1857-നും മുൻപേ ബ്രിട്ടീഷുകാരെ മുട്ടുകുത്തിച്ച പ്രക്ഷോഭം! ഇന്ത്യയുടെ 80-ാം സ്വാതന്ത്ര്യദിനത്തിൽ അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ട 8 അജ്ഞാത വിപ്ലവ ഗാഥകൾ

ഇന്ത്യയുടെ ചരിത്രവീഥിയിൽ അത്യന്തം പ്രാധാന്യമുള്ളൊരു ഘട്ടത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് രാജ്യം സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ 80-ാം വാർഷികത്തിലേക്ക് കടക്കുകയാണ്. സ്വാതന്ത്ര്യദിന ആഘോഷങ്ങളും വാർഷിക അനുസ്മരണങ്ങളും സംഘടിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോൾ നമ്മൾ പൊതുവെ ഓർമ്മിക്കുന്നത് മഹാത്മാഗാന്ധി, ഭഗത് സിംഗ്, സുഭാഷ് ചന്ദ്രബോസ്, ജവഹർലാൽ നെഹ്‌റു തുടങ്ങിയ അതികായന്മാരായ നേതാക്കളെയാണ്. എന്നാൽ, ഇന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യസമരം കേവലം ഏതാനും നഗരങ്ങളിലോ പ്രമുഖ നേതാക്കളുടെ പ്രസംഗ പീഠങ്ങളിലോ മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്ന ഒന്നായിരുന്നില്ല. വനങ്ങൾ, ഉൾനാടൻ ഗ്രാമങ്ങൾ, നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ, അതിർത്തി പ്രദേശങ്ങൾ, തീരദേശങ്ങൾ എന്നിവടങ്ങളിലെല്ലാം ആയിരക്കണക്കിന് സാധാരണക്കാരായ മനുഷ്യർ കൊളോണിയൽ ഭരണകൂടത്തിന് ഉറക്കമില്ലാത്ത രാവുകൾ സമ്മാനിച്ചു. അന്താരാഷ്ട്ര മാധ്യമമായ വിയോണിന്റെ റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രകാരം ബ്രിട്ടീഷ് രഹസ്യാന്വേഷണ വിഭാഗത്തെപ്പോലും തുരത്തിയോടിച്ചുകൊണ്ട് രഹസ്യ ശൃംഖലകൾ നടത്താനും, സമാന്തര സർക്കാരുകൾ സ്ഥാപിച്ച് ഭരണം നടത്താനും, സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെ സായുധ ശക്തിയെ നേരിട്ട് വെല്ലുവിളിക്കാനും ഇവർ തയ്യാറായി. നമ്മുടെ പാഠപുസ്തകങ്ങളിൽ അർഹിച്ച പ്രാധാന്യം ലഭിക്കാതെ പോയ, എന്നാൽ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്ക് രാജ്യത്തെ നയിക്കുന്നതിൽ നിർണ്ണായക പങ്ക് വഹിച്ച ആ അജ്ഞാത വിപ്ലവ ഗാഥകളിലേക്ക് ഒരു കണ്ണോടിക്കാം.

1857-ലെ ഒന്നാം സ്വാതന്ത്ര്യസമരമാണ് ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ കൊളോണിയൽ വിരുദ്ധ സായുധ പ്രക്ഷോഭം എന്ന് പലപ്പോഴും വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടാറുണ്ട്. എന്നാൽ അതിനും നാല് പതിറ്റാണ്ട് മുമ്പ്, 1817-ൽ ഒഡീഷയിലെ ഖുർദയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്വത്തെ മുട്ടുകുത്തിച്ച ഒരു വൻ പ്രക്ഷോഭം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടിരുന്നു അതാണ് ‘പൈക കലാപം’. ഖുർദ രാജാക്കന്മാരുടെ പരമ്പരാഗത പടയാളികളായിരുന്ന പൈക വിഭാഗക്കാർ, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നികുതി പരിഷ്കാരങ്ങൾക്കും ഭൂമി പിടിച്ചെടുക്കൽ നയങ്ങൾക്കും എതിരെ ബക്ഷി ജഗബന്ധുവിന്റെ നേതൃത്വത്തിലാണ് ആയുധമേന്തി പോരാടിയത്. കർഷകരും പ്രാദേശിക ഭൂവുടമകളും കൈകോർത്ത ഈ പ്രക്ഷോഭത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷ് സ്ഥാപനങ്ങളും ട്രഷറികളും ആക്രമിക്കപ്പെട്ടു. മാസങ്ങളോളം മേഖലയിലെ കൊളോണിയൽ ഭരണ സംവിധാനം പൂർണ്ണമായി സ്തംഭിച്ചു. 1857-ലെ സിപായി ലഹളയ്ക്ക് കൃത്യമായൊരു അടിത്തറ പാകിയ ഈ ധീര പോരാട്ടം ഇന്ത്യൻ വിപ്ലവ ചരിത്രത്തിലെ മായ്ക്കാനാവാത്ത അധ്യായമാണ്.

