മനുഷ്യചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ചോദ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്, മനുഷ്യൻ ആദ്യമായി തന്റെ ഓർമ്മയ്ക്ക് പുറത്തായി വിവരങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കാൻ തുടങ്ങിയത് എപ്പോഴാണ്? എന്നത് ഈ ചോദ്യത്തിന് പുതിയ ഉത്തരങ്ങൾ കണ്ടെത്താനുള്ള ശ്രമം നമ്മെ ആയിരങ്ങളല്ല, പതിനായിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ പിന്നിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയാണ്. അക്ഷരമാലയുടെയും എഴുത്തിന്റെയും അച്ചടിയന്ത്രത്തിന്റെയും കാലത്തിന് ഏറെ മുമ്പ് തന്നെ, മനുഷ്യർ ചിന്തകളും അറിവും അനുഭവങ്ങളും കാലത്തെയും സ്ഥലത്തെയും അതിജീവിച്ച് കൈമാറാനുള്ള മാർഗങ്ങൾ തേടിയിരുന്നുവെന്ന് പുതിയ ശാസ്ത്രീയ പഠനം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ജർമ്മനിയിലെ തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ പ്രദേശമായ സ്വാബിയൻ ഗുഹകളിൽ നിന്നുള്ള പുരാതന പുരാവസ്തുക്കൾ പരിശോധിച്ച ഗവേഷണം മനുഷ്യ ആശയവിനിമയത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ തന്നെ പുതുക്കി എഴുതാൻ സാധ്യതയുള്ള കണ്ടെത്തലുകളാണ് മുന്നോട്ടുവെക്കുന്നത്.
സ്വാബിയൻ ഔറിഗ്നേഷ്യൻ സംസ്കാരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഏകദേശം 40,000 വർഷം പഴക്കമുള്ള ആനക്കൊമ്പ് പ്രതിമകൾ, ഉപകരണങ്ങൾ, വ്യക്തിഗത ആഭരണങ്ങൾ എന്നിവയിൽ കണ്ടെത്തിയ ജ്യാമിതീയ അടയാളങ്ങളാണ് ഗവേഷണത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദു. ആദ്യനോട്ടത്തിൽ അലങ്കാരമെന്നോ യാദൃശ്ചിക പോറലുകളെന്നോ തോന്നിയിരുന്ന ഈ ചിഹ്നങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ ക്രമബദ്ധമായ ഒരു ആശയവിനിമയ സംവിധാനത്തിന്റെ ഭാഗമായിരിക്കാമെന്നാണ് ശാസ്ത്രജ്ഞർ കണ്ടെത്തിയത്. വരകൾ, കുരിശുകൾ, ഡോട്ടുകൾ, സിഗ്സാഗ് രൂപങ്ങൾ എന്നിവ യാദൃശ്ചികമല്ല; മറിച്ച് മനഃപൂർവ്വം സൃഷ്ടിച്ച ചിഹ്നങ്ങളാണെന്ന് സൂക്ഷ്മ വിശകലനം തെളിയിക്കുന്നു.
ഭാഷാശാസ്ത്ര പഠനങ്ങളിൽ സാധാരണ ഉപയോഗിക്കുന്ന ആധുനിക കമ്പ്യൂട്ടേഷണൽ ഉപകരണങ്ങളും സ്ഥിതിവിവരശാസ്ത്ര മാതൃകകളും ഉപയോഗിച്ചാണ് ഈ പുരാതന അടയാളങ്ങൾ പരിശോധിച്ചത്. അതിലൂടെ ലഭിച്ച ഫലങ്ങൾ ഏറെ ശ്രദ്ധേയമായിരുന്നു. ഈ ചിഹ്നങ്ങളുടെ ഘടനയും ആവർത്തന രീതികളും മെസൊപ്പൊട്ടേമിയയിലെ ആദ്യകാല പ്രോട്ടോ-ക്യൂണിഫോം രേഖകളുമായി സാമ്യമുള്ളതായി കണ്ടെത്തി. കുറഞ്ഞ എൻട്രോപ്പിയും ഉയർന്ന ആവർത്തന നിരക്കും കാണിച്ച ഈ അടയാളങ്ങൾ ഒരു സംഘടിത വിവരസംഭരണ രീതിയുടെ സൂചനയായി വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു. അതായത്, പൂർണ്ണമായ എഴുത്ത് സംവിധാനമല്ലെങ്കിലും അറിവ് സംഭരിക്കുകയും പങ്കുവെക്കുകയും ചെയ്യാനുള്ള സങ്കീർണ്ണമായ ഒരു കോഡ് സംവിധാനം ഇതിനകം മനുഷ്യർ വികസിപ്പിച്ചിരുന്നതായി പഠനം വ്യക്തമാക്കുന്നു.
