മിസൈലുകളല്ല, വരുന്നത് മിന്നൽപ്പിണരുകൾ! ഇത് ഇന്ത്യയുടെ ചാണക്യതന്ത്രം; സ്റ്റെൽത്ത് വിമാനങ്ങൾ പോലും തോൽക്കുന്നിടത്ത് ‘കാളി’ തുടങ്ങുന്നു!

ഇന്ത്യയുടെ വ്യോമ പ്രതിരോധ ശേഷി ഇന്ന് ഒരൊറ്റ സംവിധാനത്തിലോ ഒരൊറ്റ രാജ്യത്തിൽ നിന്നുള്ള സാങ്കേതികവിദ്യയിലോ ഒതുങ്ങുന്നതല്ല. ഇറക്കുമതി ചെയ്ത അത്യാധുനിക സംവിധാനങ്ങൾ, തദ്ദേശീയമായി വികസിപ്പിച്ച പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകൾ, കൂടാതെ ഭാവിയിലെ വ്യോമ ഭീഷണികളെ മുൻകൂട്ടി കണക്കിലെടുത്തുള്ള രഹസ്യ ഗവേഷണ പദ്ധതികൾ ഇവയെല്ലാം ചേർന്നാണ് ഇന്ത്യയുടെ വ്യോമ പ്രതിരോധ വാസ്തുവിദ്യ ക്രമാനുഗതമായി രൂപംകൊള്ളുന്നത്. മാറിവരുന്ന യുദ്ധസ്വഭാവവും ഡ്രോണുകൾ, ക്രൂയിസ് മിസൈലുകൾ, സ്റ്റെൽത്ത് വിമാനങ്ങൾ, ഇലക്ട്രോണിക് വാർഫെയർ തുടങ്ങിയ പുതിയ വെല്ലുവിളികളും ഇന്ത്യയെ ബഹുതലവും ബഹുസങ്കേതവുമായ ഒരു പ്രതിരോധ സമീപനം സ്വീകരിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഡിഫെൻസ് റിസർച്ച് ആൻഡ് ഡെവലൊപ്മെന്റ് ഓർഗനൈസേഷന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന ഈ പരിണാമത്തിൽ, റഷ്യൻ നിർമ്മിത S-400 ട്രിയംഫ് വ്യോമ പ്രതിരോധ സംവിധാനം ഇതിനകം തന്നെ ഇന്ത്യൻ സേനയിൽ പ്രവർത്തനക്ഷമമായി. ദീർഘദൂരത്തിൽ നിന്ന് ബാലിസ്റ്റിക് മിസൈലുകളും യുദ്ധവിമാനങ്ങളും ലക്ഷ്യമിടാൻ കഴിയുന്ന ഈ സംവിധാനം, ഇന്ത്യയുടെ തന്ത്രപ്രധാന പ്രതിരോധ ശേഷിയിൽ വലിയ മാറ്റമാണ് കൊണ്ടുവന്നത്. അതോടൊപ്പം, തദ്ദേശീയമായി വികസിപ്പിച്ച ആകാശ് മിസൈൽ സിസ്റ്റം കുറഞ്ഞതും ഇടത്തരവുമായ ഉയരങ്ങളിൽ വരുന്ന ഭീഷണികളെ ചെറുക്കാൻ നിർണായക പങ്ക് വഹിക്കുന്നു. ഈ രണ്ട് സംവിധാനങ്ങളും ചേർന്ന് ഇന്ത്യയ്ക്ക് ഒരു ശക്തമായ അടിസ്ഥാന വ്യോമ പ്രതിരോധ കവചം നൽകുമ്പോൾ, അതിനപ്പുറത്തേക്കുള്ള സാങ്കേതിക ചുവടുകളാണ് ഇപ്പോൾ ഗവേഷകർ തേടുന്നത്.

ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ഏറെക്കാലമായി ചർച്ചചെയ്യപ്പെടുകയും എന്നാൽ പ്രധാനമായും രഹസ്യമായി തുടരുകയും ചെയ്യുന്ന KALI പ്രോജക്റ്റിന് പ്രാധാന്യം ലഭിക്കുന്നത്. കിലോ ആംപിയർ ലീനിയർ ഇൻജക്ടർ എന്നതിന്റെ ചുരുക്കപ്പേരായ KALI, പരമ്പരാഗത മിസൈൽ സംവിധാനങ്ങളിൽ നിന്ന് പൂർണമായും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു ആശയമാണ്. ഭൗതിക നാശം സൃഷ്ടിക്കുന്ന ആയുധങ്ങൾക്ക് പകരം, ശത്രുവിന്റെ ഇലക്ട്രോണിക് സംവിധാനങ്ങളെ ലക്ഷ്യമിട്ട് പ്രവർത്തനരഹിതമാക്കാൻ കഴിവുള്ള ഡയറക്റ്റഡ് എനർജി സാങ്കേതികവിദ്യകളാണ് ഈ പദ്ധതിയുടെ ഹൃദയം. ലേസറുകളും ഹൈ-പവർ മൈക്രോവേവുകളും ഉൾപ്പെടുന്ന ഇത്തരം സംവിധാനങ്ങൾ ഭാവിയിലെ യുദ്ധഭൂപടത്തിൽ നിർണായക ഘടകങ്ങളാകുമെന്നാണ് ലോകമെമ്പാടുമുള്ള പ്രതിരോധ വിദഗ്ധർ വിലയിരുത്തുന്നത്.

1980-കളുടെ അവസാനത്തിൽ ഇന്ത്യൻ പ്രതിരോധ ഗവേഷണ ലബോറട്ടറികളും ആറ്റോമിക് ഗവേഷണ സ്ഥാപനങ്ങളും ചേർന്നാണ് KALI സിസ്റ്റത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന രൂപകൽപ്പന വികസിപ്പിച്ചത്. ഇത് ഒരു ഉയർന്ന പവർ ലീനിയർ ഇലക്ട്രോൺ ആക്സിലറേറ്ററാണ്, വളരെ ഉയർന്ന വൈദ്യുതധാരയുള്ള ഇലക്ട്രോൺ ബീമുകൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിവുള്ളത്. മാർക്സ് ജനറേറ്ററുകൾ പോലുള്ള പ്രത്യേക ഉപകരണങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഈ ബീമുകളെ ശക്തമായ മൈക്രോവേവ് പൾസുകളാക്കി മാറ്റാൻ കഴിയും. KALI-5000, KALI-10000 എന്നിവ ഉൾപ്പെടെ വിവിധ ശേഷികളുള്ള പതിപ്പുകൾ നിലവിലുണ്ടെന്ന റിപ്പോർട്ടുകൾ, ഈ പദ്ധതിയുടെ സാങ്കേതിക വളർച്ചയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

സൈദ്ധാന്തികമായി, ഇത്തരം ഹൈ-പവർ മൈക്രോവേവ് സംവിധാനങ്ങൾ റഡാർ, ഏവിയോണിക്സ്, ഫ്ലൈറ്റ് കൺട്രോൾ കമ്പ്യൂട്ടറുകൾ തുടങ്ങിയ ആധുനിക യുദ്ധവിമാനങ്ങളിലെ അത്യന്തം സെൻസിറ്റീവ് ഇലക്ട്രോണിക്സുകളെ തടസ്സപ്പെടുത്തുകയോ പൂർണമായി പ്രവർത്തനരഹിതമാക്കുകയോ ചെയ്യാൻ കഴിവുള്ളവയാണ്. ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ്, ചില പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളിൽ സ്റ്റെൽത്ത് യുദ്ധവിമാനങ്ങൾ പോലും ഇത്തരം ആക്രമണങ്ങൾക്ക് ഇരയാകാമെന്ന ചർച്ചകൾ ഉയരുന്നത്. എന്നിരുന്നാലും, പ്രവർത്തനക്ഷമമായ യുദ്ധവിമാനങ്ങൾക്കെതിരെ KALI സിസ്റ്റം പരീക്ഷിച്ചതായോ യഥാർത്ഥ യുദ്ധപരിസരത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചതായോ പൊതുജനങ്ങൾക്ക് ലഭ്യമായ തെളിവുകളൊന്നുമില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ഇതിന്റെ കഴിവുകൾ ഇപ്പോഴും സൈദ്ധാന്തികവും പരീക്ഷണാത്മകവുമായ തലത്തിലാണ് വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നത്.

ഇന്ത്യ മാത്രമല്ല, ചൈന പോലുള്ള രാജ്യങ്ങളും ഡയറക്റ്റഡ് എനർജി, ഹൈ-പവർ മൈക്രോവേവ് സാങ്കേതികവിദ്യകളിൽ ഗവേഷണം നടത്തുന്നതായി വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ഈ മേഖല അതീവ രഹസ്യസ്വഭാവമുള്ളതായതിനാൽ, രണ്ട് രാജ്യങ്ങളുടെയും കഴിവുകൾ തമ്മിലുള്ള താരതമ്യങ്ങൾ പ്രധാനമായും ഊഹാപോഹങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണുള്ളത്. ചില വിശകലന വിദഗ്ധർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത്, ഇന്ത്യൻ സമീപനം അസംസ്കൃത ശക്തിക്കും ഉയർന്ന പവർ ഔട്ട്പുട്ടിനും മുൻഗണന നൽകുമ്പോൾ, ചൈനീസ് സംവിധാനങ്ങൾ കൂടുതൽ മൊബൈൽ ആയും വേഗത്തിൽ വിന്യസിക്കാവുന്നതായും രൂപകൽപ്പന ചെയ്യപ്പെടുന്നുവെന്നതാണ്.

