ഇറാൻ വീഴുമെന്ന് കരുതിയവർക്ക് തെറ്റി! ഉപരോധക്കടലിന് നടുവിൽ തകരാത്ത ഈ ‘പേർഷ്യൻ കരുത്തിന്’ പിന്നിലെ രഹസ്യമെന്ത്?

ഇറാനിലെ തെരുവുകളിൽ വീണ്ടും പ്രതിഷേധങ്ങളുടെ ശബ്ദം ഉയരുമ്പോൾ, അതിനെ ഭരണകൂടത്തിന്റെ തകർച്ചയായി പ്രഖ്യാപിക്കാൻ ചില അന്താരാഷ്ട്ര വൃത്തങ്ങൾ അതിവേഗം ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ, ഈ സംഭവവികാസങ്ങളെ ഇറാൻ ദുർബലമാകുന്നുവെന്ന തെളിവായി ചിത്രീകരിക്കുന്നത് യാഥാർത്ഥ്യത്തെ വളച്ചൊടിക്കുന്നതാണ്. ദശാബ്ദങ്ങളായി കടുത്ത ഉപരോധങ്ങളും ബാഹ്യ സമ്മർദ്ദങ്ങളും നേരിട്ടിട്ടും നിലനിൽക്കുന്ന ഒരു രാഷ്ട്രത്തിന്റെ ആഭ്യന്തര ചർച്ചകളായാണ് ഈ പ്രതിഷേധങ്ങളെ കാണേണ്ടത്; അവ ഇറാന്റെ തകർച്ചയല്ല, മറിച്ച് സമ്മർദ്ദങ്ങൾക്കിടയിലും സ്വയം നിലകൊള്ളുന്ന ഒരു ജനതയുടെ സജീവതയാണ്.

ദശാബ്ദങ്ങളായി ഉപരോധങ്ങൾ, സാമ്പത്തിക ശ്വാസംമുട്ടൽ, രാഷ്ട്രീയ ഒറ്റപ്പെടുത്തൽ, സൈനിക ഭീഷണികൾ എന്നിവയിലൂടെ ഇറാനെ ദുർബലപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ച ആഗോള ശക്തികളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ഇന്നത്തെ പ്രതിഷേധങ്ങളെ വിലയിരുത്തേണ്ടത്. ഒരു രാഷ്ട്രം നേരിടുന്ന സാമൂഹിക അസ്വസ്ഥതയെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തി ഭൗമരാഷ്ട്രീയ അജണ്ടകൾ നടപ്പാക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങളാണ് ഇതിന്റെ പിന്നിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നതെന്ന ആരോപണം ഇറാൻ ശക്തമായി ഉന്നയിക്കുന്നു.

പരമോന്നത നേതാവ് ആയത്തുള്ള അലി ഖമേനിയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഇസ്ലാമിക് റിപ്പബ്ലിക്ക് മുമ്പും പലഘട്ടങ്ങളിൽ ആഭ്യന്തര വെല്ലുവിളികളെ അതിജീവിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇപ്പോഴത്തെ പ്രതിഷേധങ്ങൾ വ്യാപകമാണെന്നത് സത്യമാണെങ്കിലും, അവയെ ഭരണകൂടം ഒറ്റയടിക്ക് നഷ്ടപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് നയിക്കുന്ന ഘടകമായി കാണുന്നത് അതിരുകടന്ന വിലയിരുത്തലാണ്. ഇറാനിലെ ജനസംഖ്യയുടെ വലിപ്പവും സാമൂഹിക വൈവിധ്യവും കണക്കിലെടുക്കുമ്പോൾ, പ്രതിഷേധങ്ങൾ രാജ്യത്തിന്റെ മുഴുവൻ രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹിക ഘടനയെ തകർക്കുമെന്ന വാദം യാഥാർത്ഥ്യബോധമില്ലാത്തതാണ്. പലപ്പോഴും സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ടുകളും വിലക്കയറ്റവും തൊഴിലില്ലായ്മയും പോലുള്ള വിഷയങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഈ പ്രതിഷേധങ്ങൾ ഉയർന്നത്, അതേസമയം അതിലേക്ക് പിന്നീട് വിദേശ താൽപ്പര്യങ്ങൾ കടന്നുകയറാൻ ശ്രമിച്ചുവെന്ന ആരോപണവും നിലനിൽക്കുന്നു.

