ലോകം സമാധാനത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോഴും, ഗാസയിലെ തെരുവുകളിൽ ഓരോ നിമിഷവും മരണത്തിന്റെ നിഴലുകൾ പടരുകയാണ്. അവിടെ യുദ്ധം കേവലം ബോംബുകളോ വെടിയുണ്ടകളോ മാത്രമല്ല, അത് വിശപ്പാണ്, തണുപ്പാണ്, മാഞ്ഞുപോകുന്ന സ്വപ്നങ്ങളാണ്. എന്നാൽ ഈ തകർച്ചകൾക്കിടയിലും തളരാതെ നിൽക്കുന്ന ഒരു വിഭാഗമുണ്ട് ഗാസയിലെ സ്ത്രീകൾ. മറ്റുള്ളവർക്ക് അതിജീവിക്കാൻ വേണ്ടി സ്വന്തം ജീവിതം മായ്ച്ചുകളയുന്നവർ. ദുരന്തങ്ങളുടെ ആഴക്കടലിലും സ്നേഹം കൊണ്ട് കുടുംബങ്ങളെ കോർത്തുപിടിക്കുന്ന ഈ അമ്മമാരുടെയും പെൺകുട്ടികളുടെയും ജീവിതം ഒരു കത്തുന്ന നോവായി ലോകത്തിന് മുന്നിലുണ്ട്.
പട്ടിണിയും തണുപ്പും: അതിജീവനത്തിന്റെ അഗ്നിപരീക്ഷ
2025 അവസാനിക്കുമ്പോഴും ഗാസയിലെ സ്ഥിതി ദയനീയമായി തുടരുന്നു. കൊടും തണുപ്പിൽ ഒരു ചെറിയ ടെന്റിനുള്ളിൽ തന്റെ കുഞ്ഞിനെ ചേർത്തുപിടിച്ച് ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികൾ തള്ളിനീക്കുന്ന സൂസനെപ്പോലെയുള്ള ആയിരക്കണക്കിന് അമ്മമാരുണ്ട് അവിടെ. “തണുപ്പ് എന്റെ കുഞ്ഞിനെ എന്നിൽ നിന്ന് അകറ്റുമോ എന്ന് ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു,” എന്ന ഒരമ്മയായ സൂസന്റെ വാക്കുകൾ ഗാസയിലെ ഓരോ അമ്മയുടെയും ആശങ്കയാണ്. ലഭ്യമായ മൂന്ന് പുതപ്പുകൾ കുട്ടികൾക്കായി നൽകി, താൻ തണുത്തുവിറച്ചാലും തന്റെ മക്കൾക്ക് ഒന്നും സംഭവിക്കരുതെന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നവരാണവർ.
ഭക്ഷ്യക്ഷാമം ഗാസയെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുമ്പോൾ, അമ്മമാർ നിശബ്ദമായി സ്വയം പട്ടിണി കിടക്കുന്നു. തന്റെ പക്കലുള്ള ഏക റൊട്ടി കഷ്ണം മക്കൾക്കായി പങ്കുവെച്ച്, അവർ കഴിക്കുന്നത് കണ്ട് വിശപ്പടക്കുന്ന മെയ്സൂണിനെപ്പോലെയുള്ളവർ നിരുപാധികമായ സ്നേഹത്തിന്റെ പ്രതീകങ്ങളാണ്. ഇവിടെ സ്നേഹം എന്നത് വെറുമൊരു വികാരമല്ല, മറിച്ച് അടിച്ചമർത്തലിനെതിരായ ഏറ്റവും വലിയ പ്രതിരോധമാണ്.
നഷ്ടപ്പെട്ട അന്തസ്സും തകരുന്ന ആരോഗ്യവും
യുദ്ധം തകർക്കുന്നത് കെട്ടിടങ്ങളെ മാത്രമല്ല, ഒരു മനുഷ്യന്റെ അന്തസ്സിനെക്കൂടിയാണ്. ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകൾ താമസിക്കുന്ന അഭയകേന്ദ്രങ്ങളിൽ ഒരു ടോയ്ലറ്റ് പോലുമില്ലാതെ കഴിഞ്ഞുകൂടേണ്ടി വരുന്ന സ്ത്രീകളുടെ ദുരവസ്ഥ വിവരണാതീതമാണ്. ആർത്തവം, ഗർഭം, പ്രസവം തുടങ്ങിയ സ്വാഭാവിക ശാരീരിക അവസ്ഥകൾ പോലും അവിടെ വലിയ പേടിസ്വപ്നങ്ങളായി മാറുന്നു.
