
വേനൽച്ചൂടിൽ വെന്തുരുകുന്ന ഭൂമിയിലേക്ക് ആദ്യത്തെ മഴത്തുള്ളികൾ പതിക്കുമ്പോഴുള്ള ആ ഗന്ധം ഒന്ന് ഓർത്തുനോക്കൂ. ഡൽഹിയിലോ ലഖ്നൗവിലോ ജയ്പൂരിലോ ഉള്ളവർക്ക് ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ആ അനുഭവം പരിചിതമായിരിക്കും. വരണ്ട മണ്ണിൽ മഴത്തുള്ളികൾ വീഴുമ്പോൾ ഉയരുന്ന ആ തണുത്ത പ്രകമ്പനവും മണ്ണിൽ നിന്നുള്ള ഗന്ധവും വെറുമൊരു തോന്നലല്ല. അതിനു പിന്നിൽ വശ്യമായ ഒരു ശാസ്ത്രമുണ്ട്.
മഴയുടെ ഈ ഗന്ധത്തിന് ‘പെട്രിച്ചോർ’ എന്നാണ് പേര്. 1964-ൽ രണ്ട് ഓസ്ട്രേലിയൻ ശാസ്ത്രജ്ഞരാണ് ഈ വാക്ക് ആദ്യമായി ഉപയോഗിച്ചത്. കല്ല് എന്നർത്ഥം വരുന്ന ഗ്രീക്ക് പദവും ഗ്രീക്ക് പുരാണങ്ങളിൽ ദേവന്മാരുടെ സിരകളിലൂടെ ഒഴുകുന്ന ‘ഇക്കോർ’ എന്ന ദ്രാവകത്തിന്റെ പേരും ചേർത്താണ് ഈ പദമുണ്ടായത്. വെറുമൊരു മണമല്ല, ഭൂമിയുടെ ശ്വാസം പോലെ പവിത്രമായ ഒന്നായാണ് ഇതിനെ കണക്കാക്കുന്നത്.
ഈ ഗന്ധത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ഉറവിടം മണ്ണിൽ വസിക്കുന്ന ‘ആക്റ്റിനോമൈസെറ്റുകൾ’ എന്ന ബാക്ടീരിയകളാണ്. ഈ ബാക്ടീരിയകൾ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന ‘ജിയോസ്മിൻ’ എന്ന രാസസംയുക്തമാണ് മഴയ്ക്കുശേഷം വായുവിൽ പടരുന്നത്. മഴത്തുള്ളികൾ മണ്ണിൽ പതിക്കുമ്പോൾ ചെറിയ വായുകുമിളകൾ ഉണ്ടാവുകയും അവ പൊട്ടി ജിയോസ്മിൻ തുള്ളികൾ വായുവിലേക്ക് കലരുകയും ചെയ്യുന്നു.
മനുഷ്യന്റെ മൂക്ക് ഈ ഗന്ധം തിരിച്ചറിയുന്ന കാര്യത്തിൽ അത്ഭുതകരമായ കഴിവുള്ളതാണ്. ഒരു ട്രില്യണിൽ അഞ്ച് ഭാഗം എന്ന വളരെ കുറഞ്ഞ അളവിൽ ജിയോസ്മിൻ കലർന്നാൽ പോലും നമ്മുടെ മൂക്കിന് അത് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയും. 200 ഒളിമ്പിക് നീന്തൽക്കുളങ്ങളിലെ വെള്ളത്തിൽ ഒരൊറ്റ തുള്ളി ജിയോസ്മിൻ കലർത്തിയാൽ പോലും നമുക്കത് മണത്തറിയാം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഇതിന്റെ തീവ്രത ഊഹിക്കാമല്ലോ.
എന്തുകൊണ്ടാണ് ഈ ഗന്ധം നമുക്ക് ഇത്രയേറെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത് എന്നതിന് പരിണാമപരമായ കാരണങ്ങളുണ്ടെന്ന് ശാസ്ത്രജ്ഞർ കരുതുന്നു. പുരാതന കാലം മുതൽ മഴയെന്നാൽ കുടിനീരും കൃഷിയും ജീവനും എന്നാണ് അർത്ഥം. അതുകൊണ്ട് തന്നെ മണ്ണിന്റെ ഈ ഗന്ധം നമ്മുടെ തലച്ചോറിൽ ആശ്വാസത്തിന്റെയും അതിജീവനത്തിന്റെയും ഒരു പോസിറ്റീവ് സിഗ്നലായി പതിഞ്ഞുപോയിരിക്കാം.