ഇതിനിടെ, അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് ഡൊണാൾഡ് ട്രംപ് ആവർത്തിച്ച് സൈനിക ഭീഷണികൾ ഉയർത്തുന്നത് സ്ഥിതിഗതികളെ കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമാക്കുകയാണ്. പ്രതിഷേധങ്ങളെ അടിച്ചമർത്തിയാൽ അമേരിക്ക ഇടപെടുമെന്ന മുന്നറിയിപ്പുകൾ, ജനാധിപത്യത്തിനായുള്ള ആശങ്കയുടെ ഭാഷയല്ല, മറിച്ച് ഭരണമാറ്റ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഭാഗമാണെന്ന വിമർശനം ശക്തമാണ്. വെനിസ്വേലയിലെ സംഭവവികാസങ്ങൾക്ക് പിന്നാലെ ഇറാനെ ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ള ഈ ഭാഷ, “ഭരണകൂടങ്ങളെ അട്ടിമറിക്കുന്ന” ഒരു വിദേശനയ മാതൃകയിലേക്കാണ് വാഷിംഗ്ടൺ മടങ്ങുന്നതെന്ന സൂചനയായി പലരും കാണുന്നു. ഇത് ഇറാനിലെ ആഭ്യന്തര പ്രശ്നങ്ങളെ സമാധാനപരമായി പരിഹരിക്കാനുള്ള സാധ്യതകളെ ദുർബലപ്പെടുത്തുന്നതുമാണ്.

ഈ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ആഗോള വിപണികളും ഊർജ്ജ മേഖലയും അതീവ ജാഗ്രതയോടെയാണ് ഇറാനിലെ സംഭവവികാസങ്ങളെ കാണുന്നത്. ഒപെകിലെ പ്രധാന എണ്ണ ഉൽപ്പാദക രാജ്യങ്ങളിലൊന്നായ ഇറാനിൽ ഉണ്ടാകാവുന്ന അസ്ഥിരത, ആഗോള എണ്ണവിതരണത്തെ ബാധിക്കുമെന്ന ആശങ്കയാണ് എണ്ണവില ഉയരാൻ കാരണമായത്. എന്നാൽ ഇതുവരെ എണ്ണ കയറ്റുമതിയിൽ വലിയ തടസ്സങ്ങളുണ്ടായിട്ടില്ലെന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്. ഇതിലൂടെ, ആഭ്യന്തര വെല്ലുവിളികളുണ്ടായാലും, രാജ്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ഘടനകളും നിർണായക മേഖലകളും പ്രവർത്തനക്ഷമമായി തുടരുന്നുവെന്ന യാഥാർത്ഥ്യം വ്യക്തമാകുന്നു.

ഇറാനെ സംബന്ധിച്ചുള്ള ഭൗമരാഷ്ട്രീയ കണക്കുകൂട്ടലുകളിൽ റഷ്യയും ചൈനയും വഹിക്കുന്ന പങ്കും ശ്രദ്ധേയമാണ്. ചില വിശകലനങ്ങൾ ഈ രാജ്യങ്ങൾ “അകലം പാലിക്കുന്നു” എന്ന് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചാലും, അതിനെ ഇറാനോടുള്ള പിന്തുണയുടെ അഭാവമായി മാത്രം കാണുന്നത് ശരിയല്ല. റഷ്യയും ചൈനയും അവരുടെ സ്വന്തം തന്ത്രപരമായ പരിഗണനകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് നീങ്ങുന്നത്. ഇറാൻ, ചരിത്രപരമായി, നിർണായക ഘട്ടങ്ങളിൽ പുറത്തുനിന്നുള്ള സൈനിക ഇടപെടലുകളിൽ ആശ്രയിക്കാതെ സ്വന്തം ശേഷികളിലാണ് കൂടുതൽ വിശ്വാസം വെച്ചിട്ടുള്ളത്. അതിനാൽ തന്നെ, സഖ്യകക്ഷികൾ നേരിട്ട് ഇടപെടുന്നില്ലെന്നത് ഇറാന്റെ സ്വതന്ത്ര നിലപാടുകളുടെ ദൗർബല്യമല്ല, മറിച്ച് അതിന്റെ രാഷ്ട്രീയ സ്വയംഭാരത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.

മിഡിൽ ഈസ്റ്റിലെ മറ്റ് രാജ്യങ്ങൾക്കും ഇറാനിലെ പൂർണ്ണമായ അസ്ഥിരത ആശങ്കാജനകമാണ്. സൗദി അറേബ്യ, യുഎഇ, ഖത്തർ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങൾ പോലും, കഴിഞ്ഞ വർഷങ്ങളിൽ ഇറാനുമായി ബന്ധം മെച്ചപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചത്, മേഖലയിൽ ഉണ്ടാകുന്നത് എത്രത്തോളം അപകടകരമാണെന്ന് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞതിന്റെ തെളിവാണ്. ഇറാഖിലും സിറിയയിലും കണ്ട അധികാര ശൂന്യതയുടെ ദുരന്തകരമായ ഫലങ്ങൾ, ഇറാനിലും ആവർത്തിക്കപ്പെടുമോ എന്ന ഭയം പ്രാദേശിക ശക്തികളെ കൂടുതൽ ജാഗ്രതയിലാക്കുന്നു.

