മണൽ മൂടിയ ആ കപ്പൽരഹസ്യം വീണ്ടും ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്നു; പ്രകൃതി തന്നെ വഴിമാറിയപ്പോൾ തെളിഞ്ഞത് ഞെട്ടിക്കുന്ന ചരിത്രം!

അയർലൻഡിലെ ഡൊണഗൽ തീരത്തുള്ള മനോഹരമായ ബാലിമാസ്റ്റോക്കർ ബേ കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഒരു അദ്ഭുതത്തിനാണ് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചത്. പ്രകൃതിയുടെ താണ്ഡവമായി വന്ന അതിശക്തമായ കാറ്റും കടൽക്ഷോഭവും ആ തീരത്തെ മണൽത്തിട്ടകളെ ആഴത്തിൽ വകഞ്ഞുമാറ്റിയപ്പോൾ, വെളിപ്പെട്ടത് വെറുമൊരു തടിക്കഷ്ണമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് രണ്ട് നൂറ്റാണ്ടിലധികം കടൽ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച ചോരയും കണ്ണീരും കലർന്ന ഒരു ചരിത്രമായിരുന്നു. 214 വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ്, ആഞ്ഞടിച്ച ഒരു ചുഴലിക്കാറ്റിൽപ്പെട്ട് 253 ജീവനുകളുമായി കടലിലാണ്ടുപോയ എച്ച് എം എസ് സാൽദനഹാ (HMS Saldanha) എന്ന ഐതിഹാസികമായ ബ്രിട്ടീഷ് പടക്കപ്പലിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങളാണോ ഇതെന്ന് ലോകം ഇപ്പോൾ ഉറ്റുനോക്കുന്നു. കാലപ്രവാഹത്തിന് മായ്ക്കാൻ കഴിയാത്ത ആ നാവിക ദുരന്തത്തിന്റെ സ്മാരകമായി, മണൽ വിരിപ്പുകൾക്കിടയിൽ നിന്ന് ആ പഴയ ‘കടൽപ്രതിഭാസം’ വീണ്ടും ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ അത് ചരിത്രപ്രേമികളെയും ലോകത്തെയും ഒരുപോലെ ആവേശത്തിലാഴ്ത്തുകയാണ്.

പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം, നെപ്പോളിയൻ ബോണപ്പാർട്ടിന്റെ യുദ്ധവീര്യം യൂറോപ്പിനെ വിറപ്പിക്കുന്ന കാലം. ഫ്രാൻസിനെതിരായ ബ്രിട്ടന്റെ നാവിക ഉപരോധത്തിന്റെ ഭാഗമായി അറ്റ്‌ലാന്റിക് സമുദ്രത്തിലെ തിരമാലകളെ കീറിമുറിച്ചു നീങ്ങുകയായിരുന്നു എച്ച്എംഎസ് സാൽദനഹാ എന്ന അത്യാധുനികമായ 36-ഗൺ ഫ്രിഗേറ്റ്. 1811 ഡിസംബറിന്റെ ആ തണുത്ത പ്രഭാതത്തിൽ, ക്യാപ്റ്റൻ വില്യം പാക്കൻഹാമിന്റെ ആജ്ഞാനുസരണം ബൺക്രാനയിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ട ആ പടക്കപ്പൽ ലക്ഷ്യമിട്ടത് വടക്കൻ അറ്റ്‌ലാന്റിക്കിലെ നിർണ്ണായകമായ കാവൽ ചുമതലയായിരുന്നു. കൂട്ടിന് ‘എച്ച്എംഎസ് ടാൽബോട്’ എന്ന മറ്റൊരു കപ്പലുമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ പ്രകൃതി അവർക്കായി കാത്തുവെച്ചത് മറ്റൊന്നായിരുന്നു. ലൗ സ്വിില്ലിക്ക് സമീപമെത്തിയപ്പോഴേക്കും ആകാശം കറുത്തിരുണ്ടു. ഒരു ഹരിക്കെയ്നിന് സമാനമായ അതിശക്തമായ ചുഴലിക്കാറ്റും കൂറ്റൻ തിരമാലകളും കപ്പലിനെ വട്ടംചുറ്റി.

