പേർഷ്യൻ ഗൾഫിലെ ഓളപ്പരപ്പുകൾക്ക് ഇപ്പോൾ യുദ്ധത്തിന്റെ ഗന്ധമാണ്. ലോകത്തെ വിറപ്പിക്കുന്ന അമേരിക്കൻ നാവികസേനയുടെ അഭിമാനമായ യുഎസ്എസ് എബ്രഹാം ലിങ്കൺ (USS Abraham Lincoln) എന്ന പടുകൂറ്റൻ വിമാനവാഹിനിക്കപ്പൽ അറേബ്യൻ തീരങ്ങളിലേക്ക് അടുക്കുമ്പോൾ, ലോകം ഉറ്റുനോക്കുന്നത് ഇറാനിലെ മിസൈൽ കേന്ദ്രങ്ങളിലേക്കാണ്. ഇറാന്റെ പക്കലുള്ള അത്യാധുനിക ആയുധങ്ങൾ, പ്രത്യേകിച്ച് അവരുടെ ഹൈപ്പർസോണിക് സാങ്കേതികവിദ്യ, പെന്റഗണിലെ ഉറക്കം കെടുത്തുന്നുണ്ട്. ഇത് വെറുമൊരു അധികാര വടംവലിയല്ല, മറിച്ച് നൂതന സാങ്കേതികവിദ്യയും പരമ്പരാഗത സൈനിക കരുത്തും തമ്മിലുള്ള ഒരു ‘കോസ്മിക് യുദ്ധം’ കൂടിയാണ്. അമേരിക്കൻ അപ്രമാദിത്യത്തെ വെല്ലുവിളിക്കുന്ന ഇറാന്റെ ‘ഫത്താഹ് -2’ (Fattah-2) എന്ന അത്ഭുത മിസൈലിന് ലിങ്കണെ തകർക്കാനാകുമോ എന്ന ചോദ്യം ഒരു സിനിമാറ്റിക് ത്രില്ലർ പോലെ ലോകത്തിന് മുന്നിൽ നിൽക്കുകയാണ്.
ഇറാന്റെ സൈനിക കരുത്തിന്റെ കുന്തമുനയായ ഫത്താഹ്-2 വെറുമൊരു മിസൈലല്ല, മറിച്ച് ആധുനിക യുദ്ധതന്ത്രങ്ങളെ തന്നെ തിരുത്തിയെഴുതിയ ഒരു ‘ഹൈപ്പർസോണിക് ഗ്ലൈഡ് വെഹിക്കിൾ’ (HGV) ആണ്. ആകാശത്തിന്റെ അനന്തതയിൽ നിന്ന് മാക് 13 അതായത് ശബ്ദത്തിന്റെ 13 ഇരട്ടി വേഗത എന്ന അവിശ്വസനീയ വേഗതയിൽ കുതിച്ചുപായാൻ ഇതിനാകും. സാധാരണ ബാലിസ്റ്റിക് മിസൈലുകൾ ഒരു കൃത്യമായ പാതയിലൂടെയാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നതെങ്കിൽ, ഫത്താഹ്-2 സഞ്ചാരത്തിനിടയിൽ എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും ഗതി മാറാൻ കെൽപ്പുള്ളതാണ്. അമേരിക്കയുടെ അത്യാധുനിക റഡാറുകളെയും ഇന്റർസെപ്റ്റർ അൽഗോരിതങ്ങളെയും ഇത് അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ അന്ധമാക്കുന്നു. ഒരു മിസൈൽ തൊടുത്ത് അഞ്ച് സെക്കൻഡ് കഴിഞ്ഞ് അത് എവിടെയായിരിക്കുമെന്ന് പ്രവചിക്കാൻ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും കരുത്തുറ്റ കമ്പ്യൂട്ടറുകൾക്ക് പോലും സാധിക്കാത്ത അവസ്ഥ. ഈ അനിശ്ചിതത്വം തന്നെയാണ് ഇറാന്റെ ഏറ്റവും വലിയ വിജയം.
ഹൈപ്പർസോണിക് വേഗതയിൽ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ മിസൈലിന് ചുറ്റുമുണ്ടാകുന്ന ഭൗതിക മാറ്റങ്ങൾ അമേരിക്കൻ നാവികസേനയ്ക്ക് വലിയൊരു വെല്ലുവിളിയാണ് സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. മാക് 13-ൽ അന്തരീക്ഷത്തിലൂടെ തുളച്ചുകയറുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന കഠിനമായ ഘർഷണം മിസൈലിന് ചുറ്റും പ്ലാസ്മയുടെ ഒരു കവചം തീർക്കുന്നു. അതിതാപനിലയിലുള്ള ഈ പ്ലാസ്മ പാളി റേഡിയോ തരംഗങ്ങളെ ആഗിരണം ചെയ്യുന്നതിനാൽ, യുഎസ്എസ് ലിങ്കണിലെ റഡാർ സെൻസറുകൾക്ക് മിസൈലിനെ കൃത്യമായി കണ്ടെത്താൻ കഴിയാത്ത ‘ബ്ലൈൻഡ് സ്പോട്ടുകൾ’ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു. അദൃശ്യമല്ലെങ്കിലും, കണ്ടെത്തൽ വൈകുന്നത് പ്രതിരോധിക്കാൻ കിട്ടുന്ന സമയം മിനിറ്റുകളിൽ നിന്ന് വെറും സെക്കൻഡുകളായി കുറയ്ക്കുന്നു. കണ്ണടച്ചു തുറക്കുന്ന വേഗതയിൽ മരണം മുന്നിലെത്തുന്ന ഈ അവസ്ഥ ലിങ്കണിലെ നാവികർക്ക് വലിയൊരു സമ്മർദ്ദമാണ് നൽകുന്നത്.
