പുരാവസ്തുശാസ്ത്രം എന്നത് കേവലം മണ്ണുമാന്തലല്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ പൂർവ്വികർ എങ്ങനെ ജീവിച്ചു എന്നും അവർ നേരിട്ട വെല്ലുവിളികൾ എന്തൊക്കെയായിരുന്നു എന്നും പറഞ്ഞുതരുന്ന ഒരു കാലയന്ത്രമാണ്. ബ്രിട്ടീഷ് ദ്വീപുകളുടെ മറവിയിലാണ്ടുപോയ ചരിത്രം വീണ്ടെടുക്കാൻ ഓരോ വർഷവും നൂറുകണക്കിന് പുരാവസ്തു ഗവേഷകരാണ് കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യുന്നത്. 2016-ൽ നടന്ന കണ്ടെത്തലുകൾ ബ്രിട്ടന്റെ ചരിത്രപുസ്തകങ്ങളെ തിരുത്തിയെഴുതുന്നവയായിരുന്നു.
സ്കോട്ട്ലൻഡിലെ ‘ബേൺസ്വർക്ക്’ (Burnswark) എന്ന കുന്നിൻ മുകളിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച തെളിവുകൾ റോമൻ സൈന്യത്തിന്റെ ക്രൂരതയിലേക്കും യുദ്ധതന്ത്രങ്ങളിലേക്കും പുതിയ വെളിച്ചം വീശുന്നു. സ്കോട്ട്ലൻഡിനെ കീഴടക്കാൻ റോമാക്കാർ രണ്ടുതവണ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും പരാജയപ്പെട്ടു എന്നാണ് ചരിത്രം പറയുന്നത്. എന്നാൽ അവിടെ നടന്ന ഒരു കൂറ്റൻ ഉപരോധത്തിന്റെ (Siege) വ്യക്തമായ തെളിവുകൾ ഇപ്പോൾ ഗവേഷകർ കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നു. കുന്നിന് വടക്കും തെക്കുമായി രണ്ട് റോമൻ സൈനിക ക്യാമ്പുകൾ സ്ഥാപിച്ചിരുന്നതായും അവിടെ നിന്ന് കുന്നിൻ മുകളിലെ ഗോത്രവർഗ്ഗക്കാരെ ലക്ഷ്യമിട്ട് മാരകമായ ആയുധങ്ങൾ പ്രയോഗിച്ചതായും കണ്ടെത്തി.
അവിടെ നിന്ന് ലഭിച്ച നൂറുകണക്കിന് റോമൻ ‘സ്ലിംഗ് ബുള്ളറ്റുകൾ’ (Lead sling bullets) ലോകത്തെ തന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. ഇവ കേവലം കല്ലുകളല്ല, മറിച്ച് ശത്രുവിനെ മാരകമായി പരിക്കേൽപ്പിക്കാൻ പാകത്തിൽ നിർമ്മിച്ചവയായിരുന്നു. ഈ ബുള്ളറ്റുകൾക്ക് ഇടയിലുള്ള ചില ചെറിയ സുഷിരങ്ങൾ ഗവേഷകരിൽ ആകാംക്ഷ ഉണർത്തി. പരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ അവ ഒരു പ്രത്യേക ശബ്ദം (Whistling sound) പുറപ്പെടുവിക്കുമെന്ന് കണ്ടെത്തി. ശത്രുക്കളുടെ മനസ്സിൽ ഭീതി ജനിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഒരുതരം ‘മാനസിക യുദ്ധതന്ത്രം’ (Psychological warfare) ആയിരുന്നു ഇത്. ഇത്രയും വലിയ തോതിലുള്ള ഒരു കൂട്ടക്കൊലയുടെ തെളിവുകൾ റോമൻ അധിനിവേശത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ കാഴ്ചപ്പാടുകളെ തന്നെ മാറ്റുന്നു.
