ഭൂമിയുടെ ആഴങ്ങളിൽ ഒളിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന രഹസ്യങ്ങൾ ഓരോന്നായി പുറത്തുവരുമ്പോൾ തിരുത്തി എഴുതപ്പെടുന്നത് മനുഷ്യന്റെ പരിണാമ ചരിത്രമാണ്. ഓരോ തവണ മണ്ണ് നീക്കുമ്പോഴും പുറത്തുവരുന്നത് വെറും കല്ലുകളോ അസ്ഥികളോ അല്ല, മറിച്ച് നമ്മൾ ആരാണെന്ന തിരിച്ചറിവാണ്. കേവലം ആഹാരം തേടി അലയുന്ന മൃഗസമാനമായ അവസ്ഥയിൽ നിന്നും, വികാരങ്ങൾ പങ്കുവെക്കുന്ന, ആഴത്തിൽ ചിന്തിക്കുന്ന, ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കുന്ന ഒരു മഹത്തായ വർഗ്ഗമായി മനുഷ്യൻ എങ്ങനെ മാറി എന്നതിന്റെ ചരിത്രസാക്ഷ്യങ്ങളാണ് 2025-ൽ പുറത്തുവന്ന നാല് പ്രധാന കണ്ടെത്തലുകൾ. തുർക്കിയിലെ 11,000 വർഷം പഴക്കമുള്ള നാഗരികത മുതൽ ലാറ്റിനമേരിക്കയിലെ മായൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഇരുളടഞ്ഞ അറകൾ വരെ നീളുന്ന ഈ കണ്ടെത്തലുകൾ മനുഷ്യ സംസ്കാരത്തിന്റെ പുതിയ മുഖം ലോകത്തിന് മുന്നിൽ തുറന്നിടുന്നു.
മനുഷ്യ ചരിത്രത്തിലെ ‘നിയോലിത്തിക്’ അഥവാ നവീന ശിലായുഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ധാരണകളെ പൂർണ്ണമായും തിരുത്തി എഴുതുന്ന കണ്ടെത്തലുകളാണ് തുർക്കിയിലെ സാൻലൂർഫ പ്രവിശ്യയിലുള്ള കരഹൻ ടെപെയിൽ (Karahan Tepe) നടന്നത്. വേട്ടയാടി നടന്നിരുന്ന മനുഷ്യർ ഒരു നിശ്ചിത സ്ഥലത്ത് താമസമുറപ്പിക്കാനും കൃഷി ആരംഭിക്കാനും തുടങ്ങുന്നതിന് മുൻപേ തന്നെ അവർക്ക് സങ്കീർണ്ണമായ കലാബോധവും ചിന്താശേഷിയും ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് ഈ പ്രദേശം തെളിയിക്കുന്നു. 2025-ൽ ഇവിടെ നടത്തിയ ഖനനത്തിൽ ഗവേഷകർ കണ്ടെത്തിയത് വിസ്മയിപ്പിക്കുന്ന രണ്ട് രൂപങ്ങളാണ്. അതിൽ ആദ്യത്തേത് മനുഷ്യന്റെ മുഖം വ്യക്തമായി കൊത്തിയെടുത്ത ഒരു കൽത്തൂണാണ്. ഏകദേശം 4.4 അടി ഉയരമുള്ള ഈ തൂൺ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടത് ഒൻപതാം സഹസ്രാബ്ദത്തിലാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ഇതിന് മുൻപ് ടീ (T) ആകൃതിയിലുള്ള തൂണുകൾ ഇവിടെ കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ഒരു മനുഷ്യമുഖം ഇത്ര കൃത്യമായി കൊത്തിയെടുത്തത് ഇതാദ്യമാണ്. അന്നത്തെ മനുഷ്യർ കല്ലിനെ വെറും ജഡമായ ഒന്നായല്ല, മറിച്ച് ജീവനുള്ള ഒരു പ്രതീകമായാണ് കണ്ടിരുന്നതെന്ന് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
കരഹൻ ടെപെയിലെ കണ്ടെത്തൽ ലോകത്തെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നാണ്. ഒരു കെട്ടിടത്തിനുള്ളിലെ പാത്രത്തിൽ നിന്ന് കണ്ടെത്തിയ ചെറിയ ശില്പങ്ങളാണവ. കാട്ടുപന്നി, കഴുകൻ, കുറുക്കൻ എന്നിവയുടെ വെറും 1.3 ഇഞ്ച് മാത്രം ഉയരമുള്ള രൂപങ്ങളാണിവ. ഈ ശില്പങ്ങളുടെ തലയിൽ ചുണ്ണാമ്പ് കല്ല് കൊണ്ടുള്ള മോതിരങ്ങൾ അണിയിച്ചിരുന്നു. ഒരു പ്രത്യേക ക്രമത്തിൽ അടുക്കിവെച്ചിരുന്ന ഈ മൃഗരൂപങ്ങൾ ഒരു കഥ പറയാൻ ശ്രമിക്കുകയാണെന്ന് പുരാവസ്തു ഗവേഷകൻ നജ്മി കരുൾ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. ഇന്ന് നമ്മൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഇമോജികൾക്കും സിനിമകൾക്കും ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ മുൻപേ മനുഷ്യൻ തന്റെ വികാരങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിക്കാൻ ‘സിംബോളിക് തോട്ട്’ (Symbolic Thought) ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു എന്ന് ഇത് തെളിയിക്കുന്നു. ഒരു കെട്ടിടം ഉപേക്ഷിക്കുമ്പോൾ അത് മരിച്ചു എന്ന് സങ്കൽപ്പിക്കുകയും അതിനുള്ളിൽ ഇത്തരം ശില്പങ്ങൾ അടക്കം ചെയ്യുകയും ചെയ്തിരുന്ന അക്കാലത്തെ മനുഷ്യരുടെ സംസ്കാരം വിസ്മയിപ്പിക്കുന്നതാണ്.