സ്വാതന്ത്ര്യസമരം ഇന്ത്യയുടെ പ്രധാന രാഷ്ട്രീയ കേന്ദ്രങ്ങളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിയ ഒന്നല്ലെന്ന് ലോകത്തിന് കാണിച്ചു കൊടുത്ത വ്യക്തിത്വമായിരുന്നു നാഗാലാൻഡിൽ നിന്നുള്ള റാണി ഗൈഡിൻലിയു. തന്റെ 13-ാം വയസ്സിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടത്തിനെതിരെയുള്ള ഹെരാക്ക പ്രസ്ഥാനത്തിൽ പങ്കാളിയായ അവർ, താമസിയാതെ തന്നെ വടക്കുകിഴക്കൻ മേഖലയിലെ സ്വാതന്ത്ര്യ പോരാട്ടങ്ങളുടെ മുഖമായി മാറി. ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് നികുതി നൽകുന്നത് പൂർണ്ണമായി തടയുകയും തദ്ദേശീയരായ ജനങ്ങളെ സംഘടിപ്പിച്ച് സായുധ സമരം നയിക്കുകയും ചെയ്ത ഈ കൗമാരക്കാരിയെ പിടികൂടാൻ കൊളോണിയൽ പോലീസ് വൻ സന്നാഹങ്ങളാണ് ഒരുക്കിയത്. ഒടുവിൽ 1932-ൽ, പതിനാറാം വയസ്സിൽ അറസ്റ്റിലായ അവരെ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടം ജീവപര്യന്തം തടവിന് ശിക്ഷിച്ചു. സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിക്കുന്നത് വരെ 14 വർഷത്തോളം ജയിൽവാസം അനുഭവിച്ച ഗൈഡിൻലിയുവിന്, അവരുടെ അളവറ്റ വീര്യത്തെ മാനിച്ചുകൊണ്ട് ജവഹർലാൽ നെഹ്‌റുവാണ് ‘റാണി’ എന്ന പദവി നൽകി ആദരിച്ചത്.

Also Read: ബ്രിട്ടീഷ് പോലീസിനെ മൂക്കിൻതുമ്പിൽ നിർത്തിയ 7 വനിതാ സ്വാതന്ത്ര്യ സമര സേനാനികൾ! മറക്കരുതാത്ത സ്വാതന്ത്ര്യ ചരിത്രം

