ഈജിപ്ഷ്യൻ മമ്മികൾ എങ്ങനെ യൂറോപ്പിലെ ചായക്കൂട്ടുകളായി? ‘മമ്മി ബ്രൗൺ’ എന്ന വിചിത്ര രഹസ്യം!

ചരിത്രത്തിന്റെ ഇടനാഴികളിൽ വിസ്മൃതിയിലാണ്ടുപോയ അനേകം രഹസ്യങ്ങളുണ്ട്, എന്നാൽ അവയിൽ ചിലത് കേൾക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ സിരകളിൽ ചോര മരവിച്ചുപോകും. വർണ്ണാഭമായ കലാലോകത്തെ ഒരു ഇരുണ്ട അധ്യായമാണ് ‘മമ്മി ബ്രൗൺ’ എന്ന ചായക്കൂട്ട്. ക്യാൻവാസിൽ വിരിയുന്ന അതിമനോഹരമായ തവിട്ടുനിറത്തിന്റെ ആഴം കൂട്ടാൻ, സഹസ്രാബ്ദങ്ങൾക്കു മുൻപ് ഈജിപ്ഷ്യൻ മണലാരണ്യങ്ങളിൽ മമ്മിയാക്കപ്പെട്ട മനുഷ്യരുടെ ഭൗതികാവശിഷ്ടങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു എന്ന സത്യം ഇന്ന് നമുക്ക് അവിശ്വസനീയമായി തോന്നാം. വെറുമൊരു നിറം എന്നതിനപ്പുറം, മൃതദേഹങ്ങളെ ചരക്കാക്കി മാറ്റിയ ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ ക്രൂരമായ അടയാളമാണിത്.

ഈജിപ്തിലെ ചുട്ടുപഴുത്ത മണലാരണ്യങ്ങളിൽ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ നിത്യനിദ്രയിലാണ്ടിരുന്ന മമ്മികൾ ഒരിക്കൽ യൂറോപ്പിലെ തെരുവുകളിലും ചായക്കടകളിലും വെറും കച്ചവടച്ചരക്കുകളായി മാറിയെന്നത് ഇന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ ഭീതിയോടെയല്ലാതെ നമുക്ക് ഉൾക്കൊള്ളാനാവില്ല. എന്നാൽ പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ പകുതി വരെ ഇത് ഒരു സാധാരണ കാഴ്ചയായിരുന്നു എന്നത് ചരിത്രത്തിലെ കറുത്ത സത്യമാണ്. ഈജിപ്തിൽ നിന്ന് വൻതോതിൽ കടത്തിക്കൊണ്ടുവരുന്ന മമ്മികളെ കപ്പലുകൾ വഴി യൂറോപ്പിലെത്തിക്കുകയും, അവിടെ വെച്ച് അവയെ വലിയ ഉരലുകളിൽ ഇട്ട് ക്രൂരമായി പൊടിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഇങ്ങനെ ലഭിക്കുന്ന മനുഷ്യശരീരത്തിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ വെള്ളയ്ക്ക കളിമണ്ണും, കറുവപ്പട്ടയും, ബിറ്റുമിനും ചേർത്ത് ശുദ്ധീകരിച്ചാണ് ‘മമ്മി ബ്രൗൺ’ അഥവാ ‘ഈജിപ്ഷ്യൻ ബ്രൗൺ’ എന്ന പിഗ്മെന്റ് നിർമ്മിച്ചിരുന്നത്.

Also Read: ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ള പിരമിഡ് മനുഷ്യനിർമിതമല്ല? ഇന്തോനേഷ്യയിലെ പിരമിഡ് നിഗൂഢതകളിലേക്ക്…

സാധാരണ ചായക്കൂട്ടുകൾക്ക് നൽകാത്ത വിധത്തിലുള്ള ഒരു പ്രത്യേക സുതാര്യതയും, സ്വർണ്ണനിറം കലർന്ന തിളക്കവും എണ്ണച്ചായങ്ങളിൽ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാൻ മമ്മി ബ്രൗണിന് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഇത് വെറുമൊരു നിറം എന്നതിലുപരിയായി, ക്യാൻവാസിൽ മായാത്ത ഭാവങ്ങൾ പകരാൻ ചിത്രകാരന്മാരെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. മനുഷ്യമാംസവും അസ്ഥികളും അടങ്ങിയ ഈ കൂട്ട് ഉണങ്ങിക്കഴിയുമ്പോൾ ചിത്രങ്ങൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേക വശ്യത നൽകുന്നുവെന്ന് അക്കാലത്തെ പ്രശസ്തരായ ആർട്ടിസ്റ്റുകൾ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.