അനസ്തേഷ്യയോ വേദനസംഹാരികളോ ഇല്ലാതെ ശസ്ത്രക്രിയകൾക്കും പ്രസവങ്ങൾക്കും വിധേയരാകേണ്ടി വരുന്ന സ്ത്രീകൾ ഗാസയിലെ നിത്യകാഴ്ചയാണ്. മുറിവുകൾ തുന്നിക്കെട്ടുമ്പോൾ അനുഭവിക്കുന്ന വേദന കടിച്ചുപിടിച്ച് അവർ ലോകത്തിലേക്ക് പുതിയ ജീവൻ കൊണ്ടുവരുന്നു. സ്തനാർബുദം പോലുള്ള ഗുരുതര രോഗങ്ങൾ ബാധിച്ചവർക്ക് പോലും മരുന്നോ ചികിത്സയോ ലഭിക്കുന്നില്ല. യുദ്ധത്തിലെ വിഷപ്പുകയും പൊടിയും ശ്വസിച്ച് രോഗികളായി മാറിയവർ റാഫ ക്രോസിംഗ് തുറക്കുന്നതും കാത്ത് മരണത്തെ മുഖാമുഖം കണ്ട് കഴിയുകയാണ്.
പലായനങ്ങളുടെയും നഷ്ടങ്ങളുടെയും കഥകൾ
സ്വന്തം വീട് ബോംബാക്രമണത്തിൽ തകരുമ്പോൾ, കിട്ടാവുന്ന സാധനങ്ങൾ വാരിയെടുത്ത് പലായനം ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീകളുടെ കഷ്ടപ്പാട് വാക്കുകൾക്ക് അപ്പുറമാണ്. ഇരട്ടക്കുട്ടികളെ ഗർഭം ധരിച്ചിരിക്കെ, രക്തം വാർന്നൊലിക്കുന്ന ശരീരവുമായി കിലോമീറ്ററുകളോളം നടക്കേണ്ടി വന്ന ഹാലയുടെ കഥ ഗാസയിലെ ക്രൂരതയുടെ സാക്ഷ്യപത്രമാണ്. വഴിമധ്യേ ഒരു കുഞ്ഞിനെ നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടും മറ്റേ കുഞ്ഞിന് വേണ്ടി ജീവൻ മുറുകെപ്പിടിച്ച അവൾ ഗാസയിലെ സ്ത്രീകളുടെ കരുത്തിന്റെ അടയാളമാണ്.
വിധവകളായ സ്ത്രീകൾ നേരിടുന്ന ഒറ്റപ്പെടലും സുരക്ഷാ ഭീഷണിയും മറ്റൊരു വലിയ പ്രശ്നമാണ്. സഹായ വിതരണ കേന്ദ്രങ്ങളിൽ ഭക്ഷണത്തിനായി ക്യൂ നിൽക്കുമ്പോൾ പോലും ഇസ്രായേൽ സൈന്യത്തിന്റെ വെടിയുണ്ടകൾ അവരെ തേടിയെത്തുന്നു. സ്വന്തം കുടുംബത്തിന് ഒരു നേരം ആഹാരം നൽകാൻ മരണത്തെപ്പോലും ഭയക്കാതെ അവർ കൊലക്കളങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്നു.
ഗാസയിലെ സ്ത്രീകൾ സഹിക്കുന്നത് ലോകത്തിലെ മറ്റേതൊരു സ്ത്രീക്കും ചിന്തിക്കാൻ കഴിയുന്നതിലും അപ്പുറമാണ്. അവരുടെ കണ്ണീരും നിശബ്ദമായ അലർച്ചകളും ലോകം കേൾക്കുന്നുണ്ടോ എന്നത് ഇപ്പോഴും ഒരു ചോദ്യചിഹ്നമാണ്. ഓരോ അമ്മയും തങ്ങളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി നടത്തുന്ന ഈ പോരാട്ടം വെറുമൊരു അതിജീവനമല്ല, മറിച്ച് അനീതിക്കെതിരായ വലിയൊരു പ്രഖ്യാപനമാണ്. ഗാസയിൽ ഒരു സ്ത്രീയായിരിക്കുക എന്നതിനർത്ഥം അസഹനീയമായ വേദനകളെ സഹിക്കുക എന്നതും, എന്ത് സംഭവിച്ചാലും സ്നേഹിക്കാൻ മറക്കാതിരിക്കുക എന്നതുമാണ്.
The post വെള്ളമില്ലാത്ത ആർത്തവദിനങ്ങൾ, മരുന്നില്ലാത്ത മുറിവുകൾ! വെടിയുണ്ടകളെക്കാൾ ഗാസയിലെ സ്ത്രീക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നത് എന്ത്? appeared first on Express Kerala.