1942-ലെ ക്വിറ്റ് ഇന്ത്യാ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ കാലത്ത് പ്രധാനപ്പെട്ട എല്ലാ ദേശീയ നേതാക്കളെയും ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ അറസ്റ്റ് ചെയ്ത് ജയിലിലടച്ചപ്പോൾ, പ്രസ്ഥാനം നിലച്ചുപോകാതെ കാത്തുസൂക്ഷിച്ചത് ഭൂഗർഭ കേന്ദ്രങ്ങളിൽ കഴിഞ്ഞ യുവ വിപ്ലവകാരികളായിരുന്നു. അതിൽ ഏറ്റവും വേറിട്ടതായിരുന്നു 22 വയസ്സുള്ള ഉഷ മേത്തയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ആരംഭിച്ച ‘സീക്രട്ട് കോൺഗ്രസ് റേഡിയോ’. ബ്രിട്ടീഷ് സെൻസർഷിപ്പിനെ മറികടന്ന് ട്രാൻസ്മിറ്ററുകളുടെ സ്ഥാനം നിരന്തരം മാറ്റിക്കൊണ്ട് രാജ്യമെമ്പാടും വിപ്ലവ സന്ദേശങ്ങൾ പ്രക്ഷേപണം ചെയ്യാൻ ഇവർക്ക് സാധിച്ചു. സി.ഐ.ഡി ചോദ്യം ചെയ്തിട്ടും രഹസ്യങ്ങൾ ചോർത്തിക്കൊടുക്കാതിരുന്ന ഉഷ മേത്ത തടവുശിക്ഷ അനുഭവിച്ചു. അതേകാലഘട്ടത്തിൽ തന്നെ ബംഗാളിലെ തംലുക്ക്, മഹാരാഷ്ട്രയിലെ സത്താറ, ഉത്തർപ്രദേശിലെ ബല്ലിയ തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങളിൽ ജനങ്ങൾ ബ്രിട്ടീഷ് അധികാരികളെ തുരത്തി സ്വന്തമായി ‘സമാന്തര സർക്കാരുകൾ’ സ്ഥാപിച്ചു. സ്വന്തമായി നികുതി പിരിക്കുകയും നിയമപാലനം നടത്തുകയും ചെയ്ത ഈ സമാന്തര ഭരണകൂടങ്ങൾ, കൊളോണിയൽ ശക്തിയുടെ പ്രതീകാത്മകമായ അന്ത്യം കുറിക്കുന്നതായിരുന്നു.

കൊളോണിയൽ സൈന്യത്തിലെ ഇന്ത്യൻ സൈനികരിൽ ദേശസ്നേഹത്തിന്റെ തീപ്പൊരി പടർന്നതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമായിരുന്നു 1930-ൽ പെഷവാറിൽ നടന്ന സംഭവം. ഖാൻ അബ്ദുൾ ഗാഫർ ഖാന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ അഹിംസാത്മകമായി പ്രതിഷേധിച്ച നിരായുധരായ ഖുദായി ഖിദ്മത്ഗാർ പ്രവർത്തകർക്ക് നേരെ വെടിയുതിർക്കാൻ ബ്രിട്ടീഷ് കമാൻഡർ ഉത്തരവിട്ടു. എന്നാൽ, ചന്ദ്രസിംഗ് ഗർവാലിയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ‘റോയൽ ഗർവാൾ റൈഫിൾസ്’ സൈനികർ സ്വന്തം സഹോദരങ്ങൾക്ക് നേരെ തോക്കുചൂണ്ടാൻ വിസമ്മതിക്കുകയായിരുന്നു. കോർട്ട് മാർഷ്യലും തടവുശിക്ഷയും നേരിടേണ്ടി വരുമെന്നറിഞ്ഞിട്ടും അവർ എടുത്ത ഈ തീരുമാനം ബ്രിട്ടീഷ് സൈനിക വ്യൂഹത്തിന്റെ അടിത്തറയിളക്കി. സമാനമായ രീതിയിൽ, ഗാന്ധിജി നയിച്ച ദണ്ഡി മാർച്ചിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഒന്നായിരുന്നില്ല ഉപ്പു സത്യാഗ്രഹം. തമിഴ്‌നാട്ടിൽ സി. രാജഗോപാലാചാരിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ തിരുച്ചിറപ്പള്ളിയിൽ നിന്നും വേദാരണ്യത്തിലേക്ക് നടത്തിയ ഉപ്പു സത്യാഗ്രഹം ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ വൻ ജനമുന്നേറ്റത്തിന് വഴിവെച്ചു.

