പ്രണയത്തിന്റെ സുഗന്ധമുള്ള ചുവന്ന റോസാപ്പൂക്കളും മധുരം തുളുമ്പുന്ന ചോക്ലേറ്റുകളും കൈമാറുന്ന ഇന്നത്തെ വാലന്റൈൻസ് ഡേയെ കാണുമ്പോൾ, ഇതിന് പിന്നിൽ ഭയാനകമായ ഒരു ചരിത്രമുണ്ടെന്ന് ആരെങ്കിലും വിശ്വസിക്കുമോ? എന്നാൽ സത്യം മറ്റൊന്നാണ്. ഇന്ന് നാം ആഘോഷിക്കുന്ന ഈ മൃദുവായ പ്രണയനിമിഷങ്ങളുടെ വേരുകൾ ചെന്നുനിൽക്കുന്നത് പുരാതന റോമിലെ രക്തരൂക്ഷിതമായ തെരുവുകളിലേക്കും, വന്യമായ മൃഗബലികളിലേക്കും, വിചിത്രമായ ആചാരങ്ങളിലേക്കുമാണ്. ‘ലുപ്പർകാലിയ’ എന്ന് വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ആ പ്രാകൃത ഉത്സവം എങ്ങനെയാണ് ഇന്നത്തെ മനോഹരമായ ‘വാലന്റൈൻസ് ഡേ’ ആയി മാറിയത്? വിശുദ്ധിയുടെ പരിവേഷത്തിന് പിന്നിലെ ആ വിചിത്രമായ ചരിത്ര സത്യങ്ങളിലൂടെ നമുക്കൊന്ന് സഞ്ചരിക്കാം…
ഫെബ്രുവരി 13 മുതൽ 15 വരെ നീണ്ടുനിന്നിരുന്ന പുരാതന റോമൻ ഉത്സവമായിരുന്നു ലുപ്പർകാലിയ. കാർഷിക ദേവനായ ലുപ്പർക്കസിനെ പ്രീതിപ്പെടുത്താനായിരുന്നു ഇത് നടത്തിയിരുന്നത്. ലുപ്പർകാലിയ വെറുമൊരു ആഘോഷമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് പുരാതന റോമൻ വിശ്വാസപ്രകാരം നഗരത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കാനും ഫലഭൂയിഷ്ഠത വർദ്ധിപ്പിക്കാനുമുള്ള ഒരു കടുത്ത ആചാരമായിരുന്നു. റോമിനെ സംരക്ഷിച്ചിരുന്ന ലുപ്പർക്കസ് എന്ന കാർഷിക ദൈവത്തെ പ്രീതിപ്പെടുത്താനായിരുന്നു ഇത് നടത്തിയിരുന്നത്. പലാറ്റൈൻ കുന്നിലെ ‘ലുപ്പർക്കൽ’ എന്ന ഗുഹയിൽ വച്ചാണ് ഇതിന്റെ ഭീകരമായ ചടങ്ങുകൾ ആരംഭിച്ചിരുന്നത്.
ചടങ്ങിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ആടുകളെയും നായ്ക്കളെയും ബലി നൽകുകയായിരുന്നു പതിവ്. ബലിക്ക് ശേഷം, മൃഗങ്ങളുടെ ചോര പുരണ്ട കത്തികൾ യുവാക്കളുടെ നെറ്റിയിൽ തൊടുവിക്കുകയും പിന്നീട് അത് പാലിൽ മുക്കിയ കമ്പിളി കൊണ്ട് തുടച്ചുമാറ്റുകയും ചെയ്യും. ഈ സമയം ആ യുവാക്കൾ ഉച്ചത്തിൽ ചിരിക്കണമെന്നത് നിർബന്ധമായിരുന്നു. തുടർന്ന്, ബലി നൽകിയ മൃഗങ്ങളുടെ തോൽ സ്ട്രിപ്പുകളാക്കി മുറിച്ചെടുത്ത് ഇവർ നഗരത്തിലൂടെ ഓട്ടം തുടങ്ങുന്നു. ‘ഫെബ്രുവരി’ എന്ന പദത്തിന് അർത്ഥം തന്നെ ‘ശുദ്ധീകരണം’ എന്നാണ്, ഈ തോൽക്കഷ്ണങ്ങൾ കൊണ്ട് അടിക്കുന്നത് വഴി നഗരത്തിലെ തിന്മകളെ അകറ്റാമെന്ന് അവർ വിശ്വസിച്ചു.
