മിഷിഗൺ തടാകത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ, കാലം മറന്നുപോയ ഒരു ദുരന്തത്തിന്റെ ഓർമ്മകൾ മണ്ണിനടിയിൽ അല്ല, വെള്ളത്തിനടിയിൽ തന്നെയാണ് ശാന്തമായി ഉറങ്ങിക്കിടന്നിരുന്നത്. ശക്തമായ കൊടുങ്കാറ്റിൽ മുങ്ങി 150 വർഷത്തിലേറെയായി, ചരിത്രത്തിന്റെ ഇരുണ്ട പേജുകളിലേക്കു മറഞ്ഞുപോയ ‘ലാക് ലാ ബെല്ലെ’ എന്ന ആഡംബര ആവിക്കപ്പലിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ ഒടുവിൽ കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നു. 1872-ൽ എട്ട് പേരുടെ മരണത്തിനിടയാക്കിയ ഈ ദുരന്തക്കപ്പൽ ഇപ്പോൾ വീണ്ടും ലോകത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റുകയാണ്. കപ്പൽച്ചേത വേട്ടക്കാർ വർഷങ്ങളായി പിന്തുടർന്നിരുന്ന ഒരു രഹസ്യം മിഷിഗൺ തടാകത്തിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ നിന്നും പുറത്തെടുത്തതോടെ, ഗ്രേറ്റ് ലേക്സിലെ സമുദ്ര ദുരന്ത ചരിത്രം വീണ്ടും ഒരിക്കൽ കൂടി ജീവൻ നേടിയിരിക്കുകയാണ്.
ന്യൂസ്വീക്ക് റിപ്പോർട്ട് പ്രകാരം, ഇല്ലിനോയിസിലെ കപ്പൽച്ചേത വേട്ടക്കാരനായ പോൾ എഹോണിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സംഘമാണ് ഈ കണ്ടെത്തലിന് പിന്നിൽ. 2022 ഒക്ടോബറിലാണ് സംഘം കപ്പൽച്ചേതം കണ്ടെത്തിയത് എന്നാണ് വിവരം. വിസ്കോൺസിനിലെ റാസിനും കെനോഷയ്ക്കും ഇടയിൽ ഏകദേശം 20 മൈൽ കടൽത്തീരത്തിന് അകലെയായി, മിഷിഗൺ തടാകത്തിന്റെ ആഴത്തിലാണ് ഈ അവശിഷ്ടങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയത്. പല പതിറ്റാണ്ടുകളായി നിരവധി ഗവേഷകരും പര്യവേക്ഷകരും തേടിക്കൊണ്ടിരുന്ന ഒരു കപ്പലിനെ, വളരെ ശാസ്ത്രീയവും സാങ്കേതികവുമായ മാർഗ്ഗങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് കണ്ടെത്തിയതിലൂടെ, ഈ സംഭവം ലോകത്തെ കപ്പൽച്ചേത ഗവേഷണ രംഗത്ത് തന്നെ ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു മൈൽസ്റ്റോണായി മാറിയിരിക്കുകയാണ്.
ഈ കണ്ടെത്തൽ ഉടൻ പുറത്തുവിടാതെ കുറച്ച് കാലം രഹസ്യമായി സൂക്ഷിക്കേണ്ടി വന്നതായും റിപ്പോർട്ടുകൾ പറയുന്നു. കാരണം, കപ്പലിന്റെ വിശദമായ 3D വീഡിയോ മോഡൽ നിർമ്മിക്കുന്നതിനായി സംഘത്തിന് അനുമതി ലഭിക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്നെ മോശം കാലാവസ്ഥയും സമയപരിമിതിയും കാരണം, ഈ സാങ്കേതിക രേഖപ്പെടുത്തൽ പ്രക്രിയ പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിഞ്ഞ വേനൽക്കാലത്തിന് മുമ്പ് സാധിച്ചില്ല. ഒരു കപ്പൽച്ചേത കണ്ടെത്തുന്നത് മാത്രം മതിയാകില്ല, അതിന്റെ നിലവിലെ അവസ്ഥ രേഖപ്പെടുത്തുകയും ചരിത്രപരമായ തിരിച്ചറിയൽ ഉറപ്പാക്കുകയും, ഭാവി പഠനങ്ങൾക്ക് അനുയോജ്യമായ രീതിയിൽ ഡാറ്റ ശേഖരിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത് അത്യന്തം നിർണായകമാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് കണ്ടെത്തൽ സംബന്ധിച്ച വിവരങ്ങൾ പുറത്തുവിടുന്നതിൽ വൈകിയതെന്ന് ഗവേഷക സംഘം വ്യക്തമാക്കുന്നു.