എന്നാൽ ഈ ഭീഷണിയെ ചെറുക്കാൻ അമേരിക്കയും സർവ്വസജ്ജമാണ്. അമേരിക്കൻ ആയുധപ്പുരയിലെ ‘RIM-174 സ്റ്റാൻഡേർഡ് മിസൈൽ (SM-6) ഡ്യുവൽ II’ ആണ് ഇതിനുള്ള പ്രധാന മറുപടി. ഹൈപ്പർസോണിക് മിസൈലുകളെ അതിന്റെ അവസാന ഘട്ടത്തിൽ തകർക്കാൻ ശേഷിയുള്ള ഏക കവചമാണിത്. പക്ഷേ, ഇതിന്റെ കൃത്യതയെന്നത് ഒരു ബുള്ളറ്റ് ഉപയോഗിച്ച് മറ്റൊരു ബുള്ളറ്റിനെ വെടിവെച്ചു വീഴ്ത്തുന്നതിന് തുല്യമാണ്. ഇറാന്റെ മിസൈലുകൾ ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്ത് എത്തുന്നതിന് നിമിഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് അതിന്റെ ഊർജ്ജ വ്യതിയാനം കണക്കാക്കി പാത പ്രവചിക്കേണ്ടി വരും. യുദ്ധത്തിന്റെ ചൂടിൽ, ഒരു ചെറിയ പിശക് പോലും ലിങ്കണിന്റെ സർവ്വനാശത്തിന് കാരണമായേക്കാം.
ഈ യുദ്ധത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രധാന തടസ്സം ‘കിൽ ചെയിൻ’ (Kill Chain) എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രക്രിയയാണ്. ഇറാന്റെ മിസൈലുകൾ വേഗതയുള്ളതാണെങ്കിലും, 30 നോട്ട് വേഗതയിൽ കടലിലൂടെ ‘ഗോസ്റ്റ് മോഡിൽ’ സഞ്ചരിക്കുന്ന ലിങ്കണെ കണ്ടെത്തുക എന്നത് പ്രയാസകരമാണ്. മിസൈൽ വിക്ഷേപിക്കുമ്പോൾ കപ്പൽ ഉണ്ടായിരുന്ന സ്ഥാനത്താവില്ല മിസൈൽ എത്തുമ്പോൾ കപ്പൽ ഉണ്ടാവുക. 10 മിനിറ്റ് കൊണ്ട് കിലോമീറ്ററുകൾ സഞ്ചരിക്കാൻ ലിങ്കണ് സാധിക്കും. മാക് 13 വേഗതയിൽ വരുന്ന ഒരു ഗ്ലൈഡറിന് ചലിക്കുന്ന ലക്ഷ്യത്തെ കണ്ടെത്താനുള്ള കാഴ്ചാ പരിധി പരിമിതമാണ്. ഇവിടെയാണ് ഇറാന്റെ ഉപഗ്രഹ-ഡ്രോൺ നിരീക്ഷണ സംവിധാനങ്ങളുടെ പ്രസക്തി കൂടുന്നത്.
യഥാർത്ഥത്തിൽ, ആണവായുധമില്ലാത്ത ഒരു ഹൈപ്പർസോണിക് മിസൈലിന് ലിങ്കൺ പോലൊരു ഭീമൻ കപ്പലിനെ പൂർണ്ണമായും മുക്കിക്കളയാൻ സാധിക്കുമോ? നിമിറ്റ്സ് ക്ലാസ് കാരിയറായ ലിങ്കൺ, ആയിരക്കണക്കിന് വാട്ടർടൈറ്റ് കമ്പാർട്ടുമെന്റുകൾ കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച ഒരു ‘ഉരുക്കു കോട്ട’യാണ്. എന്നാൽ ഇതിനെ മുക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല; പകരം ഒരു ‘മിഷൻ കിൽ’ (Mission Kill) നടത്തിയാൽ മതി. മാക് 10 വേഗതയിൽ വരുന്ന 2,000 പൗണ്ട് ഭാരമുള്ള ഒരു മിസൈൽ ഫ്ലൈറ്റ് ഡെക്കിൽ ഇടിച്ചാൽ ഉണ്ടാകുന്ന ഊർജ്ജം റൺവേ തകർക്കാനും താഴെയുള്ള വിമാന ഇന്ധനം പൊട്ടിത്തെറിക്കാനും ധാരാളമാണ്. ഇതോടെ എഫ്-35 (F-35) വിമാനങ്ങൾക്ക് പറന്നുയരാൻ കഴിയാതെ വരികയും ആധുനിക യുദ്ധക്കപ്പൽ വെറുമൊരു ഉരുക്കു കഷണമായി മാറുകയും ചെയ്യും.
