അധികാരക്കസേരയിലെ നാവുപിഴകൾ! ബ്രോക്കോളി വേണ്ടെന്ന് വെച്ച പ്രസിഡന്റ് മുതൽ നാവുപിഴച്ച് ചരിത്രം മാറ്റിയവർ വരെ…

രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കൾ, പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ പ്രസിഡന്റുമാർ, പൊതുജനങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ സംസാരിക്കുമ്പോൾ സാധാരണയായി സൂക്ഷ്മമായി തയ്യാറാക്കിയ വാക്കുകളും കൃത്യമായ സന്ദേശങ്ങളും മാത്രമാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ഓരോ വാചകവും മുൻകൂട്ടി തയ്യാറാക്കിയതും, ഓരോ വാക്കും വിലയിരുത്തപ്പെട്ടതുമായിരിക്കും. എന്നാൽ ചിലപ്പോൾ ഈ തിരക്കഥകൾക്ക് പുറത്തേക്ക് പോകുന്ന നിമിഷങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നു. അത്തരം നിമിഷങ്ങളിൽ, നേതാക്കളുടെ യഥാർത്ഥ മനുഷ്യസ്വഭാവം, അവരുടെ അബദ്ധങ്ങളും നർമ്മവും ചിലപ്പോൾ വിവാദങ്ങളും ഒരുമിച്ച് പുറത്തുവരും. ഇത്തരം വാക്കാലുള്ള ഇടർച്ചകൾ വെറും തമാശകൾ മാത്രമല്ല, മറിച്ച് ചരിത്രത്തിൽ ശ്രദ്ധേയമായ പ്രതിഫലനങ്ങളായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു.

അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റുമാരുടെ ചരിത്രത്തിലൂടെ നോക്കുമ്പോൾ, ഇത്തരത്തിലുള്ള നിമിഷങ്ങൾ അപൂർവമല്ല. ഉദാഹരണത്തിന്, വാറൻ ജി. ഹാർഡിംഗ് “നോർമാലിറ്റി” എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചപ്പോൾ അത് ഒരു പിഴവായിരുന്നുവെന്ന് പലരും കരുതിയെങ്കിലും, ആ പദം പിന്നീട് പൊതുപ്രയോഗത്തിലേക്ക് കടന്നുവന്നു. ഒരാളുടെ ചെറിയ വാക്കുപിഴവ് പോലും ഭാഷയുടെ വികസനത്തെ സ്വാധീനിക്കാമെന്നത് ഇതിലൂടെ വ്യക്തമാണ്. അതുപോലെ തന്നെ, കാൽവിൻ കൂലിഡ്ജിന്റെ തൊഴിലില്ലായ്മയെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശം, സത്യസന്ധമായിരുന്നെങ്കിലും, അതിന്റെ ലളിതത്വം കാരണം അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കിയിരുന്നു. ഇത് രാഷ്ട്രീയത്തിൽ “എന്താണ് പറയുന്നത്” എന്നതിനു പുറമെ “എങ്ങനെ പറയുന്നു” എന്നതും എത്ര പ്രധാനമാണെന്ന് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

ആൻഡ്രൂ ജാക്സൺ വ്യാകരണ നിയമങ്ങളെ അത്ര കാര്യമാക്കിയിരുന്നില്ല. അറിവിനേക്കാൾ കൂടുതൽ പ്രായോഗികമായി കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതിലാണ് അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്. സാധാരണക്കാരുടെ നേതാവായി അറിയപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിച്ച അദ്ദേഹം, കടുപ്പമേറിയ നിയമങ്ങളേക്കാൾ ജീവിതാനുഭവങ്ങൾക്കാണ് പ്രാധാന്യം നൽകിയത്.

അതുപോലെ തന്നെ, വലിയ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി ഉണ്ടാകുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് വരെ ഹെർബർട്ട് ഹൂവർ വലിയ ആത്മവിശ്വാസത്തിലായിരുന്നു. രാജ്യം സുരക്ഷിതമാണെന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ധാരണ. എത്ര വലിയ രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കൾക്കും ഭാവി എപ്പോഴും കൃത്യമായി പ്രവചിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്ന വലിയൊരു സത്യമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്‌.

ചില നേതാക്കളുടെ പ്രസ്താവനകൾ ചരിത്രപരമായ ദൂരദൃഷ്ടിയുടെ അഭാവം വ്യക്തമാക്കുന്നു. സക്കറി ടെയ്‌ലർ അമേരിക്കയുടെ പടിഞ്ഞാറൻ പ്രദേശങ്ങളെ വിലകുറഞ്ഞ വന്യതയായി വിശേഷിപ്പിച്ചപ്പോൾ, അതേ പ്രദേശം പിന്നീട് രാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ശക്തിയുടെ കേന്ദ്രമായി മാറി. അതുപോലെ, റഥർഫോർഡ് ബി. ഹെയ്‌സ് ടെലിഫോണിന്റെ പ്രായോഗികതയെ ചോദ്യം ചെയ്തപ്പോൾ, ഇന്ന് ആ സാങ്കേതികവിദ്യ മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ അവിഭാജ്യഘടകമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ഇതിലൂടെ സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ ഭാവിയെ പ്രവചിക്കുന്നതിലെ മനുഷ്യപരിമിതികൾ വ്യക്തമാണ്.