എന്നാൽ സാങ്കേതിക സാധ്യതകൾക്കൊപ്പം, KALI പോലുള്ള സംവിധാനങ്ങൾ നേരിടുന്ന പരിമിതികളും ഗൗരവമുള്ളവയാണ്. വലിയ വകഭേദങ്ങൾ ഭാരം കൂടിയതും നിശ്ചലവുമായ ഇൻസ്റ്റാളേഷനുകളാണ്, പ്രവർത്തിക്കാൻ വലിയ വൈദ്യുതി വിതരണവും ശക്തമായ തണുപ്പിക്കൽ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളും ആവശ്യമാണ്. ഫലപ്രദമായ പരിധി പരിമിതമായതിനാൽ, ദീർഘദൂര മിസൈലുകളോ അതിവേഗം സഞ്ചരിക്കുന്ന ആകാശ ലക്ഷ്യങ്ങളോ നേരിടുന്നതിൽ ഇവയ്ക്ക് നിയന്ത്രണങ്ങളുണ്ട്. കൂടാതെ, ഓരോ പൾസിനും ഇടയിൽ വേണ്ട റീചാർജ് സമയം, ഒന്നിലധികം ലക്ഷ്യങ്ങളെ വേഗത്തിൽ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിന് തടസ്സമാകുന്നു.

ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് പ്രതിരോധ വിദഗ്ധർ ഒരു കാര്യം വ്യക്തമായി പറയുന്നത്, ഡയറക്റ്റഡ് എനർജി ആയുധങ്ങൾ ഭാവിയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടതായാലും, അടുത്ത കാലയളവിൽ പരമ്പരാഗത മിസൈൽ അധിഷ്ഠിത വ്യോമ പ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങളെ പൂർണമായി മാറ്റിസ്ഥാപിക്കാൻ അവക്ക് സാധ്യതയില്ല. പകരം, ഡ്രോണുകൾ, കുറഞ്ഞ ഉയരത്തിൽ പറക്കുന്ന മിസൈലുകൾ, ഇലക്ട്രോണിക് വാർഫെയർ ഭീഷണികൾ എന്നിവയെ നേരിടുന്ന ഒരു പൂരക ഘടകമായി ഇവ പ്രവർത്തിക്കാനാണ് സാധ്യത.

ഇതിനൊപ്പം, ഡയറക്റ്റഡ് എനർജി പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകളുടെ മൊബിലിറ്റി, ടാർഗറ്റിംഗ് വേഗത, ഫയറിംഗ് നിരക്ക് എന്നിവ മെച്ചപ്പെടുത്താനുള്ള മാർഗങ്ങൾ ഇന്ത്യൻ പ്രതിരോധ ഗവേഷണ സ്ഥാപനങ്ങൾ സജീവമായി അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ടെന്ന റിപ്പോർട്ടുകളും പുറത്തുവരുന്നു. ഈ സാങ്കേതിക വെല്ലുവിളികൾ മറികടക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ, KALI പോലുള്ള പദ്ധതികൾ ഇന്ത്യയുടെ ബഹുതല വ്യോമ പ്രതിരോധ തന്ത്രത്തിൽ ഒരു നിർണായക ഘടകമായി മാറാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. മിസൈലുകളും റഡാറുകളും ഡയറക്റ്റഡ് എനർജി സംവിധാനങ്ങളും സംയോജിപ്പിച്ച ഒരു സമഗ്ര പ്രതിരോധ ശൃംഖലയാണ്, മാറിവരുന്ന യുദ്ധത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിന് ഇന്ത്യ നൽകുന്ന ഏറ്റവും ശക്തമായ മറുപടിയായി ഉയർന്നു വരുന്നത്.

The post മിസൈലുകളല്ല, വരുന്നത് മിന്നൽപ്പിണരുകൾ! ഇത് ഇന്ത്യയുടെ ചാണക്യതന്ത്രം; സ്റ്റെൽത്ത് വിമാനങ്ങൾ പോലും തോൽക്കുന്നിടത്ത് ‘കാളി’ തുടങ്ങുന്നു! appeared first on Express Kerala.