ബംഗ്ലാദേശിലെ നിലവിലെ രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യങ്ങൾക്കിടയിൽ, മുൻ പ്രധാനമന്ത്രി ഷെയ്ഖ് ഹസീന നടത്തിയ പ്രസ്താവനകൾ അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ വലിയ ചർച്ചകൾക്ക് വഴിവെച്ചിരിക്കുകയാണ്. മുഹമ്മദ് യൂനുസ് ഭരണകൂടത്തിന് കീഴിൽ ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾക്കും സ്ത്രീകൾക്കും നേരെ നടക്കുന്ന അതിക്രമങ്ങൾ 1971-ലെ വിമോചന യുദ്ധകാലത്തെ ഭീകരതയെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു എന്നാണ് അവർ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയത്. രാജ്യത്തിന്റെ വിമോചന പാരമ്പര്യത്തെ തകർക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ നടക്കുന്നുണ്ടെന്നും അവർ ആരോപിച്ചു. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ 1971-ൽ നടന്ന ചരിത്രപരമായ അതിക്രമങ്ങളെക്കുറിച്ച് പുനർചിന്തനം നടത്തുന്നത് പ്രസക്തമാണ്.
1971-ലെ വിമോചന യുദ്ധവും അതിക്രമങ്ങളും
1971-ൽ അന്നത്തെ കിഴക്കൻ പാകിസ്ഥാനിലെ (ഇന്നത്തെ ബംഗ്ലാദേശ്) ജനതയ്ക്കെതിരെ പാകിസ്ഥാൻ സൈന്യം നടത്തിയ ആസൂത്രിതമായ അടിച്ചമർത്തൽ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ മനുഷ്യാവകാശ ലംഘനങ്ങളിലൊന്നായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ‘ഓപ്പറേഷൻ സെർച്ച്ലൈറ്റ്’ എന്ന പേരിൽ 1971 മാർച്ച് 25-ന് ആരംഭിച്ച സൈനിക നടപടിയിൽ വിദ്യാർത്ഥികൾ, രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തകർ, സാധാരണക്കാർ എന്നിവർ വ്യാപകമായി ലക്ഷ്യം വെക്കപ്പെട്ടു. ഈ സംഘർഷത്തിനിടയിൽ മരിച്ചവരുടെ എണ്ണം 3 ലക്ഷം മുതൽ 30 ലക്ഷം വരെയാണെന്നാണ് വിവിധ കണക്കുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
വംശഹത്യയും കൂട്ടക്കുഴിമാടങ്ങളും
ബംഗാളി സ്വത്വത്തെയും സ്വാതന്ത്ര്യദാഹത്തെയും അടിച്ചമർത്തുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയാണ് പാകിസ്ഥാൻ സൈന്യം പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നത്. നഗരങ്ങളും ഗ്രാമങ്ങളും ഒരേപോലെ ആക്രമിക്കപ്പെട്ടു. വീടുകൾക്ക് തീയിട്ടും നിഷ്കളങ്കരായ ജനങ്ങളെ വധിച്ചും ഭീതിയുടെ അന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിച്ചു. യുദ്ധാനന്തരം രാജ്യത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് കണ്ടെത്തിയ കൂട്ടക്കുഴിമാടങ്ങൾ, ഈ കൊലപാതകങ്ങൾ ആസൂത്രിതമായ വംശഹത്യയായിരുന്നു എന്നതിന്റെ തെളിവുകളായി ചരിത്രകാരന്മാർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.
ഹിന്ദു ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾ നേരിട്ട പീഡനങ്ങൾ
വിമോചന യുദ്ധകാലത്ത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ലക്ഷ്യം വെക്കപ്പെട്ടത് ഹിന്ദു ന്യൂനപക്ഷങ്ങളെയായിരുന്നു. അവർ ഇന്ത്യയോടും ബംഗാളി ദേശീയതയോടും കൂറുള്ളവരാണെന്ന പാകിസ്ഥാൻ സൈന്യത്തിന്റെ തെറ്റായ ധാരണയാണ് ക്രൂരമായ അക്രമങ്ങളിലേക്ക് നയിച്ചത്. ക്ഷേത്രങ്ങൾ തകർക്കപ്പെടുകയും കുടുംബങ്ങൾ പിഴുതെറിയപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഇതിനെത്തുടർന്ന് ഏകദേശം 8 മുതൽ 10 ദശലക്ഷം ആളുകൾ അഭയാർത്ഥികളായി ഇന്ത്യയിലേക്ക് പലായനം ചെയ്യാൻ നിർബന്ധിതരായി.
