യുദ്ധഭൂമിയിൽ ചില രാജ്യങ്ങളുടെ പേര് കേൾക്കുമ്പോൾ ശത്രുവിന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂട്ടുന്ന ചില ആയുധങ്ങളുണ്ട്. വൻശക്തികളുടെ പക്കൽ അവരുടേതായ ‘സിഗ്നേച്ചർ’ ആയുധങ്ങൾ എപ്പോഴുമുണ്ടാകും. റഷ്യയുടെ കരുത്തായ S-400 മിസൈലുകളോ, അമേരിക്കയുടെ അഹങ്കാരമായ ടോമാഹോക്ക് ക്രൂയിസ് മിസൈലുകളോ ആയാലും, അവയൊക്കെ ശത്രുപാളയത്തിൽ വിതയ്ക്കുന്നത് വൻ നാശമാണ്. എന്നാൽ ഇന്ന് ആധുനിക യുദ്ധതന്ത്രങ്ങളുടെ ചരിത്രം തന്നെ മാറ്റിയെഴുതിക്കൊണ്ട് ആകാശത്ത് ഒരു പുതിയ യമദൂതൻ അവതരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇറാന്റെ ആയുധപ്പുരയിൽ നിന്നും പുറത്തുവന്ന, ലോകരാജ്യങ്ങളെ അമ്പരപ്പിച്ച ആ ചാവേറാണ് ഷാഹെദ്-136.
ഇതൊരു വെറും ഡ്രോണല്ല, മറിച്ച് ആകാശത്ത് വട്ടമിട്ടു പറന്ന് ശത്രുവിന്റെ ഒളിത്താവളങ്ങൾ തേടിപ്പിടിച്ചു തകർക്കുന്ന ഒരു മാരകായുധമാണ്. ഏകദേശം 2,500 കിലോമീറ്റർ അകലെയുള്ള ലക്ഷ്യങ്ങളെപ്പോലും ഒരു ശസ്ത്രക്രിയയുടെ കൃത്യതയോടെ തകർത്തെറിയാൻ ഈ ലോയിറ്ററിംഗ് മ്യൂണിഷന് സാധിക്കും. മനുഷ്യ പൈലറ്റിന്റെ ആവശ്യമില്ലാതെ, അത്യാധുനിക സാറ്റലൈറ്റ് നാവിഗേഷൻ സംവിധാനങ്ങളുടെ കരുത്തിൽ, ഇലക്ട്രോണിക് പ്രതിരോധ കവചങ്ങളെ പോലും വെട്ടിച്ചു മുന്നേറുന്ന ഈ ഡ്രോൺ ആധുനിക യുദ്ധരംഗത്തെ ഏറ്റവും അപകടകാരിയായ സാങ്കേതിക വിദ്യയാണ്. റഡാറുകളുടെ കണ്ണുവെട്ടിച്ച് നിശബ്ദനായി വന്ന് പ്രഹരിക്കുന്ന ഷാഹെദ്-136, ഇന്ന് ലോകത്തിലെ ഏത് വൻ പ്രതിരോധ സംവിധാനത്തിനും ഒരു വെല്ലുവിളിയായി മാറിയിരിക്കുകയാണ്.
ഷാഹെദ്-136ന്റെ നാവിഗേഷൻ സംവിധാനത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് ഹൈബ്രിഡ് സാറ്റലൈറ്റ് നാവിഗേഷൻ സംവിധാനം ആണ്. പ്രധാനമായും അമേരിക്കയുടെ സിവിലിയൻ-ഗ്രേഡ് GPS നെറ്റ്വർക്കും റഷ്യയുടെ GLONASS സാറ്റലൈറ്റ് സംവിധാനവും ഒരുമിച്ചാണ് ഈ ഡ്രോൺ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഈ ഇരട്ട സാറ്റലൈറ്റ് സംവിധാനം ഉപയോഗിക്കുന്നതിലൂടെ ഡ്രോണിന് ദീർഘദൂരങ്ങളിൽ കൃത്യമായി ദിശ കണ്ടെത്താനും യാത്ര തുടരാനും കഴിയും. ഒരൊറ്റ നാവിഗേഷൻ സംവിധാനത്തിൽ ആശ്രയിക്കാതെ രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സാറ്റലൈറ്റ് നെറ്റ്വർക്കുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതിനാൽ സിഗ്നൽ തടസ്സപ്പെടാനുള്ള സാധ്യതയും കുറയുന്നു. ഇതുവഴി, സജീവമായ മനുഷ്യ നിയന്ത്രണം ഇല്ലാതെയും, മുൻകൂട്ടി പ്രോഗ്രാം ചെയ്ത പാതയിലൂടെ ഡ്രോൺ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് നീങ്ങാൻ കഴിയും.