നോർത്ത് ലിങ്കൺഷെയറിലെ തോൺടൺ ആബിക്ക് (Thornton Abbey) പുറത്ത് നടന്ന ഖനനം മനുഷ്യ മനസാക്ഷിയെ നടുക്കുന്നതായിരുന്നു. അവിടെ നിന്ന് കണ്ടെത്തിയത് 48 വ്യക്തികളുടെ ശവശരീരങ്ങൾ അടങ്ങിയ ഒരു കൂറ്റൻ കുഴിയാണ് (Mass grave). ഇതിൽ 21 മുതിർന്നവരും 27 കുട്ടികളും ഉൾപ്പെടുന്നു. ഒരേ സമയം ഇത്രയധികം ആളുകളെ അടക്കം ചെയ്തത് ഒരു വലിയ മഹാമാരിയുടെ സൂചനയായിരുന്നു. ഈ അസ്ഥികൂടങ്ങളിൽ നിന്ന് ശേഖരിച്ച ഡിഎൻഎ (DNA) പരിശോധിച്ചപ്പോൾ അത് ‘യെർസീനിയ പെസ്റ്റിസ്’ (Yersinia pestis) എന്ന ബാക്ടീരിയ ആണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അതായത് ലോകചരിത്രത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും മാരകമായ പ്ലേഗ് ആയ ‘ബ്ലാക്ക് ഡെത്ത്’ ആണ് ഇവരുടെ ജീവനെടുത്തത്.
ഈ കണ്ടെത്തലിന്റെ പ്രത്യേകത, ബ്രിട്ടന്റെ ഗ്രാമീണ മേഖലകളിൽ നിന്ന് ആദ്യമായാണ് ഇത്തരമൊരു പ്ലേഗ് കുഴി കണ്ടെത്തുന്നത് എന്നതാണ്. സാധാരണയായി നഗരങ്ങളിൽ മാത്രമാണ് ഇത്തരം കൂട്ടക്കുഴിമാടങ്ങൾ കണ്ടുവരാറുള്ളത്. ഒരു സമ്പന്നമായ ആശ്രമത്തിന് തൊട്ടടുത്ത് തന്നെ പാവപ്പെട്ടവരായ ഈ ഗ്രാമീണരെ അടക്കം ചെയ്തത് ഗവേഷകർക്ക് പുതിയ അറിവുകൾ നൽകുന്നു. ഇതിനടുത്ത് തന്നെ ഒരു മധ്യകാല ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങളും കണ്ടെത്തി. പാവപ്പെട്ടവർക്കും രോഗികൾക്കും വേണ്ടി ആ കാലഘട്ടത്തിൽ നൽകിയിരുന്ന ആരോഗ്യ പരിരക്ഷയെക്കുറിച്ച് പഠിക്കാൻ ഇത് വലിയ അവസരമാണ് നൽകുന്നത്. ‘റിച്ചാർഡ്’ എന്ന് പേരുള്ള ഒരു പുരോഹിതന്റെ ശവകുടീരവും അവിടെ നിന്ന് ലഭിച്ചു, അദ്ദേഹം ആ ഹോസ്പിറ്റലിലെ രോഗികളെ ശുശ്രൂഷിച്ചിരുന്ന ആളായിരുന്നു എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.
സ്കോട്ട്ലൻഡിലെ ഔട്ടർ ഹെബ്രൈഡ്സിൽ (Outer Hebrides) നടന്ന കണ്ടെത്തലുകൾ ബ്രിട്ടീഷ് ചരിത്രത്തിലെ മറ്റൊരു വിപ്ലവമായിരുന്നു. അവിടുത്തെ തടാകങ്ങളിൽ (Lochs) മുങ്ങിപ്പോയ അവസ്ഥയിൽ അയ്യായിരത്തോളം വർഷം പഴക്കമുള്ള മൺപാത്രങ്ങൾ (Neolithic pottery) കണ്ടെത്തി. ഇത് ഗവേഷകരെ ചെന്നെത്തിച്ചത് ശിലായുഗത്തിലെ വിസ്മയിപ്പിക്കുന്ന ഒരു സാങ്കേതിക വിദ്യയിലേക്കാണ്. ‘ക്രാന്നോഗുകൾ’ (Crannogs) എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന കൃത്രിമ ദ്വീപുകൾ നിർമ്മിച്ച് അതിലാണ് ഈ മനുഷ്യർ താമസിച്ചിരുന്നത്.
