മിഡിൽ ഈസ്റ്റിൽ യുദ്ധകാഹളം മുഴങ്ങുകയും ആഗോള എണ്ണവിപണി അനിശ്ചിതത്വത്തിന്റെ നിഴലിലാവുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ലോകം ഉറ്റുനോക്കുന്നത് ചൈനയുടെ നിഗൂഢമായ ശാന്തതയിലേക്കാണ്. ഇത് ചൈന നേരിട്ട് നടത്തുന്ന ഒരു യുദ്ധമല്ലായിരിക്കാം പക്ഷേ വരാനിരിക്കുന്ന ഏതൊരു ഭൗമരാഷ്ട്രീയ പ്രഭാവത്തെയും പ്രതിരോധിക്കാൻ വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പേ ചൈന തങ്ങളുടെ ‘ഊർജ്ജ കവചങ്ങൾ’ തീർത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ എണ്ണ ഇറക്കുമതിക്കാരായ ഒരു രാജ്യം വിതരണ ശൃംഖലകൾ തകർന്നാലും തങ്ങളുടെ വ്യവസായ സാമ്രാജ്യം സ്തംഭിക്കില്ലെന്ന് ഉറപ്പാക്കാൻ നടത്തിയ നീക്കങ്ങൾ സമാനതകളില്ലാത്തതാണ്. ഡോണൾഡ് ട്രംപിന്റെ ആദ്യ ഭരണകാലം മുതൽ തുടങ്ങിയ ഈ മുൻകരുതൽ ഇന്ന് വെറുമൊരു സാമ്പത്തിക തന്ത്രമല്ല, മറിച്ച് ചൈനയുടെ ആധിപത്യത്തിന്റെ സുരക്ഷാ മന്ത്രമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. അസംസ്കൃത എണ്ണയെ ആശ്രയിക്കുന്നത് കുറയ്ക്കാനും കൽക്കരിയെയും പുനരുപയോഗ ഊർജ്ജത്തെയും ആയുധമാക്കാനും ചൈന കാണിച്ച ദീർഘവീക്ഷണം, ആഗോള ഊർജ്ജ രാഷ്ട്രീയത്തിലെ പുതിയ അധികാര സമവാക്യങ്ങൾ എഴുതിച്ചേർക്കുകയാണ്.
ചൈനയുടെ ഈ മുൻകരുതൽ നടപടികൾക്ക് പിന്നിൽ അത്യന്തം സങ്കീർണ്ണമായ ഒരു രാഷ്ട്രീയ ചരിത്രവും ദീർഘവീക്ഷണവുമുണ്ട്. ഡോണൾഡ് ട്രംപിന്റെ ആദ്യ പ്രസിഡന്റ് കാലാവധിയിൽ അമേരിക്കയുമായുണ്ടായ തീക്ഷ്ണമായ വ്യാപാര യുദ്ധമാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ചൈനയെ തങ്ങളുടെ തന്ത്രങ്ങൾ മാറ്റാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചത്. വെറുമൊരു സാമ്പത്തിക തർക്കത്തിനപ്പുറം സാങ്കേതികവിദ്യയിലും വിഭവങ്ങളിലും പാശ്ചാത്യ ശക്തികളെ അമിതമായി ആശ്രയിക്കുന്നത് തങ്ങളുടെ ദേശീയ സുരക്ഷയ്ക്ക് ഭീഷണിയാണെന്ന് ചൈന തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഇതിന്റെ ഫലമായാണ് ഷി ജിൻപിംഗ് സർക്കാർ ‘സ്വാശ്രയത്വം’ എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയുള്ള ‘മേക്ക് ഇൻ ചൈന 2025’ പോലുള്ള പദ്ധതികൾക്ക് പുതിയ വേഗത നൽകിയത്. ഭൗമരാഷ്ട്രീയമായി ചൈനയെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കാൻ സാധ്യതയുള്ള രണ്ട് പ്രധാന ‘ചോക്ക് പോയിന്റുകളാണ്’ ഹോർമുസ് കടലിടുക്കും മലാക്ക കടലിടുക്കും. ചൈനയിലേക്കുള്ള എണ്ണയുടെയും മറ്റ് അസംസ്കൃത വസ്തുക്കളുടെയും സിംഹഭാഗവും കടന്നുപോകുന്ന ഈ പാതകൾ ഏതെങ്കിലും ഘട്ടത്തിൽ ഉപരോധിക്കപ്പെട്ടാൽ രാജ്യം സ്തംഭിക്കുമെന്ന് അവർക്കറിയാമായിരുന്നു.
