ചെർണോബിൽ ദുരന്തത്തിന് 40 വർഷം; റേഡിയോ ആക്ടീവ് കണികകളുടെ ഘടനയ്ക്ക് മാറ്റമില്ല, ഞെട്ടിക്കുന്ന കണ്ടെത്തലുമായി ജർമൻ ഗവേഷകർ

Current: മലയാളം

1986-ലെ ചെർണോബിൽ ആണവദുരന്തം നടന്ന് നാല് പതിറ്റാണ്ടുകളാകുമ്പോഴും, അന്ന് അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് വ്യാപിച്ച റേഡിയോ ആക്ടീവ് സൂക്ഷ്മകണികകളിൽ ചിലത് അവയുടെ അടിസ്ഥാന ഘടന നിലനിർത്തുന്നതായി ഗവേഷകർ.
ജർമനിയിലെ ലൈബ്നിസ് സർവകലാശാലയിലെ ശാസ്ത്രജ്ഞർ നടത്തിയ പഠനത്തിലാണ് നിർണായകമായ കണ്ടെത്തൽ. ആണവദുരന്തങ്ങളുടെ ദീർഘകാല പ്രത്യാഘാതങ്ങളെക്കുറിച്ചും റേഡിയോ ആക്ടീവ് മലിനീകരണം നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും പുതിയ ചോദ്യങ്ങളുയർത്തുന്നതാണ് പഠനം.
1986 ഏപ്രിൽ 26-ന് യുക്രെയ്നിലെ ചെർണോബിൽ ആണവനിലയത്തിലുണ്ടായ ദുരന്തം ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ഗുരുതരമായ ആണവാപകടങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു.
അപകടത്തെത്തുടർന്ന് വൻതോതിൽ റേഡിയോ ആക്ടീവ് പദാർഥങ്ങൾ അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് വ്യാപിച്ചു. ദുരന്തം നടന്ന് നാല് പതിറ്റാണ്ടുകൾ പിന്നിടുമ്പോഴും, അതിന്റെ ചില അവശിഷ്ടങ്ങൾ ഇന്നും ശാസ്ത്രലോകത്തിന് വെല്ലുവിളിയാകുന്നുവെന്നാണ് പുതിയ പഠനം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
ചെർണോബിൽ മേഖലയിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ച എട്ട് മുതൽ 50 മൈക്രോമീറ്റർ വരെ വലിപ്പമുള്ള ആറ് അപൂർവ കണികകളാണ് ജർമൻ ഗവേഷകർ പരിശോധിച്ചത്. എക്സ്-റേ ഡിഫ്രാക്ഷൻ സാങ്കേതികവിദ്യ ഉപയോഗിച്ച് കണികകളുടെ ആറ്റോമികവും ക്രിസ്റ്റൽ ഘടനയും വിശകലനം ചെയ്തു.
ആണവ ഇന്ധനമായ യുറേനിയം ഡയോക്സൈഡിന്റെ ചില പ്രധാന ക്രിസ്റ്റൽ ഘടനകൾ ഇത്രയും വർഷങ്ങൾക്കുശേഷവും കാര്യമായ മാറ്റമില്ലാതെ നിലനിൽക്കുന്നതായി പഠനത്തിൽ കണ്ടെത്തി.
ഗവേഷകർ പരിശോധിച്ച കണികകളെ അവയുടെ ഘടനയും രൂപീകരണരീതിയും അടിസ്ഥാനമാക്കി മൂന്നായി തിരിക്കാം. യുറേനിയം ഡയോക്സൈഡിന്റെ അടിസ്ഥാന ഗുണങ്ങൾ നിലനിർത്തിയ കണികകൾ, സിർക്കോണിയം കലർന്ന കണികകൾ, റിയാക്ടറിലെ ഗ്രാഫൈറ്റിന് തീപിടിച്ചതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് രാസഘടനയിൽ മാറ്റം വന്ന കണികകൾ എന്നിവയാണ് അവ.
ആണവമാലിന്യങ്ങളുടെ സുരക്ഷിതമായ സംസ്കരണത്തിനും ആണവാപകടങ്ങൾക്കുശേഷം റേഡിയോ ആക്ടീവ് പദാർഥങ്ങൾ മണ്ണിലേക്കും വെള്ളത്തിലേക്കും വ്യാപിക്കുന്നത് നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനുമുള്ള ഭാവി ഗവേഷണങ്ങൾക്ക് ഈ പഠനം സഹായകമായേക്കും.
കണികകളുടെ ഘടനയും അവയുടെ പരിസ്ഥിതിയിലെ പെരുമാറ്റവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം കൂടുതൽ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാനും ഇതിലൂടെ സാധിക്കുമെന്നാണ് പ്രതീക്ഷ.
അതേസമയം, കണികകളുടെ ഘടനയിൽ കാര്യമായ മാറ്റമില്ലെന്ന കണ്ടെത്തൽ ചെർണോബിൽ മേഖല പൂർണമായും സുരക്ഷിതമാണെന്ന് അർഥമാക്കുന്നില്ല. റേഡിയോ ആക്ടീവ് പദാർഥങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യവും വികിരണത്തിന്റെ തോതും അവയുടെ രാസ-ഭൗതിക സ്വഭാവവും പ്രത്യേകം വിലയിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്.
ആറ് കണികകളെ മാത്രം അടിസ്ഥാനമാക്കി മുഴുവൻ ചെർണോബിൽ മേഖലയെക്കുറിച്ചും പൊതുനിഗമനത്തിലെത്താനാവില്ലെന്നും കൂടുതൽ വിപുലമായ പഠനങ്ങൾ ആവശ്യമാണെന്നും ഗവേഷകർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.
നാല് പതിറ്റാണ്ടുകൾക്കുശേഷവും ചെർണോബിൽ ദുരന്തത്തിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങൾക്ക് വഴിയൊരുക്കുന്നത് ആണവവികിരണത്തിന്റെ ദീർഘകാല പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ എത്ര സങ്കീർണമാണെന്നതിന്റെ ഓർമപ്പെടുത്തലാണ്.