കാറ്റിന്റെ വേഗതയിൽ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ട കപ്പലിനെ സുരക്ഷിതമായ തീരത്തെത്തിക്കാൻ ക്യാപ്റ്റനും 253 സൈനികരും ആവതും ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ ഇരുട്ടിൽ വഴികാട്ടാൻ വെളിച്ചമില്ലാതെ, ഫാനഡ് ഹെഡിന് സമീപമുള്ള ഭീകരമായ പാറക്കെട്ടുകളിലേക്ക് സാൽദനഹാ ചെന്നിടിച്ചു. നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ കപ്പൽ രണ്ടായി പിളർന്നു. തണുത്തുറഞ്ഞ സമുദ്രജലത്തിലേക്കും ആഞ്ഞടിക്കുന്ന കാറ്റിലേക്കും എറിയപ്പെട്ട ആ സൈനികരിൽ ഒരാൾ പോലും രക്ഷപ്പെട്ടില്ല. പിറ്റേന്ന് നേരം വെളുത്തപ്പോൾ തീരത്തടിഞ്ഞത് തകർന്ന കപ്പൽഭാഗങ്ങളും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്ത വിധം മാറിയ മൃതദേഹങ്ങളുമായിരുന്നു.

എന്നാൽ ഈ ദുരന്തകഥയിലെ വിചിത്രമായ ഒരേയൊരു അതിജീവനം ഇന്നും ചരിത്രകാരന്മാരെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നു. അന്നത്തെ പത്രറിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രകാരം, 253 മനുഷ്യർ മരിച്ചുവീണ ആ രാത്രിയിൽ ഒരേയൊരു ജീവൻ മാത്രം അത്ഭുതകരമായി രക്ഷപ്പെട്ടു അത് ക്യാപ്റ്റൻ പാക്കൻഹാമിന്റെ വളർത്തുമൃഗമായ ഒരു തത്തയായിരുന്നു. ലൗ സ്വിില്ലിക്ക് കുറുകെ പറന്ന ഈ തത്ത ഒടുവിൽ സമീപത്തെ ഒരു വീട്ടിലെത്തിയെന്നും, അതിന്റെ കഴുത്തിലെ വെള്ളി മാലയിൽ ‘ക്യാപ്റ്റൻ പാക്കൻഹാം, എച്ച്എംഎസ് സാൽദനഹാ എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നതായും പറയപ്പെടുന്നു. 250-ലേറെ സൈനികരുടെ അന്ത്യം കുറിച്ച ആ മഹാദുരന്തത്തിലെ മൂകസാക്ഷിയായി ആ പക്ഷി മാത്രം ബാക്കിയായി.

Also Read: അപ്രേദ്യമായ പർവ്വതക്കോട്ടകൾ: അമേരിക്കൻ പടക്കോപ്പുകൾ മുട്ടുമടക്കുന്ന ഇറാന്റെ ‘ഗ്രാനൈറ്റ്’ പ്രതിരോധം!

കപ്പൽ തകർന്ന് രണ്ട് നൂറ്റാണ്ടുകൾ പിന്നിട്ടിട്ടും എച്ച്എംഎസ് സാൽദനഹാ എവിടെയെന്ന ചോദ്യം ഒരു വലിയ നിഗൂഢതയായി അവശേഷിക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ, ആ നിഗൂഢതയുടെ ചുരുളഴിക്കാൻ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടത് ലോക്കൽ ചരിത്രകാരനായ ജോൺ ഓ റോ ആയിരുന്നു. വെറുമൊരു കൗതുകത്തിനപ്പുറം, ഈ കപ്പലിന്റെ ചരിത്രം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ തന്നെ ഭാഗമായിരുന്നു. 2000-ൽ ഡൊണഗൽ തീരത്തെ ആഴക്കടലിൽ നടത്തിയ മുങ്ങാംകുഴിയിടലുകൾക്കിടയിലാണ് അദ്ദേഹം കപ്പലിന്റെ ചില അവശിഷ്ടങ്ങൾ ആദ്യമായി കണ്ടെത്തുന്നത്. ആ കണ്ടെത്തൽ അദ്ദേഹത്തെ എത്തിച്ചത് അൾസ്റ്റർ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ ‘മാരിടൈം ആർക്കിയോളജി’ പഠനത്തിലേക്കാണ്. അവിടെ വെച്ച് സാൽഡാൻഹയെക്കുറിച്ച് നടത്തിയ ആഴത്തിലുള്ള ഗവേഷണങ്ങൾ ഈ കപ്പലിന്റെ ഓരോ തടിക്കഷ്ണത്തെയും തിരിച്ചറിയാനുള്ള അറിവ് അദ്ദേഹത്തിന് നൽകി.

കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിൽ വീശിയടിച്ച കൊടുങ്കാറ്റ് ബാലിമാസ്റ്റോക്കർ തീരത്തെ മണൽക്കൂട്ടങ്ങളെ വകഞ്ഞുമാറ്റിയപ്പോൾ, ജോൺ ഓ റോ വർഷങ്ങളായി സ്വപ്നം കണ്ട ആ കാഴ്ച തെളിഞ്ഞുവന്നു. മണൽപ്പരപ്പിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുനിൽക്കുന്ന ആ കൂറ്റൻ തടിക്കഷ്ണങ്ങൾ കപ്പലിന്റെ വലതുഭാഗത്തെ മുൻവശം അഥവാ ‘സ്റ്റാർബോർഡ് ബോ’ ആണെന്ന് അദ്ദേഹം വിലയിരുത്തുന്നു. ഒരു കപ്പലിന്റെ ആകൃതി നിലനിർത്തുന്ന വാരിയെല്ലുകൾ പോലെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ‘ഫട്ടോക്സ്’ എന്നറിയപ്പെടുന്ന വളഞ്ഞ മരഭാഗങ്ങളാണ് ഇപ്പോൾ ദൃശ്യമായിരിക്കുന്നത്.

കൂറ്റൻ ഓക്ക് മരങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് നിർമ്മിച്ച ഈ ഭാഗങ്ങൾ, കടൽവെള്ളത്തിലും മണലിനടിയിലും പെട്ട് നശിക്കാതെ ഇത്രയും കാലം എങ്ങനെ അതിജീവിച്ചു എന്നത് ഗവേഷകരെ അദ്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. കപ്പൽ പാറയിൽ തട്ടി പിളർന്നപ്പോൾ, അതിന്റെ പ്രധാന ഭാഗങ്ങൾ കടൽ ഉൾവലിഞ്ഞതാകാമെന്നും എന്നാൽ ഈ ഭാഗം മണലിൽ ആഴ്ന്നുപോയതുകൊണ്ടാകാം ഭാഗികമായി സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടതെന്നും അദ്ദേഹം കരുതുന്നു. ഈ കണ്ടെത്തൽ കേവലം പഴയ മരക്കഷ്ണങ്ങളല്ല, മറിച്ച് പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ നാവിക സാങ്കേതികവിദ്യയുടെയും ഒരു ജനതയുടെ വേദനയുടെയും ജീവിക്കുന്ന സാക്ഷ്യപത്രമാണ്.

എച്ച്എംഎസ് സാൽദനഹാ-യുടെ ദാരുണമായ അന്ത്യം വെറുമൊരു നാവിക ദുരന്തമായിരുന്നില്ല. അത് അയർലൻഡിന്റെ തീരദേശ ഭൂപടത്തെയും നിയമങ്ങളെയും മാറ്റിമറിച്ച ഒരു സംഭവമായിരുന്നു. ആ രാത്രിയിലെ 253 ജീവനുകളുടെ നഷ്ടം ഭരണകൂടത്തെ ഉണർത്തുകയും ഇന്നും ലൗ സ്വിില്ലിയുടെ കാവൽപുരയായി നിൽക്കുന്ന പല മാറ്റങ്ങൾക്കും വഴിതെളിക്കുകയും ചെയ്തു.

സാൽദനഹാ-യുടെ തകർച്ചയ്ക്ക് ശേഷം ഇനിയൊരു കപ്പലിനും ഈ ഗതി വരരുത് എന്ന ദൃഢനിശ്ചയത്തിൽ നിന്നാണ് ലോകപ്രശസ്തമായ ഫാനഡ് ലൈറ്റ് ഹൗസ് പിറവിയെടുക്കുന്നത്. 1817 മാർച്ച് 17-ന്, ഒരു സെന്റ് പാട്രിക്സ് ദിനത്തിലാണ് ഇത് ആദ്യമായി തെളിയിക്കപ്പെട്ടത്. ഇന്നും ലൗ സ്വിില്ലിയുടെ കവാടത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ഈ വിളക്കുമാടം, സമുദ്രത്തിലെ അപകടങ്ങളെക്കുറിച്ച് കപ്പലുകൾക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു. പതറാതെ നിൽക്കുന്ന ആ വെളിച്ചം യഥാർത്ഥത്തിൽ 214 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് മരണപ്പെട്ട ആ സൈനികരുടെ ഓർമ്മ കൂടിയാണ്.