ഈ അപകടം മറികടക്കാൻ അവർ ‘ഡ്യുവൽ സർക്കുലേഷൻ’ എന്ന പുതിയ സാമ്പത്തിക മാതൃക ആവിഷ്കരിച്ചു. ഇതിലൂടെ ആഭ്യന്തര ഉൽപ്പാദനത്തിനും ഉപഭോഗത്തിനും മുൻഗണന നൽകുകയും വിദേശ വിപണികളെക്കാൾ സ്വന്തം വിഭവങ്ങളെ ആശ്രയിക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. റഷ്യയിൽ നിന്നും മധ്യേഷ്യയിൽ നിന്നുമുള്ള പൈപ്പ് ലൈനുകൾ ശക്തിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് കടൽമാർഗ്ഗമുള്ള ആശ്രയത്വം കുറച്ചു. കൂടാതെ, ലോകം എണ്ണയ്ക്കായി പരക്കം പായുമ്പോൾ ചൈന തങ്ങളുടെ കൽക്കരി നിക്ഷേപത്തെ അത്യാധുനികമായ ‘കോൾ-ടു-ലിക്വിഡ്’ സാങ്കേതികവിദ്യയിലൂടെ പെട്രോകെമിക്കൽസ് നിർമ്മാണത്തിനായി വഴിതിരിച്ചുവിട്ടു. ഇത് കേവലം ഒരു സാമ്പത്തിക നീക്കമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അമേരിക്കൻ ഉപരോധങ്ങളെയും മിഡിൽ ഈസ്റ്റിലെ അസ്ഥിരതയെയും ഒരുപോലെ നേരിടാൻ പാകത്തിൽ നിർമ്മിച്ചെടുത്ത ഒരു രാഷ്ട്രീയ പ്രതിരോധ കവചമായിരുന്നു.
ആഗോള പെട്രോകെമിക്കൽ ഭൂപടത്തിൽ ചൈന ഇന്ന് ഒരു അപ്രമാദിത്വം സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നത് കേവലം വിദേശ എണ്ണയുടെ കരുത്തിലല്ല മറിച്ച് തങ്ങളുടെ പക്കലുള്ള ഭീമമായ കൽക്കരി നിക്ഷേപത്തെ അത്യാധുനിക സാങ്കേതികവിദ്യയിലൂടെ പുനർനിർമ്മിച്ചുകൊണ്ടാണ്. ലോകം മുഴുവൻ ഹരിത ഊർജ്ജത്തിലേക്ക് ചുവടുമാറ്റുമ്പോഴും, പരിവർത്തന കാലഘട്ടത്തിലെ ഒരു സുരക്ഷാ കവചമായി കൽക്കരിയെ ഉപയോഗിക്കാൻ ചൈന തീരുമാനിച്ചു. 2020-ൽ രാസവസ്തുക്കളുടെ നിർമ്മാണത്തിനായി 155 ദശലക്ഷം ടൺ കൽക്കരി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ചൈന, 2025 ആയപ്പോഴേക്കും അത് 276 ദശലക്ഷം ടണ്ണായി ഉയർത്തി. ഇത് അമേരിക്കയുടെ ആകെ കൽക്കരി ഉപഭോഗമായ 230 ദശലക്ഷം ടണ്ണിനെയും മറികടക്കുന്ന പ്രകടനമാണ്. പെട്രോളിയത്തിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന നാഫ്തയ്ക്ക് പകരമായി കൽക്കരിയിൽ നിന്ന് മെഥനോളും സിന്തറ്റിക് അമോണിയയും ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്ന ‘കോൾ-ടു-കെമിക്കൽ’ സാങ്കേതികവിദ്യയിൽ ചൈന വൻതോതിൽ നിക്ഷേപം നടത്തി. ഇത് കേവലം ഊർജ്ജ ലാഭം മാത്രമല്ല, മറിച്ച് വിദേശ എണ്ണക്കമ്പനികളുടെ വിലപേശൽ ശേഷിയെ തകർക്കാനുള്ള ഒരു രാഷ്ട്രീയ തന്ത്രം കൂടിയായിരുന്നു.