ഗവേഷണത്തിലെ ഏറ്റവും കൗതുകകരമായ കണ്ടെത്തലുകളിൽ ഒന്നാണ് വിവിധ വസ്തുക്കളിൽ ചിഹ്നങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച രീതിയിലെ വ്യത്യാസം. പ്രത്യേകിച്ച് മൃഗങ്ങളെയും മനുഷ്യരെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ആനക്കൊമ്പ് പ്രതിമകളിൽ വിവരസാന്ദ്രത വളരെ കൂടുതലാണെന്ന് കണ്ടെത്തി. സാധാരണ ഉപകരണങ്ങളിലേക്കാൾ ഈ കലാസൃഷ്ടികളിൽ കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമായ ചിഹ്നക്രമങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നത്, സാമൂഹികമോ ആത്മീയമോ ആയ ആശയങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്താൻ ഇവ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കാമെന്ന സൂചന നൽകുന്നു. മാമോത്ത്, കുതിര തുടങ്ങിയ മൃഗങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രതിമകളിൽ ചില പ്രത്യേക അടയാളങ്ങൾ ആവർത്തിച്ച് കാണപ്പെടുമ്പോൾ, മനുഷ്യ രൂപങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്ത ചിഹ്നങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചതും ഗവേഷകരുടെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റി.
ഈ കണ്ടെത്തലുകൾ പുരാവസ്തുശാസ്ത്രത്തിലെ ഒരു പഴയ ചർച്ചയെ വീണ്ടും മുന്നിലെത്തിക്കുന്നു, ഇത്തരം അടയാളങ്ങൾ കലാപരമായ അലങ്കാരങ്ങളാണോ, അതോ എഴുത്തിന്റെ ആദ്യഘട്ടമോ? പഠനം പറയുന്നത്, ഈ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങളും പരസ്പരം വിരുദ്ധമല്ല എന്നതാണ്. ഇന്നത്തെ കാലിഗ്രാഫി പോലെ, സൗന്ദര്യവും വിവരവിനിമയവും ഒരേസമയം നിറവേറ്റുന്ന സംവിധാനമായിരിക്കാം ഈ ചിഹ്നങ്ങൾ. ഭാഷയുടെ ശബ്ദങ്ങളെയോ വ്യാകരണ ഘടനകളെയോ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന തെളിവുകൾ ഇല്ലാത്തതിനാൽ ഇവയെ പൂർണ്ണ എഴുത്ത് സംവിധാനമായി വിളിക്കാൻ കഴിയില്ലെങ്കിലും, ആശയവിനിമയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ലക്ഷ്യം ഇവ നിറവേറ്റിയിരുന്നു.
ഈ ചിഹ്നങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം ഇന്നും രഹസ്യമാണ്. ചില ഗവേഷകർ ഇവ വേട്ടയാടൽ കണക്കുകൾ, കാലാവസ്ഥാ ചക്രങ്ങൾ, അല്ലെങ്കിൽ ചാന്ദ്ര കലണ്ടറുകൾ രേഖപ്പെടുത്താനുള്ള മാർഗമായിരിക്കാമെന്ന് കരുതുന്നു. മറ്റുചിലർ മതപരമായോ ആചാരപരമായോ പ്രാധാന്യമുള്ള പ്രതീകങ്ങളായിരിക്കാമെന്നും അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. തലമുറകളിലൂടെ സ്ഥിരമായി ആവർത്തിക്കപ്പെട്ട അടയാളങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നത് ശക്തമായ സാംസ്കാരിക പാരമ്പര്യത്തിന്റെ തെളിവായി വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു.
ഈ പഠനം മനുഷ്യ ബുദ്ധിയുടെ പരിണാമത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ ധാരണയെ തന്നെ വിപുലീകരിക്കുന്നു. ആദ്യ നഗരസംസ്കാരങ്ങൾ രൂപപ്പെടുന്നതിന് ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് തന്നെ മനുഷ്യർക്ക് സങ്കീർണ്ണമായ പ്രതീകാത്മക ആശയവിനിമയത്തിനുള്ള വൈജ്ഞാനിക ശേഷി ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് കണ്ടെത്തലുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. മനുഷ്യ മസ്തിഷ്കത്തിന് പുറത്തായി വിവരങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം, അതാണ് പിന്നീട് എഴുത്തിലേക്കും പുസ്തകങ്ങളിലേക്കും ഡിജിറ്റൽ ഡാറ്റയിലേക്കും നയിച്ചത് മനുഷ്യ സംസ്കാരത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന സ്വഭാവങ്ങളിലൊന്നാണെന്ന് ഈ ഗവേഷണം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.
സ്വാബിയൻ ഗുഹകളിലെ ഈ കണ്ടെത്തലുകൾ വെറും പുരാവസ്തു പഠനമല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യൻ “ആധുനികൻ” ആയത് എപ്പോഴാണെന്ന ചോദ്യത്തിനുള്ള പുതിയ മറുപടിയാണ്. എഴുതിയ ഭാഷ ജനിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ മനുഷ്യർ ചിന്തകളെ രൂപങ്ങളിൽ പകർത്താൻ പഠിച്ചിരുന്നു. അങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ, ഇന്നത്തെ വിവര യുഗത്തിന്റെ വിത്തുകൾ വിതച്ചത് ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ഗുഹകളിലെ നിശ്ശബ്ദ കലാകാരന്മാരാണെന്നത് ചരിത്രത്തിന്റെ അതിശയകരമായ സത്യമായി മാറുന്നു.
The post മാമോത്തുകളും രഹസ്യ ചിഹ്നങ്ങളും ചരിത്രം തിരുത്തിക്കുറിക്കുന്ന 40,000 വർഷങ്ങൾ! ആദ്യ നഗരങ്ങൾക്കും മുൻപേ മനുഷ്യൻ ‘എഴുതി’ തുടങ്ങിയിരുന്നോ? appeared first on Express Kerala.