അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ രാഷ്ട്രീയ ചരിത്രത്തിൽ 2025-2026 കാലഘട്ടം ഒരു ഭരണമാറ്റത്തിന് അപ്പുറം, ആഗോള ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങളുടെയും നയതന്ത്ര മര്യാദകളുടെയും തകർച്ചയുടെ കാലമായാണ് അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നത്. 2025 ജനുവരിയിൽ അധികാരമേറ്റയുടൻ ഡോണൾഡ് ട്രംപ് നടത്തിയ നീക്കങ്ങൾ ലോകത്തെ വിസ്മയിപ്പിക്കുകയും അതേസമയം കടുത്ത ആശങ്കയിലാഴ്ത്തുകയും ചെയ്തു. പരമ്പരാഗത രാഷ്ട്രീയ ശൈലികളെ പാടെ നിരാകരിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം സ്വീകരിച്ച ‘അമേരിക്ക ഫസ്റ്റ്’ നയം യഥാർത്ഥത്തിൽ ലോകരാജ്യങ്ങൾക്കിടയിൽ അമേരിക്കയെ ഒറ്റപ്പെടുത്തുന്ന കാഴ്ചയാണ് ഈ ഒരു വർഷം നൽകിയത്.
അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ചരിത്രത്തിൽ ഡോണൾഡ് ജെ. ട്രംപിന്റെ കടന്നുവരവ് ഒരു രാഷ്ട്രീയ ഭൂകമ്പമായിരുന്നു. പരമ്പരാഗത രാഷ്ട്രീയ ശൈലികളെ പാടെ നിരാകരിച്ചുകൊണ്ട്, ‘അമേരിക്ക ഫസ്റ്റ്’ എന്ന മുദ്രാവാക്യമുയർത്തി അദ്ദേഹം നടത്തിയ നീക്കങ്ങൾ വൈറ്റ് ഹൗസിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും ചർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ട അധ്യായമാണ്. അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ രാഷ്ട്രീയ ചരിത്രത്തിൽ ഏറ്റവും വലിയ തർക്കങ്ങൾക്കും ഭിന്നതകൾക്കും വഴിവെച്ച ഭരണകാലമാണ് ട്രംപിന്റെത്. ഒരു ബിസിനസ്സുകാരൻ എന്ന നിലയിൽ നിന്ന് വൈറ്റ് ഹൗസിന്റെ അമരത്തേക്ക് എത്തിയ ട്രംപ്, ലോകം ദശാബ്ദങ്ങളായി കാത്തുസൂക്ഷിച്ച പല മൂല്യങ്ങളെയും നയതന്ത്ര മര്യാദകളെയും കാറ്റിൽ പറത്തി. ‘അമേരിക്ക ഫസ്റ്റ്’ എന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുദ്രാവാക്യം യഥാർത്ഥത്തിൽ അമേരിക്കയെ ലോകത്ത് ഒറ്റപ്പെടുത്തുന്ന കാഴ്ചയാണ് പിന്നീട് കണ്ടത്. വംശീയമായ വിഭജനവും, ശാസ്ത്രവിരുദ്ധതയും, സ്വേച്ഛാധിപത്യപരമായ ഭരണശൈലിയും അമേരിക്കൻ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അടിത്തറ ഇളക്കിയതെങ്ങനെയെന്ന് പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
രണ്ടാം തവണ വൈറ്റ് ഹൗസിൽ അധികാരമേറ്റപ്പോൾ, അത് അമേരിക്കൻ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ മാത്രം മാറ്റമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന് ശേഷം രൂപപ്പെട്ട ആഗോള ക്രമത്തിന്റെ തന്നെ തകർച്ചയായിരുന്നു. ആദ്യ ഭരണകാലത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ ആസൂത്രിതമായും കർക്കശമായും ട്രംപ് തന്റെ ‘അമേരിക്ക ഫസ്റ്റ്’ നയങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കിത്തുടങ്ങിയത് 2025-26 കാലഘട്ടത്തെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രക്ഷുബ്ധമായ വർഷങ്ങളാക്കി മാറ്റി.
