ഡാവിഞ്ചിയും മൈക്കലാഞ്ചലോയും പ്രണയിച്ച നിറം! ഒരു ഗ്രാമിന് 80,000 രൂപ, സ്വർണ്ണത്തേക്കാൾ വിലയുള്ള നീലക്കല്ല്

നിറങ്ങൾ എന്നത് കേവലം കാഴ്ചയ്ക്ക് അഴകേകുന്ന അലങ്കാരങ്ങൾ മാത്രമല്ല, മറിച്ച് സഹസ്രാബ്ദങ്ങളായി മനുഷ്യ നാഗരികതയുടെയും മതത്തിന്റെയും രാഷ്ട്രീയ ശക്തിയുടെയും പ്രതീകങ്ങളാണ്. നവോത്ഥാന കാലഘട്ടത്തിലെ കലകൾ മുതൽ പുരാതന ഈജിപ്ഷ്യൻ ഫറവോമാരുടെ ശവകുടീരങ്ങൾ വരെ നിറങ്ങൾ അധികാരത്തിന്റെയും ദിവ്യത്വത്തിന്റെയും അടയാളങ്ങളായി വർത്തിച്ചു. ചില പിഗ്മെന്റുകൾക്ക് ഒരുകാലത്ത് സ്വർണ്ണത്തേക്കാളും വെള്ളിയേക്കാളും മൂല്യമുണ്ടായിരുന്നു എന്നത് ചരിത്രത്തിലെ കൗതുകകരമായ ഒരു വസ്തുതയാണ്. ഇതിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതും അസാധാരണവുമായ ഒന്നാണ് ലാപിസ് ലാസുലി എന്ന കല്ലിൽ നിന്ന് നിർമ്മിക്കുന്ന അൾട്രാമറൈൻ നീല.

ലാപിസ് ലാസുലി എന്ന വിലയേറിയ കല്ലിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചെടുക്കുന്ന ശുദ്ധമായ പ്രകൃതിദത്ത അൾട്രാമറൈൻ നീലയ്ക്ക് ഒരു ഗ്രാമിന് ഏകദേശം 80,000 രൂപയോ അതിൽ കൂടുതലോ വില വരാറുണ്ട്. ആഴത്തിലുള്ള തിളക്കമുള്ള നീലനിറവും അതിൽ സ്വർണ്ണ പാടുകൾ പോലെ തിളങ്ങുന്ന പൈറൈറ്റ് കണികകളുമാണ് ഈ കല്ലിനെ ആകർഷകമാക്കുന്നത്. അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിലെ ബഡാക്ഷൻ മേഖലയിലുള്ള പുരാതന ഖനികളിൽ നിന്നാണ് ഇവ പ്രധാനമായും ലഭിക്കുന്നത്. ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് തന്നെ ഈ കല്ല് ഏഷ്യയിൽ നിന്ന് ഈജിപ്തിലേക്കും യൂറോപ്പിലേക്കും അന്താരാഷ്ട്ര വ്യാപാരം ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്നു.

‘കടലിനക്കരെ നിന്ന്’ എന്നർത്ഥമുള്ള ‘അൾട്രാമാരിനസ്’ എന്ന ലാറ്റിൻ പദത്തിൽ നിന്നാണ് അൾട്രാമറൈൻ എന്ന പേര് വന്നത്. യൂറോപ്പിൽ ലാപിസ് ലാസുലി ലഭ്യമല്ലാത്തതിനാലും ഏഷ്യയിൽ നിന്ന് ഇറക്കുമതി ചെയ്യേണ്ടതിനാലും ഇത് അക്കാലത്ത് അത്യപൂർവ്വമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കല്ലിനെ പിഗ്മെന്റാക്കി മാറ്റുന്ന പ്രക്രിയ അതീവ സങ്കീർണ്ണവും സമയമെടുക്കുന്നതുമായിരുന്നു. കല്ല് പൊടിച്ച് എണ്ണകളും രാസവസ്തുക്കളും ഉപയോഗിച്ച് പലതവണ ശുദ്ധീകരിച്ചാണ് അതിന്റെ യഥാർത്ഥ നിറം വേർതിരിച്ചെടുക്കുന്നത്. ഈ കഠിനാധ്വാനമാണ് അൾട്രാമറൈനിന്റെ വില വർദ്ധിപ്പിച്ചത്.