കൗതുകകരമായ മറ്റൊരു വസ്തുത, മമ്മികളെ കേവലം പെയിന്റിംഗിന് വേണ്ടി മാത്രമല്ല അക്കാലത്ത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് എന്നതാണ്. പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ വൈദ്യശാസ്ത്ര ലോകത്ത് മമ്മികൾ പൊടിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന പൊടി ഒരു അത്ഭുത മരുന്നായിട്ടാണ് കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. ആന്തരികമായ മുറിവുകൾക്കും രക്തസമ്മർദ്ദത്തിനും എന്തിന്, ചുമയ്ക്ക് പോലും മമ്മിയുടെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ ചേർത്ത മരുന്നുകൾ യൂറോപ്പിലെ ഫാർമസികളിൽ ലഭ്യമായിരുന്നു. അതായത്, മമ്മികൾ ഒരേസമയം മരുന്നായും, ചിത്രത്തിലെ വർണ്ണമായും, വരേണ്യവർഗത്തിന്റെ വിനോദവസ്തുവായും വിപണിയിൽ വാണിരുന്നു.

ഇത്തരത്തിൽ വൻതോതിലുള്ള ഡിമാൻഡ് വർദ്ധിച്ചതോടെ യഥാർത്ഥ ഈജിപ്ഷ്യൻ മമ്മികളുടെ ലഭ്യത കുറഞ്ഞു. അതോടെ കച്ചവടക്കാർ കുറ്റവാളികളുടെയും അടിമകളുടെയും മൃതദേഹങ്ങൾ മോഷ്ടിച്ച് വെയിലത്തിട്ട് ഉണക്കിയെടുത്ത് വ്യാജ ‘മമ്മികൾ’ നിർമ്മിച്ച് വിൽക്കാൻ തുടങ്ങി. അതായത്, നമ്മൾ ഇന്ന് മ്യൂസിയങ്ങളിൽ കാണുന്ന പല പുരാതന ചിത്രങ്ങളിലും പടർന്നു കിടക്കുന്നത് സഹസ്രാബ്ദങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ജീവിച്ചിരുന്ന രാജാക്കന്മാരുടെ മാത്രമല്ല, പേരുപോലുമില്ലാതെ ചരിത്രത്തിൽ ഒടുങ്ങിപ്പോയ അനേകം സാധാരണ മനുഷ്യരുടെ ഭൗതികാവശിഷ്ടങ്ങൾ കൂടിയാണ്. ഈ വിചിത്രവും ഭീകരവുമായ ക്രയവിക്രയം പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ ധാർമ്മികമായ ചോദ്യങ്ങൾ നേരിടുകയും, ഒടുവിൽ ചരിത്രത്തിന്റെ ഇരുളടഞ്ഞ കോണുകളിലേക്ക് മായുകയും ചെയ്തു.

