എഴുപത്തിയഞ്ച് വർഷമായി അമേരിക്ക കാത്തുസൂക്ഷിച്ച നയതന്ത്ര മര്യാദകളെ വെറും കടലാസ് തുണ്ടുകൾ പോലെ വലിച്ചെറിഞ്ഞുകൊണ്ടും, ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ അതിരുകൾ മായ്ച്ചും, ശത്രുരാജ്യങ്ങളുടെ ആസ്തികൾ പിടിച്ചെടുത്തും, വമ്പൻ രാജ്യങ്ങളെ വിറപ്പിച്ചും ഡോണൾഡ് ട്രംപ് തന്റെ രണ്ടാം ഊഴം ഗംഭീരമാക്കുകയാണ്. വെനിസ്വേലയിലെ എണ്ണ ശേഖരത്തിന് മേലുള്ള കൈകടത്തലുകൾ, ഗ്രീൻലാൻഡിനായുള്ള വിചിത്രമായ വാദങ്ങൾ, അന്താരാഷ്ട്ര നിയമങ്ങളെ കാറ്റിൽ പറത്തിക്കൊണ്ട് റഷ്യൻ ആസ്തികൾ പിടിച്ചെടുക്കൽ, ഇതൊക്കെ ട്രംപിന്റെ പെട്ടെന്നുണ്ടാകുന്ന ബുദ്ധിവിക്ഷോഭങ്ങളാണെന്ന് കരുതുന്നവർക്ക് തെറ്റി. സ്റ്റീഫൻ മില്ലർ, മൈക്കൽ ആന്റൺ തുടങ്ങിയ തീവ്ര ചിന്തകരുടെ കാർമ്മികത്വത്തിൽ തയ്യാറാക്കപ്പെട്ട ‘2025 നാഷണൽ സെക്യൂരിറ്റി സ്ട്രാറ്റജി’ (NSS) എന്ന അപകടകരമായ ബ്ലൂപ്രിന്റിന്റെ പച്ചയായ നടത്തിപ്പാണ് നാം കാണുന്നത്. ‘പാക്സ് ട്രംപിയാന’ (Pax Trumpiana) എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഈ പുതിയ ലോകക്രമം അമേരിക്കയുടെ സ്വാർത്ഥതയുടെയും അധിനിവേശ താല്പര്യങ്ങളുടെയും പാരമ്യമാണ്.
ഇത്രയും കാലം ലോകത്തിന്റെ ഏതു കോണിലും ജനാധിപത്യത്തിന്റെ സംരക്ഷകർ എന്ന വ്യാജേന ഇടപെട്ടിരുന്ന അമേരിക്ക, ഇപ്പോൾ ആ മുഖംമൂടി പൂർണ്ണമായും അഴിച്ചുവെച്ചിരിക്കുകയാണ്. പുതിയ നയരേഖകൾ പ്രകാരം, അമേരിക്ക ഇനി ഒരു ‘ലോകപോലീസ്’ ആയി പ്രവർത്തിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. പകരം, സ്വന്തം താൽപ്പര്യങ്ങൾക്കും പ്രാദേശിക സ്വാധീനത്തിനും മാത്രം മുൻഗണന നൽകുന്ന ഒരു ‘റീജിയണൽ റിയലിസ്റ്റ്’ (Regional Realist) ആയി മാറാനാണ് അമേരിക്ക ലക്ഷ്യമിടുന്നത്.
ലോകം മുഴുവൻ നന്നാക്കാൻ ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെടുന്നതിന് പകരം, ലാറ്റിൻ അമേരിക്ക ഉൾപ്പെടുന്ന പടിഞ്ഞാറൻ അർദ്ധഗോളത്തെ സ്വന്തം മുറ്റമായി കണ്ട് അവിടെ പൂർണ്ണ ആധിപത്യം ഉറപ്പിക്കാനാണ് ട്രംപ് ഭരണകൂടം പദ്ധതിയിടുന്നത്. മറ്റ് ഭൂഖണ്ഡങ്ങളിലെ പ്രശ്നങ്ങളിൽ തലയിടുന്നതിനേക്കാൾ, തങ്ങളുടെ തൊട്ടടുത്തുള്ള രാജ്യങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുകയും അവിടെ അമേരിക്കൻ അധികാരം ഉറപ്പാക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതിനാണ് ഇനിയുള്ള മുൻഗണന.
