
ആധുനിക ഇന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യസമര ചരിത്രത്തിൽ കേരളം അടയാളപ്പെടുത്തിയത് കേവലം സമരമുദ്രാവാക്യങ്ങൾ കൊണ്ട് മാത്രമല്ല, സാമ്രാജ്യത്വ ശക്തികളുടെ തോക്കിൻമുനയ്ക്കും തൂക്കുമരങ്ങൾക്കും മുന്നിൽ നെഞ്ചുവിരിച്ചു നിന്ന ധീരദേശാഭിമാനികളുടെ ചോര കൊണ്ടുകൂടിയാണ്. സാമ്രാജ്യത്വത്തിനെതിരെ പോരാടി ആത്മബലി അർപ്പിച്ച രാജാക്കന്മാരും നാട്ടുപ്രമാണികളും മുതൽ ഭൂവുടമകളുടെയും ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടത്തിന്റെയും ക്രൂരതകൾക്കെതിരെ തെരുവിലിറങ്ങി ജീവൻ വെടിഞ്ഞ സാധാരണക്കാരായ കർഷകരും തൊഴിലാളികളും വരെ നീളുന്നതാണ് കേരളത്തിന്റെ രക്തസാക്ഷിത്വ പാരമ്പര്യം. 19-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിക്കെതിരെ നടന്ന സായുധ നാട്ടുരാജ്യ കലാപങ്ങൾ മുതൽ 20-ാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ദേശീയ, കർഷക, തൊഴിലാളി പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ വരെ ഇന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യസഞ്ചാരത്തിൽ കേരളം പകരംവെക്കാനില്ലാത്ത അധ്യായങ്ങളാണ് എഴുതിച്ചേർത്തത്.
കേരളത്തിലെ ബ്രിട്ടീഷ് വിരുദ്ധ പോരാട്ടങ്ങളുടെ നിരയിൽ പ്രഥമസ്ഥാനീയനാണ് കോട്ടയം സ്വരൂപത്തിന്റെ അമരക്കാരനായിരുന്ന ‘കേരളസിംഹം’ വീരകേരള വർമ്മ പഴശ്ശിരാജ. 1793 മുതൽ 1805-ൽ തന്റെ ജീവൻ വെടിയുന്നത് വരെ നീണ്ട പന്ത്രണ്ട് വർഷക്കാലം ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ സർവ്വാധിപത്യത്തിനെതിരെ അദ്ദേഹം നടത്തിയത് സമാനതകളില്ലാത്ത ഗറില്ലാ യുദ്ധമായിരുന്നു. കമ്പനിയുടെ ജനദ്രോഹപരമായ റവന്യൂ നയങ്ങൾക്കും, മലബാറിലും വയനാട്ടിലും തോട്ടങ്ങൾ കൈയടക്കാനുള്ള സാമ്രാജ്യത്വ നീക്കങ്ങൾക്കും എതിരെ കുറിച്യ-കുറുമ്പ ഗോത്രവിഭാഗങ്ങളെയും സാധാരണ കർഷകരേയും ഒരുമിപ്പിച്ചു നിർത്തി പഴശ്ശിരാജ പോരാടി. വയനാടൻ കാടുകളുടെ ഭൂപ്രകൃതി കൃത്യമായി ഉപയോഗപ്പെടുത്തി ബ്രിട്ടീഷ് പടയ്ക്ക് വൻനാശനഷ്ടങ്ങൾ വിതച്ച ഈ പോരാട്ടം ബ്രിട്ടീഷ് രേഖകളിൽ ‘കോട്ടിയോട്ട് വാർ’ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഒടുവിൽ 1805 നവംബർ 30-ന് വയനാട്ടിലെ മാവില തോടിന് സമീപം വെച്ച് ബ്രിട്ടീഷ് സേനയുടെ ഉപരോധത്തിൽ വീരമൃത്യു വരിക്കുമ്പോൾ, സ്വന്തം മാതൃഭൂമിയുടെ പരമാധികാരം അന്യന്റെ കാൽക്കൽ പണയം വെക്കില്ലെന്ന ദൃഢനിശ്ചയമാണ് അദ്ദേഹം വരുംതലമുറയ്ക്കായി ബാക്കി വെച്ചത്.