നേതാജി സുഭാഷ് ചന്ദ്രബോസിന്റെ ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ ആർമിയിൽ രൂപീകരിച്ച ‘ഝാൻസി റാണി റെജിമെന്റ്’ ഏഷ്യയിലെ തന്നെ ആദ്യത്തെ സ്ത്രീ മാത്രമടങ്ങുന്ന സൈനിക വിഭാഗങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. ക്യാപ്റ്റൻ ലക്ഷ്മി സ്വാമിനാഥന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ തോക്കുകളേന്തി യുദ്ധമുഖത്തിറങ്ങിയ ഈ വനിതകൾ, അക്കാലത്തെ ലിംഗഗതമായ പൊതുബോധങ്ങളെയും ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യത്തെയും ഒരുപോലെ വെല്ലുവിളിച്ചു. ഇതുകൂടാതെ, വിപ്ലവകാരികൾ രഹസ്യ സന്ദേശങ്ങൾ കൈമാറാൻ അദൃശ്യ മഷിയും രഹസ്യ കോഡുകളും ഭൂഗർഭ അച്ചടിയന്ത്രങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് പത്രലഘുലേഖകൾ അച്ചടിച്ച് വിതരണം ചെയ്തു.

കൊളോണിയൽ ഭരണത്തിന്റെ അന്ത്യക്കുറിപ്പ് എഴുതിയ മറ്റൊരു പ്രധാന സംഭവമായിരുന്നു 1946-ലെ ‘റോയൽ ഇന്ത്യൻ നേവി കലാപം’. ബോംബെയിൽ ആരംഭിച്ച് കറാച്ചി ഉൾപ്പെടെയുള്ള വിവിധ തുറമുഖങ്ങളിലേക്ക് പടർന്ന ഈ പ്രക്ഷോഭത്തിൽ ആയിരക്കണക്കിന് ഇന്ത്യൻ നാവികർ പങ്കെടുക്കുകയും കപ്പലുകളിൽ ത്രിവർണ്ണ പതാക ഉയർത്തുകയും ചെയ്തു. ജനങ്ങളുടെ സജീവ പിന്തുണ ലഭിച്ച ഈ നാവിക പ്രക്ഷോഭത്തോടെ, സ്വന്തം സൈന്യത്തിന് മേലുള്ള നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടതായി ബോധ്യപ്പെട്ട ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്വം ഇന്ത്യ വിടാൻ നിർബന്ധിതരാവുകയായിരുന്നു.

ഇന്ത്യയുടെ ചരിത്രവീഥിയിൽ അത്യന്തം പ്രാധാന്യമുള്ളൊരു ഘട്ടത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് രാജ്യം സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ 80-ാം വാർഷികത്തിലേക്ക് കടക്കുകയാണ്. സ്വാതന്ത്ര്യദിന ആഘോഷങ്ങളും വാർഷിക അനുസ്മരണങ്ങളും സംഘടിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോൾ നമ്മൾ പൊതുവെ ഓർമ്മിക്കുന്നത് മഹാത്മാഗാന്ധി, ഭഗത് സിംഗ്, സുഭാഷ് ചന്ദ്രബോസ്, ജവഹർലാൽ നെഹ്‌റു തുടങ്ങിയ അതികായന്മാരായ നേതാക്കളെയാണ്. എന്നാൽ, ഇന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യസമരം കേവലം ഏതാനും നഗരങ്ങളിലോ പ്രമുഖ നേതാക്കളുടെ പ്രസംഗ പീഠങ്ങളിലോ മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്ന ഒന്നായിരുന്നില്ല. വനങ്ങൾ, ഉൾനാടൻ ഗ്രാമങ്ങൾ, നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ, അതിർത്തി പ്രദേശങ്ങൾ, തീരദേശങ്ങൾ എന്നിവടങ്ങളിലെല്ലാം ആയിരക്കണക്കിന് സാധാരണക്കാരായ മനുഷ്യർ കൊളോണിയൽ ഭരണകൂടത്തിന് ഉറക്കമില്ലാത്ത രാവുകൾ സമ്മാനിച്ചു. അന്താരാഷ്ട്ര മാധ്യമമായ വിയോണിന്റെ റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രകാരം ബ്രിട്ടീഷ് രഹസ്യാന്വേഷണ വിഭാഗത്തെപ്പോലും തുരത്തിയോടിച്ചുകൊണ്ട് രഹസ്യ ശൃംഖലകൾ നടത്താനും, സമാന്തര സർക്കാരുകൾ സ്ഥാപിച്ച് ഭരണം നടത്താനും, സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെ സായുധ ശക്തിയെ നേരിട്ട് വെല്ലുവിളിക്കാനും ഇവർ തയ്യാറായി. നമ്മുടെ പാഠപുസ്തകങ്ങളിൽ അർഹിച്ച പ്രാധാന്യം ലഭിക്കാതെ പോയ, എന്നാൽ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്ക് രാജ്യത്തെ നയിക്കുന്നതിൽ നിർണ്ണായക പങ്ക് വഹിച്ച ആ അജ്ഞാത വിപ്ലവ ഗാഥകളിലേക്ക് ഒരു കണ്ണോടിക്കാം.