മുമ്പ് ഈ ദ്വീപുകൾ ഇരുമ്പ് യുഗത്തിൽ (Iron Age) നിർമ്മിച്ചതാണെന്നാണ് കരുതിയിരുന്നത്. എന്നാൽ പുതിയ തെളിവുകൾ പ്രകാരം ശിലായുഗത്തിലെ മനുഷ്യർ തന്നെ ടൺ കണക്കിന് കല്ലുകൾ ഉപയോഗിച്ച് തടാകത്തിന് നടുവിൽ ഇത്തരം ദ്വീപുകൾ നിർമ്മിച്ചിരുന്നതായി തെളിഞ്ഞു. അയ്യായിരം വർഷം മുമ്പ് തന്നെ ഇത്രയും വലിയൊരു നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനം നടത്താനുള്ള അവരുടെ കഴിവ് അത്ഭുതകരമാണ്. സ്കോട്ട്ലൻഡിലെ ശിലായുഗ മനുഷ്യർ ഒറ്റപ്പെട്ടവരല്ലായിരുന്നു എന്നും അവർ അയർലൻഡും മറ്റു പ്രദേശങ്ങളുമായും വ്യാപാര ബന്ധം പുലർത്തിയിരുന്നു എന്നും അവിടെ നിന്ന് ലഭിച്ച കല്ലുകൊണ്ടുള്ള മഴുവും (Stone axe) ആഭരണങ്ങളും തെളിയിക്കുന്നു.
ബ്രിട്ടനിലെ ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളിലൊന്നായ ലിൻഡിസ്ഫാനിലെ (Lindisfarne) ഖനനം ചരിത്രകുതുകികൾക്ക് വലിയ ആവേശമാണ് നൽകിയത്. എ ഡി 793-ൽ വൈക്കിംഗുകളുടെ ആക്രമണത്തിൽ ഈ ആശ്രമം തകർക്കപ്പെട്ടു എന്നാണ് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ ഈ പുരാതന ആശ്രമം കൃത്യമായി എവിടെയായിരുന്നു എന്ന് ആർക്കും അറിയില്ലായിരുന്നു. 2016-ൽ നടന്ന ഖനനത്തിൽ ഒരു പുരാതന സെമിത്തേരിയുടെയും ലിഖിതങ്ങൾ ആലേഖനം ചെയ്ത കല്ലുകളുടെയും (Name stones) അവശിഷ്ടങ്ങൾ ലഭിച്ചു.
ഇവിടെ നിന്ന് ലഭിച്ച ഒരു ചെറിയ സ്മാരക കല്ലിൽ ‘ഇഫ് ഫ്രിസ്’ (Yfrith) എന്ന ആംഗ്ലോ-സാക്സൺ പേര് രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. വിഖ്യാതമായ ‘ലിൻഡിസ്ഫാൻ ഗോസ്പൽസ്’ (Lindisfarne Gospels) നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട കാലത്ത് അവിടെ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു സന്യാസിയുടേതാകാം ഈ കല്ല് എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. വൈക്കിംഗുകളുടെ ആക്രമണത്തിന് ശേഷവും അവിടെ ജനവാസം തുടർന്നിരുന്നു എന്നതിന്റെ സൂചനയായി ഒരു ചീപ്പും (Comb) മറ്റു ചില അവശിഷ്ടങ്ങളും ലഭിച്ചു. ഈ കണ്ടെത്തലുകൾ വരും വർഷങ്ങളിൽ വൈക്കിംഗ് ആക്രമണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പുതിയ സത്യങ്ങൾ പുറത്തുകൊണ്ടുവരുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.
സ്കോട്ട്ലൻഡിലെ ഓർക്ക്നി ദ്വീപുകളിൽ കാണപ്പെടുന്ന ‘ബ്രോക്കുകൾ’ (Brochs) എന്ന കൂറ്റൻ ഗോപുരങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനവും നിർണ്ണായകമായിരുന്നു. ‘കെയിൻസ് ബ്രോക്ക്’ (Cairns Broch) എന്ന സ്ഥലത്ത് നടന്ന ഖനനത്തിൽ നിഗൂഢമായ പല വസ്തുക്കളും ലഭിച്ചു. ഒരു തിമിംഗലത്തിന്റെ അസ്ഥിയിൽ നിർമ്മിച്ച പാത്രം, അതിനുള്ളിലായി വെച്ചിരുന്ന ഒരു വൃദ്ധന്റെ താടിയെല്ല്, ചുറ്റും നിരത്തിയിരുന്ന മാൻകൊമ്പുകൾ (Antlers) എന്നിവ ഒരു വിചിത്രമായ ആചാരത്തിന്റെ തെളിവാണ്.