ഈ ഓട്ടത്തിനിടയിൽ മുന്നിൽ കാണുന്ന സ്ത്രീകളെ അവർ മൃദുവായി അടിക്കുമായിരുന്നു. ഇന്നത്തെ കാലത്ത് ഇത് ക്രൂരതയായി തോന്നാമെങ്കിലും, അന്നത്തെ സ്ത്രീകൾ ഈ അടി വാങ്ങാനായി തെരുവിൽ വരിവരിയായി കാത്തുനിൽക്കുമായിരുന്നു. ഈ ആചാരം വഴി തങ്ങൾക്ക് സന്താനസൗഭാഗ്യം ലഭിക്കുമെന്നും, ഗർഭകാലത്തെ പ്രസവവേദന കുറയുമെന്നും അവർ ഉറച്ചുവിശ്വസിച്ചിരുന്നു. നഗ്നരായ അല്ലെങ്കിൽ അല്പവസ്ത്രധാരികളായ യുവാക്കൾ തോൽക്കഷ്ണങ്ങളുമായി തെരുവിലൂടെ പായുന്നതും സ്ത്രീകൾ ആടിയേൽക്കാൻ തയ്യാറായി നിൽക്കുന്നതുമായ ആ കാഴ്ച ലുപ്പർകാലിയയുടെ ഏറ്റവും വിചിത്രമായ മുഖമായിരുന്നു.
ഇന്നത്തെ കാലത്ത് പങ്കാളിയെ കണ്ടെത്താൻ നാം ഡിജിറ്റൽ സ്ക്രീനുകളിൽ വിരലമർത്തുമ്പോൾ, പുരാതന റോമിൽ ഇതിനായി മറ്റൊരു മാർഗ്ഗമാണുണ്ടായിരുന്നത് ഒരു ലോട്ടറി സംവിധാനം! ലുപ്പർകാലിയാ ഉത്സവത്തിന്റെ ഭാഗമായി അരങ്ങേറിയിരുന്ന ഈ ‘മാച്ച് മേക്കിംഗ്’ രീതി ഇന്നത്തെ ഡേറ്റിംഗ് ആപ്പുകളുടെ ഒരു വിചിത്രമായ പുരാതന രൂപമായിരുന്നു. അവിവാഹിതരായ യുവതികൾ അവരുടെ പേരെഴുതിയ ചീട്ടുകൾ ഒരു വലിയ ഭരണിക്കുള്ളിലോ പാത്രത്തിനുള്ളിലോ നിക്ഷേപിക്കും. തുടർന്ന് നഗരത്തിലെ യുവാക്കൾ ഓരോരുത്തരായി എത്തി ഇതിൽ നിന്നും ഒരു പേര് നറുക്കെടുക്കും.
ഈ നറുക്കെടുപ്പിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന യുവതിയായിരിക്കും ആ ഉത്സവകാലം മുഴുവൻ ആ യുവാവിന്റെ പങ്കാളി. വിചിത്രമെന്നു പറയട്ടെ, പലപ്പോഴും ഈ ‘ഭാഗ്യപരീക്ഷണം’ വെറുമൊരു ഉത്സവ ആഘോഷത്തിൽ ഒതുങ്ങിയിരുന്നില്ല. തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്ന ദമ്പതികൾ അടുത്ത ഒരു വർഷത്തേക്ക്, അതായത് അടുത്ത ലുപ്പർകാലിയ വരുന്നത് വരെ പങ്കാളികളായി തുടരണമായിരുന്നു. മിക്കവാറും ഈ താൽക്കാലിക ബന്ധങ്ങൾ ഗാഢമായ പ്രണയത്തിലേക്കും ഒടുവിൽ നിയമപരമായ വിവാഹങ്ങളിലേക്കും നയിച്ചിരുന്നു. പ്രണയവും ഭാഗ്യവും തമ്മിൽ ഇത്രയേറെ ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്ന മറ്റൊരു ആചാരം ചരിത്രത്തിൽ വിരളമാണ്. വ്യക്തിപരമായ താല്പര്യങ്ങളേക്കാൾ ‘വിധി’ നിശ്ചയിക്കുന്ന പങ്കാളിയെ സ്വീകരിക്കുക എന്നതായിരുന്നു അന്നത്തെ രീതി.
എ.ഡി അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിൽ ക്രിസ്തുമതത്തിന് വലിയ സ്വാധീനം ലഭിച്ചു. അന്നത്തെ സഭാപിതാക്കന്മാർക്ക് ലുപ്പർകാലിയയിലെ രക്തരൂക്ഷിതമായ മൃഗബലികളും തെരുവിലെ ചാട്ടവാറടിയും വലിയൊരു വെല്ലുവിളിയായിരുന്നു. ഈ ‘കാടത്തം’ അവസാനിപ്പിക്കാൻ എ.ഡി 496-ൽ ഗെലേഷ്യസ് ഒന്നാമൻ മാർപ്പാപ്പ ഒരു വിപ്ലവകരമായ തീരുമാനം എടുത്തു. ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ അത്രമേൽ വേരൂന്നിപ്പോയ ലുപ്പർകാലിയയെ പൂർണ്ണമായും നിരോധിക്കുന്നതിന് പകരം, അതിനെ ഒരു ക്രിസ്തീയ ആഘോഷമാക്കി മാറ്റാൻ അദ്ദേഹം നിശ്ചയിച്ചു. അങ്ങനെയാണ് വിഗ്രഹാരാധനയുടെ ഭാഗമായിരുന്ന ലുപ്പർകാലിയയെ മാറ്റിപ്പണിത്, പ്രണയത്തിന് വേണ്ടി രക്തസാക്ഷിത്വം വരിച്ച സെന്റ് വാലന്റൈന്റെ പേരിൽ ഫെബ്രുവരി 14 ഒരു വിശുദ്ധ ദിനമായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടത്.