കലാലോകത്തെ വിസ്മയിപ്പിച്ച പല മാസ്റ്റർപീസുകൾക്കും പിന്നിൽ ഇത്രമേൽ ഭീതിജനകമായ ഒരു രഹസ്യമുണ്ടെന്ന് ആരും ചിന്തിച്ചുകാണില്ല. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ പ്രശസ്തരായ ചിത്രകാരന്മാരുടെ സ്റ്റുഡിയോകളിൽ മമ്മി ബ്രൗൺ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായിരുന്നു. മനുഷ്യശരീരത്തിന്റെ സ്വാഭാവികമായ നിറഭേദങ്ങൾ പകർത്താനും, നിഴലുകളുടെ ആഴം കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്താനും ഈ ചായക്കൂട്ടിനോളം മികച്ച മറ്റൊന്നില്ലെന്ന് അക്കാലത്തെ കലാകാരന്മാർ ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. ഇതിൽ ഏറ്റവും ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന വസ്തുത, ഫ്രഞ്ച് ചിത്രകാരനായ മാർട്ടിൻ ഡ്രോളിംഗിനെപ്പോലെയുള്ളവർ തന്റെ ചിത്രങ്ങളിൽ സാധാരണ മമ്മികൾക്ക് പകരം ഫ്രഞ്ച് രാജകുടുംബാംഗങ്ങളുടെ മൃതദേഹങ്ങൾ വരെ പൊടിച്ചുണ്ടാക്കിയ ചായക്കൂട്ടുകൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു എന്നതാണ്. ലണ്ടനിലെയും പാരീസിലെയും ആർട്ട് സ്റ്റോറുകളിൽ വലിയ വിലയ്ക്ക് വിറ്റഴിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ ചായക്കൂട്ട്, യഥാർത്ഥത്തിൽ മനുഷ്യന്റെ അസ്ഥികളും മാംസവും കലർന്നതാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് അന്നത്തെ കലാസ്വാദകരെ തെല്ലും അലോസരപ്പെടുത്തിയിരുന്നില്ല. സൗന്ദര്യബോധത്തിന് മുന്നിൽ മാനുഷികമായ ധാർമ്മികത വഴിമാറിക്കൊടുത്ത, ക്യാൻവാസിൽ പടർന്ന ആ അസ്ഥിരസങ്ങളുടെ ചരിത്രം ഏതൊരു ആധുനിക മനുഷ്യനെയും സ്തംഭിപ്പിച്ചു കളയുന്നതാണ്.

കാലക്രമേണ ലോകത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടുകളിൽ മാറ്റം വരികയും, ശാസ്ത്രീയമായ അറിവുകൾ വികസിക്കുകയും ചെയ്തതോടെയാണ് ഈ ഭീകരമായ വിനോദത്തിന് അന്ത്യം കുറിക്കാനുള്ള വഴിതെളിഞ്ഞത്. പുരാവസ്തുക്കളോടും ചരിത്രസ്മാരകങ്ങളോടുമുള്ള ആദരവ് വർദ്ധിച്ചതോടെ, സഹസ്രാബ്ദങ്ങൾ പഴക്കമുള്ള മനുഷ്യശരീരങ്ങൾ വെറുമൊരു ചായക്കൂട്ടായി മാറ്റുന്നത് ക്രൂരതയാണെന്ന ബോധം പതുക്കെ സമൂഹത്തിൽ പടർന്നു. ഏറ്റവും വിചിത്രമായ കാര്യം, അക്കാലത്തെ പല പ്രശസ്ത ചിത്രകാരന്മാരും തങ്ങൾ ആവേശത്തോടെ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ‘മമ്മി ബ്രൗൺ’ എന്ന നിറം യഥാർത്ഥത്തിൽ മനുഷ്യശരീരം പൊടിച്ചുണ്ടാക്കിയതാണെന്ന് അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല എന്നതാണ്. ഈ സത്യം പുറത്തുവന്നപ്പോൾ കലാലോകം ഒന്നടങ്കം അമ്പരന്നു.

പ്രശസ്ത ഇംഗ്ലീഷ് പ്രീ-റാഫലൈറ്റ് ചിത്രകാരനായിരുന്ന എഡ്വേർഡ് ബേൺ-ജോൺസ് ഇതിന് ഒരു ഉദാഹരണമാണ്. ഒരിക്കൽ ഒരു വിരുന്നിനിടെ ഈ നിറത്തിന്റെ ഉത്ഭവത്തെക്കുറിച്ച് അറിഞ്ഞ അദ്ദേഹം അങ്ങേയറ്റം അസ്വസ്ഥനായി. ഉടൻതന്നെ തന്റെ സ്റ്റുഡിയോയിലേക്ക് ഓടിയെത്തിയ അദ്ദേഹം, അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന മമ്മി ബ്രൗണിന്റെ പെയിന്റ് ട്യൂബുകളെല്ലാം എടുത്ത് തന്റെ വീടിന്റെ തോട്ടത്തിൽ മാന്യമായ രീതിയിൽ കുഴിച്ചുമൂടി എന്നാണ് ചരിത്രം പറയുന്നത്. മരിച്ചുപോയ ആ മനുഷ്യരോടുള്ള ആദരസൂചകമായാണ് അദ്ദേഹം അത് ചെയ്തത്.

