മണ്ണറിവുകളുടെ പൈതൃക കാവലാൾ. പുല്ലുമേഞ്ഞ തറവാട്ടിലിരുന്ന് കാത്തുസൂക്ഷിച്ചത് അപൂർവ്വ നാടൻ വിത്തിനങ്ങളുടെ ജീവകലവറ. ആതിഥ്യമരുളിയത് ഗന്ധകശാലയുടെ സുഗന്ധത്തോടെ. ഓർമ്മയാകുന്നത് ഒരു തലമുറയുടെ പച്ചപ്പ്

മാനന്തവാടി: വയനാട്ടിലെ കമ്മനയിലുള്ള ചെറുവയൽ ഗ്രാമത്തിൽ ജീവിച്ച്, തലമുറകളുടെ പൈതൃക നെൽവിത്തുകളെ ഹൃദയത്തോട് ചേർത്തുവെച്ച പത്മശ്രീ ചെറുവയൽ രാമന്റെ നിര്യാണം കേരളത്തിന്റെ കാർഷിക-ജൈവവൈവിധ്യ മേഖലയ്ക്ക് നികത്താനാവാത്ത വിടവാണ് സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നത്. 

ഇരുപതേക്കറോളം വരുന്ന കുടുംബസ്വത്തും വിപുലമായ കരഭൂമിയും സ്വന്തമായുണ്ടായിരുന്നിട്ടും, ആഡംബരങ്ങളെയെല്ലാം അകറ്റിനിർത്തി ഒന്നര നൂറ്റാണ്ടിലേറെ പഴക്കമുള്ള മൺചുമരുകളും പുല്ലുമേഞ്ഞ മേൽക്കൂരയുമുള്ള പരമ്പരാഗത തറവാട്ടിലായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ലാളിത്യം നിറഞ്ഞ ജീവിതം. 

ചാണകം മെഴുകിയ ആ വീടിന്റെ വരാന്തയിലിരുന്നാണ്, വയനാട്ടിൽ അന്യംനിന്നുപോയ നൂറ്റമ്പതിലേറെ നാടൻ വിത്തുകളിൽ നിന്ന് മുപ്പതിലധികം പുരാതന നെൽവിത്തിനങ്ങളെ ഓരോ വർഷവും കൃഷിയിറക്കി അദ്ദേഹം ജീവനോടെ കാത്തുസൂക്ഷിച്ചത്.

മണ്ണറിവുകളും പാരമ്പര്യ കൃഷിരീതികളും തേടിയെത്തിയിരുന്ന ഗവേഷകർക്കും വിദ്യാർത്ഥികൾക്കും നാട്ടുകാർക്കും ഒരു വിജ്ഞാനകേന്ദ്രം കൂടിയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആ വീട്. ഡൽഹി ജെ.എൻ.യു കാമ്പസിലെ ഗവേഷകർ മുതൽ പതിനായിരക്കണക്കിന് സന്ദർശകരാണ് ഓരോ വർഷവും അവിടേക്ക് ഒഴുകിയെത്തിയിരുന്നത്. 

വരുന്നവരെയെല്ലാം വയനാടൻ ഗന്ധകശാല അരിയുടെ സ്വാദൂറുന്ന പായസവും കട്ടൻ കാപ്പിയും നൽകി അദ്ദേഹം ആതിഥ്യമേകി സ്വീകരിച്ചു. മുൻ ഗവർണർ പി. സദാശിവം, മുൻ ധനമന്ത്രി തോമസ് ഐസക് ഉൾപ്പെടെയുള്ള പ്രമുഖർ ആ പുല്ലുപുരയുടെ ഇറയത്തിരുന്ന് അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ടുണ്ട്. 

ചെറുവയൽ രാമന്റെ പ്രകൃതിസ്നേഹവും കാർഷിക പോരാട്ടങ്ങളും പ്രമേയമാക്കി സംവിധായകൻ അവിര റിബേക്ക ‘നികലുകൾ’ എന്ന പേരിൽ സിനിമയൊരുക്കുകയും അതിൽ മനോജ് കെ. ജയൻ രാമേട്ടന്റെ ജീവിതം വെള്ളിത്തിരയിൽ പകർത്തുകയും ചെയ്തിരുന്നു.

പാരമ്പര്യ കാർഷിക മേഖലയിലെ അതുല്യമായ സംഭാവനകൾ മാനിച്ച് രാജ്യം അദ്ദേഹത്തെ പത്മശ്രീ നൽകി ആദരിച്ചു. കാർഷിക മേഖലയിലെ സമഗ്ര സംഭാവനയ്ക്കുള്ള പ്രഥമ ഉമ്മൻചാണ്ടി കാർഷിക പുരസ്കാരവും അദ്ദേഹത്തെ തേടിയെത്തി. 

പുരസ്കാര വിവരം കൃഷി മന്ത്രി ടി. സിദ്ദിഖ് നേരിട്ടുവിളിച്ചറിയിച്ചപ്പോഴും, “ഇത് മണ്ണിൽ പണിയെടുക്കുന്ന എല്ലാ കർഷകർക്കും വേണ്ടിയുള്ളതാണ്” എന്ന ലളിതമായ വാക്കുകളായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രതികരണം. 

ആരുടെയും കയ്യടിയോ പ്രശസ്തിയോ കൊതിക്കാതെ, വരുംതലമുറയുടെ നിലനിൽപ്പിനായി അപൂർവ്വമായൊരു നാടൻ വിത്തുശേഖരം അവശേഷിപ്പിച്ചാണ് ആ കർഷകമുത്തശ്ശൻ മണ്ണിലേക്ക് മടങ്ങുന്നത്.