മധ്യകാലഘട്ടത്തിലെ യൂറോപ്യൻ മതചിത്രങ്ങളിൽ അൾട്രാമറൈൻ നീലയ്ക്ക് അതീവ പ്രാധാന്യമുണ്ടായിരുന്നു. പരിശുദ്ധി, ഭക്തി, ദിവ്യത്വം എന്നിവയെ സൂചിപ്പിക്കാൻ മാതാവ് മേരിയുടെ വസ്ത്രങ്ങൾക്ക് നിറം നൽകാനാണ് ഇത് പ്രധാനമായും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. ലിയോനാർഡോ ഡാവിഞ്ചി, മൈക്കലാഞ്ചലോ തുടങ്ങിയ വിശ്വപ്രസിദ്ധരായ കലാകാരന്മാർ തങ്ങളുടെ മാസ്റ്റർപീസുകളിൽ ഈ പിഗ്മെന്റ് ഉപയോഗിച്ചു. അൾട്രാമറൈനിന്റെ ഉയർന്ന വില കാരണം, ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്ന ചിത്രങ്ങൾക്കായി കലാകാരന്മാർ തങ്ങളുടെ ഉപഭോക്താക്കളിൽ നിന്ന് അധിക പ്രതിഫലം വാങ്ങിയിരുന്നു.

Also Read: മിന്നാമിനുങ്ങേ മിന്നുംമിനുങ്ങേ എങ്ങോട്ടാണ് എങ്ങോട്ടാണീ തിടുക്കം; നിലക്കാത്ത മണിനാ​ദത്തി​ന്റെ പത്താണ്ട്

ഇന്നും പ്രകൃതിദത്ത അൾട്രാമറൈൻ അതിന്റെ ആഡംബര മൂല്യം നിലനിർത്തുന്നു. പരിമിതമായ ഖനന മേഖലകൾ, സങ്കീർണ്ണമായ ശുദ്ധീകരണ രീതികൾ, ആഗോള കലാവ്യാപാര രംഗത്തെ ഡിമാൻഡ് എന്നിവയാണ് ഇതിന് കാരണം. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ സിന്തറ്റിക് (കൃത്രിമ) അൾട്രാമറൈൻ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തതോടെ ഈ നിറം എല്ലാവർക്കും ലഭ്യമായെങ്കിലും, പ്രകൃതിദത്ത പിഗ്മെന്റിന് ലഭിക്കുന്ന ആഴവും തിളക്കവും മറ്റ് ബദലുകൾക്ക് നൽകാൻ സാധിക്കില്ലെന്ന് കലാവിദഗ്ദ്ധർ വിശ്വസിക്കുന്നു.

ചരിത്രത്തിൽ അൾട്രാമറൈൻ മാത്രമല്ല സ്വർണ്ണത്തേക്കാൾ വിലമതിക്കപ്പെട്ടത്. പുരാതന കാലത്ത് കടൽ ഒച്ചുകളിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചെടുത്തിരുന്ന ‘ടൈറിയൻ പർപ്പിൾ’ രാജകീയ അധികാരത്തിന്റെ പ്രതീകമായിരുന്നു. ചുരുങ്ങിയ അളവ് ചായം നിർമ്മിക്കാൻ പോലും ആയിരക്കണക്കിന് ഒച്ചുകൾ ആവശ്യമായതിനാൽ റോമൻ ചക്രവർത്തിമാർക്ക് മാത്രമായി ഈ നിറം മാറ്റിവച്ചിരുന്നു. അതുപോലെ, മധ്യ-ദക്ഷിണ അമേരിക്കയിലെ പ്രാണികളിൽ നിന്ന് നിർമ്മിച്ചിരുന്ന ‘കൊച്ചീനിയൽ റെഡ്’ സ്പാനിഷ് ഭരണകാലത്ത് വെള്ളിക്കൊപ്പം വിലപ്പെട്ട കയറ്റുമതി ചരക്കായിരുന്നു.