ബുദ്ധിജീവികളുടെ കൊലപാതകം (Intellectual Killings)
യുദ്ധത്തിന്റെ അവസാന നാളുകളിൽ, ബംഗ്ലാദേശിന്റെ ഭാവി തകർക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ രാജ്യത്തെ പ്രമുഖ ബുദ്ധിജീവികളെ വധിക്കാൻ നീക്കമുണ്ടായി. 1971 ഡിസംബർ 14-ന് പ്രൊഫസർമാർ, ഡോക്ടർമാർ, പത്രപ്രവർത്തകർ, എഴുത്തുകാർ എന്നിവരെ അവരുടെ വീടുകളിൽ നിന്ന് തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി ക്രൂരമായി പീഡിപ്പിച്ച് വധിച്ചു. സ്വതന്ത്രമായ ഒരു രാഷ്ട്രം കെട്ടിപ്പടുക്കാൻ കഴിവുള്ള പ്രതിഭകളെ ഇല്ലാതാക്കുക എന്നതായിരുന്നു ഇതിന് പിന്നിലെ ഗൂഢലക്ഷ്യം. ഇതിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി ബംഗ്ലാദേശ് എല്ലാ വർഷവും ഡിസംബർ 14 ‘ രക്തസാക്ഷി ദിനമായി’ ആചരിക്കുന്നു.
also read:രാജവെമ്പാലയെ വെല്ലുന്ന വിഷവുമായി ഒരു പക്ഷി! ഒരു സ്പർശനം മതി, നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം നിലയ്ക്കാൻ; ഈ സുന്ദരനെ തൊടാൻ ആരും ഭയക്കും…
പ്രാദേശിക സഹകാരികളുടെ പങ്ക്
പാകിസ്ഥാൻ സൈന്യത്തിന് സഹായവുമായി റസാക്കറുകൾ, അൽ-ബദർ, അൽ-ഷാംസ് തുടങ്ങിയ പ്രാദേശിക സായുധ സംഘങ്ങൾ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു. ഇവർ അയൽവാസികളെയും ബന്ധുക്കളെയും ഒറ്റിക്കൊടുക്കുകയും പീഡനമുറകളിൽ സൈന്യത്തെ സഹായിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇത് സമൂഹത്തിനുള്ളിൽ വലിയ വിള്ളലുകൾ സൃഷ്ടിച്ചു. പതിറ്റാണ്ടുകൾക്ക് ശേഷവും ഈ യുദ്ധക്കുറ്റവാളികളെ കണ്ടെത്താനും ശിക്ഷിക്കാനുമുള്ള നിയമനടപടികൾ ബംഗ്ലാദേശിൽ തുടർന്നുപോരുന്നു.
അഭയാർത്ഥി പ്രതിസന്ധിയും ഇന്ത്യയുടെ ഇടപെടലും
അക്രമങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ പശ്ചിമ ബംഗാൾ, ത്രിപുര, അസം തുടങ്ങിയ ഇന്ത്യൻ സംസ്ഥാനങ്ങളിലേക്ക് കടന്നു. ലോകം കണ്ട ഏറ്റവും വലിയ അഭയാർത്ഥി പ്രവാഹങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു ഇത്. ഈ മാനുഷിക ദുരന്തം നേരിടാൻ ഇന്ത്യയ്ക്ക് വലിയ സാമ്പത്തിക ബാധ്യതയുണ്ടായി.
ഇതും ബംഗ്ലാദേശിലെ ജനതയോടുള്ള ഐക്യദാർഢ്യവുമാണ് 1971 ഡിസംബറിൽ ഇന്ത്യയുടെ സൈനിക ഇടപെടലിലേക്ക് നയിച്ചതും ഒടുവിൽ ബംഗ്ലാദേശ് എന്ന സ്വതന്ത്ര രാഷ്ട്രം പിറന്നതും. ഇന്ന് ഷെയ്ഖ് ഹസീന നൽകുന്ന മുന്നറിയിപ്പ്, ചരിത്രം ആവർത്തിക്കരുതെന്ന ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണ്. ന്യൂനപക്ഷങ്ങളുടെ സുരക്ഷയും ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങളും സംരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടത് ഒരു രാഷ്ട്രത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിന് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണെന്ന് ഈ സംഭവവികാസങ്ങൾ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.
The post ഒരു ജനതയെ കൊന്നൊടുക്കിയ ‘ഓപ്പറേഷൻ സെർച്ച്ലൈറ്റ്’; ബംഗ്ലാദേശിൽ അന്ന് നടന്നത് വിസ്മരിക്കാൻ കഴിയാത്ത ക്രൂരകൃത്യം appeared first on Express Kerala.