum policy, അനധികൃത കുടിയേറ്റം, deportation തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങൾ ഇന്ന് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് വന്നിരിക്കുന്നു.

ഒരു പാർട്ടി അധികാരത്തിൽ വരാതെ തന്നെ മറ്റുള്ള പാർട്ടികളെ സ്വന്തം വിഷയങ്ങളിൽ സംസാരിക്കാൻ നിർബന്ധിതരാക്കുമ്പോൾ, അതിന്റെ രാഷ്ട്രീയ സ്വാധീനം തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലത്തേക്കാൾ വലുതാകുന്നു.

നാസി ഭൂതകാലത്തിന്റെ നിഴലിൽ

ഈ രാഷ്ട്രീയ മാറ്റത്തെ മറ്റേതൊരു യൂറോപ്യൻ രാജ്യത്തെയും പോലെ മാത്രം വായിക്കാനാവില്ല.1933-ൽ അഡോള്‍ഫ് ഹിറ്റ്ലര്‍ അധികാരത്തിലെത്തിയതിന് ശേഷം ജർമ്മൻ ജനാധിപത്യം തകർന്നു. 

രാഷ്ട്രീയ പ്രതിപക്ഷത്തെ അടിച്ചമർത്തുകയും മാധ്യമ സ്വാതന്ത്ര്യം ഇല്ലാതാക്കുകയും കോണ്‍സെന്‍ട്രേഷന്‍ ക്യാമ്പുകള്‍ സ്ഥാപിക്കുകയും ജൂതന്മാരെയും മറ്റ് ന്യൂനപക്ഷങ്ങളെയും ലക്ഷ്യമിട്ട് systematic persecution നടത്തുകയും ചെയ്തു.

ഇന്നത്തെ സാക്സണി-അൻഹാൾട്ടിനും ആ ചരിത്രത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുനിൽക്കാനാകില്ല. അവിടെയുള്ള ലിച്ചന്‍ബര്‍ഗ് നാസി കാലത്തെ കോണ്‍സെന്‍ട്രേഷന്‍ ക്യാമ്പ് സംവിധാനത്തിലെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു.

അതിനാൽ ഇന്നത്തെ ജർമ്മനിയിൽ ഒരു തീവ്ര വലതുപക്ഷ പാർട്ടി ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് വിജയങ്ങളിലൊന്ന് നേടുമ്പോൾ സ്വാഭാവികമായും ഒരു ചോദ്യം ഉയരും: ജർമ്മനി വീണ്ടും പഴയ വഴിയിലേക്കാണോ പോകുന്നത് ? എഎഫ്‌ഡി ഹിറ്റ്ലറാണോ ?

ഇവിടെയാണ് ചരിത്രപരമായ സൂക്ഷ്മത ആവശ്യമായി വരുന്നത്. എഎഫ്‌ഡിയെ നേരിട്ട് ഹിറ്റ്ലറിന്റെ എൻഎസ്‌ഡിഎപിയുമായി തുലനം ചെയ്യുന്നത് ശരിയല്ല. 1930-കളിലെ ജർമ്മനിയും ഇന്നത്തെ ജർമ്മനിയും തമ്മിൽ വലിയ വ്യത്യാസമുണ്ട്. 

ഇന്ന് ജർമ്മനിക്ക് ശക്തമായ ഭരണഘടനാ സ്ഥാപനങ്ങളും സ്വതന്ത്ര കോടതികളും തിരഞ്ഞെടുപ്പ് സംവിധാനവും മാധ്യമങ്ങളും സിവിൽ സമൂഹവുമുണ്ട്.അതേസമയം എഎഫ്‌ഡിയെ സാധാരണ കണ്‍സര്‍വേറ്റീവ് പാര്‍ട്ടി ആയി മാത്രം കാണാനും കഴിയില്ല. കുടിയേറ്റത്തിൽ കടുത്ത നിയന്ത്രണം, ദേശീയത, യൂറോപ്യൻ ഏകീകരണത്തോടുള്ള വിമർശനം തുടങ്ങിയ നിലപാടുകൾ പാർട്ടിയുടെ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ പ്രധാനമാണ്.