ഈ കണ്ടെത്തൽ പോൾ എഹോണിന് ഒരു സാധാരണ നേട്ടമല്ല, മറിച്ച് ഏകദേശം അറുപത് വർഷത്തെ ജീവിത ശ്രമത്തിന്റെ പരിസമാപ്തിയാണ്. 1965 മുതൽ അദ്ദേഹം ‘ലാക് ലാ ബെല്ലെ’ എന്ന കപ്പലിനെ തേടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. തന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ വെള്ളത്തിനടിയിലെ ചരിത്രം തേടിയ ഒരാളുടെ സ്വപ്നം യാഥാർത്ഥ്യമാകുന്ന നിമിഷമാണ് ഇതെന്ന് പറയാം. ഇതോടെ എഹോൺ കണ്ടെത്തുന്ന 15-ാമത്തെ കപ്പൽച്ചേതമാണിത്. പക്ഷേ അവയിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ കാലം അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുടർന്നതും മനസ്സിൽ പതിഞ്ഞതും ‘ലാക് ലാ ബെല്ലെ’ ആയിരുന്നുവെന്നതിൽ സംശയമില്ല.
ഗ്രേറ്റ് ലേക്സ് പ്രദേശം അമേരിക്കയുടെയും കാനഡയുടെയും ചരിത്രത്തിൽ അതീവ പ്രാധാന്യമുള്ള ജലപാതകളിലൊന്നാണ്. വ്യവസായ വളർച്ചക്കും ചരക്കുപരിവാഹത്തിനും യാത്രക്കുമെല്ലാം ഈ തടാകങ്ങൾ വലിയ പങ്കുവഹിച്ചു. എന്നാൽ അതിനൊപ്പം തന്നെ, ആയിരക്കണക്കിന് ദുരന്തകഥകളും ഇവിടെ പിറന്നിട്ടുണ്ട്. വിസ്കോൺസിൻ-മാഡിസൺ സർവകലാശാലയിലെ വിസ്കോൺസിൻ വാട്ടർ ലൈബ്രറിയുടെ കണക്കുകൾ പ്രകാരം, ഗ്രേറ്റ് ലേക്സിൽ ഏകദേശം 6,000 മുതൽ 10,000 വരെ കപ്പൽച്ചേതങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നാണ് വിലയിരുത്തൽ. അതിൽ വലിയൊരു വിഭാഗം ഇന്നും കണ്ടെത്തപ്പെടാതെ തുടരുകയാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ‘ലാക് ലാ ബെല്ലെ’ പോലുള്ള ഒരു കപ്പൽ കണ്ടെത്തുന്നത് ചരിത്രപരമായും ശാസ്ത്രീയമായും അതീവ മൂല്യമുള്ള സംഭവമാണ്.