മഴ തുടങ്ങുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് അനുഭവപ്പെടുന്ന ആ വായുവിന്റെ പ്രത്യേകതയ്ക്ക് സസ്യങ്ങളും കാരണമാകുന്നുണ്ട്. വരണ്ട സമയങ്ങളിൽ സസ്യങ്ങൾ മണ്ണിലേക്ക് ചില എണ്ണകൾ പുറപ്പെടുവിക്കും. മഴ വരാനിരിക്കുമ്പോൾ അന്തരീക്ഷത്തിലെ ഈർപ്പം കൂടുമ്പോൾ ഈ എണ്ണകൾ നീരാവിയായി വായുവിൽ കലരും. മഴ പെയ്യുന്നതിന് മുൻപേ വായുവിൽ അനുഭവപ്പെടുന്ന ആ ഒരു ‘ഫ്രഷ്’ ഫീലിംഗിന് പിന്നിൽ ഈ എണ്ണകളാണ്.
ദീർഘമായ വരൾച്ചയ്ക്ക് ശേഷം പെയ്യുന്ന ആദ്യ മഴയ്ക്കാണ് ഏറ്റവും കൂടുതൽ മണം അനുഭവപ്പെടുക. മണ്ണ് എത്രത്തോളം ഉണങ്ങിയിരിക്കുന്നുവോ അത്രത്തോളം ബാക്ടീരിയൽ സംയുക്തങ്ങൾ അതിൽ അടിഞ്ഞുകൂടിയിരിക്കും. അതുകൊണ്ടാണ് ഉത്തരേന്ത്യയിലെ ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന വേനലിന് ശേഷമുള്ള ആദ്യ മഴ ഇത്രമേൽ ഗൃഹാതുരത്വവും തീവ്രവുമായ അനുഭവം സമ്മാനിക്കുന്നത്.
മഴക്കാലം പകുതിയാകുമ്പോഴേക്കും മണ്ണിന്റെ ഈ ഗന്ധം കുറഞ്ഞു വരും. കാരണം അപ്പോഴേക്കും മണ്ണ് പൂരിതമാവുകയും ബാക്ടീരിയകൾ പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന ജിയോസ്മിൻ ഭൂരിഭാഗവും വായുവിൽ കലർന്നു തീരുകയും ചെയ്തിരിക്കും. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ആദ്യ മഴ നൽകുന്ന ആ ഒരു ‘കിക്ക്’ പിന്നീട് ലഭിക്കില്ല. അടുത്ത തവണ മഴ പെയ്യുമ്പോൾ കണ്ണുകളടച്ച് ആ ഗന്ധം ഒന്ന് ശ്വസിച്ചു നോക്കൂ. നിങ്ങൾ ശ്വസിക്കുന്നത് വെറും കാറ്റല്ല, മറിച്ച് കോടിക്കണക്കിന് ബാക്ടീരിയകളുടെ സാന്നിധ്യവും സസ്യങ്ങളുടെ രസതന്ത്രവും ആയിരക്കണക്കിന് വർഷം പഴക്കമുള്ള നിങ്ങളുടെ പൂർവ്വികരുടെ അതിജീവന ഓർമ്മകളുമാണ്. പ്രകൃതി നമുക്കായി ഒരുക്കുന്ന ഏറ്റവും മനോഹരമായ പെർഫ്യൂം ആണത്.
വറ്റിവരണ്ട ഭൂമിക്ക് ജീവൻ തിരികെ ലഭിക്കുന്നതിന്റെ ഈ സുഗന്ധം, ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറവും നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ സമാധാനവും സന്തോഷവും നിറയ്ക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അതിനർത്ഥം നമ്മൾ ഇപ്പോഴും മണ്ണുമായി അത്രമേൽ ചേർന്നുനിൽക്കുന്നു എന്നാണ്.
The post മിട്ടി കി ഖുശ്ബു! മഴ പെയ്യുമ്പോൾ മണ്ണിൽ നിന്ന് ഉയരുന്ന ആ ഗന്ധം; വെറുമൊരു മണമല്ല, ഇതിന് പിന്നിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന മാന്ത്രികത appeared first on Express Kerala.