ഇലക്ട്രോണിക് യുദ്ധം ഇന്നത്തെ യുദ്ധരംഗങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഘടകമാണ്. ശത്രു രാജ്യങ്ങൾ സാധാരണയായി ഡ്രോണുകളുടെ സാറ്റലൈറ്റ് സിഗ്നലുകൾ തടസ്സപ്പെടുത്താൻ ജാമിംഗ് അല്ലെങ്കിൽ സ്പൂഫിംഗ് പോലുള്ള സാങ്കേതിക വിദ്യകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇതിനെ നേരിടാൻ ഷാഹെദ്-136ന്റെ പുതിയ പതിപ്പുകളിൽ 16-എലമെന്റ് ആന്റി-ജാമിംഗ് സർപ്പ അഥവാ കോൺട്രോൾഡ് റിസപ്ഷൻ പാറ്റേൺ ആന്റിന എന്ന പ്രത്യേക ആന്റിന സംവിധാനം ഘടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ ആന്റിനയിലെ ഓരോ ഘടകവും വ്യത്യസ്ത ദിശകളിൽ നിന്ന് വരുന്ന സിഗ്നലുകൾ പരിശോധിക്കുകയും അനാവശ്യമായ ഇടപെടലുകൾ ഫിൽട്ടർ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. അതുവഴി യഥാർത്ഥ സാറ്റലൈറ്റ് സിഗ്നലുകളെയും വ്യാജമായ ജാമിംഗ് സിഗ്നലുകളെയും വേർതിരിച്ച് തിരിച്ചറിയാൻ ഡ്രോണിന് സാധിക്കുന്നു. ഫലമായി, ശക്തമായ ഇലക്ട്രോണിക് ഇടപെടലുകൾ ഉള്ള യുദ്ധമേഖലകളിലും ഡ്രോൺ തന്റെ കൃത്യമായ പറക്കൽ പാത നിലനിർത്താൻ കഴിയും.
പുതിയ അപ്ഗ്രേഡുകളിൽ L1, L2, L5 എന്നീ പല സാറ്റലൈറ്റ് ഫ്രീക്വൻസി ബാൻഡുകളും പിന്തുണയ്ക്കുന്ന റിസീവർ മോഡ്യൂളുകളും ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. സാധാരണയായി പഴയ GPS ഉപകരണങ്ങൾ ഒരൊറ്റ ഫ്രീക്വൻസി ബാൻഡിൽ മാത്രമേ പ്രവർത്തിക്കാറുള്ളു. എന്നാൽ ഒന്നിലധികം ഫ്രീക്വൻസികളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഈ പുതിയ സംവിധാനം നാവിഗേഷൻ കൃത്യത വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ജാമിംഗ് ശ്രമങ്ങളെ ചെറുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഒരു ഫ്രീക്വൻസി തടസ്സപ്പെട്ടാലും മറ്റുള്ളവ ഉപയോഗിച്ച് ഡ്രോണിന് ദിശ കണ്ടെത്താൻ കഴിയും. ഇതുവഴി സാധാരണ സൈനിക സ്പൂഫിംഗ് തന്ത്രങ്ങൾക്കെതിരെ കൂടുതൽ ശക്തമായ പ്രതിരോധം ഡ്രോണിന് ലഭിക്കുന്നു.
ഇതുകൂടാതെ, ഡ്രോണിന്റെ നാവിഗേഷൻ സംവിധാനത്തിൽ 3G, LTE മൊബൈൽ മോഡമുകൾ ഉൾപ്പെടുത്തുന്ന പുതിയ സാങ്കേതികവിദ്യയും ഉപയോഗത്തിലുണ്ട്. ഈ സംവിധാനത്തിലൂടെ RTK അഥവാ റിയൽ -ടൈം കിനിമാറ്റിക് പൊസിഷനിംഗ് സാധ്യമാകുന്നു. ഭൂമിയിലെ ഇന്റർനെറ്റ് ബന്ധമുള്ള ബേസ് സ്റ്റേഷനുകൾ വഴി ലഭിക്കുന്ന ഡാറ്റ ഉപയോഗിച്ച് സാറ്റലൈറ്റ് ലൊക്കേഷൻ വിവരങ്ങൾ റിയൽ-ടൈമിൽ തിരുത്തുകയും കൂടുതൽ കൃത്യത നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ രീതിയിൽ, പ്രാദേശിക മൊബൈൽ നെറ്റ്വർക്ക് ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ചറിനെ തന്നെ ഒരു നാവിഗേഷൻ സഹായ സംവിധാനമായി മാറ്റുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഇതുവഴി ഡ്രോണിന്റെ ലക്ഷ്യസൂചന കൂടുതൽ കൃത്യമായി നിലനിർത്താൻ കഴിയും.