Also Read: 12 പൈസയുടെ പാലിൽ നിന്ന് 1.5 ലക്ഷത്തിന്റെ സ്വർണ്ണത്തിലേക്ക്! 1947-ലെയും 2026-ലെയും ഞെട്ടിക്കുന്ന വിലവ്യത്യാസങ്ങൾ
പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ തെക്കൻ കേരളത്തിൽ അധിനിവേശത്തിനെതിരെ കൊടുങ്കാറ്റ് വിതച്ച പോരാളിയായിരുന്നു തിരുവിതാംകൂർ ദിവാനായിരുന്ന വേലു തമ്പി ദളവ (വേലായുധൻ ചെമ്പകരാമൻ തമ്പി). ബ്രിട്ടീഷ് റസിഡന്റ് കേണൽ കോളിൻ മക്കാലെയുടെ അനാവശ്യ ഭരണപരമായ ഇടപെടലുകൾക്കും ‘സബ്സിഡിയറി സഖ്യം’ വഴി തിരുവിതാംകൂറിനെ സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെ അടിമയാക്കാനുള്ള നീക്കങ്ങൾക്കുമെതിരെ ദളവ കടുത്ത നിലപാടെടുത്തു. 1809 ജനുവരി 11-ന് അദ്ദേഹം പുറപ്പെടുവിച്ച ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ ‘കുണ്ടറ വിളംബരം’ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിനെതിരെ പരസ്യമായി ആയുധമെടുക്കാൻ തിരുവിതാംകൂറിലെ ജനങ്ങളോട് ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നതായിരുന്നു. കൊച്ചിയിലെ പ്രമുഖ ഭരണാധികാരിയായ പാലിയത്ത് അച്ചനുമായി കൈകോർത്ത് വേലു തമ്പി നടത്തിയ സൈനിക നീക്കങ്ങൾ ബ്രിട്ടീഷ് താവളങ്ങളെ വിറപ്പിച്ചു. എന്നാൽ സൈനിക പരാജയങ്ങളെത്തുടർന്ന് ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ കയ്യിൽ ജീവനോടെ പിടിക്കപ്പെടാതിരിക്കാൻ 1809 മാർച്ചിൽ മണ്ണടിയിൽ വെച്ച് അദ്ദേഹം സ്വയം ജീവനൊടുക്കുകയാണുണ്ടായത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മൃതദേഹത്തോടുപോലും ബ്രിട്ടീഷുകാർ കാണിച്ച ക്രൂരത അധിനിവേശ ശക്തികളുടെ ഭയത്തെയാണ് കാട്ടിത്തന്നത്. ഈ പോരാട്ടത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സൈനിക മേധാവിയായിരുന്ന വൈക്കം പത്മനാഭപിള്ള ഉൾപ്പെടെയുള്ളവർ 1809-ൽ പരസ്യമായി തൂക്കിലേറ്റപ്പെട്ടു പാലിയത്ത് അച്ചൻ നാടുകടത്തപ്പെട്ട് ബനാറസിൽ വെച്ച് മരണപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലേക്ക് കടന്നതോടെ കൊളോണിയൽ വിരുദ്ധ പോരാട്ടം കർഷക-തൊഴിലാളി വർഗ്ഗങ്ങളുടെ അവകാശ പോരാട്ടങ്ങളുമായി കൂടിച്ചേരുന്ന കാഴ്ചയ്ക്കാണ് മലബാർ സാക്ഷ്യം വഹിച്ചത്. ഉത്തര മലബാറിലെ ജന്മികളുടെയും ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെയും ക്രൂരമായ ചൂഷണങ്ങൾക്കെതിരെ കാസർഗോഡ് ജില്ലയിലെ കയ്യൂരിൽ ഉയർന്നുവന്ന കർഷക പ്രക്ഷോഭം ഇതിന്റെ ഉജ്ജ്വല ഉദാഹരണമാണ്. 1941 മാർച്ച് മാസത്തിൽ കർഷകർ നടത്തിയ പ്രതിഷേധ പ്രകടനത്തിനിടയിൽ ഒരു പോലീസ് കോൺസ്റ്റബിൾ കൊല്ലപ്പെട്ടതിനെ തുടർന്ന്, ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടം വലിയ രീതിയിലുള്ള പ്രതികാര നടപടികളിലേക്ക് കടന്നു. വധശിക്ഷയ്ക്ക് വിധിക്കപ്പെട്ട മഠത്തിൽ അപ്പു, കൊയിത്താട്ടിൽ ചിരുകണ്ടൻ, പൊഡോറ കുഞ്ഞമ്പു നായർ, പള്ളിക്കൽ അബൂബക്കർ എന്നീ നാല് യുവ വിപ്ലവകാരികളെ 1943 മാർച്ച് 29-ന് കണ്ണൂർ സെൻട്രൽ ജയിലിൽ തൂക്കിലേറ്റി. വിപ്ലവമുദ്രാവാക്യങ്ങൾ മുഴക്കി തൂക്കുമരത്തെ പുഞ്ചിരിയോടെ നേരിട്ട ഈ ചെറുപ്പക്കാരുടെ ത്യാഗം ഇന്ത്യയുടെ കർഷക പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിൽ നിത്യസ്മരണയായി നിലകൊള്ളുന്നു.
