ഇറാനിൽ ദീർഘകാലമായി തുടരുന്ന കടുത്ത ഉപരോധങ്ങളും സാമ്പത്തിക സമ്മർദ്ദങ്ങളും ജനജീവിതത്തെ ബാധിച്ച പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് രാജ്യത്ത് സാമൂഹിക അസ്വസ്ഥതകൾ ശക്തമായത്. ഈ സങ്കീർണ സാഹചര്യത്തെ മനുഷ്യാവകാശങ്ങളുടെ പേരിൽ രാഷ്ട്രീയ ആയുധമാക്കി മാറ്റാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനിടെയാണ്, അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് ഡോണൾഡ് ട്രംപ് തുറന്ന സൈനിക ഭീഷണികളുമായി രംഗത്തെത്തിയത്. 500ലധികം പേർ കൊല്ലപ്പെട്ടതായി ചില പാശ്ചാത്യ മാധ്യമങ്ങളും സംഘടനകളും അവകാശപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഇറാൻ ഈ കണക്കുകൾ ഏകപക്ഷീയവും സ്ഥിരീകരണമില്ലാത്തതുമാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഇത്തരമൊരു അവസ്ഥയിൽ, സമാധാനപരമായ പ്രതിഷേധങ്ങളുടെ പേരിൽ ഒരു സ്വതന്ത്ര രാജ്യത്തിനെതിരെ സൈനിക ഇടപെടൽ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്നത് അന്താരാഷ്ട്ര നിയമങ്ങളെയും രാജ്യങ്ങളുടെ പരമാധികാരത്തെയും നേരിട്ട് ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതാണെന്ന നിലപാടിലാണ് ഇറാൻ.
ഇറാന്റെ വാദപ്രകാരം, രാജ്യത്തിനകത്തെ അസ്ഥിരതകൾ സ്വാഭാവികമായി രൂപപ്പെട്ടവയല്ല ദീർഘകാല ഉപരോധങ്ങളിലൂടെ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയെ ദുർബലപ്പെടുത്തുകയും അതിന്റെ ഫലമായി ജനങ്ങളുടെ അസന്തോഷം വളർത്തുകയും ചെയ്യുന്ന ബാഹ്യ ശക്തികളുടെ ആസൂത്രിത ഇടപെടലുകളാണ് ഇതിന് പിന്നിൽ. ട്രംപ് “യുദ്ധമുണ്ടായാൽ കടലിൽ ആരാണ് മേൽക്കൈ നേടുന്നതെന്ന് നോക്കാം” എന്ന് പറഞ്ഞതോടെ, ചർച്ചകൾ ഉടൻ തന്നെ അമേരിക്ക–ഇറാൻ നാവിക ശക്തികളുടെ താരതമ്യത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. കപ്പൽപ്പടയുടെ വലുപ്പത്തിലും ആഗോള വ്യാപ്തിയിലും യുഎസ് നാവികസേനയ്ക്ക് വ്യക്തമായ മേൽക്കൈയുണ്ടെന്നത് സത്യമാണെങ്കിലും ഈ താരതമ്യം മാത്രം ഇറാന്റെ യഥാർത്ഥ ശക്തിയെ പൂർണമായി പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നില്ല. അമേരിക്കൻ നാവികസേന ലോകമാകെ വിന്യസിക്കാവുന്ന വിമാനവാഹിനിക്കപ്പലുകൾ, ആണവ അന്തർവാഹിനികൾ, വൻ ഉപരിതല യുദ്ധക്കപ്പലുകൾ എന്നിവയിലൂടെ “ആഗോള പവർ പ്രൊജക്ഷൻ” ലക്ഷ്യമിടുമ്പോൾ, ഇറാന്റെ നാവിക സിദ്ധാന്തം അതിൽനിന്ന് പൂർണമായി വ്യത്യസ്തമാണ്. ഇറാൻ ലോകം ചുറ്റി യുദ്ധം നടത്താൻ തയ്യാറെടുക്കുന്നില്ല മറിച്ച്, സ്വന്തം സമുദ്രപരിധിയും തന്ത്രപരമായി നിർണായകമായ മേഖലകളും സംരക്ഷിക്കുകയാണ് അതിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം.
വിമാനവാഹിനിക്കപ്പലുകളുടെ കാര്യത്തിൽ അമേരിക്കയ്ക്ക് വ്യക്തമായ സംഖ്യാത്മക മുൻതൂക്കം ഉണ്ടെങ്കിലും അതു തന്നെ ഇറാന്റെ ബലഹീനതയായി മാത്രം വായിക്കുന്നത് തെറ്റായ സമീപനമാണ്. ഇറാൻ വിമാനവാഹിനിക്കപ്പലുകൾ നിർമ്മിക്കാത്തത് സാങ്കേതിക പിന്നാക്കാവസ്ഥ കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് തങ്ങളുടെ സൈനിക ദർശനത്തിന് അതിന്റെ ആവശ്യമില്ലെന്ന കണക്കുകൂട്ടലിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്. പേർഷ്യൻ ഗൾഫ് പോലുള്ള അടുക്കിയ സമുദ്രപ്രദേശങ്ങളിൽ, വലിയ വിമാനവാഹിനിക്കപ്പലുകൾ തന്നെ അപകടസാധ്യതയാകാമെന്ന വിലയിരുത്തലാണ് ഇറാൻ നടത്തുന്നത്. അതിനുപകരം തീരദേശ മിസൈൽ സംവിധാനങ്ങൾ, ഡ്രോണുകൾ, വേഗതയേറിയ ആക്രമണ ബോട്ടുകൾ എന്നിവയിലൂടെ ഒരു ശക്തമായ പ്രതിരോധ വലയം സൃഷ്ടിക്കുകയാണ് ഇറാൻ.