ലോകസമാധാനമോ മനുഷ്യാവകാശമോ അല്ല ഇനി അമേരിക്കയുടെ യുദ്ധങ്ങളുടെ മാനദണ്ഡം. ഒരു വിദേശ സംഘർഷത്തിൽ ഇടപെടണമെങ്കിൽ അതിലൂടെ അമേരിക്കയ്ക്ക് നേരിട്ട് എന്ത് സാമ്പത്തിക ലാഭം ലഭിക്കും എന്നത് മാത്രമാകും ഇനിയുള്ള ചിന്ത. വെനിസ്വേലയെപ്പോലുള്ള രാജ്യങ്ങളെ തകർക്കുന്നതും അവിടുത്തെ വിഭവങ്ങൾ ലക്ഷ്യം വെച്ചുള്ള നീക്കങ്ങളും ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്.
ചൈനയെ വെറുമൊരു ശത്രുവായി മാറ്റിനിർത്തുന്ന പഴയ നയം അമേരിക്ക ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുകയാണ്. പകരം, ലോകത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക വളർച്ചയിൽ ചൈനയ്ക്കുള്ള വലിയ പങ്ക് തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അവരെ ഒരു പ്രധാന ‘ബിസിനസ് പങ്കാളി’ ആയി കണ്ട് മുന്നോട്ട് പോകാനാണ് ട്രംപ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് (AI), സെമികണ്ടക്ടർ തുടങ്ങിയ അത്യാധുനിക സാങ്കേതിക വിദ്യകളിൽ ചൈന കൈവരിച്ച നേട്ടങ്ങളെ മാനിച്ചുകൊണ്ട് അവരുമായി ആരോഗ്യകരമായ വ്യാപാര ബന്ധം നിലനിർത്തുന്നത് ആഗോള സുസ്ഥിരതയ്ക്ക് ഗുണകരമാകുമെന്ന് പുതിയ നയം വിഭാവനം ചെയ്യുന്നു.
അമേരിക്കയുടെ സാമ്പത്തിക താൽപ്പര്യങ്ങളെയും വ്യാപാര സന്തുലിതാവസ്ഥയെയും (Trade Balances) ബാധിക്കാത്ത കാലത്തോളം ചൈനയുമായി സഹകരിക്കാൻ ട്രംപ് ഭരണകൂടം തയ്യാറാണ്. അമേരിക്കൻ വിപണിക്ക് ഗുണകരമാകുന്ന രീതിയിലുള്ള കരാറുകൾക്ക് ചൈന വഴങ്ങുകയാണെങ്കിൽ, അവർക്കെതിരെയുള്ള കടുത്ത രാഷ്ട്രീയ നിലപാടുകളിൽ അയവ് വരുത്താൻ പുതിയ നയം അനുവദിക്കുന്നുണ്ട്. അതായത്, അമേരിക്കൻ ഡോളറിന് ഗുണമുണ്ടെങ്കിൽ ശത്രുക്കളുമായും കൈകോർക്കാം എന്ന പ്രായോഗിക ബുദ്ധിയാണ് ഇവിടെ കാണുന്നത്.
സൈനിക സന്നാഹങ്ങൾ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് (AI), അപൂർവ്വ ധാതുക്കൾ (Rare Earth Minerals) എന്നിവയിലെ ആധിപത്യത്തിനാണ് പുതിയ നയം മുൻഗണന നൽകുന്നത്. തായ്വാൻ വിഷയം പോലും ഇപ്പോൾ ജനാധിപത്യം സംരക്ഷിക്കാനുള്ള ഒരു പോരാട്ടമായല്ല അമേരിക്ക കാണുന്നത്. മറിച്ച്, ലോകത്തെ സെമികണ്ടക്ടർ നിർമ്മാണത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായ തായ്വാൻ ചൈനയുടെ കൈയിലായാൽ അമേരിക്കയുടെ സാങ്കേതിക മേഖല തകരുമെന്ന ഭയമാണ് അവരെ നയിക്കുന്നത്. ചുരുക്കത്തിൽ, ജനാധിപത്യ സംരക്ഷണമെന്നത് കേവലം ഒരു മറ മാത്രമായി മാറുകയും സാങ്കേതിക-സാമ്പത്തിക താൽപ്പര്യങ്ങൾ മുൻനിരയിലേക്ക് വരികയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
ട്രംപിന്റെ രണ്ടാം വരവോടെ ദക്ഷിണേഷ്യൻ നയതന്ത്രം പുതിയൊരു ദിശയിലേക്കാണ് നീങ്ങുന്നത്. ഇവിടെ അമേരിക്കയ്ക്ക് സ്ഥിരമായ സുഹൃത്തുക്കളോ ശത്രുക്കളോ ഇല്ല, മറിച്ച് താൽക്കാലികമായ താൽപ്പര്യങ്ങൾ മാത്രമാണുള്ളത്. തങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക അജണ്ടയ്ക്കും ആഗോള തന്ത്രങ്ങൾക്കും ആര് വഴങ്ങുന്നുവോ അവരെ കൂടെനിർത്തുക എന്ന നയമാണ് അമേരിക്ക ഇപ്പോൾ സ്വീകരിക്കുന്നത്. ഇത് ദശാബ്ദങ്ങളായി നിലനിന്നിരുന്ന പ്രാദേശിക സന്തുലിതാവസ്ഥയെ തെറ്റിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.
