ലോകം മുഴുവൻ ജനുവരി ഒന്നിന് പുലർച്ചെ പടക്കം പൊട്ടിച്ച് പുതുവത്സരം ആഘോഷിക്കുമ്പോൾ, ആ ആഘോഷങ്ങളിലൊന്നും പങ്കുചേരാതെ തങ്ങളുടെ ‘സ്വന്തം സമയത്ത്’ ജീവിക്കുന്ന ചില രാജ്യങ്ങളുണ്ട്. നമ്മൾ ഇന്ന് 2026-ന്റെ ജനുവരി മാസത്തിന്റെ തണുപ്പിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, എത്യോപ്യയിലെ ഒരു മനുഷ്യൻ തന്റെ ഡയറിയിൽ കുറിക്കുന്നത് 2018 എന്ന വർഷമായിരിക്കും!
കേൾക്കുമ്പോൾ അവിശ്വസനീയമെന്ന് തോന്നാം, പക്ഷേ സമയമെന്നത് വെറുമൊരു അക്കമല്ല, അത് സംസ്കാരവും വിശ്വാസവുമാണെന്ന് ഈ രാജ്യങ്ങൾ ലോകത്തോട് വിളിച്ചുപറയുന്നു. ഗ്രിഗോറിയൻ കലണ്ടർ എന്ന ആഗോള ആധിപത്യത്തിന് മുന്നിൽ മുട്ടുമടക്കാത്ത ആ ‘വിമത’ രാജ്യങ്ങൾ ആരൊക്കെയാണ്? എന്തുകൊണ്ടാണ് അവർ ഇന്നും കാലത്തിന് പിന്നിലോ അതോ ഏറെ മുന്നിലോ സഞ്ചരിക്കുന്നത്? നിഗൂഢതകൾ നിറഞ്ഞ ആ സമയസഞ്ചാരത്തിലേക്ക് നമുക്കൊന്ന് കണ്ണോടിക്കാം.
Also Read: കാളിയെ ഓർമ്മിക്കാൻ 9 ലക്ഷം രൂപ! ഒരു മൃഗത്തിന് കർണാടകയുടെ അസാധാരണ സ്മാരകം
ഭൂരിഭാഗം രാജ്യങ്ങളും ഗ്രിഗോറിയൻ കലണ്ടറിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് നടക്കുമ്പോൾ, എത്യോപ്യ എന്ന രാജ്യം ഇന്നും തങ്ങളുടെ പൗരാണികമായ എത്യോപ്യൻ കലണ്ടറിലാണ് വിശ്വസിക്കുന്നത്. ഗ്രിഗോറിയൻ കലണ്ടറിനേക്കാൾ ഏഴ് മുതൽ എട്ട് വർഷം വരെ പിന്നിലാണ് ഇവരുടെ കാലഗണന.
വിസ്മയിപ്പിക്കുന്ന മറ്റൊരു വസ്തുത, ഇവർക്ക് ഒരു വർഷത്തിൽ 12 മാസങ്ങളല്ല, മറിച്ച് 13 മാസങ്ങളുണ്ട് എന്നതാണ്! സെപ്റ്റംബർ 11 അല്ലെങ്കിൽ 12 തീയതികളിൽ ‘എൻകുട്ടാറ്റാഷ്’ എന്ന പേരിൽ അവർ പുതുവത്സരം ആഘോഷിക്കുമ്പോൾ, അത് വെറുമൊരു ആഘോഷമല്ല, മറിച്ച് പള്ളികളിലെ പ്രാർത്ഥനകളും കുടുംബ വിരുന്നുകളും ചേർന്ന തനതായ ഒരു സംസ്കാരത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനമാണ്.
മറുവശത്ത് നേപ്പാൾ എന്ന ഹിമാലയൻ രാജ്യം നമ്മളേക്കാൾ 57 വർഷം മുൻപേ ഓടുകയാണ്. ‘ബിക്രം സംബത്’ എന്ന കലണ്ടർ പിന്തുടരുന്ന നേപ്പാളിൽ പുതുവത്സരം വരുന്നത് ഏപ്രിൽ പകുതിയോടെയാണ്. കാഠ്മണ്ഡുവിലെയും ഭക്തപൂരിലെയും തെരുവുകൾ പരേഡുകളും ആചാരങ്ങളും കൊണ്ട് നിറയുമ്പോൾ അവിടെ സമയം നമ്മളേക്കാൾ ബഹുദൂരം മുന്നിലായിരിക്കും.