ഈ തന്ത്രത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഗുണഭോക്താവ് ചൈനയുടെ കാർഷിക മേഖലയാണ്. ആഗോള നൈട്രജൻ വളം വിപണിയുടെ മൂന്നിലൊന്ന് നിയന്ത്രിക്കുന്നത് ചൈനയാണ് എന്നതും, ഈ വളത്തിന്റെ 80 ശതമാനവും അവർ നിർമ്മിക്കുന്നത് എണ്ണയ്ക്ക് പകരം കൽക്കരി ഉപയോഗിച്ചാണെന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്. മിഡിൽ ഈസ്റ്റിലെ സംഘർഷങ്ങളെത്തുടർന്ന് അന്താരാഷ്ട്ര വിപണിയിൽ യൂറിയയുടെയും മറ്റ് വളങ്ങളുടെയും വില 40 ശതമാനത്തിലധികം വർദ്ധിച്ചപ്പോഴും, ചൈനയിലെ ആഭ്യന്തര വില ലോക നിരക്കിന്റെ പകുതിയിൽ താഴെയായി നിലനിർത്താൻ അവർക്ക് സാധിച്ചു. ഷെൽ, ബി.എ.എസ്.എഫ് തുടങ്ങിയ ആഗോള രാസവ്യവസായ ഭീമന്മാരെപ്പോലും അതിശയിപ്പിക്കുന്ന തരത്തിൽ സ്വന്തം സർവ്വകലാശാലകളെയും ഗവേഷണ കേന്ദ്രങ്ങളെയും കെമിക്കൽ എഞ്ചിനീയറിംഗിലേക്ക് വഴിതിരിച്ചുവിട്ടുകൊണ്ട് ചൈന നേടിയെടുത്ത ഈ സാങ്കേതിക മികവ്, പ്ലാസ്റ്റിക്, നൈലോൺ, പോളിസ്റ്റർ തുടങ്ങിയ നിർണ്ണായക വസ്തുക്കളുടെ വിതരണ ശൃംഖലയിൽ ചൈനയെ ലോകത്തിന്റെ ‘ഏക കേന്ദ്രമാക്കി’ മാറ്റിയിരിക്കുകയാണ്. വിദേശ എണ്ണയുടെ ഒഴുക്ക് തടസ്സപ്പെട്ടാലും ചൈനയുടെ ഫാക്ടറികളിലെ ചിമ്മിനികൾ പുകയുന്നത് നിർത്തുകയില്ല എന്ന ഉറച്ച പ്രഖ്യാപനമാണ് ഈ ‘കൽക്കരി വിപ്ലവം’
ആഗോള ഊർജ്ജ ഭൂപടത്തിൽ ഒരു പുതിയ ‘ഗ്രീൻ സൂപ്പർ പവർ’ ആയി ചൈന ഉദിച്ചുയരുന്നത് വെറുമൊരു പരിസ്ഥിതി സ്നേഹം കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് തന്ത്രപരമായ സുരക്ഷാ താൽപ്പര്യങ്ങൾ മുൻനിർത്തിയാണ്. കാറ്റ്, സൂര്യപ്രകാശ, ജലം എന്നിവയിൽ നിന്നുള്ള വൈദ്യുതി ഉൽപ്പാദനത്തിൽ ഇന്ന് ചൈന ലോകത്ത് ഒന്നാം സ്ഥാനത്താണ്. ഒരു ദശാബ്ദം മുമ്പ് വരെ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പെട്രോൾ-ഡീസൽ കാർ വിപണിയായിരുന്ന ചൈന, ഇന്ന് ഇലക്ട്രിക് വാഹനങ്ങളുടെ ആഗോള ഹബ്ബായി മാറിയിരിക്കുന്നു. കോടിക്കണക്കിന് ഡോളറിന്റെ സബ്സിഡികളും നൂതനമായ അടിസ്ഥാന സൗകര്യ വികസനവും വഴി സ്വന്തം രാജ്യത്തെ റോഡുകളെ നിശബ്ദമായ ഇലക്ട്രിക് വിപ്ലവത്തിലേക്ക് അവർ നയിച്ചു. ബസ്സുകളും ട്രെയിനുകളും ഉൾപ്പെടെയുള്ള പൊതുഗതാഗത സംവിധാനങ്ങൾ വൻതോതിൽ വൈദ്യുതീകരിക്കപ്പെട്ടതോടെ, ഗതാഗത മേഖലയിൽ അസംസ്കൃത എണ്ണയ്ക്കുള്ള ആവശ്യം കുത്തനെ കുറഞ്ഞു. ഇത് ചൈനയുടെ എണ്ണ ഉപഭോഗം അതിന്റെ പരമാവധിയിൽ എത്തിയെന്ന് വിദഗ്ധർ വിലയിരുത്താൻ കാരണമായി.
സോളാർ പാനലുകളുടെയും ലിഥിയം അയൺ ബാറ്ററികളുടെയും നിർമ്മാണത്തിൽ ചൈന ഇന്ന് പുലർത്തുന്ന ആധിപത്യം ഏതൊരു പാശ്ചാത്യ ശക്തിയെയും ഭയപ്പെടുത്തുന്നതാണ്. ലോകത്തിലെ സോളാർ പാനലുകളുടെ സിംഹഭാഗവും ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്നത് ചൈനീസ് കമ്പനികളാണ്. ഇത് കേവലം വൈദ്യുതി ഉൽപ്പാദനത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല വസ്ത്രനിർമ്മാണത്തിന് ആവശ്യമായ പോളിസ്റ്റർ, നൈലോൺ എന്നിവയുടെ ആഗോള വിതരണ ശൃംഖലയുടെ മുക്കാൽ ഭാഗവും ഇന്ന് ചൈനയുടെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്. പെട്രോകെമിക്കൽസ് നിർമ്മിക്കാൻ എണ്ണയ്ക്ക് പകരം വൈദ്യുതിയും കൽക്കരിയും ഉപയോഗിക്കുന്ന സാങ്കേതികവിദ്യയിൽ അവർ നടത്തിയ നൂറുകണക്കിന് ബില്യൺ ഡോളറിന്റെ നിക്ഷേപം ഇപ്പോൾ ഫലം കണ്ടുതുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. കടൽമാർഗ്ഗമുള്ള എണ്ണ വിതരണം തടസ്സപ്പെട്ടാലും, സ്വന്തം മണ്ണിലെ കാറ്റിൽ നിന്നും വെയിലിൽ നിന്നും ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്ന ഊർജ്ജം ഉപയോഗിച്ച് രാജ്യത്തെ ഫാക്ടറികളും വാഹനങ്ങളും പ്രവർത്തിപ്പിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന ചൈനയുടെ ആത്മവിശ്വാസം, ആഗോള ഭൗമരാഷ്ട്രീയത്തിലെ പുതിയ കരുനീക്കങ്ങൾക്കുള്ള കരുത്താണ്. 2004-ൽ തുടങ്ങിയ അടിയന്തര പെട്രോളിയം ശേഖരം കഴിഞ്ഞ മാസങ്ങളിൽ അവർ റെക്കോർഡ് വേഗത്തിലാണ് നിറച്ചത്. ഊർജ്ജ പ്രതിസന്ധി നേരിടുന്ന വിയറ്റ്നാമും ഫിലിപ്പീൻസും ഇന്ന് സഹായത്തിനായി ചൈന നോക്കുമ്പോൾ, അത് ചൈനയുടെ നയതന്ത്ര വിജയമായി മാറുന്നു.