കടലിനടിയിലെ ശക്തിയിലും അമേരിക്കക്ക് സംഖ്യാത്മക മേൽക്കൈയുണ്ടെങ്കിലും ഇറാന്റെ അന്തർവാഹിനികൾ തീരദേശ യുദ്ധങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ രീതിയിലാണ് രൂപകൽപ്പന ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. ഡീസൽ–ഇലക്ട്രിക് അന്തർവാഹിനികൾ ശബ്ദം കുറഞ്ഞതും കുറച്ചുനേരം പൂർണമായും സ്റ്റെൽത്ത് രീതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കാനും കഴിയുന്നതുമായതിനാൽ പേർഷ്യൻ ഗൾഫ് പോലുള്ള ഇടുങ്ങിയ ജലപ്രദേശങ്ങളിൽ വലിയ ഭീഷണിയാണ്. ഇത് തുറന്ന സമുദ്രത്തിലെ ശക്തിയേക്കാൾ, “പ്രാദേശിക നിയന്ത്രണം” എന്ന ഇറാന്റെ തന്ത്രപരമായ ലക്ഷ്യത്തെയാണ് ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നത്.
ഉപരിതല യുദ്ധക്കപ്പലുകളുടെ കാര്യത്തിലും ഇറാൻ പിന്തുടരുന്നത് അസമമായ യുദ്ധതന്ത്രങ്ങളാണ്. വലിയ ഡിസ്ട്രോയറുകളെയും ക്രൂയിസറുകളെയും നേരിട്ട് നേരിടാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനുപകരം വേഗതയേറിയ ആക്രമണ ബോട്ടുകൾ, മിസൈൽ ഘടിപ്പിച്ച ചെറുകപ്പലുകൾ, സ്വോം തന്ത്രങ്ങൾ എന്നിവയാണ് ഇറാന്റെ ശക്തി. ഒരു സൂപ്പർ പവർ നാവികസേനയ്ക്ക് ചെറിയ പിഴവുപോലും വലിയ നഷ്ടമാകുന്ന സാഹചര്യം സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള ശേഷിയാണ് ഈ തന്ത്രങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം. അതിനാൽ തന്നെ കപ്പലുകളുടെ എണ്ണം മാത്രം നോക്കി ശക്തി അളക്കുന്നത് യാഥാർത്ഥ്യബോധമില്ലാത്ത വിലയിരുത്തലായിരിക്കും.
തന്ത്രപരമായ നിലയിൽ അമേരിക്കയുടെ ലക്ഷ്യം ആഗോള സാന്നിധ്യവും കടൽപാതകളുടെ നിയന്ത്രണവുമാണെങ്കിൽ ഇറാന്റെ ലക്ഷ്യം വ്യക്തവും പരിമിതവുമാണ്. പേർഷ്യൻ ഗൾഫും ഹോർമുസ് കടലിടുക്ക് പോലുള്ള ലോകവ്യാപാരത്തിന് നിർണായകമായ ചോക്ക് പോയിന്റുകളും സംരക്ഷിക്കുക. ലോകത്തെ എണ്ണവ്യാപാരത്തിന്റെ വലിയൊരു ശതമാനം കടന്നുപോകുന്ന ഈ മേഖലകളിൽ ഇറാന്റെ പ്രതിരോധ ശേഷി തന്നെ ഒരു ശക്തമായ തടസ്സമാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, “കടലിൽ മേൽക്കൈ” എന്ന ട്രംപിന്റെ പരാമർശം, യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ വളരെ സങ്കീർണമായ ഒരു സൈനിക സമവാക്യത്തെ ലളിതമാക്കി കാണിക്കുന്നതായാണ് വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നത്.
ഇതെല്ലാം ചേർത്തുനോക്കുമ്പോൾ, അമേരിക്ക–ഇറാൻ നാവിക ശക്തികളുടെ താരതമ്യം വെറും കപ്പലുകളുടെ എണ്ണത്തിലോ വലുപ്പത്തിലോ ഒതുങ്ങുന്നില്ല. ഇത് രണ്ട് രാജ്യങ്ങളും പിന്തുടരുന്ന പൂർണമായും വ്യത്യസ്തമായ സൈനിക ദർശനങ്ങളുടെ ഏറ്റുമുട്ടലാണ്. അമേരിക്ക സൈനിക ഭീഷണികൾ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും ഇറാൻ തന്റെ പരമാധികാരവും പ്രാദേശിക സുരക്ഷയും സംരക്ഷിക്കാനുള്ള അവകാശം ഉറച്ച നിലപാടോടെ ആവർത്തിക്കുകയാണ്. പേർഷ്യൻ ഗൾഫിൽ ഒരു ചെറിയ തെറ്റായ കണക്കുകൂട്ടൽ പോലും വലിയ അന്താരാഷ്ട്ര സംഘർഷത്തിന് വഴിവെക്കുമെന്ന ആശങ്ക നിലനിൽക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ സൈനിക ഭീഷണികൾക്കുപകരം നയതന്ത്ര മാർഗങ്ങളാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ മേഖലയുടെ സ്ഥിരത ഉറപ്പാക്കുകയെന്ന വാദമാണ് ഇറാൻ മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നത്.
The post ട്രംപിന്റെ വെല്ലുവിളിയും അമേരിക്കയെ കുഴയ്ക്കുന്ന ഇറാന്റെ ‘രഹസ്യ’ തന്ത്രങ്ങളും! ലോകത്തെ മുൾമുനയിൽ നിർത്തുന്ന ആ ‘ചോക്ക് പോയിന്റ്’ ആര് നിയന്ത്രിക്കും? appeared first on Express Kerala.