1857-ലെ ഒന്നാം സ്വാതന്ത്ര്യസമരമാണ് ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ കൊളോണിയൽ വിരുദ്ധ സായുധ പ്രക്ഷോഭം എന്ന് പലപ്പോഴും വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടാറുണ്ട്. എന്നാൽ അതിനും നാല് പതിറ്റാണ്ട് മുമ്പ്, 1817-ൽ ഒഡീഷയിലെ ഖുർദയിൽ ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്വത്തെ മുട്ടുകുത്തിച്ച ഒരു വൻ പ്രക്ഷോഭം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടിരുന്നു; അതാണ് ‘പൈക കലാപം’. ഖുർദ രാജാക്കന്മാരുടെ പരമ്പരാഗത പടയാളികളായിരുന്ന പൈക വിഭാഗക്കാർ, ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നികുതി പരിഷ്കാരങ്ങൾക്കും ഭൂമി പിടിച്ചെടുക്കൽ നയങ്ങൾക്കും എതിരെ ബക്ഷി ജഗബന്ധുവിന്റെ നേതൃത്വത്തിലാണ് ആയുധമേന്തി പോരാടിയത്. കർഷകരും പ്രാദേശിക ഭൂവുടമകളും കൈകോർത്ത ഈ പ്രക്ഷോഭത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷ് സ്ഥാപനങ്ങളും ട്രഷറികളും ആക്രമിക്കപ്പെട്ടു. മാസങ്ങളോളം മേഖലയിലെ കൊളോണിയൽ ഭരണ സംവിധാനം പൂർണ്ണമായി സ്തംഭിച്ചു. 1857-ലെ സിപായി ലഹളയ്ക്ക് കൃത്യമായൊരു അടിത്തറ പാകിയ ഈ ധീര പോരാട്ടം ഇന്ത്യൻ വിപ്ലവ ചരിത്രത്തിലെ മായ്ക്കാനാവാത്ത അധ്യായമാണ്.

സ്വാതന്ത്ര്യസമരം ഇന്ത്യയുടെ പ്രധാന രാഷ്ട്രീയ കേന്ദ്രങ്ങളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിയ ഒന്നല്ലെന്ന് ലോകത്തിന് കാണിച്ചു കൊടുത്ത വ്യക്തിത്വമായിരുന്നു നാഗാലാൻഡിൽ നിന്നുള്ള റാണി ഗൈഡിൻലിയു. തന്റെ 13-ാം വയസ്സിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടത്തിനെതിരെയുള്ള ഹെരാക്ക പ്രസ്ഥാനത്തിൽ പങ്കാളിയായ അവർ, താമസിയാതെ തന്നെ വടക്കുകിഴക്കൻ മേഖലയിലെ സ്വാതന്ത്ര്യ പോരാട്ടങ്ങളുടെ മുഖമായി മാറി. ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് നികുതി നൽകുന്നത് പൂർണ്ണമായി തടയുകയും തദ്ദേശീയരായ ജനങ്ങളെ സംഘടിപ്പിച്ച് സായുധ സമരം നയിക്കുകയും ചെയ്ത ഈ കൗമാരക്കാരിയെ പിടികൂടാൻ കൊളോണിയൽ പോലീസ് വൻ സന്നാഹങ്ങളാണ് ഒരുക്കിയത്. ഒടുവിൽ 1932-ൽ, പതിനാറാം വയസ്സിൽ അറസ്റ്റിലായ അവരെ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടം ജീവപര്യന്തം തടവിന് ശിക്ഷിച്ചു. സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിക്കുന്നത് വരെ 14 വർഷത്തോളം ജയിൽവാസം അനുഭവിച്ച ഗൈഡിൻലിയുവിന്, അവരുടെ അളവറ്റ വീര്യത്തെ മാനിച്ചുകൊണ്ട് ജവഹർലാൽ നെഹ്‌റുവാണ് ‘റാണി’ എന്ന പദവി നൽകി ആദരിച്ചത്.