ദുരന്തത്തിന് ശേഷമുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ കടൽത്തീരത്തടിഞ്ഞ മൃതദേഹങ്ങൾ സംസ്കരിച്ചത് അക്കാലത്തെ പരിമിതമായ സൗകര്യങ്ങൾ വെച്ചായിരുന്നു. കപ്പലിന്റെ ക്യാപ്റ്റൻ വില്യം പാക്കൻഹാമിന്റെ മൃതദേഹം മാത്രം തിരിച്ചറിയപ്പെടുകയും ബഹുമാനപൂർവ്വം അടക്കം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ ബാക്കിയുള്ള 252 സൈനികരുടെയും അവസ്ഥ ദയനീയമായിരുന്നു. ഇന്നത്തെ പ്രശസ്തമായ പോർട്ട്സലോൺ ഗോൾഫ് ക്ലബ്ബ് നിൽക്കുന്ന ഭൂമിയിൽ യാതൊരു അടയാളങ്ങളുമില്ലാത്ത കൂട്ടക്കുഴിമാടങ്ങളിലാണ് ആ അജ്ഞാത സൈനികർ അന്ത്യവിശ്രമം കൊള്ളുന്നത്. ഒരു ആചാരങ്ങളോ ചടങ്ങുകളോ ഇല്ലാതെ മണലിനടിയിൽ മറഞ്ഞുപോയ ആ മനുഷ്യരെക്കുറിച്ച് ഇന്നും നാട്ടുകാർക്കിടയിൽ വേദനയോടെയുള്ള ഓർമ്മകൾ നിലനിൽക്കുന്നു.

ദുരന്തത്തിന്റെ ഇരുനൂറാം വാർഷികമായ 2011-ൽ, ഫാനഡ് പെനിൻസുലയിലെ നാട്ടുകാർ ഒത്തുചേർന്ന് ആ സൈനികർക്കായി ഒരു സ്മാരകം നിർമ്മിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഗവൺമെന്റ് സഹായത്തിന് കാത്തുനിൽക്കാതെ നാട്ടുകാർ സ്വരൂപിച്ച 1,500 യൂറോ ഉപയോഗിച്ചാണ് ബാലിമാസ്റ്റോക്കർ തീരത്തിന് സമീപം ഒരു സ്മാരക ശില ഉയർത്തിയത്. ഒരു വർഷത്തിന് ശേഷം, ലണ്ടനിലെ നാഷണൽ ആർക്കൈവ്സിൽ നിന്ന് ശേഖരിച്ച വിവരങ്ങൾ പ്രകാരം കപ്പലിലുണ്ടായിരുന്ന മുഴുവൻ സൈനികരുടെയും പേരുകൾ കൊത്തിയ ഒരു ഫലകവും അവിടെ അനാച്ഛാദനം ചെയ്തു.

കൂടാതെ, സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് വീണ്ടെടുത്ത കപ്പലിന്റെ ഭീമാകാരമായ നങ്കൂരം ഇന്ന് ഇനിഷോവനിലെ ഫോർട്ട് ഡൺറി മിലിട്ടറി മ്യൂസിയത്തിൽ പ്രദർശിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അത് കാണുന്ന ഓരോ സഞ്ചാരിയെയും 1811-ലെ ആ ഭീകരമായ രാത്രിയിലേക്ക് അത് കൊണ്ടുപോകുന്നു. ഇപ്പോൾ മണൽത്തിട്ടകൾക്കിടയിൽ നിന്ന് തെളിഞ്ഞുവന്ന മരക്കഷ്ണങ്ങൾ കൂടി ഔദ്യോഗികമായി സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെടുന്നതോടെ, ഈ ചരിത്രം പൂർണ്ണമാകുകയാണ്.

ബാലിമാസ്റ്റോക്കർ തീരത്ത് തെളിഞ്ഞുവന്ന ഈ മരപ്പലകകൾ ഒരു വലിയ ചരിത്രത്തിന്റെ തുടർച്ചയാണോ അതോ വെറുമൊരു സാമ്യം മാത്രമാണോ? ഈ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം തേടി അയർലൻഡിലെ നാഷണൽ മോണ്യുമെന്റ് സർവീസ് രംഗത്തിറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു. 2026 ഫെബ്രുവരി 7-ന് വിദഗ്ധ സംഘം പ്രദേശം സന്ദർശിക്കുകയും പ്രാഥമികമായ ‘റാപ്പിഡ് റെക്കോർഡിംഗ്’ പൂർത്തിയാക്കുകയും ചെയ്തു. ജി.പി.എസ് സാങ്കേതികവിദ്യ ഉപയോഗിച്ച് അവശിഷ്ടങ്ങളുടെ കൃത്യമായ സ്ഥാനവും ലൊക്കേഷൻ മാപ്പും അവർ തയ്യാറാക്കിയിട്ടുണ്ട്.