Also Read: നാവിൽ മധുരമൂറുന്ന ചരിത്രം; ഐസ്‌ക്രീമിന്റെ ആദിമ വേരുകൾ തേടി ഒരു യാത്ര

19-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ ഈജിപ്ഷ്യൻ സർക്കാരും പുരാവസ്തു ഗവേഷകരും മമ്മികൾ കടത്തുന്നത് കർശനമായി നിരോധിച്ചു. ഇതോടെ വിപണിയിൽ മമ്മികളുടെ ലഭ്യത ഗണ്യമായി കുറഞ്ഞു. എന്നാൽ അപ്പോഴും ഇതിന്റെ വിപണന സാധ്യതകൾ നിലനിന്നിരുന്നു. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ പകുതിയോടെ ക്യാമറകളുടെ കണ്ടുപിടുത്തവും കൃത്രിമമായ സിന്തറ്റിക് നിറങ്ങളുടെ വരവും ഈ ക്രൂരമായ പ്രവണതയ്ക്ക് മറ്റൊരു തിരിച്ചടിയായി. മമ്മി ബ്രൗണിന് പകരമായി ‘കാപ്യൂട്ട് മോർട്ടം’ പോലുള്ള അയൺ ഓക്സൈഡ് കലർന്ന സുരക്ഷിതമായ നിറങ്ങൾ പ്രചാരത്തിലായി.

1915 ആയപ്പോഴേക്കും മമ്മികളെ പെയിന്റാക്കി മാറ്റുന്ന ഫാക്ടറികൾ മിക്കവാറും പൂട്ടിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എങ്കിലും 1964 വരെ ചില പെയിന്റ് നിർമ്മാണ കമ്പനികൾ തങ്ങളുടെ കൈവശമുള്ള പഴയ സ്റ്റോക്ക് ഉപയോഗിച്ച് ഈ നിറം ഉത്പാദിപ്പിച്ചിരുന്നു. പുരാതനമായ ഒരു സംസ്കാരത്തിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങളെ ക്യാൻവാസിൽ പകർത്തിയ ആ ഇരുണ്ട കാലഘട്ടം അവസാനിച്ചെങ്കിലും, ഇന്നും ലോകത്തിലെ പല പ്രശസ്ത മ്യൂസിയങ്ങളിലും തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ചിത്രങ്ങളിൽ ആ മമ്മികളുടെ ആത്മാവുകൾ അദൃശ്യമായി നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെന്നത് കഠിനമായ ഒരു സത്യമായി അവശേഷിക്കുന്നു.

ഇന്ന് മമ്മി ബ്രൗൺ എന്ന ചായക്കൂട്ട് വിപണിയിലില്ല. ലണ്ടനിലെ പ്രശസ്തമായ ‘റോബ്സൺ ആന്റ് മില്ലർ’ എന്ന കമ്പനിയായിരുന്നു ഇതിന്റെ പ്രധാന നിർമ്മാതാക്കൾ. 1964-ൽ ഈ കമ്പനിയുടെ ഉടമ പറഞ്ഞത്, തങ്ങളുടെ കൈവശമുണ്ടായിരുന്ന അവസാനത്തെ മമ്മി അല്പം മുൻപ് തീർന്നുപോയെന്നും ഇനി പുതിയൊരെണ്ണം ലഭിക്കാൻ സാധ്യതയില്ലെന്നുമാണ്. ഇന്ന് മ്യൂസിയങ്ങളിൽ ഇരിക്കുന്ന പല പഴയ ചിത്രങ്ങളിലും മമ്മി ബ്രൗണിന്റെ സാന്നിധ്യമുണ്ട്. അവയിലെ ഓരോ ബ്രഷ് സ്ട്രോക്കുകളിലും സഹസ്രാബ്ദങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഈജിപ്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഏതോ മനുഷ്യരുടെ ഭൗതികാവശിഷ്ടങ്ങൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു എന്നത് ചരിത്രത്തിലെ കൗതുകകരവും എന്നാൽ അൽപ്പം ഭീതിജനകവുമായ സത്യമാണ്.

NB: ഈ വാർത്തയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ചിത്രം പ്രതീകാത്മകമാണ്. (Generated by AI)

The post ഈജിപ്ഷ്യൻ മമ്മികൾ എങ്ങനെ യൂറോപ്പിലെ ചായക്കൂട്ടുകളായി? ‘മമ്മി ബ്രൗൺ’ എന്ന വിചിത്ര രഹസ്യം! appeared first on Express Kerala.