ഇറാനും അഫ്ഗാനിസ്ഥാനും പിന്തുടരുന്നത് ലോകത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും കൃത്യതയുള്ള സോളാർ ഹിജ്രി കലണ്ടറാണ്. സൂര്യന്റെ ചലനത്തെ അണുവിട തെറ്റാതെ പിന്തുടരുന്ന ഈ സംവിധാനം വസന്തകാലത്തെ ‘നൗറൂസ്’ എന്ന ആഘോഷത്തോടെയാണ് വർഷം തുടങ്ങുന്നത്. പ്രകൃതി പുതുജീവൻ പ്രാപിക്കുന്ന മാർച്ച് 20 അല്ലെങ്കിൽ 21 തീയതികളിൽ അവർ വസന്തവിഷുവത്തിൽ പുതുവർഷത്തെ വരവേൽക്കുന്നു.
ഉത്തരകൊറിയയുടെ കാര്യം വരുമ്പോൾ സമയം പോലും രാഷ്ട്രീയമായി മാറുന്നു. ഗ്രിഗോറിയൻ കലണ്ടർ പിന്തുടരുമ്പോഴും അവർക്ക് സ്വന്തമായി ‘ജൂച്ചെ’ (Juche) എന്ന കലണ്ടർ കൂടിയുണ്ട്. ഇവരുടെ വർഷം തുടങ്ങുന്നത് 1912-ൽ കിം ഇൽ-സുങ്ങിന്റെ ജനനം മുതലാണ്. അതായത് മാസങ്ങളും ദിവസങ്ങളും ഗ്രിഗോറിയൻ രീതിയിലാണെങ്കിലും, വർഷത്തിന്റെ എണ്ണം കിം രാജവംശത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെയാണ് അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്. സൗദി അറേബ്യയെപ്പോലുള്ള രാജ്യങ്ങൾ ഇന്ന് ഭരണപരമായ കാര്യങ്ങൾക്ക് ഗ്രിഗോറിയൻ കലണ്ടർ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, റമദാൻ, ഈദ് തുടങ്ങിയ വിശുദ്ധ ദിനങ്ങൾ നിശ്ചയിക്കാൻ ഇന്നും ഇസ്ലാമിക് ഹിജ്രി കലണ്ടറിനെയാണ് ആശ്രയിക്കുന്നത്.
സോളാർ ഹിജ്രി എങ്ങനെയാണ് ഇത്ര കൃത്യമാകുന്നത് എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം അതിന്റെ ശാസ്ത്രീയതയിലാണ്. ഭൂമിയുടെ ഋതുക്കളുമായി ഈ കലണ്ടർ അത്രമേൽ യോജിച്ചുപോകുന്നു. മറ്റ് കലണ്ടറുകളേക്കാൾ മികച്ച രീതിയിൽ അധിവർഷങ്ങൾ (Leap years) ക്രമീകരിക്കുന്ന ഈ സംവിധാനം ഇന്നും ലോകത്തുള്ള ഏറ്റവും കൃത്യമായ സമയഗണനകളിൽ ഒന്നാണ്. സമയം എന്നത് കേവലം കടന്നുപോകുന്ന നിമിഷങ്ങളല്ല, അത് ഓരോ സമൂഹത്തിന്റെയും സ്വത്വമാണ്. കാർഷിക ചക്രങ്ങളും ഉത്സവങ്ങളും സാമൂഹിക ആസൂത്രണവും ഇന്നും ഈ പ്രാദേശിക കലണ്ടറുകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് പലയിടത്തും നടക്കുന്നത്.
ആഗോളവൽക്കരണത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഗ്രിഗോറിയൻ കലണ്ടർ ലോകം കീഴടക്കുമ്പോഴും, എത്യോപ്യയും നേപ്പാളും ഇറാനും അഫ്ഗാനിസ്ഥാനും തങ്ങളുടെ തനിമ നിലനിർത്തുന്നത് അഭിനന്ദനാർഹമാണ്. സമയം എന്നത് അളക്കാനുള്ള ഒരു ഉപകരണം മാത്രമല്ല, അത് ചരിത്രത്തിലേക്കുള്ള ഒരു കണ്ണാടി കൂടിയാണെന്ന് ഈ രാജ്യങ്ങൾ തെളിയിക്കുന്നു. സമയം ഒന്നുതന്നെയാണെങ്കിലും അതിനെ അടയാളപ്പെടുത്താൻ പല വഴികളുണ്ടെന്ന് ഈ രാജ്യങ്ങൾ ലോകത്തെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു. കാലം എത്ര മാറിയാലും സംസ്കാരം കൈവിടാത്ത ഈ രാജ്യങ്ങളുടെ നിലപാട് ഓരോ മനുഷ്യനും പാഠമാണ്.
The post ഇറാൻ, അഫ്ഗാനിസ്ഥാൻ, എത്യോപ്യ, നേപ്പാൾ, പിന്നെ ഉത്തര കൊറിയയും! ഇനിയില്ലേ? ഇനിയുമുണ്ട് രഹസ്യങ്ങൾ appeared first on Express Kerala.