ഇറാന്റെ സൈനിക ശേഷിയും സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങളും പലപ്പോഴും അന്താരാഷ്ട്ര മാധ്യമങ്ങളിൽ “ഭീഷണി”യായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ഇറാന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ, ഈ ശേഷികൾ ആക്രമണത്തിനായുള്ളതല്ല, മറിച്ച് തടയിടലിനായുള്ളതാണ്. ബാലിസ്റ്റിക് മിസൈലുകളുടെയും ശക്തമായ സുരക്ഷാ സേനകളുടെയും സാന്നിധ്യം, ബാഹ്യ ഇടപെടലുകൾക്ക് വില ഉയർത്തി സമാധാനം നിലനിർത്താനുള്ള ഒരു പ്രതിരോധ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. ജൂണിൽ ഇസ്രായേലും അമേരിക്കയും നടത്തിയ വ്യോമാക്രമണങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഉയർന്ന ദേശീയ വികാരം, ഇത്തരം ഭീഷണികൾ ഇറാനിയൻ സമൂഹത്തെ വിഭജിക്കുന്നതിനു പകരം പലപ്പോഴും ഏകോപിപ്പിക്കുന്നുവെന്നതിന്റെ ഉദാഹരണമാണ്.

ഇറാനിലെ ആഭ്യന്തര രാഷ്ട്രീയത്തിൽ തന്നെ പരിഷ്കാരത്തിന്റെയും അനുരഞ്ജനത്തിന്റെയും ശബ്ദങ്ങൾ ഉയരുന്നുണ്ട്. പ്രസിഡന്റ് മസൂദ് പെസെഷ്കിയാന്റെ അനുരഞ്ജന ആഹ്വാനം, പ്രശ്നങ്ങൾ ചർച്ചയിലൂടെ പരിഹരിക്കണമെന്ന സമീപനത്തിന്റെ സൂചനയാണ്. എല്ലാ പ്രതിഷേധക്കാരും ഈ സന്ദേശം വിശ്വസിക്കണമെന്നില്ലെങ്കിലും, ഇറാനിലെ രാഷ്ട്രീയ സംവിധാനം മുഴുവനായും അടച്ചതാണെന്ന വാദത്തെ ഇത് ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു.

അവസാനമായി, ഇറാനിലെ ഇപ്പോഴത്തെ സ്ഥിതിഗതികളെ “തകർച്ചയുടെ തുടക്കം” എന്ന ലളിതമായ ചട്ടക്കൂടിൽ ഒതുക്കുന്നത് യാഥാർത്ഥ്യത്തെ വളച്ചൊടിക്കുന്നതാണ്. ഇത്, ദശാബ്ദങ്ങളായുള്ള ഉപരോധങ്ങളും ഭീഷണികളും സൃഷ്ടിച്ച സമ്മർദ്ദങ്ങൾക്ക് നടുവിൽ ഒരു രാഷ്ട്രം സ്വയം നിലനിൽക്കാൻ നടത്തുന്ന ശ്രമങ്ങളുടെ ഘട്ടമാണ്. ഇറാൻ മുമ്പും ഇത്തരം പരീക്ഷണങ്ങൾ അതിജീവിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആഭ്യന്തര അസ്വസ്ഥതകളും ബാഹ്യ സമ്മർദ്ദങ്ങളും ഒരുമിച്ച് വന്നാലും, ശക്തമായ സംസ്ഥാന ഘടനയും സാമൂഹിക അടിത്തറയും ഉള്ള രാജ്യമായി ഇറാൻ തുടരുന്നു. പുറംശക്തികളുടെ ഇടപെടലുകളല്ല, മറിച്ച് ഇറാനിയൻ ജനതയുടെ സ്വന്തം തീരുമാനങ്ങളാണ് രാജ്യത്തിന്റെ ഭാവി നിർണ്ണയിക്കേണ്ടത് എന്നതാണ് ഈ ഘട്ടത്തിൽ ഉയരുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട സന്ദേശം.

The post ഇറാൻ വീഴുമെന്ന് കരുതിയവർക്ക് തെറ്റി! ഉപരോധക്കടലിന് നടുവിൽ തകരാത്ത ഈ ‘പേർഷ്യൻ കരുത്തിന്’ പിന്നിലെ രഹസ്യമെന്ത്? appeared first on Express Kerala.