യൂറോപ്പിനെ യുദ്ധത്തിന്റെ കനലുകൾ വിഴുങ്ങിയ രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ കറുത്ത നാളുകൾ. ഒരു വശത്ത് നാസി ജർമ്മനി ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ക്രൂരമായ വംശഹത്യകൾക്ക് പദ്ധതിയിടുമ്പോൾ, അടച്ചിട്ട മുറികൾക്കുള്ളിൽ മറ്റൊരു ഹിറ്റ്ലർ ഉണ്ടായിരുന്നു. മൈക്രോഫോണുകൾക്കും ജനക്കൂട്ടത്തിനും മുന്നിലെ അലർച്ചകൾക്ക് അപ്പുറം, രാത്രിയിലെ അത്താഴമേശകളിൽ തന്റെ വിശ്വസ്തർക്ക് മുന്നിൽ ഹിറ്റ്ലർ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. രാഷ്ട്രീയ പ്രസംഗങ്ങളേക്കാൾ ഭയാനകമായിരുന്നു ആ സ്വകാര്യ സംഭാഷണങ്ങൾ. തന്റെ ഉള്ളിലെ വികലമായ ചിന്തകളും ക്രൂരമായ ലോകദർശനങ്ങളും യാതൊരു നിയന്ത്രണവുമില്ലാതെ അദ്ദേഹം അവിടെ തുറന്നുവിട്ടു.
ഈ സംഭാഷണങ്ങളിൽ ചിലത് യുദ്ധാനന്തരകാലത്ത് ഹിറ്റ്ലറുടെ ടേബിൾ ടോക്ക് എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. 1941 മുതൽ 1944 വരെ ഹിറ്റ്ലർ പറഞ്ഞതായി രേഖപ്പെടുത്തിയ ഈ കുറിപ്പുകൾ, ഹെൻറിച്ച് ഹെയ്ം, ഹെൻറി പിക്കർ തുടങ്ങിയവർ ഓർമ്മയിൽ നിന്നോ ഷോർട്ട്ഹാൻഡ് കുറിപ്പുകളിൽ നിന്നോ എഴുതിയെടുത്തതാണ്. പിന്നീട്, 1950-കളിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ചരിത്രകാരനായ ഹ്യൂ ട്രെവർ-റോപ്പർ ഇവ എഡിറ്റ് ചെയ്ത് ഇംഗ്ലീഷിലേക്കു വിവർത്തനം ചെയ്തു. ഈ പുസ്തകം, ഹിറ്റ്ലറുടെ രാഷ്ട്രീയവും വംശീയവുമായ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ, മതത്തെയും സംസ്കാരത്തെയും കുറിച്ചുള്ള അവഹേളനങ്ങൾ, കൊളോണിയലിസത്തെപ്പറ്റിയുള്ള ചിന്തകൾ എന്നിവയെ അസംസ്കൃതമായ രീതിയിൽ പുറത്തുകൊണ്ടുവരുന്ന ഒരു അപൂർവ സ്രോതസ്സായി മാറി.
എന്നിരുന്നാലും, ടേബിൾ ടോക്ക് ഒരിക്കലും ടേപ്പ് റെക്കോർഡിംഗുകളിൽ നിന്നെടുത്ത പദാനുപദ ലേഖനമല്ല. സംഭാഷണങ്ങൾ പിന്നീട് ഓർമ്മയിൽ നിന്ന് പുനഃസൃഷ്ടിച്ചതും, വിവിധ ഭാഷകളിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്തതും, എഡിറ്റിങ്ങിന് വിധേയമായതുമാണ്. അതിനാൽ തന്നെ, ചരിത്രകാരന്മാർ ഇതിനെ പൂർണമായും കൃത്യമെന്നല്ല, മറിച്ച് ഹിറ്റ്ലറുടെ മാനസികാവസ്ഥയും പ്രത്യയശാസ്ത്ര ചിന്തകളും മനസ്സിലാക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന, പക്ഷേ ജാഗ്രതയോടെ ഉപയോഗിക്കേണ്ട ഒരു സ്രോതസ്സായി കണക്കാക്കുന്നു.
ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ഇന്ത്യയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ഭാഗം പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ നേടുന്നത്. ഗംഗാനദീതീരത്ത്, ഇന്ന് വാരണാസി എന്നറിയപ്പെടുന്ന ബനാറസിൽ നടക്കുന്ന ഹിന്ദു ശവസംസ്കാര രീതികളെക്കുറിച്ച് താൻ വായിച്ചതായി ഹിറ്റ്ലർ പരാമർശിക്കുന്നു. ഗംഗാതീരത്തെ ദഹനചടങ്ങുകളെ അദ്ദേഹം വെറുപ്പോടെയും പരിഹാസത്തോടെയും കാണുകയും, ആചാരപരമായ ശുദ്ധിയുടെ ആശയം “അശുചിത്വം” എന്ന തന്റെ കപട-ശാസ്ത്രീയ ധാരണയിലൂടെ വിലയിരുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. പാശ്ചാത്യ “ശുചിത്വ വിദഗ്ധർ” ഇന്ത്യ ഭരിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ കർശന നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്തുമായിരുന്നും , ബ്രിട്ടീഷ് കൊളോണിയൽ ഭരണത്തിന്റെ ചില നടപടികളെ അദ്ദേഹം പ്രശംസിക്കുന്നതുപോലെയും ഈ ഭാഗത്ത് കാണാം.
ഈ പരാമർശം വെറും അശ്രദ്ധമായ അഭിപ്രായമല്ല. നാസി പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിന്റെ ആന്തരിക ഘടനയെ ഇത് വ്യക്തമായി പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. ഒന്നാമതായി, വംശീയവും സാംസ്കാരികവുമായ ഒരു ശ്രേണിബോധമാണ് ഇതിലൂടെ പുറത്തുവരുന്നത്. നാസി ചിന്തയിൽ യൂറോപ്യൻ നാഗരികത പ്രത്യേകിച്ച് ജർമ്മൻ സംസ്കാരം ഉന്നതസ്ഥാനത്ത് നിൽക്കുമ്പോൾ, യൂറോപ്യൻ ഇതര സമൂഹങ്ങളെ പ്രാകൃതവും യുക്തിരഹിതവും “ശുചിത്വമില്ലാത്തതുമായി” ചിത്രീകരിച്ചു. രണ്ടാമതായി, ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്വത്തെ വിമർശിച്ചിരുന്നിട്ടും, അതിന്റെ ക്രൂരമായ നിയന്ത്രണരീതികളോടുള്ള നാസി അഭിനിവേശം ഇവിടെ വ്യക്തമാണ്. മൂന്നാമതായി, “ശുചിത്വം” എന്ന ആശയം നാസികൾ എങ്ങനെ രാഷ്ട്രീയ ആയുധമാക്കി എന്നതിന്റെ ഉദാഹരണമാണ് ഇത്. അതേ ഭാഷയിലൂടെയാണ് ജൂതജനതയെ “ജൈവ ഭീഷണി”യായി ചിത്രീകരിച്ചതും.
വാരണാസിയിലെ ശവസംസ്കാരങ്ങൾ, നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഹിന്ദുമതത്തിൽ പുണ്യവും മോക്ഷവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആചാരങ്ങളാണ്. ഗംഗാനദി തീരത്ത് ദഹിപ്പിക്കുന്നത് ശവസംസ്ക്കാരം മാത്രമല്ല,ആത്മാവിന്റെ മോചനത്തിലേക്കുള്ള യാത്രയെന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. എന്നാൽ കൊളോണിയൽ ഉദ്യോഗസ്ഥരും മിഷനറിമാരും പലപ്പോഴും ഈ ആചാരങ്ങളെ മലിനതയുടെയും അന്ധവിശ്വാസത്തിന്റെയും ഭാഷയിൽ തെറ്റായി ചിത്രീകരിച്ചു. ഹിറ്റ്ലറുടെ പരാമർശം, ജർമ്മനി ഇന്ത്യയെ ഒരിക്കലും ഭരിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും, ഈ കൊളോണിയൽ കാഴ്ചപ്പാടിന്റെ തുടർച്ചയാണെന്ന് ചരിത്രകാരന്മാർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.