അതുകൊണ്ട് ശരിയായ ചോദ്യം “എഎഫ്‌ഡി ഹിറ്റ്ലറുടെ തിരിച്ചുവരവാണോ ?” എന്നതല്ല. പകരം, “നാസി കാലത്തിന് ശേഷം ജർമ്മനി തീവ്ര വലതുപക്ഷത്തിന് ചുറ്റും പണിത രാഷ്ട്രീയ അതിർത്തി എത്രത്തോളം നിലനിൽക്കും ?” എന്നതാണ്.

‘Brandmauer’ ഇനി എത്രത്തോളം ശക്തം?

ജർമ്മൻ രാഷ്ട്രീയത്തിലെ Brandmauer, അഥവാ ‘firewall’, AfD പോലുള്ള തീവ്ര വലതുപക്ഷ പാർട്ടികളുമായി പ്രധാനധാരാ പാർട്ടികൾ സർക്കാർ സഖ്യത്തിൽ ഏർപ്പെടരുതെന്ന രാഷ്ട്രീയ ധാരണയാണ്.

രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനുശേഷമുള്ള ജർമ്മൻ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പ്രത്യേകതകളിലൊന്നായിരുന്നു ഇത്.എന്നാൽ AfDയുടെ തുടർച്ചയായ വളർച്ച ഈ മതിലിന് വലിയ സമ്മർദ്ദമാണ് സൃഷ്ടിക്കുന്നത്.

സാക്സണി-അൻഹാൾട്ടിൽ 39 സീറ്റുകളുമായി AfD ഏറ്റവും വലിയ പാർട്ടിയാണ്. എന്നാൽ ഭൂരിപക്ഷത്തിന് മൂന്ന് സീറ്റുകൾ കുറവാണ്. അതിനാൽ മറ്റ് പാർട്ടികളുടെ പിന്തുണയില്ലാതെ സർക്കാരുണ്ടാക്കാൻ കഴിയില്ല.

അതിനാൽ ഇപ്പോഴത്തെ ഏറ്റവും വലിയ ചോദ്യം AfD ജയിച്ചോ എന്നതല്ല. AfDയെ അധികാരത്തിൽനിന്ന് അകറ്റിനിർത്താൻ മറ്റു പാർട്ടികൾ എത്രകാലം Brandmauer നിലനിർത്തും എന്നതാണ്.

യൂറോപ്പ് ഒന്നാകാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ ദേശീയത തിരികെയെത്തുന്നത് എന്തുകൊണ്ട് ?

രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന് ശേഷം യൂറോപ്പ് നേരിട്ട ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളികളിലൊന്നായിരുന്നു വീണ്ടും ദേശീയതയുടെ പേരിൽ സംഘർഷങ്ങൾ ഉണ്ടാകാതിരിക്കുക എന്നത്. 

അതിനുള്ള രാഷ്ട്രീയ മറുപടിയായാണ് യൂറോപ്യൻ ഏകീകരണം ശക്തിപ്പെട്ടത്.ഫ്രാൻസും ജർമ്മനിയും പോലുള്ള മുൻ യുദ്ധവിരുദ്ധ രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള സഹകരണം ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും സാമ്പത്തിക ബന്ധങ്ങൾ വർധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് യുദ്ധസാധ്യത കുറയ്ക്കുക എന്നതായിരുന്നു യൂറോപ്യൻ ഏകീകരണത്തിന്റെ പ്രധാന ആശയങ്ങളിലൊന്ന്. 

പിന്നീട് അതാണ് യൂറോപ്യൻ യൂണിയനായി വികസിച്ചത്.യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ ദേശീയ അതിർത്തികൾ ഇല്ലാതാക്കുക എന്നതിലുപരി, രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള സാമ്പത്തിക-രാഷ്ട്രീയ ആശ്രിതത്വം വർധിപ്പിച്ച് പഴയ ദേശീയ വൈരങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള ഒരു സംവിധാനമായും മാറി. 