ഈ അവശിഷ്ടങ്ങൾക്കായുള്ള തിരച്ചിൽ സമീപ വർഷങ്ങളിൽ കൂടുതൽ ശക്തമായത് മറ്റൊരു കാരണത്താലും ആണ്. വിദേശ ഇനമായ ക്വാഗ്ഗ മുത്തുച്ചിപ്പികൾ (Quagga mussels) വെള്ളത്തിനടിയിലെ കപ്പൽച്ചേതങ്ങളെയും മറ്റ് ചരിത്ര അടയാളങ്ങളെയും ക്രമേണ നശിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഈ മുത്തുച്ചിപ്പികൾ കപ്പലുകളുടെ പുറംഭാഗത്ത് പടർന്ന് കട്ടയായി പിടിക്കുകയും, മരത്തെയും ഇരുമ്പിനെയും ബാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതോടെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ വേഗത്തിൽ തകർന്നുപോകാനുള്ള സാധ്യത ഉയരുന്നു. അതിനാൽ തന്നെ, ചരിത്രം പൂർണമായി ഇല്ലാതാകുന്നതിന് മുൻപ് കൂടുതൽ അവശിഷ്ടങ്ങൾ കണ്ടെത്തി രേഖപ്പെടുത്തണമെന്ന ആവശ്യം ശക്തമായിട്ടുണ്ട്. ‘ലാക് ലാ ബെല്ലെ’ കണ്ടെത്തലും അതിന്റെ ഭാഗമായിട്ടാണ് പലരും വിലയിരുത്തുന്നത്.
ലാക് ലാ ബെല്ലെയുടെ ചരിത്രത്തിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ, അത് ഒരിക്കൽ അപകടത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ട കപ്പലായിരുന്നു എന്നതാണ് ശ്രദ്ധേയമായ വസ്തുത. 1869-ൽ ഈ കപ്പൽ അപകടത്തിൽപ്പെട്ടെങ്കിലും രക്ഷപ്പെടുത്തി അറ്റകുറ്റപ്പണികൾ നടത്തിയ ശേഷം വീണ്ടും സർവീസിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവന്നു. എന്നാൽ ആ രക്ഷപ്പെടൽ ഒരു താൽക്കാലിക ഭാഗ്യം മാത്രമായി മാറി. 1872 ഒക്ടോബർ 13-ന് രാത്രി, ലാക് ലാ ബെല്ലെ മിൽവാക്കിയിൽ നിന്ന് മിഷിഗണിലെ ഗ്രാൻഡ് ഹാവനിലേക്കാണ് യാത്ര തിരിച്ചത്. ആ യാത്രയിൽ കപ്പലിൽ 53 യാത്രക്കാരും ജീവനക്കാരും ഉണ്ടായിരുന്നു. കൂടാതെ ബാർലി, പന്നിയിറച്ചി, മാവ്, വിസ്കി തുടങ്ങിയ ചരക്കുകളും കപ്പലിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായി രേഖകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ആ കാലഘട്ടത്തിൽ ഗ്രേറ്റ് ലേക്സ് ജലപാതകൾ വ്യാപാരത്തിന്റെയും ചരക്കുപരിവാഹത്തിന്റെയും പ്രധാന മാർഗമായിരുന്നതിനാൽ, ഇത്തരം ചരക്കുകളുമായി കപ്പലുകൾ യാത്ര ചെയ്യുന്നത് സാധാരണ സംഭവമായിരുന്നു.
എന്നാൽ യാത്ര ആരംഭിച്ച് ഏകദേശം രണ്ട് മണിക്കൂർ പിന്നിട്ടപ്പോഴാണ് ദുരന്തം സംഭവിച്ചത്. ശക്തമായ കൊടുങ്കാറ്റ് പെട്ടെന്ന് കപ്പലിനെ ആക്രമിച്ചു. കാറ്റും ഉയർന്ന തിരമാലകളും കാരണം കപ്പൽ വേഗത്തിൽ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുകയായിരുന്നു. അപകടം മനസ്സിലാക്കിയ ക്യാപ്റ്റൻ മിൽവാക്കിയിലേക്ക് തിരികെ മടങ്ങാൻ തീരുമാനിച്ചു. പക്ഷേ കടലിലെ പ്രകൃതിശക്തി കപ്പലിന്റെ തീരുമാനത്തെക്കാൾ ശക്തമായിരുന്നു. തിരമാലകൾ കപ്പലിനെ വളഞ്ഞു, ബോയിലറുകൾ പ്രവർത്തനം നിർത്തി, കപ്പലിന്റെ ഊർജ്ജ സംവിധാനം തന്നെ തകരാറിലായി. അതോടെ ലാക് ലാ ബെല്ലെ യഥാർത്ഥത്തിൽ കൊടുങ്കാറ്റിന്റെ കരുണയ്ക്ക് വിട്ടുകിട്ടിയ ഒരു ഇരയായി മാറി.