1942-ലെ ക്വിറ്റ് ഇന്ത്യാ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ കാലത്ത് പ്രധാനപ്പെട്ട എല്ലാ ദേശീയ നേതാക്കളെയും ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ അറസ്റ്റ് ചെയ്ത് ജയിലിലടച്ചപ്പോൾ, പ്രസ്ഥാനം നിലച്ചുപോകാതെ കാത്തുസൂക്ഷിച്ചത് ഭൂഗർഭ കേന്ദ്രങ്ങളിൽ കഴിഞ്ഞ യുവ വിപ്ലവകാരികളായിരുന്നു. അതിൽ ഏറ്റവും വേറിട്ടതായിരുന്നു 22 വയസ്സുള്ള ഉഷ മേത്തയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ആരംഭിച്ച ‘സീക്രട്ട് കോൺഗ്രസ് റേഡിയോ’. ബ്രിട്ടീഷ് സെൻസർഷിപ്പിനെ മറികടന്ന് ട്രാൻസ്മിറ്ററുകളുടെ സ്ഥാനം നിരന്തരം മാറ്റിക്കൊണ്ട് രാജ്യമെമ്പാടും വിപ്ലവ സന്ദേശങ്ങൾ പ്രക്ഷേപണം ചെയ്യാൻ ഇവർക്ക് സാധിച്ചു. സി.ഐ.ഡി ചോദ്യം ചെയ്തിട്ടും രഹസ്യങ്ങൾ ചോർത്തിക്കൊടുക്കാതിരുന്ന ഉഷ മേത്ത തടവുശിക്ഷ അനുഭവിച്ചു. അതേകാലഘട്ടത്തിൽ തന്നെ ബംഗാളിലെ തംലുക്ക്, മഹാരാഷ്ട്രയിലെ സത്താറ, ഉത്തർപ്രദേശിലെ ബല്ലിയ തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങളിൽ ജനങ്ങൾ ബ്രിട്ടീഷ് അധികാരികളെ തുരത്തി സ്വന്തമായി ‘സമാന്തര സർക്കാരുകൾ’ സ്ഥാപിച്ചു. സ്വന്തമായി നികുതി പിരിക്കുകയും നിയമപാലനം നടത്തുകയും ചെയ്ത ഈ സമാന്തര ഭരണകൂടങ്ങൾ, കൊളോണിയൽ ശക്തിയുടെ പ്രതീകാത്മകമായ അന്ത്യം കുറിക്കുന്നതായിരുന്നു.

Also Read:അതിർത്തി ഉടമ്പടി രേഖ കാണാനില്ല! 210 വർഷം പഴക്കമുള്ള ആ രേഖ എവിടെ? ഇന്ത്യയോട് തർക്കിച്ച നേപ്പാൾ പെട്ടു; നേപ്പാളിന്റെ വാദങ്ങളുടെ മുനയൊടിയുന്നു