Also Read: രുചിയുടെ രാജാവിൽ നിന്ന് തടവറയിലെ കുറ്റവാളിയിലേക്ക്: ശരവണ ഭവൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഉയർച്ചയും വീഴ്ചയും

എങ്കിലും, ഈ അവശിഷ്ടങ്ങൾ എച്ച്എംഎസ് സാൽദനഹാ എന്ന വിഖ്യാത പടക്കപ്പലിന്റേതാണെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറയാൻ ആധുനിക ശാസ്ത്രത്തിന്റെ മുദ്ര പതിയേണ്ടതുണ്ട്. ഡെൻഡ്രോക്രോണോളജിയിലൂടെ മരക്കഷ്ണങ്ങളുടെ പ്രായം നിർണ്ണയിക്കുന്നതിനായി തടിയിലെ വളയങ്ങൾ വിശകലനം ചെയ്യുന്ന രീതിയാണിത്. ഇതിലൂടെ ഈ മരം മുറിക്കപ്പെട്ട കാലഘട്ടവും അത് കപ്പൽ നിർമ്മാണത്തിന് ഉപയോഗിച്ച കാലവും കൃത്യമായി കണ്ടെത്താനാകും.

നിലവിൽ വേലിയേറ്റവും മോശം കാലാവസ്ഥയും പര്യവേക്ഷണത്തിന് തടസ്സമാകുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ മാർച്ച് മാസത്തോടെ കടൽ ശാന്തമാകുമെന്നും വേലിയിറക്കം അനുകൂലമാകുമെന്നും ഗവേഷകർ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. ആ സമയത്ത് കൂടുതൽ ആഴത്തിലുള്ള ഖനനവും തടികളുടെ സാമ്പിൾ ശേഖരണവും നടത്താനാണ് എൻ.എം.എസ് പദ്ധതിയിടുന്നത്.

മണലിനടിയിൽ ഓക്സിജന്റെ അഭാവത്തിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്നതിനാൽ ഈ തടിക്കഷ്ണങ്ങൾ ഇന്നും ദ്രവിക്കാതെ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നത് വലിയൊരു സാധ്യതയാണ്. ഇത് അയർലൻഡിന്റെ സമുദ്രചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ദാരുണമായ ഒരു അധ്യായത്തിന്റെ ബാക്കിപത്രമാണെന്ന് തെളിയിക്കപ്പെട്ടാൽ, അത് ലോക ചരിത്രഭൂപടത്തിൽ തന്നെ വലിയൊരു അടയാളപ്പെടുത്തലാകും.

തീരത്തെ മണൽത്തിട്ടകൾ ഇനിയും എന്ത് രഹസ്യങ്ങളാണ് ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് ആർക്കറിയാം? ഒരുപക്ഷേ, 214 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ആ തണുത്തുറഞ്ഞ രാത്രിയിൽ കടലെടുത്ത ആ 253 സൈനികരുടെ ഓർമ്മ പുതുക്കാൻ, കാലം തന്നെ ഒരുക്കിവെച്ച ഒരു തിരിച്ചുവരവാകാം ഇത്. ശാസ്ത്രീയ പരിശോധനകൾ പൂർത്തിയാകുന്നതോടെ, ബാലിമാസ്റ്റോക്കർ ബേയിലെ ഈ തടിക്കഷ്ണങ്ങൾ അയർലൻഡിന്റെ നാവിക വീര്യത്തിന്റെയും ദുരന്തത്തിന്റെയും അനശ്വര സ്മാരകമായി മാറും.

NB: ഈ വാർത്തയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ചിത്രം പ്രതീകാത്മകമാണ്. (Generated by AI)

The post മണൽ മൂടിയ ആ കപ്പൽരഹസ്യം വീണ്ടും ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്നു; പ്രകൃതി തന്നെ വഴിമാറിയപ്പോൾ തെളിഞ്ഞത് ഞെട്ടിക്കുന്ന ചരിത്രം! appeared first on Express Kerala.