ഭീകരവാദത്തിന്റെ പേരിലും ചൈനീസ് ബന്ധത്തിന്റെ പേരിലും മുൻപ് അമേരിക്ക മാറ്റിനിർത്തിയിരുന്ന പാകിസ്ഥാൻ, ഇപ്പോൾ വീണ്ടും അവരുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവനായി മാറുകയാണ്. ട്രംപിന്റെ ‘ബോർഡ് ഓഫ് പീസ്’ (Board of Peace) എന്ന പുതിയ സാമ്പത്തിക അജണ്ടയുമായി സഹകരിക്കാൻ തയ്യാറായതോടെ പാകിസ്ഥാന് മേലുള്ള സമ്മർദ്ദം കുറഞ്ഞു. പാകിസ്ഥാന്റെ ചൈനീസ് ബന്ധം അമേരിക്കയെ ഇപ്പോൾ അലോസരപ്പെടുത്തുന്നില്ല. പകരം, ഖനന മേഖലയിലും മറ്റും അമേരിക്കൻ താൽപ്പര്യങ്ങൾക്ക് പാകിസ്ഥാൻ നൽകുന്ന പിന്തുണയാണ് പുതിയ സൗഹൃദത്തിന് അടിസ്ഥാനം.
ആഗോളതലത്തിൽ ഏറ്റവും വേഗത്തിൽ വളരുന്ന ജനാധിപത്യ ശക്തിയെന്ന നിലയിൽ ഇന്ത്യയുടെ പ്രാധാന്യം മുമ്പത്തേക്കാളും വർദ്ധിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇന്ത്യയുമായുള്ള പ്രതിരോധ-സാങ്കേതിക സഹകരണം കൂടുതൽ ആഴത്തിലുള്ളതാക്കാൻ അമേരിക്ക തയ്യാറെടുക്കുന്നു. വൈറ്റ് ഹൗസിലെ ഉന്നത പദവികളിൽ ഇന്ത്യൻ വംശജർ എത്തുന്നത് ഇരുരാജ്യങ്ങളും തമ്മിലുള്ള സൗഹൃദത്തിന്റെ പുതിയ തലത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ലോകത്തിന്റെ വികസന ചക്രത്തിൽ ഇന്ത്യ ഒരു ചാലകശക്തിയാണെന്നും ഇന്ത്യയുടെ വളർച്ച ലോകത്തിന് അത്യാവശ്യമാണെന്നും ട്രംപ് ഭരണകൂടം അടിവരയിടുന്നു.
ഇന്ത്യയുടെ അതിവേഗം വളരുന്ന സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയെ ഇപ്പോൾ ട്രംപ് ഒരു ഭീഷണിയായാണ് കാണുന്നത്. ചൈനയ്ക്കും യൂറോപ്യൻ യൂണിയനും നൽകിയതുപോലെ ഇന്ത്യയിൽ നിന്നുള്ള ഉൽപ്പന്നങ്ങൾക്കും കടുത്ത നികുതി (Tariffs) ഏർപ്പെടുത്തുമെന്ന് അദ്ദേഹം ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്നു. അമേരിക്കൻ കമ്പനികൾക്ക് ഇന്ത്യയിൽ വലിയ ഇളവുകളും ആനുകൂല്യങ്ങളും (Carrots) നൽകിയില്ലെങ്കിൽ, സാമ്പത്തികമായി ഇന്ത്യയെ ഞെരുക്കാൻ ട്രംപ് മടിക്കില്ല. വ്യാപാര ബന്ധങ്ങൾ കേവലം ലാഭനഷ്ട കണക്കുകളിൽ മാത്രം അധിഷ്ഠിതമാകുന്നത് ഇന്ത്യയെപ്പോലുള്ള വികസ്വര രാജ്യങ്ങൾക്ക് വലിയ വെല്ലുവിളിയാണ്.