നർമ്മവും ആത്മപരിഹാസവും ചില പ്രസിഡന്റുമാരുടെ പ്രസ്താവനകളിൽ വ്യക്തമായി കാണാം. യുലിസസ് എസ്. ഗ്രാന്റ് തന്റെ സംഗീതപരിചയം വെറും രണ്ട് ഈണങ്ങളിലൊതുക്കിയതായി പറഞ്ഞത്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സത്യസന്ധതയും ലാളിത്യവും തെളിയിക്കുന്നു. അതുപോലെ, ജോർജ് എച്ച്.ഡബ്ല്യു. ബുഷ് ബ്രോക്കോളി കഴിക്കില്ലെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ച സംഭവം, ഒരു ശക്തനായ നേതാവിനും ചിലപ്പോൾ സാധാരണ മനുഷ്യന്റെ സ്വഭാവം പ്രകടിപ്പിക്കാനാകുമെന്ന് കാണിക്കുന്നു. ഈ നിമിഷങ്ങൾ നേതാക്കളെ ജനങ്ങളോട് കൂടുതൽ അടുപ്പിക്കുന്നതിൽ സഹായിക്കുന്നു.

എന്നാൽ എല്ലാ പ്രസ്താവനകളും നർമ്മപരമായതല്ല ചിലത് വിവാദങ്ങളും സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ജെറാൾഡ് ഫോർഡ് കിഴക്കൻ യൂറോപ്പിൽ സോവിയറ്റ് സ്വാധീനം ഇല്ലെന്ന് പറഞ്ഞത് ശീതയുദ്ധകാലത്ത് വലിയ ആശ്ചര്യത്തിന് ഇടയാക്കി. റിച്ചാർഡ് നിക്സൺ “പ്രസിഡന്റ് ചെയ്യുന്നത് നിയമവിരുദ്ധമല്ല” എന്ന അഭിപ്രായം പ്രകടിപ്പിച്ചപ്പോൾ, അത് ഭരണഘടനാപരമായ ചർച്ചകൾക്ക് വഴിവെച്ചു. ഇത്തരത്തിലുള്ള വാക്കുകൾ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ഉത്തരവാദിത്തത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

മറ്റുചില പ്രസ്താവനകൾ നേതാക്കളുടെ വ്യക്തിപരമായ സത്യസന്ധതയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. ജിമ്മി കാർട്ടർ തന്റെ ഉള്ളിലുള്ള ചിന്തകളെ തുറന്നുപറഞ്ഞപ്പോൾ, അത് പൊതുജനങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത പ്രതികരണങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി. ഫ്രാങ്ക്ലിൻ പിയേഴ്‌സ് വൈറ്റ് ഹൗസ് വിടുന്നതിനുശേഷമുള്ള തന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തുറന്ന മറുപടി, രാഷ്ട്രീയ ജീവിതത്തിന്റെ മാനസിക സമ്മർദ്ദം വ്യക്തമാക്കുന്നു. അതുപോലെ, മാർട്ടിൻ വാൻ ബ്യൂറൻ പ്രസിഡന്റായതും രാജിവച്ചതുമായ ദിവസങ്ങളെയാണ് ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും സന്തോഷകരമായ നിമിഷങ്ങൾ എന്ന് പറഞ്ഞത്, അധികാരത്തിന്റെ ഭാരവും സമ്മർദ്ദവും എത്ര വലിയതാണെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ഈ എല്ലാ ഉദാഹരണങ്ങളും ഒരൊറ്റ സത്യത്തിലേക്ക് നമ്മെ നയിക്കുന്നു , ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ശക്തമായ സ്ഥാനങ്ങളിൽ ഇരിക്കുന്നവരും മനുഷ്യരാണ്. അവർക്ക് പിഴവുകൾ സംഭവിക്കും, ചിലപ്പോൾ തെറ്റായ വിധികൾ ഉണ്ടാകും, ചിലപ്പോൾ നർമ്മകരമായ പ്രസ്താവനകൾ പുറത്ത് വരും. എന്നാൽ ഈ നിമിഷങ്ങളാണ് അവരെ കൂടുതൽ യഥാർത്ഥവും സമീപിക്കാവുന്നതുമായ വ്യക്തികളാക്കി മാറ്റുന്നത്.
ചുരുക്കത്തിൽ, ഈ “നിർഭാഗ്യകരമായ ഉദ്ധരണികൾ” വെറും തെറ്റുകളായി മാത്രം കാണേണ്ടതില്ല. അവ ചരിത്രത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങളാണ് നേതാക്കളുടെ വ്യക്തിത്വം, കാലഘട്ടത്തിന്റെ സ്വഭാവം, മനുഷ്യപരിമിതികൾ എന്നിവയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന കണ്ണാടികളാണ്. വാക്കുകൾ ചിലപ്പോൾ വഴുതിപ്പോകാം, പക്ഷേ അവ മനുഷ്യചരിത്രത്തെ കൂടുതൽ ജീവിക്കുന്നതാക്കുന്നു.

The post അധികാരക്കസേരയിലെ നാവുപിഴകൾ! ബ്രോക്കോളി വേണ്ടെന്ന് വെച്ച പ്രസിഡന്റ് മുതൽ നാവുപിഴച്ച് ചരിത്രം മാറ്റിയവർ വരെ… appeared first on Express Kerala.