കാരക്കോൾ
മധ്യ അമേരിക്കയിലെ മായൻ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഈറ്റില്ലമായ കാരക്കോളിൽ (Caracol) 1993-ൽ നിർത്തിവെച്ച പര്യവേഷണം പുനരാരംഭിച്ചപ്പോൾ ലഭിച്ചത് ചരിത്രപരമായ ഒരു വഴിത്തിരിവാണ്. ഗവേഷക ദമ്പതികളായ അർലൻ ചേസും ഡയാൻ ചേസും കണ്ടെത്തിയത് മായൻ ചരിത്രരേഖകളിൽ മാത്രം കണ്ടിരുന്ന ഒരു മഹാരാജാവിനെയാണ്. കാരക്കോൾ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സ്ഥാപകനായ ‘ടെക്ക ചെക്കിന്റെ’ ശവകുടീരമാണ് ഇവിടെ കണ്ടെത്തിയത്. മായൻ ചരിത്രത്തിൽ ലിഖിതങ്ങളിൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ട ഒരു വ്യക്തിയുടെ ഭൗതികാവശിഷ്ടങ്ങൾ നേരിട്ട് ലഭിക്കുന്നത് അത്യപൂർവ്വമാണ്. ഏഴടി ഉയരമുള്ള ചതുരാകൃതിയിലുള്ള ഒരു മുറിയിലായിരുന്നു ഈ ശവകുടീരം. ചുമരുകളിൽ ചായലില്യം പൂശിയ ഈ അറയിൽ രാജാവിനോടൊപ്പം അമൂല്യമായ വസ്തുക്കളും അടക്കം ചെയ്തിരുന്നു. രത്നക്കല്ലുകൾ പതിച്ച ആഭരണങ്ങൾ, കൊത്തുപണികളുള്ള അസ്ഥികുഴലുകൾ, കക്കകളും ജേഡ് കല്ലുകളും കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച അതിമനോഹരമായ ഒരു മുഖംമൂടി. ഒരു സമൂഹത്തിന് ഒരു നേതാവ് വേണമെന്ന ചിന്തയും, ആ നേതാവിനെ മരണശേഷവും ആദരിക്കണമെന്ന ബോധ്യവുമാണ് പിന്നീട് വലിയ ഭരണകൂടങ്ങളിലേക്ക് നയിച്ചത്. അധികാരം എങ്ങനെ ഒരു വ്യക്തിയിൽ കേന്ദ്രീകരിക്കപ്പെട്ടു എന്നതിന്റെ ഉത്തമ ഉദാഹരണമാണ് ഈ കണ്ടെത്തൽ.
പാമ്പാല ക്രൂസ്
പുരാതന തെക്കേ അമേരിക്കൻ സംസ്കാരങ്ങൾ എങ്ങനെയാണ് പരിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടത് എന്നതിന്റെ വ്യക്തമായ ചിത്രമാണ് പെറുവിലെ പാമ്പാല ക്രൂസിൽ (Pampa la Cruz) നടന്ന ഖനനം നൽകുന്നത്. എഡി 850-നും 1000-നും ഇടയിൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ഒരു ശവകുടീരമാണ് ഇവിടെ പ്രധാന കേന്ദ്രം. ഇവിടെയുള്ള ശവകുടീരങ്ങളിൽ പ്രാദേശികമായ ‘മോച്ചേ’ (Moche) സംസ്കാരത്തിന്റെയും ശക്തമായിക്കൊണ്ടിരുന്ന ‘വാരി’ (Wari) സംസ്കാരത്തിന്റെയും സങ്കരശൈലി കാണാം. രണ്ട് പ്രായമായ പുരുഷന്മാരുടെ ഭൗതികാവശിഷ്ടങ്ങളാണ് ഇവിടെയുണ്ടായിരുന്നത്. അതിൽ ഒരാളെ ‘വാരി’ ശൈലിയിൽ പത്മാസന രീതിയിലാണ് അടക്കം ചെയ്തിരുന്നത്. ലോഹവിദ്യയും സാംസ്കാരിക കൈമാറ്റവും: അടക്കം ചെയ്തവരുടെ കൂടെ ലഭിച്ച വസ്തുക്കളും കൗതുകകരമാണ്. ചെമ്പ് കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച കത്തികളും രത്നങ്ങൾ പതിച്ച കർണ്ണാഭരണങ്ങളും ഇതിലുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു സംസ്കാരം മറ്റൊന്നിനെ പൂർണ്ണമായും നശിപ്പിക്കുകയല്ല, മറിച്ച് പരസ്പരം ഉൾക്കൊള്ളുകയാണ് ചെയ്തതെന്ന് ഈ കണ്ടെത്തലുകൾ പറയുന്നു. പുതിയതിനെ സ്വീകരിക്കുകയും പഴയതിനെ ചേർത്തുപിടിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ രീതിയാണ് മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തെ അതിജീവിക്കാൻ സഹായിച്ചത്.