Also Read: വൈറ്റ് ഹൗസ് ഒരു ബിസിനസ് ഹബ്ബോ? അധികാരത്തിന്റെ കരുത്തിൽ വളരുന്ന ട്രംപ് കുടുംബത്തിന്റെ ശതകോടികൾ…
2025-ന്റെ ആദ്യ മാസങ്ങളിൽ തന്നെ ഡോണൾഡ് ട്രംപ് പ്രഖ്യാപിച്ച ‘സാർവത്രിക അടിസ്ഥാന നികുതി’ ലോക സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ഞെട്ടിച്ചു. ചൈനയിൽ നിന്നുള്ള ഇറക്കുമതിക്ക് 60 ശതമാനം മുതൽ 100 ശതമാനം വരെയും, മറ്റ് സൗഹൃദ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഉൽപ്പന്നങ്ങൾക്ക് 10 മുതൽ 20 ശതമാനം വരെയും നികുതി ചുമത്തിയത് ആഗോള വ്യാപാര ശൃംഖലയെ തകിടം മറിച്ചു. ‘ട്രംപോണോമിക്സ് 2.0’ എന്നറിയപ്പെട്ട ഈ നയം അമേരിക്കൻ നിർമ്മാണ മേഖലയെ ഉണർത്താനും വിദേശ ഉൽപ്പന്നങ്ങളോടുള്ള ആശ്രയത്വം കുറയ്ക്കാനും ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ളതായിരുന്നു. എന്നാൽ, ഇത് അമേരിക്കൻ വിപണിയിൽ വൻതോതിലുള്ള വിലക്കയറ്റത്തിനാണ് വഴിവെച്ചത്. ഇലക്ട്രോണിക്സ്, വസ്ത്രങ്ങൾ, നിത്യോപയോഗ സാധനങ്ങൾ എന്നിവയുടെ വില കുതിച്ചുയർന്നതോടെ സാധാരണക്കാരായ അമേരിക്കക്കാരുടെ ബജറ്റ് താളംതെറ്റി. ചൈനയും യൂറോപ്യൻ യൂണിയനും ഈ നീക്കത്തിന് മറുപടിയായി അമേരിക്കൻ കാർഷിക ഉൽപ്പന്നങ്ങൾക്കും സാങ്കേതിക വിദ്യകൾക്കും മേൽ തിരിച്ചും കനത്ത നികുതികൾ ഏർപ്പെടുത്തിയതോടെ ലോകം ഒരു പൂർണ്ണമായ വ്യാപാര യുദ്ധത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണു.
മിഡിൽ ഈസ്റ്റിൽ ഇസ്രായേലിന് നൽകിയ ഏകപക്ഷീയമായ പിന്തുണ ഗാസയിലെ മാനുഷിക ദുരന്തത്തെ കൂടുതൽ വഷളാക്കി. പലസ്തീൻ ജനതയുടെ അവകാശങ്ങളെ പാടെ അവഗണിച്ചുകൊണ്ട് ഇസ്രായേൽ ഭരണകൂടത്തിന് നൽകിയ രാഷ്ട്രീയ-സൈനിക പിന്തുണ അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ വലിയ പ്രതിഷേധങ്ങൾക്ക് കാരണമായി. ഇത് മേഖലയിൽ സമാധാനം സ്ഥാപിക്കാനുള്ള വർഷങ്ങൾ നീണ്ട ശ്രമങ്ങളെ പിന്നോട്ടടിക്കുകയും ഇറാനുമായുള്ള ശത്രുത വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. അറബ് രാജ്യങ്ങളുമായുള്ള അമേരിക്കയുടെ ബന്ധം ഇക്കാലയളവിൽ കേവലം ആയുധ വ്യാപാരത്തിൽ മാത്രമായി ഒതുങ്ങി.