ചെലവേറിയ മറ്റ് പിഗ്മെന്റുകളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ് കുങ്കുമപ്പൂവിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന മഞ്ഞയും ഇന്ത്യൻ യെല്ലോയും. ആയിരക്കണക്കിന് പൂക്കളിൽ നിന്ന് കുറഞ്ഞ ഗ്രാം നിറം മാത്രം ലഭിക്കുന്നതിനാലാണ് കുങ്കുമപ്പൂ മഞ്ഞയ്ക്ക് ഇത്രയേറെ വില വന്നത്. പശുക്കൾക്ക് പ്രത്യേക ഭക്ഷണം നൽകി അവയുടെ മൂത്രത്തിൽ നിന്ന് ഉത്പാദിപ്പിച്ചിരുന്ന ഇന്ത്യൻ യെല്ലോ, ക്രൂരമായ പ്രക്രിയയായതിനാൽ പിന്നീട് നിരോധിക്കപ്പെട്ടു. എങ്കിലും അതിന്റെ തിളക്കവും സുതാര്യതയും ഇന്നും കലാചരിത്രത്തിൽ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നു.

വ്യാവസായിക വിപ്ലവത്തിന് ശേഷം സിന്തറ്റിക് പിഗ്മെന്റുകളുടെ ആവിർഭാവം കലാ ലോകത്ത് വലിയ മാറ്റങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നു. അപൂർവ്വമായ കല്ലുകളെയോ ജൈവ സ്രോതസ്സുകളെയോ ആശ്രയിക്കാതെ തന്നെ കലാകാരന്മാർക്ക് എല്ലാ നിറങ്ങളും കുറഞ്ഞ ചിലവിൽ ലഭ്യമായി. എങ്കിലും പ്രകൃതിദത്ത പിഗ്മെന്റുകൾ നൽകുന്ന സവിശേഷമായ ഘടനയും ദീർഘകാലാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള നിലനിൽപ്പും പരിഗണിച്ച് ഇന്നും ഉന്നത കലാസൃഷ്ടികളിൽ പ്രകൃതിദത്ത നിറങ്ങൾ തന്നെ ഉപയോഗിക്കാൻ കലാകാരന്മാർ താല്പര്യപ്പെടുന്നു.

ചുരുക്കത്തിൽ, അൾട്രാമറൈൻ നീലയുടെയും ലാപിസ് ലാസുലിയുടെയും ചരിത്രം കേവലം രസതന്ത്രത്തിന്റെ കഥയല്ല. അത് മാനവ സംസ്കാരത്തിന്റെയും സാമ്പത്തിക ശക്തിയുടെയും കഥയാണ്. ഒരു നിറത്തിന് ഗ്രാമിന് 80,000 രൂപയിൽ കൂടുതൽ വില വരുമ്പോൾ, അത് കേവലം ഒരു ചായമെന്നതിലുപരി ചരിത്രത്തിന്റെയും പൈതൃകത്തിന്റെയും ഭാഗമായി മാറുന്നു. സിന്തറ്റിക് നിറങ്ങൾ ലോകം കീഴടക്കിയാലും പ്രകൃതിദത്ത അൾട്രാമറൈൻ നൽകുന്ന അന്തസ്സും തിളക്കവും എന്നും സമാനതകളില്ലാത്തതായി തുടരും.

The post ഡാവിഞ്ചിയും മൈക്കലാഞ്ചലോയും പ്രണയിച്ച നിറം! ഒരു ഗ്രാമിന് 80,000 രൂപ, സ്വർണ്ണത്തേക്കാൾ വിലയുള്ള നീലക്കല്ല് appeared first on Express Kerala.