ഡോണൾഡ് ട്രംപിന്റെ ഭരണകൂടത്തിൽ കാഷ് പട്ടേൽ, ഉഷ വാൻസ് തുടങ്ങിയ ഇന്ത്യൻ വംശജർ ഉയർന്ന പദവികളിൽ ഉണ്ടെങ്കിലും, അത് സാധാരണക്കാരായ ഇന്ത്യൻ പ്രവാസികൾക്ക് ഗുണകരമാകുമെന്ന് കരുതാനാവില്ല. ട്രംപിന്റെ ‘മാഗ’ (MAGA) പ്രസ്ഥാനം മുന്നോട്ട് വെക്കുന്ന തീവ്ര ദേശീയതയും കുടിയേറ്റ വിരുദ്ധ നിലപാടുകളും വരും നാളുകളിൽ ഇന്ത്യൻ സമൂഹത്തിന് വലിയ വെല്ലുവിളിയാകും. വൈറ്റ് ഹൗസിലെ ഏതാനും വ്യക്തികളുടെ സാന്നിധ്യം, ലക്ഷക്കണക്കിന് വരുന്ന സാധാരണ കുടിയേറ്റക്കാരുടെ ആശങ്കകൾ പരിഹരിക്കാൻ പര്യാപ്തമല്ല എന്നതാണ് യാഥാർത്ഥ്യം.
കടുത്ത ക്രിസ്ത്യൻ മൂല്യങ്ങളിലും ‘അമേരിക്ക ഫസ്റ്റ്’ നയത്തിലും വിശ്വസിക്കുന്ന MAGA പ്രസ്ഥാനം, വിദേശങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള കുടിയേറ്റത്തെ പൂർണ്ണമായും തടയാനാണ് ലക്ഷ്യമിടുന്നത്. സിലിക്കൺ വാലിയിലെ സാങ്കേതിക മേഖലയിലേക്ക് ഇന്ത്യൻ പ്രതിഭകളെ എത്തിക്കുന്ന രീതി ഇനി എളുപ്പമാകില്ല. മികച്ച ശമ്പളവും അവസരങ്ങളും തേടി അമേരിക്കയിലേക്ക് കുടിയേറുന്ന ഇന്ത്യൻ പ്രൊഫഷണലുകളെ അമേരിക്കയുടെ ആഭ്യന്തര തൊഴിൽ വിപണിക്ക് ഭീഷണിയായാണ് ട്രംപ് അനുകൂലികൾ കാണുന്നത്.
ഒരുകാലത്ത് ഇന്ത്യയും അമേരിക്കയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിന്റെ കരുത്തുറ്റ പാലമായിരുന്ന പ്രവാസികൾ, ഇന്ന് അമേരിക്കയിലെ ഒരു വലിയ വിഭാഗത്തിന്റെ കണ്ണിൽ ശത്രുക്കളായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു. അമേരിക്കൻ സംസ്കാരത്തിനും സാമ്പത്തിക ഭദ്രതയ്ക്കും കുടിയേറ്റക്കാർ വെല്ലുവിളിയാണെന്ന പ്രചാരണം അവിടെ ശക്തമാണ്. വിവരസാങ്കേതിക വിദ്യയിലും ശാസ്ത്രരംഗത്തും ഇന്ത്യ നൽകിയിരുന്ന സംഭാവനകൾ പരിഗണിക്കാതെ, കുടിയേറ്റം പൂർണ്ണമായും അവസാനിപ്പിക്കാനുള്ള നീക്കങ്ങൾ ഇരുരാജ്യങ്ങളും തമ്മിലുള്ള നയതന്ത്ര ബന്ധത്തിലും വിള്ളലുകൾ വീഴ്ത്തിയേക്കാം.