പുലർച്ചെ അഞ്ചുമണിയോടെ സ്ഥിതി അതീവ ഗുരുതരമായി മാറിയപ്പോൾ, ക്യാപ്റ്റൻ ലൈഫ് ബോട്ടുകൾ താഴ്ത്താൻ ഉത്തരവിട്ടു. യാത്രക്കാരെയും ജീവനക്കാരെയും രക്ഷിക്കാനുള്ള അവസാന ശ്രമമായിരുന്നു അത്. എന്നാൽ ചില നിമിഷങ്ങൾക്കകം തന്നെ ലാക് ലാ ബെല്ലെ മുഴുവനായി വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോയി. ഒരു ആഡംബര കപ്പലിന്റെ അവസാന നിമിഷങ്ങൾ അത്രമേൽ ഭീതിജനകമായിരിക്കുമെന്നതിൽ സംശയമില്ല. ഇരുട്ടും കൊടുങ്കാറ്റും ഉയർന്ന തിരമാലകളും തമ്മിൽ, മനുഷ്യൻ പ്രകൃതിയുടെ മുന്നിൽ എത്ര ചെറുതാണെന്ന് തെളിയിക്കുന്ന സംഭവമായിരുന്നു അത്.
രക്ഷപ്പെടാനുള്ള ശ്രമത്തിനിടയിൽ തന്നെ ദുരന്തം വീണ്ടും സംഭവിച്ചു. കരയിലേക്ക് നീങ്ങുന്നതിനിടെ ഒരു ലൈഫ് ബോട്ട് മറിഞ്ഞതോടെ എട്ട് പേർ മരണമടഞ്ഞു. ശേഷിച്ച ലൈഫ് ബോട്ടുകൾ റാസിനും കെനോഷയ്ക്കും ഇടയിലുള്ള വിസ്കോൺസിൻ തീരത്ത് സുരക്ഷിതമായി എത്തി. എന്നാൽ കപ്പലിൽ ഉണ്ടായിരുന്നവർക്കിടയിൽ ഉണ്ടായ നഷ്ടം ഗ്രേറ്റ് ലേക്സ് ദുരന്ത ചരിത്രത്തിൽ മറ്റൊരു വേദനാജനക അധ്യായമായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു.
വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം ഈ അവശിഷ്ടങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയതിനു പിന്നിലെ അന്വേഷണ പ്രക്രിയയും അതീവ ശ്രദ്ധേയമാണ്. 2022-ൽ സഹ പര്യവേക്ഷകനും എഴുത്തുകാരനുമായ റോസ് റിച്ചാർഡ്സൺ നൽകിയ വിവരങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് പോൾ എഹോൺ തന്റെ തിരച്ചിൽ മേഖല കൂടുതൽ ചുരുക്കിയത്. പിന്നീട് സൈഡ്-സ്കാൻ സോണാർ സാങ്കേതികവിദ്യ ഉപയോഗിച്ചാണ് സംഘം തടാകത്തിൽ പരിശോധന ആരംഭിച്ചത്. അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന കാര്യം, തിരച്ചിൽ ആരംഭിച്ച് വെറും രണ്ട് മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ തന്നെ കപ്പൽ കണ്ടെത്താൻ അവർക്ക് കഴിഞ്ഞു എന്നതാണ്. ഇതിലൂടെ, സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ വളർച്ച എത്രത്തോളം ചരിത്ര ഗവേഷണത്തെ സഹായിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ മികച്ച ഉദാഹരണമായി ഈ കണ്ടെത്തൽ മാറുന്നു.