എങ്കിലും സാറ്റലൈറ്റ് സിഗ്നലുകൾ പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ പോലും ഡ്രോൺ പ്രവർത്തനം നിർത്തുകയില്ല. അത്തരമൊരു സാഹചര്യത്തിൽ അത് ഇനേർഷ്യൽ നാവിഗേഷൻ സിസ്റ്റം എന്ന ബാക്കപ്പ് സംവിധാനത്തിലേക്ക് മാറും. ഈ സംവിധാനം ഒരു ബാരോമീറ്റർ ഉപയോഗിച്ച് ഉയരം നിലനിർത്തുകയും ഒരു കോമ്പസ് ഉപയോഗിച്ച് ദിശ കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ഏകദേശം 50 കിലോഗ്രാം വരെ പേലോഡ് വഹിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഈ ഡ്രോൺ, ജാമിംഗ് മേഖലയിലൂടെ “ബ്ലൈൻഡ് ഫ്ലൈറ്റ്” രീതിയിൽ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി വീണ്ടും GPS സിഗ്നൽ ലഭിക്കുന്നതുവരെ യാത്ര തുടരാൻ കഴിയും.
കൂടുതൽ സാങ്കേതികമായി മുന്നേറ്റമുള്ള കൊമേറ്റ-M നാവിഗേഷൻ മോഡ്യൂൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന പതിപ്പുകൾക്ക് ഒരേസമയം നിരവധി ജാമിംഗ് ശ്രമങ്ങളെ പോലും അവഗണിക്കാൻ കഴിയും. ഫീൽഡ് പരീക്ഷണങ്ങളിൽ 16 ഘടകങ്ങളുള്ള ആന്റിന അറേയ്ക്ക് ഒരേസമയം 15 വ്യത്യസ്ത GPS സ്പൂഫിംഗ് സിഗ്നലുകൾ വരെ തടയാൻ കഴിയുന്നുവെന്ന് റിപ്പോർട്ടുകളുണ്ട്. ഇതുവഴി ശത്രു രാജ്യങ്ങൾ ഡ്രോണിനെ തടയാൻ വളരെ ശക്തമായ ഇലക്ട്രോണിക് യുദ്ധ സംവിധാനങ്ങൾ വിന്യസിക്കേണ്ട സാഹചര്യം ഉണ്ടാകുന്നു.
എന്നിരുന്നാലും, സാങ്കേതികമായി എത്ര ശക്തമായ ആന്റി-ജാമിംഗ് സംവിധാനങ്ങൾ ഉണ്ടായാലും ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഡ്രോണിന്റെ നാവിഗേഷൻ പരാജയപ്പെടാം. ഉദാഹരണത്തിന്, ഏകദേശം 100 വാട്ട് വരെ ശക്തിയുള്ള ലക്ഷ്യമിട്ട ഇലക്ട്രോണിക് ജാമിംഗ് സിഗ്നൽ നേരിട്ട് ഡ്രോണിലേക്ക് പ്രക്ഷേപണം ചെയ്താൽ ആന്റിന ഫിൽട്ടറുകൾ പോലും അതിനെ തടയാൻ കഴിയാതെ വരാം. അത്തരമൊരു സാഹചര്യത്തിൽ സാറ്റലൈറ്റ് റിസീവർ പ്രവർത്തനരഹിതമാകുകയും ഡ്രോണിന്റെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്യാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. ഇതുവഴി ഡെൽറ്റ-വിംഗ് രൂപത്തിലുള്ള ഈ ഡ്രോൺ സ്ഥിരത നഷ്ടപ്പെടുത്തി തകർന്നുവീഴാനും സാധ്യതയുണ്ട്.
മൊത്തത്തിൽ നോക്കുമ്പോൾ, ഷാഹെദ്-136 പോലുള്ള ഡ്രോണുകൾ ആധുനിക യുദ്ധത്തിന്റെ സ്വഭാവം തന്നെ മാറ്റുന്ന സാങ്കേതികവിദ്യകളുടെ ഉദാഹരണമാണ്. ദീർഘദൂര ആക്രമണ ശേഷിയും, സാറ്റലൈറ്റ് നാവിഗേഷൻ സംവിധാനങ്ങളും, ഇലക്ട്രോണിക് യുദ്ധ പ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങളും ഒരുമിച്ചുചേർന്നപ്പോൾ, ഈ ഡ്രോണുകൾ പരമ്പരാഗത പ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങൾക്ക് വലിയ വെല്ലുവിളിയാകുന്നു. അതേസമയം, അവയെ തടയാൻ പുതിയതരം ഇലക്ട്രോണിക് യുദ്ധ സാങ്കേതികവിദ്യകളും പ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങളും വികസിപ്പിക്കാൻ ലോകത്തിലെ പല രാജ്യങ്ങളും ഇപ്പോൾ ശ്രമിക്കുകയാണ്.
വീഡിയോ കാണുക;
The post ആകാശത്ത് വട്ടമിട്ട് ശത്രുവിനെ തേടി വേട്ടയാടുന്ന ഡ്രോൺ ; അമേരിക്കയുടെ ജാമിംഗ് തന്ത്രങ്ങൾ പാളിയോ? ഷാഹെദ്-136യുടെ രഹസ്യ സാങ്കേതിക വിദ്യ എന്ത്? appeared first on Express Kerala.