തിരുവിതാംകൂറിൽ ഉത്തരവാദ ഭരണത്തിനും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും വേണ്ടിയുള്ള പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ കൊടുമ്പിരികൊണ്ട കാലത്താണ് ചരിത്രത്തെ നടുക്കിയ നെയ്യാറ്റിൻകര വെടിവെപ്പ് നടക്കുന്നത്. 1938 ഓഗസ്റ്റ് 31-ന് തിരുവിതാംകൂർ സ്റ്റേറ്റ് കോൺഗ്രസിന്റെ ആക്ടിംഗ് പ്രസിഡന്റ് എൻ.കെ. പത്മനാഭപിള്ളയെ അറസ്റ്റ് ചെയ്തതിൽ പ്രതിഷേധിച്ച് നെയ്യാറ്റിൻകരയിൽ ആയിരക്കണക്കിന് ജനങ്ങൾ തെരുവിലിറങ്ങി. ജനക്കൂട്ടത്തെ അടിച്ചമർത്താൻ തിരുവിതാംകൂർ സ്റ്റേറ്റ് ഫോഴ്സ് ബസ് സ്റ്റാൻഡിന് സമീപം വെച്ച് യാതൊരു മുന്നറിയിപ്പുമില്ലാതെ വെടിയുതിർത്തു. അത്താഴമംഗലം രാഘവൻ, കല്ലുവിള പൊടിയൻ, നാടൂർകൊല്ല കുട്ടൻ പിള്ള, വാറുവിളകം മുത്തൻ പിള്ള, മരുതൂർ വാസുദേവൻ, കഞ്ചമ്പഴിഞ്ഞി കുട്ടപ്പൻ നായർ, വാരുവിളകം പത്മനാഭൻ പിള്ള, കാളി എന്ന ധീരവനിത എന്നിവരുൾപ്പെടെ എട്ടുപേരാണ് അന്നത്തെ വെടിവെപ്പിൽ രക്തസാക്ഷിത്വം വരിച്ചത്. കേവലം രാഷ്ട്രീയ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് മാത്രമല്ല, ജനാധിപത്യ അവകാശങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയും ജീവൻ നൽകാൻ മലയാളി മടിക്കില്ലെന്ന് നെയ്യാറ്റിൻകരയിലെ രക്തസാക്ഷികൾ തെളിയിച്ചു.
നേതാജി സുഭാഷ് ചന്ദ്രബോസിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ രൂപീകരിച്ച ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ ആർമിയിലും തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയിലെ ഇന്ത്യൻ ഇൻഡിപെൻഡൻസ് ലീഗിലും നിരവധി മലയാളി യുവാക്കൾ അണിനിരന്നിരുന്നു. ആയുധമേന്തിയ വിപ്ലവത്തിലൂടെ ബ്രിട്ടീഷുകാരെ പുറത്താക്കാൻ ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ട ‘പെനാങ് ഗ്രൂപ്പ്’ എന്ന രഹസ്യ ശൃംഖലയുടെ ഭാഗമായി 1942-ൽ ഇന്ത്യയിലേക്ക് കടന്നുവന്ന മലയാളികൾ ബ്രിട്ടീഷ് രഹസ്യാന്വേഷണ വിഭാഗത്തിന്റെ പിടിയിലായി. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണാധികാരികൾക്കെതിരെ സായുധ വിപ്ലവത്തിന് ഗൂഢാലോചന നടത്തിയെന്ന കുറ്റം ചുമത്തി വിചാരണ ചെയ്ത ഇവരിൽ വക്കം അബ്ദുൾ ഖാദർ, ആനന്ദൻ എന്നീ മലയാളി ചെറുപ്പക്കാരെ വധശിക്ഷയ്ക്ക് വിധിച്ചു. 1943 സെപ്റ്റംബർ 10-ന് മദ്രാസ് സെൻട്രൽ ജയിലിൽ വെച്ച് ത്രിപുരയിൽ നിന്നുള്ള സത്യേന്ദ്ര ചന്ദ്ര ബർദാൻ, പഞ്ചാബിൽ നിന്നുള്ള ഫൗജ സിംഗ് എന്നിവർക്കൊപ്പം വക്കം ഖാദറും ആനന്ദനും തൂക്കുമരത്തിലേറി. ഇന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായി ഐ.എൻ.എയുടെ ബാനറിൽ ജീവൻ അർപ്പിച്ച മലയാളികളുടെ സ്മരണകൾ ചരിത്രത്തിലെ തിളങ്ങുന്ന അധ്യായമാണ്.