ഈ മാറ്റം വെറുമൊരു പേരുമാറ്റം മാത്രമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ആഘോഷത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ തന്നെ വന്ന വലിയൊരു പരിവർത്തനമായിരുന്നു. ലുപ്പർകാലിയയിലെ ‘പ്രണയ ലോട്ടറി’ (Lottery of Love) നിരോധിക്കപ്പെട്ടു. പകരം, യുവാക്കൾ വിശുദ്ധരുടെ പേരുകൾ എഴുതിയ ചീട്ടുകൾ എടുക്കണമെന്നും ആ വർഷം മുഴുവൻ ആ വിശുദ്ധന്റെ ജീവിതം മാതൃകയാക്കണമെന്നും സഭ നിർദ്ദേശിച്ചു. എന്നാൽ ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ പ്രണയത്തിനുള്ള സ്വാധീനം അത്രമേൽ ശക്തമായിരുന്നതിനാൽ, കാലക്രമേണ വിശുദ്ധരുടെ പേരുകൾക്ക് പകരം വീണ്ടും പ്രണയിതാക്കളുടെ പേരുകൾ തന്നെ ചീട്ടുകളിൽ ഇടംപിടിച്ചു തുടങ്ങി.
ചുരുക്കത്തിൽ, പഴയ റോമൻ ആചാരങ്ങളിലെ ‘ഫലഭൂയിഷ്ഠത’ എന്ന സങ്കല്പം ക്രമേണ ‘പ്രണയം’ എന്ന വികാരത്തിലേക്ക് വഴിമാറി. നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് ശേഷം ചൗസർ, ഷേക്സ്പിയർ തുടങ്ങിയ പ്രശസ്ത എഴുത്തുകാരുടെ വരികളിലൂടെയാണ് വാലന്റൈൻസ് ഡേ ഇന്ന് നാം കാണുന്ന മനോഹരവും റൊമാന്റിക്കുമായ ആഘോഷമായി ലോകമെമ്പാടും പടർന്നത്. മൃഗങ്ങളുടെ രക്തം പുരണ്ട തെരുവുകൾ അങ്ങനെ കാലാന്തരത്തിൽ റോസാപ്പൂക്കളുടെ ചുവപ്പിലേക്ക് പരിണമിച്ചു.
സെന്റ് വാലന്റൈൻ എന്ന പേരിന് പിന്നിൽ ചരിത്രവും ഐതിഹ്യവും ഇഴചേർന്ന മനോഹരമായ ഒരു പോരാട്ടത്തിന്റെ കഥയുണ്ട്. എ.ഡി മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ റോം ഭരിച്ചിരുന്ന ക്ലോഡിയസ് രണ്ടാമൻ എന്ന ക്രൂരനായ ചക്രവർത്തിയുടെ കാലത്താണ് ഈ കഥ നടക്കുന്നത്. തന്റെ സൈന്യം ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും കരുത്തുറ്റതാകണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച ചക്രവർത്തി, വിവാഹിതരായ പുരുഷന്മാരേക്കാൾ അവിവാഹിതരായ യുവാക്കളാണ് മികച്ച സൈനികർ എന്ന് വിശ്വസിച്ചു. കുടുംബബന്ധങ്ങൾ സൈനികരെ ദുർബലരാക്കുമെന്ന് കരുതിയ അദ്ദേഹം റോമിലെ യുവാക്കൾ വിവാഹം കഴിക്കുന്നത് കർശനമായി നിരോധിച്ചു. എന്നാൽ പ്രണയമെന്ന വികാരത്തെ നിയമം കൊണ്ട് തളയ്ക്കാനാവില്ലെന്ന് വിശ്വസിച്ച വാലന്റൈൻ എന്ന പുരോഹിതൻ, ചക്രവർത്തിയുടെ കൽപ്പനകളെ വെല്ലുവിളിച്ചു.