Single Market, Schengen തുടങ്ങിയ സംവിധാനങ്ങൾ അതിർത്തികൾക്ക് അപ്പുറമുള്ള സഞ്ചാരവും വ്യാപാരവും സഹകരണവും ശക്തിപ്പെടുത്തി.പക്ഷേ ഇന്ന് അതേ യൂറോപ്പിൽ ദേശീയതയും കുടിയേറ്റവിരുദ്ധ രാഷ്ട്രീയവും വീണ്ടും ശക്തമാകുന്നു.

യുദ്ധങ്ങളിലേക്ക് നയിച്ച ദേശീയതയുടെ അതിരുകൾ മറികടക്കാനാണ് യൂറോപ്പ് ഏകീകരിച്ചത്. എന്നാൽ ഇന്ന് അതേ യൂറോപ്പിനുള്ളിൽ ദേശീയ തിരിച്ചറിവും അതിർത്തി നിയന്ത്രണവും വീണ്ടും രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് മടങ്ങിവരുന്നു.ജർമ്മനിയിലെ AfDയുടെ വളർച്ച അതിന്റെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ ഉദാഹരണങ്ങളിലൊന്നാണ്.

തിരിച്ചുപോക്കല്ല; പക്ഷേ ഒരു മുന്നറിയിപ്പ്

സാക്സണി-അൻഹാൾട്ടിലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ജർമ്മനി 1933-ലേക്ക് തിരിച്ചുപോകുന്നു എന്നതിന് തെളിവല്ല.പക്ഷേ 1945ന് ശേഷം ജർമ്മനി തീവ്ര വലതുപക്ഷത്തിനെതിരെ പണിതിരുന്ന രാഷ്ട്രീയ consensus ദുർബലമാകുന്നു എന്നതിന്റെ ശക്തമായ സൂചനയാണ്.AfDയുടെ വോട്ട് 43.8 ശതമാനത്തിലെത്തി. 

CDU 17.2 ശതമാനത്തിലേക്ക് ചുരുങ്ങി.അത് വെറും ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലം മാത്രമല്ല. ജർമ്മൻ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ കേന്ദ്രം എവിടേക്കാണ് നീങ്ങുന്നത് എന്നതിന്റെ സൂചനയാണ്.

കുടിയേറ്റം, സാമ്പത്തിക സുരക്ഷ, ദേശീയ തിരിച്ചറിവ്, സ്ഥാപിത രാഷ്ട്രീയത്തോടുള്ള അവിശ്വാസം എന്നിവ ചേർന്ന് AfDയ്ക്ക് പുതിയ രാഷ്ട്രീയ ഇടം സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ “ഹിറ്റ്ലർ തിരിച്ചെത്തി” എന്ന് പറയുന്നത് ചരിത്രത്തെ ലളിതമാക്കുന്നതായിരിക്കും.

പക്ഷേ “ഹിറ്റ്ലറിന് ശേഷം ജർമ്മനി തീവ്ര വലതുപക്ഷത്തിന് ചുറ്റും പണിത രാഷ്ട്രീയ ഫയർവാൾ ഇപ്പോൾ ഏറ്റവും വലിയ പരീക്ഷണത്തിലൂടെയാണ് കടന്നുപോകുന്നത്” എന്ന് പറയുന്നത് കൂടുതൽ കൃത്യമാണ്.

സാക്സണി-അൻഹാൾട്ട് ചോദിക്കുന്നത് ജർമ്മനിയുടെ ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു വലിയ ചോദ്യമാണ്: ചരിത്രത്തിൽ നിന്ന് പഠിച്ച ജർമ്മനി തീവ്ര വലതുപക്ഷത്തെ വീണ്ടും അകറ്റിനിർത്തുമോ, അതോ ഒരിക്കൽ അസ്വീകാര്യമായിരുന്ന രാഷ്ട്രീയം പതുക്കെ സാധാരണ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറുമോ ? ഉത്തരം ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ലഭിച്ചിട്ടില്ല. പക്ഷേ ചോദ്യം ഇപ്പോൾ ജർമ്മനിയുടെ വാതിൽക്കൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു.

-ദേവനന്ദൻ ജി