ഈ ബ്രോക്കുകൾ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട കാലത്ത് അവിടെ നടന്ന ഏതെങ്കിലും ‘ഡീകമ്മീഷനിംഗ്’ (Decommissioning) ആചാരത്തിന്റെ ഭാഗമായിരിക്കാം ഇത്. മരണപ്പെട്ട പൂർവ്വികരുടെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ സൂക്ഷിച്ചുവെക്കുന്നതും പിന്നീട് അത് ആചാരപരമായ കാര്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്നതും ആ കാലഘട്ടത്തിലെ വിശ്വാസങ്ങളുടെ ഭാഗമായിരുന്നു എന്ന് ഇത് തെളിയിക്കുന്നു. ഈ കൂറ്റൻ കെട്ടിടങ്ങൾ കേവലം വീടുകളോ കോട്ടകളോ മാത്രമല്ല, മറിച്ച് ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ ആത്മീയ കേന്ദ്രങ്ങൾ കൂടിയായിരുന്നു എന്ന് ഗവേഷകർ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.
ലിങ്കൺഷെയറിലെ ഒരു ബാർലി പാടത്ത് മെറ്റൽ ഡിറ്റക്ടറുമായി നടന്ന ഗ്രഹാം വിക്കേഴ്സ് എന്ന വ്യക്തിയാണ് അവിചാലമായ ഒരു കണ്ടെത്തൽ നടത്തിയത്. അവിടെ നിന്ന് ലഭിച്ച ആംഗ്ലോ-സാക്സൺ ആഭരണങ്ങളും എഴുത്തു ഉപകരണങ്ങളും (Stylus) ആ സ്ഥലത്തിന്റെ പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് സൂചന നൽകി. ഖനനത്തിൽ അതൊരു വലിയ ജനവാസ കേന്ദ്രമായിരുന്നു എന്ന് കണ്ടെത്തി. സാധാരണ ജനങ്ങളല്ല, മറിച്ച് അക്ഷരജ്ഞാനമുള്ള ഉന്നതരായ ആളുകളായിരുന്നു അവിടെ വസിച്ചിരുന്നത്.
അവിടെ നിന്ന് ലഭിച്ച ഒരു പ്രത്യേക ശവകുടീരം ഗവേഷകരിൽ വലിയ സംശയങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി. ഒരാളെ കമിഴ്ത്തിക്കിടത്തിയ നിലയിലാണ് അടക്കം ചെയ്തിരുന്നത്. മാത്രമല്ല, ആ വ്യക്തിയുടെ കാലുകൾ മുട്ടുഭാഗത്ത് വെച്ച് തിരിച്ചു വെച്ച നിലയിലായിരുന്നു (180 degree twisted). മൃതദേഹം അഴുകാൻ തുടങ്ങിയ ശേഷം ആരോ വളരെ സൂക്ഷ്മമായി വീണ്ടും ക്രമീകരിച്ച് അടക്കിയതാണ് ഇതെന്ന് തോന്നുന്നു. ഒരുപക്ഷേ ഏതെങ്കിലും രാജാവോ വിശുദ്ധനോ ആയ വ്യക്തിയുടെ ശവ ശരീരം ദൂരെ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന് അവിടെ അടക്കിയതാകാം. ഈ കണ്ടെത്തൽ ആംഗ്ലോ-സാക്സൺ ചരിത്രത്തിൽ ഇതുവരെ അറിയപ്പെടാത്ത ഒരു അധ്യായമാണ് തുറന്നിരിക്കുന്നത്.
ഈ കണ്ടെത്തലുകളെല്ലാം വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത് ഒരു കാര്യത്തിലേക്കാണ് – നമ്മുടെ ചരിത്രം നാം കരുതുന്നതിലും ആഴമേറിയതും സങ്കീർണ്ണവുമാണ്. മണ്ണിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്ന ഓരോ എല്ലിൻ കഷണവും ഓരോ മൺപാത്രവും ഒരു വലിയ കഥയുടെ ഭാഗമാണ്. റോമാക്കാരുടെ ആക്രമണത്തെ നേരിട്ട ധീരരായ ഗോത്രവർഗ്ഗക്കാർ, പ്ലേഗിന് ഇരയായ പാവപ്പെട്ട ഗ്രാമീണർ, കടലിന് നടുവിൽ ദ്വീപുകൾ നിർമ്മിച്ച ശിലായുഗ മനുഷ്യർ – ഇവരെല്ലാം ചേർന്നാണ് ഇന്നത്തെ ബ്രിട്ടനെ രൂപപ്പെടുത്തിയത്.
The post ഇതിഹാസങ്ങൾക്കും ചരിത്രത്തിനുമിടയിൽ: മണ്ണിൽ നിന്നുയരുന്ന ആംഗ്ലോ-സാക്സൺ പോരാട്ടങ്ങളുടെ കഥ appeared first on Express Kerala.