കൊളോണിയൽ സൈന്യത്തിലെ ഇന്ത്യൻ സൈനികരിൽ ദേശസ്നേഹത്തിന്റെ തീപ്പൊരി പടർന്നതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമായിരുന്നു 1930-ൽ പെഷവാറിൽ നടന്ന സംഭവം. ഖാൻ അബ്ദുൾ ഗാഫർ ഖാന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ അഹിംസാത്മകമായി പ്രതിഷേധിച്ച നിരായുധരായ ഖുദായി ഖിദ്മത്ഗാർ പ്രവർത്തകർക്ക് നേരെ വെടിയുതിർക്കാൻ ബ്രിട്ടീഷ് കമാൻഡർ ഉത്തരവിട്ടു. എന്നാൽ, ചന്ദ്രസിംഗ് ഗർവാലിയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ‘റോയൽ ഗർവാൾ റൈഫിൾസ്’ സൈനികർ സ്വന്തം സഹോദരങ്ങൾക്ക് നേരെ തോക്കുചൂണ്ടാൻ വിസമ്മതിക്കുകയായിരുന്നു. കോർട്ട് മാർഷ്യലും തടവുശിക്ഷയും നേരിടേണ്ടി വരുമെന്നറിഞ്ഞിട്ടും അവർ എടുത്ത ഈ തീരുമാനം ബ്രിട്ടീഷ് സൈനിക വ്യൂഹത്തിന്റെ അടിത്തറയിളക്കി. സമാനമായ രീതിയിൽ, ഗാന്ധിജി നയിച്ച ദണ്ഡി മാർച്ചിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഒന്നായിരുന്നില്ല ഉപ്പു സത്യാഗ്രഹം. തമിഴ്‌നാട്ടിൽ സി. രാജഗോപാലാചാരിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ തിരുച്ചിറപ്പള്ളിയിൽ നിന്നും വേദാരണ്യത്തിലേക്ക് നടത്തിയ ഉപ്പു സത്യാഗ്രഹം ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ വൻ ജനമുന്നേറ്റത്തിന് വഴിവെച്ചു.

നേതാജി സുഭാഷ് ചന്ദ്രബോസിന്റെ ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ ആർമിയിൽ രൂപീകരിച്ച ‘ഝാൻസി റാണി റെജിമെന്റ്’ ഏഷ്യയിലെ തന്നെ ആദ്യത്തെ സ്ത്രീ മാത്രമടങ്ങുന്ന സൈനിക വിഭാഗങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. ക്യാപ്റ്റൻ ലക്ഷ്മി സ്വാമിനാഥന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ തോക്കുകളേന്തി യുദ്ധമുഖത്തിറങ്ങിയ ഈ വനിതകൾ, അക്കാലത്തെ ലിംഗഗതമായ പൊതുബോധങ്ങളെയും ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യത്തെയും ഒരുപോലെ വെല്ലുവിളിച്ചു. ഇതുകൂടാതെ, വിപ്ലവകാരികൾ രഹസ്യ സന്ദേശങ്ങൾ കൈമാറാൻ അദൃശ്യ മഷിയും രഹസ്യ കോഡുകളും ഭൂഗർഭ അച്ചടിയന്ത്രങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് പത്രലഘുലേഖകൾ അച്ചടിച്ച് വിതരണം ചെയ്തു.

കൊളോണിയൽ ഭരണത്തിന്റെ അന്ത്യക്കുറിപ്പ് എഴുതിയ മറ്റൊരു പ്രധാന സംഭവമായിരുന്നു 1946-ലെ ‘റോയൽ ഇന്ത്യൻ നേവി കലാപം’. ബോംബെയിൽ ആരംഭിച്ച് കറാച്ചി ഉൾപ്പെടെയുള്ള വിവിധ തുറമുഖങ്ങളിലേക്ക് പടർന്ന ഈ പ്രക്ഷോഭത്തിൽ ആയിരക്കണക്കിന് ഇന്ത്യൻ നാവികർ പങ്കെടുക്കുകയും കപ്പലുകളിൽ ത്രിവർണ്ണ പതാക ഉയർത്തുകയും ചെയ്തു. ജനങ്ങളുടെ സജീവ പിന്തുണ ലഭിച്ച ഈ നാവിക പ്രക്ഷോഭത്തോടെ, സ്വന്തം സൈന്യത്തിന് മേലുള്ള നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടതായി ബോധ്യപ്പെട്ട ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്വം ഇന്ത്യ വിടാൻ നിർബന്ധിതരാവുകയായിരുന്നു.

NB: ഈ വാർത്തയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ചിത്രം പ്രതീകാത്മകമാണ്. (AI SOURCES)

The post 1857-നും മുൻപേ ബ്രിട്ടീഷുകാരെ മുട്ടുകുത്തിച്ച പ്രക്ഷോഭം! ഇന്ത്യയുടെ 80-ാം സ്വാതന്ത്ര്യദിനത്തിൽ അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ട 8 അജ്ഞാത വിപ്ലവ ഗാഥകൾ appeared first on Express Kerala.