ട്രംപിന്റെ രണ്ടാം ഭരണകാലം ആഗോള നയതന്ത്ര മര്യാദകളെ വെല്ലുവിളിക്കുന്ന അപ്രതീക്ഷിതമായ നീക്കങ്ങൾ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞതായിരുന്നു. ലാറ്റിൻ അമേരിക്കയിൽ വെനസ്വേലയിലെ മഡുറോ (Maduro) ഭരണകൂടത്തെ അട്ടിമറിക്കാനായി അദ്ദേഹം സ്വീകരിച്ച കടുത്ത സാമ്പത്തിക ഉപരോധങ്ങളും സൈനിക ഭീഷണികളും മേഖലയെ ദശകങ്ങളിലെ ഏറ്റവും വലിയ സംഘർഷഭീതിയിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടു. വെനസ്വേലയുടെ എണ്ണ സമ്പത്തിന് മേൽ നിയന്ത്രണം നേടുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയുള്ള ഈ നീക്കങ്ങൾ അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ വലിയ വിമർശനങ്ങൾക്ക് വഴിവെച്ചു. ഇതിലും വിചിത്രമായിരുന്നു ഡെന്മാർക്കിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള ഗ്രീൻലാൻഡ് ദ്വീപ് വാങ്ങാനുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഔദ്യോഗിക പ്രഖ്യാപനം. ഒരു പരമാധികാര രാഷ്ട്രത്തിന്റെ ഭൂപ്രദേശം വിലയ്ക്ക് വാങ്ങാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് ആധുനിക നയതന്ത്ര ചരിത്രത്തിൽ കേട്ടുകേൾവിയില്ലാത്തതായിരുന്നു. ഈ നീക്കം യൂറോപ്യൻ സഖ്യകക്ഷികളെ അമേരിക്കയിൽ നിന്ന് അകറ്റുന്നതിനും നാറ്റോ (NATO) സഖ്യത്തിന്റെ വിശ്വാസ്യത തകരുന്നതിനും കാരണമായി. ലോകത്തെ ഒരു റിയൽ എസ്റ്റേറ്റ് വിപണിയായി മാത്രം കാണുന്ന ട്രംപിന്റെ ശൈലി അമേരിക്കയുടെ ആഗോള മാന്യതയ്ക്ക് വലിയ ക്ഷതമേൽപ്പിച്ചു.
മിഡിൽ ഈസ്റ്റിൽ ഇസ്രായേൽ-ഗാസ പ്രതിസന്ധിയിൽ ട്രംപ് സ്വീകരിച്ച ഏകപക്ഷീയമായ നിലപാട് ലോകസമാധാനത്തിന് വലിയ ഭീഷണിയായി മാറി. പലസ്തീൻ ജനതയുടെ അടിസ്ഥാന അവകാശങ്ങളെയും ദ്വിരാഷ്ട്ര പരിഹാരമെന്ന അന്താരാഷ്ട്ര ധാരണയെയും തള്ളിക്കളഞ്ഞുകൊണ്ട് ഇസ്രായേൽ ഭരണകൂടത്തിന് നൽകിയ അന്ധമായ പിന്തുണ ഗാസയിലെ മാനുഷിക ദുരന്തം വർദ്ധിപ്പിച്ചു. യുഎൻ (UN) സഹായങ്ങൾ വെട്ടിക്കുറയ്ക്കുകയും ഇസ്രായേലിന്റെ സൈനിക നടപടികൾക്ക് പൂർണ്ണ സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകുകയും ചെയ്തതിലൂടെ അറബ് ലോകത്ത് അമേരിക്കയുടെ സ്വാധീനം വലിയ തോതിൽ ഇടിഞ്ഞു. ഇത് മേഖലയിലെ ഭീകരവാദ ഗ്രൂപ്പുകൾക്ക് വളം വയ്ക്കാനും ഇറാൻ പോലുള്ള രാജ്യങ്ങളുമായുള്ള സംഘർഷം യുദ്ധത്തിന്റെ വക്കിലെത്തിക്കാനും കാരണമായി. നയതന്ത്ര ചർച്ചകൾക്ക് പകരം ഭീഷണിയും വിലപേശലും മുഖമുദ്രയാക്കിയ ട്രംപിന്റെ ഈ ‘അതിസാഹസങ്ങൾ’ സമാധാനപരമായ ആഗോള ക്രമത്തെ തകർക്കുകയും അമേരിക്കയെ ലോകരാഷ്ട്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒറ്റപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു എന്നതാണ് 2026-ലെ ഏറ്റവും ഗൗരവകരമായ സത്യം.
2026-ലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ, ഈ നയങ്ങൾ അമേരിക്കൻ ഫെഡറൽ റിസർവിനെ കടുത്ത സമ്മർദ്ദത്തിലാക്കി. പലിശ നിരക്കുകൾ വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ നിർബന്ധിതമായതോടെ ഭവനവായ്പകളും മറ്റ് വായ്പകളും സാധാരണക്കാർക്ക് അപ്രാപ്യമായി. അതേസമയം, ആഭ്യന്തര ഉൽപ്പാദനം വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ കമ്പനികൾക്ക് നൽകിയ വൻതോതിലുള്ള സബ്സിഡികൾ അമേരിക്കയുടെ ധനക്കമ്മി (Budget Deficit) റെക്കോർഡ് നിലയിലേക്ക് ഉയർത്തി. ആഗോളതലത്തിൽ ഡോളറിന്റെ മൂല്യത്തിൽ വലിയ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകൾ ഉണ്ടാവുകയും, പല രാജ്യങ്ങളും വ്യാപാരത്തിനായി ബദൽ കറൻസികളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങുകയും ചെയ്തത് അമേരിക്കയുടെ ആഗോള സാമ്പത്തിക മേധാവിത്വത്തിന് തന്നെ വെല്ലുവിളിയായി. ചുരുക്കത്തിൽ, ട്രംപിന്റെ കടുത്ത സാമ്പത്തിക ദേശീയവാദം അമേരിക്കൻ വിപണിയെ സ്വയംപര്യാപ്തമാക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴും, അത് ആഗോള സാമ്പത്തിക അസ്ഥിരതയ്ക്കും സാധാരണക്കാരന്റെ ജീവിതച്ചെലവ് വർദ്ധിക്കുന്നതിനും കാരണമായി എന്നത് 2026-ലെ രാഷ്ട്രീയ ചർച്ചകളിൽ പ്രധാന വിഷയമായി തുടരുന്നു.