ഇന്നത്തെ പണ്ഡിതന്മാർ ഹിറ്റ്ലറുടെ ടേബിൾ ടോക്ക് ഇന്ത്യയെ മനസ്സിലാക്കാൻ വേണ്ടിയല്ല, ഹിറ്റ്ലറെയും നാസി മനോഭാവത്തെയും മനസ്സിലാക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ബനാറസ് ഭാഗം വിലപ്പെട്ടതാകുന്നത്, ഒരു സാംസ്കാരിക ആചാരത്തെ വിമർശിക്കുന്നതിനാൽ അല്ല, മറിച്ച് “ശുചിത്വം”, “ക്രമം”, “യുക്തി” എന്നീ പദങ്ങൾ എങ്ങനെ സ്വേച്ഛാധിപത്യ നിയന്ത്രണത്തിന് ന്യായീകരണമാകുന്നുവെന്ന് ഇത് വെളിപ്പെടുത്തുന്നതിനാലാണ്. കോളനികൾ ഇല്ലാതിരുന്നിട്ടും, നാസി പ്രത്യയശാസ്ത്രം മറ്റ് സമൂഹങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാനും “തിരുത്താനും” ഉള്ള അവകാശം സ്വയം ഏറ്റെടുത്തുവെന്നതിന്റെ തെളിവാണ് ഇത്.
ഇന്നും ഈ ഉദ്ധരണി സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്, ഹിറ്റ്ലറെ യൂറോപ്പിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധകേന്ദ്രീകരിച്ച നേതാവായി കാണുന്ന ലളിതമായ വിവരണങ്ങളെ ഇത് ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതിനാലാണ്. എന്നാൽ സന്ദർഭം ഒഴിവാക്കി വായിച്ചാൽ, ഇത് ഇന്ത്യയെ തെറ്റായി പ്രതിനിധീകരിക്കാനുള്ള സാധ്യതയുമുണ്ട്. യഥാർത്ഥത്തിൽ, ഇത് ഇന്ത്യയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു നിരീക്ഷണമല്ല; മറിച്ച് അധികാരം സംസ്കാരത്തെക്കുറിച്ച് എങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നു, എങ്ങനെ അതിനെ നിയന്ത്രണത്തിന്റെ പേരിൽ അപമാനിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ ഉദാഹരണമാണ്.
അങ്ങനെ, ഹിറ്റ്ലറുടെ ടേബിൾ ടോക്ക്യിലെ ബനാറസ് ഭാഗം, നാസി ചിന്തയുടെ അപകടകരമായ സ്വഭാവം മാത്രമല്ല, “യുക്തി”യുടെ വേഷം കെട്ടിയ സാംസ്കാരിക അഹങ്കാരം ചരിത്രത്തിൽ എത്ര വലിയ നാശം വിതച്ചുവെന്നതും ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. ഇത് ഒരു ചരിത്ര കൗതുകമല്ല; അധികാരവും പ്രത്യയശാസ്ത്രവും സംസ്കാരത്തെ സമീപിക്കുന്ന രീതികളെക്കുറിച്ചുള്ള മുന്നറിയിപ്പാണ്.
The post ബനാറസിലെ ചിതകൾ ഹിറ്റ്ലറെ ഭയപ്പെടുത്തിയോ?വാരണാസിയെയും ഹിന്ദു ആചാരങ്ങളെയും കുറിച്ച് ഹിറ്റ്ലർ പറഞ്ഞ ആ ഭയാനകമായ രഹസ്യങ്ങൾ… appeared first on Express Kerala.