രഹസ്യമായ ഒളിസങ്കേതങ്ങളിലും പള്ളികളിലും വച്ച് അദ്ദേഹം പ്രണയിതാക്കളുടെ വിവാഹം നടത്തിക്കൊടുത്തു. ഈ വിവരം ചക്രവർത്തി അറിഞ്ഞതോടെ വാലന്റൈൻ തടവിലാക്കപ്പെട്ടു. തടവറയ്ക്കുള്ളിലും പ്രണയത്തിന്റെ വെളിച്ചം പരത്താൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു. തന്നെ കാവൽ നിന്നിരുന്ന ജയിലറുടെ അന്ധയായ മകളുമായി അദ്ദേഹം സൗഹൃദത്തിലാവുകയും, തന്റെ പ്രാർത്ഥനയിലൂടെ അവൾക്ക് കാഴ്ചശക്തി ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് വിശ്വാസം. ഒടുവിൽ എ.ഡി 270 ഫെബ്രുവരി 14-ന് അദ്ദേഹത്തെ വധശിക്ഷയ്ക്ക് വിധേയനാക്കി.
മരണത്തിന് തൊട്ടുമുൻപ് ആ പെൺകുട്ടിക്ക് അദ്ദേഹം കൈമാറിയ കുറിപ്പാണ് ലോകചരിത്രത്തിലെ ആദ്യത്തെ ‘വാലന്റൈൻ കാർഡ്’. അതിൽ അദ്ദേഹം കുറിച്ച “From Your Valentine” എന്ന വരികൾ നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കിപ്പുറവും കോടിക്കണക്കിന് പ്രണയിതാക്കൾ ഹൃദയപൂർവ്വം ഏറ്റുചൊല്ലുന്നു. സ്വന്തം ജീവൻ ബലിനൽകി പ്രണയത്തെ സംരക്ഷിച്ച ആ വിശുദ്ധന്റെ സ്മരണയിലാണ് ലോകം ഇന്ന് പ്രണയദിനം ആഘോഷിക്കുന്നത്.
അടിയും രക്തച്ചൊരിച്ചിലും മൃഗബലിയുമായി തുടങ്ങിയ ഒരു പ്രാകൃത ആചാരത്തെ കാലം പ്രണയത്തിന്റെയും സഹാനുഭൂതിയുടെയും സുന്ദരമായ ഉത്സവമാക്കി മാറ്റുകയായിരുന്നു. ക്രൂരമായ ചാട്ടവാറടികളും വിചിത്രമായ ലോട്ടറി നറുക്കെടുപ്പുകളും നിറഞ്ഞ ‘ലുപ്പർകാലിയ’ എന്ന ആ പഴയ റോമൻ തെരുവുകളിൽ നിന്നും, സെന്റ് വാലന്റൈന്റെ ത്യാഗപൂർണ്ണമായ ജീവിതത്തിലൂടെ കടന്ന് ഇന്ന് നാം കാണുന്ന മനോഹരമായ പ്രണയദിനത്തിലേക്ക് എത്തുമ്പോൾ ചരിത്രം അത്ഭുതകരമായ ഒരു പരിവർത്തനമാണ് പൂർത്തിയാക്കുന്നത്.
ഇന്ന് നമ്മൾ കൈമാറുന്ന ഓരോ കാർഡിന് പിന്നിലും, ഓരോ ചുവന്ന റോസാപ്പൂവിന് പിന്നിലും നൂറ്റാണ്ടുകൾ പഴക്കമുള്ള ഈ വിചിത്ര ചരിത്രത്തിന്റെ ഒരംശമുണ്ട്. മൃഗങ്ങളുടെ രക്തം പുരണ്ട തോൽക്കഷ്ണങ്ങൾക്ക് പകരം പ്രണയിതാക്കൾ ഇന്ന് പരസ്പരം കൈകോർക്കുന്നു. പ്രാകൃതമായ ആചാരങ്ങളെ സ്നേഹം കൊണ്ട് കീഴടക്കിയ മനുഷ്യചരിത്രത്തിന്റെ വലിയൊരു വിജയമാണിത്. അതിനാൽ, ഈ വാലന്റൈൻസ് ദിനത്തിൽ നാം കൈമാറുന്ന ഓരോ സ്നേഹസന്ദേശവും കേവലം ഒരു വാചകമല്ല; മറിച്ച് അടിച്ചമർത്തലുകൾക്കും ക്രൂരതയ്ക്കുമെതിരെ പ്രണയം നേടിയെടുത്ത ഐതിഹാസികമായ വിജയത്തിന്റെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ കൂടിയാണ്.
NB: ഈ വാർത്തയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ചിത്രം പ്രതീകാത്മകമാണ്. (Generated by AI)
The post മൃഗബലിയും ചാട്ടവാറടിയും പ്രണയലോട്ടറിയും; ഇന്നത്തെ കാമുകീകാമുകന്മാർ അറിയാതെ പോകുന്ന ചുവന്ന വാലന്റൈൻസ് ദിനത്തിന്റെ സത്യങ്ങൾ! appeared first on Express Kerala.