കപ്പലിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥ പരിശോധിച്ചപ്പോൾ, അതിന്റെ പുറംഭാഗം ക്വാഗ്ഗ മസ്സലുകൾ കൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതായി കണ്ടെത്തി. മുകളിലെ ക്യാബിനുകൾ ഏറെ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്. എന്നാൽ അതേസമയം, കപ്പലിന്റെ പ്രധാന ഹൾ വലിയതോതിൽ കേടുകൂടാതെ നിലനിൽക്കുന്നുവെന്നും, ഓക്ക് ഉപയോഗിച്ചുള്ള ഉൾഭാഗം ഇപ്പോഴും നല്ല നിലയിലാണെന്നും റിപ്പോർട്ടുകൾ പറയുന്നു. 150 വർഷങ്ങൾ വെള്ളത്തിനടിയിൽ കഴിഞ്ഞിട്ടും, കപ്പലിന്റെ ഘടനയുടെ വലിയൊരു ഭാഗം നിലനിൽക്കുന്നു എന്നത് ശാസ്ത്രീയമായും ചരിത്രപരമായും വലിയ അത്ഭുതമാണ്.
ഇത്തരമൊരു കണ്ടെത്തൽ, വെറും ഒരു പഴയ കപ്പലിന്റെ അവശിഷ്ടം കണ്ടെത്തിയെന്നതിലുപരി, ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ ചരിത്രം തിരികെ പിടിക്കുന്നതുപോലെയാണ്. 19-ാം നൂറ്റാണ്ടിലെ യാത്രാവ്യവസ്ഥ, വ്യാപാര രീതികൾ, കപ്പൽ നിർമ്മാണ സാങ്കേതികവിദ്യ, അപകടങ്ങളുടെ സ്വഭാവം, മനുഷ്യരുടെ ജീവിതം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ നൽകാൻ ഇത്തരം കപ്പൽച്ചേതങ്ങൾ സഹായിക്കും. അതിനാൽ തന്നെ, ‘ലാക് ലാ ബെല്ലെ’ കണ്ടെത്തൽ ഭാവിയിൽ കൂടുതൽ ഗവേഷണങ്ങൾക്ക് വഴിയൊരുക്കുമെന്ന് ചരിത്ര ഗവേഷകർ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.
മിഷിഗൺ തടാകത്തിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ നിശ്ശബ്ദമായി കിടന്നിരുന്ന ഒരു ദുരന്തകഥ, ഇപ്പോൾ വീണ്ടും ലോകത്തിനു മുന്നിൽ ഉയർന്നുവന്നിരിക്കുന്നു. ‘ലാക് ലാ ബെല്ലെ’ എന്ന പേര് ഇനി ഒരു കപ്പൽ മാത്രമല്ല; അത് മനുഷ്യന്റെ പരിശ്രമവും പ്രകൃതിയുടെ ശക്തിയും ചരിത്രത്തിന്റെ മറവിയും ഒരുമിച്ചുള്ള ഒരു ഓർമ്മയായി മാറുകയാണ്. 150 വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം, നഷ്ടപ്പെട്ട കപ്പൽ കണ്ടെത്തിയ ഈ സംഭവം, ഗ്രേറ്റ് ലേക്സിലെ മറഞ്ഞുകിടക്കുന്ന ആയിരക്കണക്കിന് ദുരന്തകഥകൾക്കിടയിൽ ഒരു പുതിയ വെളിച്ചം തെളിയിച്ചിരിക്കുകയാണ്.
The post 1872-ലെ ആ കറുത്ത രാത്രിയിലെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ! എട്ടു പേരുടെ ജീവനെടുത്ത ‘ലാക് ലാ ബെല്ലെ’ തിരിച്ചുവരുന്നു… appeared first on Express Kerala.