എങ്കിലും, പരസ്പരമുള്ള ഈ ഏറ്റുമുട്ടലിന് മുൻപ് ആദ്യം തന്നെ ഇലക്ട്രോണിക് യുദ്ധമുറകൾ നടക്കും എന്നതാണ് മറ്റൊരു വസ്തുത. ലിങ്കണിലെ AN/SLQ-32(V)7 SEWIP ബ്ലോക്ക് III എന്ന ഇലക്ട്രോണിക് വാർഫെയർ സിസ്റ്റം, വരുന്ന മിസൈലിന്റെ സെൻസറുകളെ കരിച്ചുകളയാൻ കെൽപ്പുള്ള ഊർജ്ജ രശ്മികൾ പ്രസരിപ്പിക്കും. അതീവ സങ്കീർണ്ണമായ സെൻസറുകളെ ആശ്രയിക്കുന്ന ഫത്താ-2 മിസൈലുകളുടെ ഗൈറോസ്കോപ്പുകളെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കി അവയെ ലക്ഷ്യത്തിൽ നിന്ന് കിലോമീറ്ററുകൾ അകലെ കടലിൽ വീഴ്ത്താൻ അമേരിക്കൻ സാങ്കേതികവിദ്യയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞേക്കും.
അന്തിമമായി, ഈ യുദ്ധത്തിന്റെ വിധി നിശ്ചയിക്കുന്നത് സാങ്കേതികവിദ്യ മാത്രമല്ല, മറിച്ച് അളവ് (Quantity) കൂടിയാണ്. ഒരു മിസൈൽ ലിങ്കണെ തകർക്കില്ലായിരിക്കാം, എന്നാൽ ഒരേസമയം ഡസൻ കണക്കിന് മിസൈലുകൾ അയക്കുന്ന ‘സാച്ചുറേഷൻ സ്വാം’ (Saturation Swarm) രീതി ഇറാൻ അവലംബിച്ചാൽ അമേരിക്കൻ പ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങൾ തകരാറിലാകും. കപ്പലിന്റെ പക്കലുള്ള പ്രതിരോധ വെടിയുണ്ടകളേക്കാൾ കൂടുതൽ മിസൈലുകൾ തൊടുക്കാൻ ഇറാന് കഴിഞ്ഞാൽ, ആധുനിക ഗണിതശാസ്ത്രം അമേരിക്കയ്ക്ക് എതിരെ തിരിയും.
ഇറാനും അമേരിക്കയും തമ്മിലുള്ള ഈ പോരാട്ടം കേവലം രണ്ട് രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ളതല്ല, മറിച്ച് ലോകക്രമം ആര് നിശ്ചയിക്കും എന്നതിന്റെ പരീക്ഷണമാണ്. ഇറാന്റെ ‘ഫത്താഹ് -2’ പോലുള്ള ആയുധങ്ങൾ തെളിയിക്കുന്നത്, അത്യാധുനിക സാങ്കേതികവിദ്യ കൈവശമുള്ള ഒരു രാഷ്ട്രത്തിന് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ അർമാഡയെപ്പോലും മുൾമുനയിൽ നിർത്താൻ കഴിയുമെന്നാണ്. ലിങ്കൺ മുങ്ങുമോ ഇല്ലയോ എന്നതിലുപരി, അത്തരമൊരു ഭീഷണി ഉയർത്താൻ ഇറാന് സാധിക്കുന്നു എന്നത് തന്നെ വൻശക്തികളുടെ പതനത്തിന്റെ സൂചനയായി പലരും കാണുന്നു. പശ്ചിമേഷ്യയുടെ ചക്രവാളത്തിൽ യുദ്ധത്തിന്റെ കാർമേഘങ്ങൾ ഉരുണ്ടുകൂടുമ്പോൾ, ലോകം പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത് ആയുധങ്ങളുടെ ഈ പരീക്ഷണം കടൽഭൂപടത്തിൽ തന്നെ അവസാനിക്കട്ടെ എന്നാണ്. കാരണം, അവിടെ വീഴുന്ന ഓരോ മിസൈലും മാറ്റിയെഴുതുന്നത് വരാനിരിക്കുന്ന ദശകങ്ങളുടെ ചരിത്രമാണ്.
വീഡിയോ കാണാം…
The post ഇറാൻ തൊടുക്കുന്നത് മിസൈലല്ല, അമേരിക്കൻ അഹങ്കാരത്തിനുള്ള കരണത്തടി! പേർഷ്യൻകരുത്തിൽ ട്രംപ് വിറയ്ക്കും… appeared first on Express Kerala.