കാറ്റൽ ഹുയുക്
ലോകത്തിലെ ആദ്യത്തെ നഗരങ്ങളിൽ ഒന്നായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന തുർക്കിയിലെ കാറ്റൽ ഹുയുക്കിൽ (Catalhoyuk) നടന്ന പഠനം ആധുനിക ലോകത്തിന് പോലും വലിയ പാഠങ്ങൾ നൽകുന്നതാണ്. ശിലായുഗത്തിലെ മനുഷ്യർക്കിടയിൽ സ്ത്രീകളുടെ സ്ഥാനം എന്തായിരുന്നു എന്നതിന് ജനിതകമായ തെളിവുകൾ ഇവിടെ നിന്ന് ലഭിച്ചു. ഗവേഷകർ 131 പേരുടെ ഡിഎൻഎ പരിശോധിച്ചപ്പോൾ ലഭിച്ച വിവരം അതിശയിപ്പിക്കുന്നതാണ്. ഒരേ വീട്ടിൽ അടക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടവർ അമ്മ വഴിയുള്ള ബന്ധുക്കളാണെന്ന് ഈ പഠനം തെളിയിച്ചു. അതായത്, സ്ത്രീകൾ സ്വന്തം വീടുകളിൽ തന്നെ തുടരുകയും പുരുഷന്മാർ വിവാഹശേഷം പങ്കാളിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് മാറുകയും ചെയ്തിരുന്ന ഒരു ‘മാട്രിയാർക്കൽ’ (Matriarchal) സമൂഹമായിരുന്നു അവിടെയുണ്ടായിരുന്നത്. ഇന്നത്തെ പുരുഷാധിപത്യ സമൂഹത്തിന് മുൻപേ തന്നെ നിലനിന്നിരുന്ന ഈ സ്ത്രീ കേന്ദ്രീകൃത രീതി സമൂഹത്തിൽ വലിയ തോതിലുള്ള വിവേചനങ്ങൾ ഉണ്ടാകാതിരിക്കാൻ സഹായിച്ചിരുന്നു. എല്ലാവർക്കും തുല്യപരിഗണന ലഭിക്കുന്ന ഒരു സമത്വ സമൂഹം അവിടെ നിലനിന്നിരുന്നു എന്ന് ഗവേഷകർ വിലയിരുത്തുന്നു.
2025-ലെ ഈ നാല് കണ്ടെത്തലുകളും ചേർത്ത് വായിക്കുമ്പോൾ തെളിയുന്നത് മനുഷ്യ പരിണാമത്തിന്റെ ഒരു മഹാചിത്രമാണ്. കരഹൻ ടെപെയിൽ വിരിഞ്ഞ ഭാവന, കാറ്റൽ ഹുയുക്കിലെ സമത്വമുള്ള ഗോത്രങ്ങളായി വളർന്നു. അത് പിന്നീട് കാരക്കോളിലെ വലിയ സാമ്രാജ്യങ്ങളായി വികസിക്കുകയും പാമ്പാല ക്രൂസിലെ സാംസ്കാരിക സങ്കലനത്തിലൂടെ പരിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഇന്ന് നമ്മൾ അനുഭവിക്കുന്ന ജനാധിപത്യം, മതം, കല, കുടുംബം എന്നീ വ്യവസ്ഥകളെല്ലാം ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ നീണ്ട ഈ വലിയ പ്രക്രിയയുടെ ഫലങ്ങളാണ്. മണ്ണടിഞ്ഞു പോയെന്ന് നമ്മൾ കരുതിയ ഈ ചരിത്രം വീണ്ടും സംസാരിക്കുമ്പോൾ, അത് നമ്മുടെ വേരുകൾ എത്രത്തോളം ആഴത്തിലുള്ളതാണെന്ന് നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.
The post തുർക്കിയിലെ ശില്പങ്ങൾ മുതൽ മായൻ രാജാവിന്റെ ശവകുടീരം വരെ; ലോകത്തെ ഞെട്ടിച്ച പുതിയ പുരാവസ്തു രഹസ്യങ്ങൾ appeared first on Express Kerala.