വിദേശനയത്തിൽ ‘സമാധാനം ശക്തിയിലൂടെ’ എന്ന നിലപാടാണ് ട്രംപ് രണ്ടാം ഭരണകാലത്ത് സ്വീകരിച്ചത്. യുക്രെയ്ൻ-റഷ്യ യുദ്ധത്തിൽ അമേരിക്ക നൽകിപ്പോന്ന സൈനിക സഹായം 2025 മധ്യത്തോടെ അദ്ദേഹം നാടകീയമായി വെട്ടിക്കുറച്ചു. ഇത് റഷ്യയ്ക്ക് യുദ്ധഭൂമിയിൽ മേൽക്കൈ നൽകിയത് പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങൾക്കിടയിൽ വലിയ പ്രതിഷേധത്തിന് കാരണമായി. നാറ്റോ (NATO) സഖ്യകക്ഷികൾ തങ്ങളുടെ പ്രതിരോധത്തിനായി കൂടുതൽ തുക ചിലവഴിക്കണമെന്ന കടുത്ത നിർദ്ദേശം സഖ്യത്തിന്റെ കെട്ടുറപ്പിനെ ബാധിച്ചു. ഇതിന്റെ ഫലമായി പല യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളും അമേരിക്കയെ ആശ്രയിക്കാതെ സ്വന്തം നിലയ്ക്ക് സുരക്ഷാ ക്രമീകരണങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു. മിഡിൽ ഈസ്റ്റിൽ ഇസ്രായേലിന് നൽകിയ അചഞ്ചലമായ പിന്തുണയും ഇറാനുമായുള്ള കടുത്ത ശത്രുതയും മേഖലയിലെ സംഘർഷങ്ങൾ 2026-ഓടെ വർദ്ധിപ്പിച്ചു.
രണ്ടാം ഊഴത്തിൽ ട്രംപ് നടപ്പിലാക്കിയ ‘മാസ് ഡിപ്പോർട്ടേഷൻ’ പദ്ധതിയായിരുന്നു ഏറ്റവും വിവാദപരം. അമേരിക്കൻ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ കുടിയേറ്റ വിരുദ്ധ നടപടിയായി ഇത് മാറി. ദേശീയ സുരക്ഷാ സേനയെ ഉപയോഗിച്ച് രേഖകളില്ലാത്ത കുടിയേറ്റക്കാരെ കണ്ടെത്തി പുറത്താക്കുന്ന പ്രക്രിയ 2025 അവസാനത്തോടെ സജീവമായി. ഇത് മനുഷ്യാവകാശ ലംഘനമാണെന്ന് ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ ഉൾപ്പെടെയുള്ള സംഘടനകൾ വിമർശിച്ചപ്പോൾ, “അതിർത്തികൾ സുരക്ഷിതമാക്കുക” എന്ന തന്റെ വാഗ്ദാനം പാലിക്കുകയാണെന്ന് ട്രംപ് ആവർത്തിച്ചു. ഈ നടപടികൾ അമേരിക്കൻ നഗരങ്ങളിൽ വലിയ പ്രതിഷേധങ്ങൾക്കും വംശീയമായ ധ്രുവീകരണത്തിനും കാരണമായി. ഗർഭച്ഛിദ്രം പോലുള്ള വിഷയങ്ങളിൽ ഫെഡറൽ തലത്തിൽ കൊണ്ടുവന്ന കർശന നിയന്ത്രണങ്ങൾ രാജ്യത്തെ നിയമവ്യവസ്ഥയെ തന്നെ രണ്ട് തട്ടിലാക്കി.
കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആഗോള ഉത്കണ്ഠകളെ അവഗണിച്ചുകൊണ്ട്, 2025-ൽ അമേരിക്ക വീണ്ടും പാരീസ് കാലാവസ്ഥാ കരാറിൽ നിന്ന് പിന്മാറി. ‘ഡ്രിൽ, ബേബി, ഡ്രിൽ’ എന്ന മുദ്രാവാക്യമുയർത്തി എണ്ണ, കൽക്കരി ഖനനത്തിന് വൻതോതിൽ അനുമതി നൽകിയത് അമേരിക്കയെ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഊർജ്ജ ഉൽപ്പാദക രാജ്യമാക്കി മാറ്റി. ഇത് ഇന്ധനവില കുറയ്ക്കാൻ സഹായിച്ചുവെങ്കിലും ആഗോള താപനം തടയാനുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര ശ്രമങ്ങൾക്ക് വലിയ തിരിച്ചടിയായി. ശാസ്ത്രീയമായ മുന്നറിയിപ്പുകളെ രാഷ്ട്രീയ പ്രേരിതമെന്ന് വിളിച്ച് അവഗണിച്ച ട്രംപ്, പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണ ഏജൻസികളുടെ അധികാരം വെട്ടിക്കുറച്ചു. അമേരിക്കയിൽ അനുഭവപ്പെട്ട കടുത്ത കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനങ്ങൾ പോലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നയങ്ങളെ സ്വാധീനിച്ചില്ല. ശാസ്ത്രീയമായ മുന്നറിയിപ്പുകളെ ‘രാഷ്ട്രീയ പ്രേരിതം’ എന്ന് വിളിച്ച് അവഗണിച്ച ട്രംപ്, പരിസ്ഥിതി ഏജൻസികളെ ദുർബലപ്പെടുത്തി. 2026-ന്റെ തുടക്കത്തിൽ ലോകം നേരിട്ട കടുത്ത കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനങ്ങളെ ഒരു തമാശയായാണ് വൈറ്റ് ഹൗസ് കൈകാര്യം ചെയ്തത്.
ചുരുക്കത്തിൽ, ട്രംപിന്റെ ഈ ഒരു വർഷത്തെ ഭരണം അമേരിക്കയെ ഒരു ‘സ്വേച്ഛാധിപത്യ’ ശൈലിയിലേക്ക് നയിച്ചുവെന്ന വിമർശനം ശരിവയ്ക്കുന്നതാണ്. സഖ്യകക്ഷികളെ പിണക്കിയും, ശാസ്ത്രത്തെ അവഗണിച്ചും, വംശീയമായ വിദ്വേഷം വളർത്തിയും അദ്ദേഹം നയിക്കുന്ന ഈ പാത ലോകത്തെ കൂടുതൽ അപകടകരമായ ഒരിടമാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. ഒരു വശത്ത് ഓഹരി വിപണിയിലെ കുതിപ്പും ശക്തമായ ദേശീയവാദവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുയായികളെ ആവേശം കൊള്ളിക്കുന്നു. മറുവശത്ത്, തകർന്ന നയതന്ത്ര ബന്ധങ്ങളും, വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന പണപ്പെരുപ്പവും, വിഭജിക്കപ്പെട്ട ഒരു സമൂഹവും അമേരിക്കയുടെ ഭാവിക്ക് വെല്ലുവിളിയായി നിൽക്കുന്നു. ജനാധിപത്യ സ്ഥാപനങ്ങളെയും നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയെയും തന്റെ താൽപ്പര്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് മാറ്റിവരയ്ക്കാൻ അദ്ദേഹം നടത്തിയ ശ്രമങ്ങൾ 2026-ലെ മിഡ്ടേം തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ വലിയ ചർച്ചാവിഷയമായി. ട്രംപ് എന്ന വ്യക്തി ഒരു നേതാവ് എന്നതിലുപരിയായി ലോകക്രമത്തെ തന്നെ പുനർനിർവചിച്ച ഒരു യുഗമായി 2025-26 വർഷങ്ങൾ ചരിത്രത്തിൽ അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടും.
The post ട്രംപ് യുഗം 2.0, ലോകം കണ്ട ഏറ്റവും വലിയ രാഷ്ട്രീയ ഭൂകമ്പത്തിന്റെ രണ്ടാം ഭാഗം; അമേരിക്കൻ രാഷ്ട്രീയത്തെയും ലോകക്രമത്തെയും മാറ്റിമറിച്ച 365 ദിവസങ്ങൾ appeared first on Express Kerala.