പുതിയ ലോകക്രമം ലോകക്രമത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിൽ ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങൾക്കും മാനുഷിക പരിഗണനകൾക്കും ഇനി സ്ഥാനമില്ലെന്ന വ്യക്തമായ സൂചനയാണ് ട്രംപ് ഭരണകൂടം നൽകുന്നത്. ദശാബ്ദങ്ങളായി ആഗോള സാമ്പത്തിക-രാഷ്ട്രീയ നയങ്ങൾ രൂപീകരിക്കുന്നതിൽ പ്രധാന പങ്കുവഹിച്ചിരുന്ന G7 കൂട്ടായ്മയെ തകർക്കുക എന്നതാണ് ട്രംപിന്റെ ലക്ഷ്യം. പകരം അമേരിക്ക, ചൈന, റഷ്യ, ഇന്ത്യ, ജപ്പാൻ എന്നീ കരുത്തരായ രാജ്യങ്ങളുമായി ചേർന്ന് പ്രവർത്തിക്കുന്നതിനാണ് അദ്ദേഹം മുൻഗണന നൽകുന്നത്. റഷ്യയുടെ സൈനിക കരുത്തും ഇന്ത്യയുടെയും ചൈനയുടെയും സാമ്പത്തിക സ്വാധീനവും ചേരുമ്പോൾ മാത്രമേ ലോകത്ത് സമാധാനവും സ്ഥിരതയും ഉണ്ടാകൂ എന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിക്കുന്നു. ഇതിനായി അദ്ദേഹം വിഭാവനം ചെയ്യുന്ന ‘കോർ ഫൈവ്’ (Core Five) എന്ന സഖ്യത്തിൽ റഷ്യയ്ക്കും ചൈനയ്ക്കും ഇന്ത്യയ്ക്കും തുല്യ പ്രാധാന്യമുള്ള പങ്കാളികളെന്ന നിലയിലുള്ള സ്ഥാനമാണുള്ളത്.
അമേരിക്കൻ ധാർഷ്ട്യവും യൂറോപ്പിന്റെ തകർച്ചയും യൂറോപ്യൻ യൂണിയനെ പാടെ അവഗണിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഈ പുതിയ നീക്കം അമേരിക്കയുടെ നയതന്ത്ര ധാർഷ്ട്യത്തിന്റെ തെളിവാണ്. ഒരുകാലത്ത് അമേരിക്കയുടെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളായിരുന്ന ജർമ്മനി, ഫ്രാൻസ്, ബ്രിട്ടൻ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളെ അധികാര കേന്ദ്രങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറന്തള്ളുന്നത് അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ വലിയ വിള്ളലുകൾ ഉണ്ടാക്കും.
ട്രംപിന്റെ ‘പാക്സ് ട്രംപിയാന’ എന്നത് വെറുമൊരു രാഷ്ട്രീയ മുദ്രാവാക്യമല്ല, മറിച്ച് ലോകത്തെ ഒരു കമ്പോളമായി മാത്രം കാണുന്ന പച്ചയായ ബിസിനസ് തന്ത്രമാണ്. സൗഹൃദങ്ങൾക്കും ഉടമ്പടികൾക്കും പകരം ലാഭനഷ്ടങ്ങൾക്കും കരുത്തിനും മാത്രം വിലകൽപ്പിക്കുന്ന ഈ പുതിയ നയം അന്താരാഷ്ട്ര ബന്ധങ്ങളുടെ സുവർണ്ണകാലത്തിന് അന്ത്യം കുറിക്കുകയാണ്. ജനാധിപത്യത്തിന്റെയും മനുഷ്യാവകാശത്തിന്റെയും കപടമുഖം അമേരിക്ക അഴിച്ചുവെക്കുമ്പോൾ, ഇന്ത്യയുൾപ്പെടെയുള്ള രാജ്യങ്ങൾ കൂടുതൽ ജാഗ്രത പാലിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അമേരിക്കയുമായുള്ള ബന്ധം ഇനി കേവലം വൈകാരികമോ രാഷ്ട്രീയമോ ആയിരിക്കില്ല, മറിച്ച് ഓരോ നീക്കത്തിലും അവർ ലാഭം കണക്കുകൂട്ടും. സഖ്യങ്ങളുടെ കാലം കഴിഞ്ഞു, ഇനി പച്ചയായ ബിസിനസ് ഇടപാടുകളുടെ കാലമാണ്. ഈ മാറ്റങ്ങളെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ ലോകരാജ്യങ്ങൾ എത്രത്തോളം സജ്ജമാണെന്നതാണ് ഇനി കണ്ടറിയേണ്ടത്.
The post മുഖംമൂടി അഴിഞ്ഞു! അധികാരം, അധിനിവേശം, ആഗോള അസ്ഥിരത; അമേരിക്ക പടച്ചുവിടുന്ന പുതിയ ആഗോള ചതിക്കുഴികൾ! appeared first on Express Kerala.