വിദേശ ശക്തികളുടെ സമ്മർദ്ദത്തിന് വഴങ്ങാതെ സ്വന്തം പരമാധികാരം സംരക്ഷിക്കാൻ ചൈന കെട്ടിപ്പടുത്ത ഈ ‘ഊർജ്ജ കോട്ടകൾ’ ആഗോള ഭൗമരാഷ്ട്രീയത്തിലെ പുതിയൊരു യുഗപ്പിറവിയെയാണ് അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്. മിഡിൽ ഈസ്റ്റിലെ സംഘർഷങ്ങൾ ലോകരാജ്യങ്ങളെ കടുത്ത സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യത്തിലേക്കും എണ്ണക്ഷാമത്തിലേക്കും തള്ളിവിടുമ്പോഴും, ദശകങ്ങൾക്കു മുമ്പേ ചൈന നെയ്തെടുത്ത ആസൂത്രണങ്ങൾ ഇന്ന് അവർക്ക് സുരക്ഷിതമായൊരു കവചമൊരുക്കുന്നു. ഹോർമുസ് കടലിടുക്കോ മലാക്കയോ അടയ്ക്കപ്പെട്ടാലും തങ്ങളുടെ ഫാക്ടറികൾ ചലിക്കുമെന്നും ജനതയ്ക്ക് വൈദ്യുതി ലഭിക്കുമെന്നുമുള്ള ബീജിംഗിന്റെ ആത്മവിശ്വാസം വെറുമൊരു സാമ്പത്തിക നേട്ടമല്ല മറിച്ച്, വരാനിരിക്കുന്ന വലിയ ആഗോള പോരാട്ടങ്ങൾക്കായി അവർ നടത്തുന്ന നിശബ്ദവും സമാധാനപരവുമായ യുദ്ധതയ്യാറെടുപ്പാണ്.
വിദേശ സ്രോതസ്സുകളെ ആശ്രയിക്കുന്നത് കുറച്ചുകൊണ്ട്, കൽക്കരിയും പുനരുപയോഗ ഊർജ്ജവും അടിസ്ഥാനമാക്കി ചൈന പണിതുയർത്തിയ ഈ സ്വാശ്രയത്വം പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങൾക്കുള്ള കടുത്ത മുന്നറിയിപ്പ് കൂടിയാണ്. ആഗോള വിതരണ ശൃംഖലയിൽ ചൈന നേടിയെടുത്ത ഈ അപ്രമാദിത്വം തകർക്കുക എന്നത് ഇനി ഏതൊരു ലോകശക്തിക്കും അസാധ്യമായ വെല്ലുവിളിയായിരിക്കും. ലോകം കത്തുമ്പോഴും ചൈനയുടെ വിളക്കുകൾ അണയാത്തത് യാദൃശ്ചികമല്ല, മറിച്ച് കൃത്യമായ ലക്ഷ്യബോധത്തോടെ അവർ പടുത്തുയർത്തിയ പ്രതിരോധത്തിന്റെ വിജയമാണ്.
NB: ഈ വാർത്തയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ചിത്രം പ്രതീകാത്മകമാണ്. (Generated by AI)
The post ഊർജ്ജ യുദ്ധത്തിലെ ചൈനീസ് ‘ചെക്ക്മേറ്റ്; ലോകം ഇരുട്ടിലാകുമ്പോഴും ചൈനയിൽ മാത്രം വിളക്കുകൾ അണയാത്തതെന്ത്? appeared first on Express Kerala.