Also Read: 1857-നും മുൻപേ ബ്രിട്ടീഷുകാരെ മുട്ടുകുത്തിച്ച പ്രക്ഷോഭം! ഇന്ത്യയുടെ 80-ാം സ്വാതന്ത്ര്യദിനത്തിൽ അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ട 8 അജ്ഞാത വിപ്ലവ ഗാഥകൾ
മൊറാഴയിലും കരിവെള്ളൂരിലും തലശ്ശേരിയിലും നടന്ന കർഷക സമരം മുതൽ ക്വിറ്റ് ഇന്ത്യ പ്രസ്ഥാനം വരെയുള്ള പോരാട്ടങ്ങളിൽ ബ്രിട്ടീഷ് പോലീസിന്റെ വെടിയുണ്ടകൾക്കിരയായി നിരവധി സാധാരണക്കാർ കൊല്ലപ്പെട്ടു. 1940 സെപ്റ്റംബറിൽ നടന്ന മൊറാഴ പ്രതിഷേധത്തിൽ പോലീസും പ്രകടനക്കാരും തമ്മിലുണ്ടായ ഏറ്റുമുട്ടലിൽ രണ്ട് പ്രതിഷേധക്കാർ വീരമൃത്യു വരിച്ചു. എന്നാൽ ഇതിലും ക്രൂരമായ അടിച്ചമർത്തലിനാണ് 1921-ലെ മലബാർ കലാപകാലത്ത് ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടം മുതിർന്നത്. കലാപവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് അറസ്റ്റ് ചെയ്ത എഴുപതിലധികം മാപ്പിള കർഷകരെയും സമരക്കാരെയും തിരൂരിൽ നിന്ന് കോയമ്പത്തൂരിലെ പോഡനൂർ ജയിലിലേക്ക് മാറ്റാനായി തികച്ചും അടച്ചുപൂട്ടിയ, കാറ്റോ വെളിച്ചമോ കടക്കാത്ത ഒരു ഇരുമ്പ് ചരക്ക് വാഗണിൽ കയറ്റി. മണിക്കൂറുകളോളം നീണ്ട യാത്രയ്ക്കൊടുവിൽ പോഡനൂരിൽ വാഗൺ തുറന്നപ്പോൾ ശ്വാസം മുട്ടി ചത്തൊടുങ്ങിയ 64 മനുഷ്യരുടെ മൃതദേഹങ്ങളാണ് കാണാൻ കഴിഞ്ഞത് പിന്നീട് ആറുപേർ കൂടി മരണത്തിന് കീഴടങ്ങിയതോടെ മരണസംഖ്യ 70 ആയി ഉയർന്നു. ‘വാഗൺ ട്രാജഡി’ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ സംഭവം കൊളോണിയൽ ഭരണകൂടം ഇന്ത്യക്കാരോട് കാണിച്ച അതിക്രൂരമായ കൂട്ടക്കൊലപാതകങ്ങളുടെ ഉദാഹരണമായി ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു.
സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യയുടെ എഴുപത്തിയൊമ്പതാം സ്വാതന്ത്ര്യദിനം ആഘോഷിക്കുന്ന ഈ വേളയിൽ, പഴശ്ശിരാജയുടെയും വേലു തമ്പിയുടെയും വീരഗാഥകൾക്കൊപ്പം, പേരോ ചിത്രങ്ങളോ ചരിത്രപുസ്തകങ്ങളിൽ ഇടംപിടിക്കാതെ പോയ നൂറുകണക്കിന് സാധാരണക്കാരായ കർഷകരുടെയും തൊഴിലാളികളുടെയും ത്യാഗങ്ങളെക്കൂടിയാണ് നമ്മൾ സ്മരിക്കേണ്ടത്. കേരളത്തിന്റെ ഓരോ മൺതരിയിലും ലയിച്ചുചേർന്ന അവരുടെ വീരരക്തമാണ് നമ്മൾ ഇന്ന് അനുഭവിക്കുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അടിത്തറ.
NB: ഈ വാർത്തയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ചിത്രം പ്രതീകാത്മകമാണ്. (AI SOURCES)
The post അടച്ചുപൂട്ടിയ ഇരുമ്പ് പെട്ടിയിൽ 70 ജീവനുകൾ! പഴശ്ശിയുടെയും വേലു തമ്പിയുടെയും ചോര വീണ വഴിത്താരകൾ; ബ്രിട്ടീഷുകാരെ വിറപ്പിച്ച മലയാളി വീര്യം appeared first on Express Kerala.




