സൈനിക കുടുംബങ്ങളുടെ കണ്ണീരും പെന്റഗണിലെ കൊടുംപോരും: ട്രംപിന്റെ ഇറാൻ നയം സ്വന്തം പാർട്ടിക്ക് പോലും തലവേദനയോ?

ഒരു വശത്ത് ഇറാനെതിരെ കൂടുതൽ ശക്തമായ ബോംബാക്രമണത്തിന്റെ ഭീഷണി. മറുവശത്ത്, അതേ ഇറാനെ സാമ്പത്തിക ഉപരോധങ്ങളിലൂടെ പതുക്കെ സമ്മർദ്ദത്തിലാക്കി ചർച്ചാ മേശയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാനുള്ള നീക്കം. അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് ഡൊണാൾഡ് ട്രംപിന്റെ ഇറാൻ നയം ഇപ്പോൾ മുന്നോട്ടുപോകുന്നത് ഒരേ ദിശയിലല്ലെന്ന് തോന്നിക്കുന്ന വിരുദ്ധ സന്ദേശങ്ങളിലൂടെയാണ്. ഒരു ദിവസം സൈനിക ശക്തി ഉപയോഗിക്കുമെന്ന് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്ന പ്രസിഡന്റ് അടുത്ത ദിവസം സാമ്പത്തിക സമ്മർദ്ദമാണ് പരിഹാരമെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഈ അനിശ്ചിതത്വം ഇപ്പോൾ ഇറാനെ മാത്രമല്ല, ട്രംപിന്റെ സ്വന്തം റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടിയെയും അസ്വസ്ഥമാക്കുകയാണ്. അതിനിടെ, അമേരിക്കൻ സൈനിക സംവിധാനത്തിനുള്ളിലെ അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങളും സൈനികരുടെ കുടുംബങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കേണ്ട ആനുകൂല്യങ്ങളെച്ചൊല്ലിയുള്ള കോൺഗ്രസ് തർക്കവും പുറത്തുവരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇത് ഒരു ഇറാൻ പ്രതിസന്ധിയുടെ കഥ മാത്രമല്ല; ട്രംപ് ഭരണകൂടത്തിന്റെ തീരുമാനമെടുക്കൽ രീതിയും അമേരിക്കൻ ആഭ്യന്തര രാഷ്ട്രീയവും ഒരേസമയം പരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന ഘട്ടമാണ്.

ഇറാനെതിരെ അമേരിക്ക സ്വീകരിക്കുന്ന നിലപാട് കഴിഞ്ഞ ഏതാനും ആഴ്ചകളായി വേഗത്തിൽ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ജൂലൈ അവസാനത്തിന് ശേഷം ഇറാനെതിരെ നടന്നതായി പുറത്തുവന്ന ആദ്യ അമേരിക്കൻ ആക്രമണം ഹോർമുസ് കടലിടുക്കുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സൈനിക കേന്ദ്രങ്ങളിലേക്കായിരുന്നു. കടലിൽ മൈനുകൾ സ്ഥാപിക്കാൻ ഇറാൻ തയ്യാറെടുക്കുകയാണെന്ന് ആരോപിച്ചാണ് റോക്കറ്റ് ലോഞ്ചറുകൾക്ക് നേരെ ആക്രമണം നടത്തിയതെന്നാണ് റിപ്പോർട്ടുകൾ.

എന്നാൽ അതേ സമയത്താണ് അമേരിക്കൻ ട്രഷറി സെക്രട്ടറി സ്കോട്ട് ബെസെന്റ് ഇറാനെതിരെ കൂടുതൽ ശക്തമായ സാമ്പത്തിക സമ്മർദ്ദം പ്രഖ്യാപിച്ചത്. ഇറാന്റെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയെ കൂടുതൽ കർശനമായ ഉപരോധങ്ങളിലൂടെ തളർത്തുകയാണ് ലക്ഷ്യമെന്ന് അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു. സൈനിക നടപടി വർധിപ്പിക്കാതെ തന്നെ സാമ്പത്തിക സമ്മർദ്ദം ഉപയോഗിച്ച് ഇറാനെ ചർച്ചയ്ക്ക് നിർബന്ധിതമാക്കാമെന്ന കണക്കുകൂട്ടലാണ് ഇതിന് പിന്നിലുള്ളത്. അതായത്, അമേരിക്കയിൽ ഇപ്പോൾ രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സമീപനങ്ങൾ ഒരേസമയം പരീക്ഷിക്കപ്പെടുകയാണ്, ഒന്ന് സാമ്പത്തികമായി ഇറാനെ ശ്വാസംമുട്ടിക്കുക, മറ്റൊന്ന് ആവശ്യമെങ്കിൽ സൈനിക ശക്തി ഉപയോഗിക്കുമെന്ന ഭീഷണി നിലനിർത്തുക.

ALSO READ;മനുഷ്യൻ വെറും നിസ്സഹായൻ..! നേപ്പാൾ ദുരന്തം: ഹിമപാളി 22 കിലോമീറ്റർ സഞ്ചരിച്ചത് 7 മിനിറ്റിൽ, നദിയിലേക്ക് പാഞ്ഞിറങ്ങി, പിന്നാലെ ഭൂചലനവും

ഈ വിരോധാഭാസമാണ് ട്രംപിന്റെ സ്വന്തം രാഷ്ട്രീയ സഖ്യത്തിനുള്ളിൽ പോലും അസ്വസ്ഥത സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. ഇറാനെതിരെ കൂടുതൽ കടുത്ത സൈനിക നടപടി വേണമെന്ന് കരുതുന്ന റിപ്പബ്ലിക്കൻ വിഭാഗത്തിനും യുദ്ധം അവസാനിപ്പിക്കണമെന്ന നിലപാടുള്ള വിഭാഗത്തിനും ട്രംപിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ സമീപനം ഒരുപോലെ അസ്വസ്ഥതയാണ് സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. യുദ്ധത്തെക്കുറിച്ച് സൂക്ഷ്മത പുലർത്തുന്ന റിപ്പബ്ലിക്കൻ നേതാക്കൾക്ക് സംഘർഷം നീണ്ടുപോകുന്നതാണ് ആശങ്ക. അതേസമയം, ഇറാനെതിരെ കൂടുതൽ ശക്തമായ നടപടി ആവശ്യപ്പെടുന്നവർക്ക് ട്രംപ് ചില സമയങ്ങളിൽ പിന്നോട്ടുപോകുന്നതും ചർച്ചയുടെ സാധ്യത തുറന്നിടുന്നതുമാണ് നിരാശയുണ്ടാക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് ട്രംപിന്റെ നയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഏറ്റവും വലിയ വിമർശനം പലപ്പോഴും അദ്ദേഹം സ്വീകരിക്കുന്ന തീരുമാനത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ചല്ല, മറിച്ച് അതിലെ സ്ഥിരതയില്ലായ്മയെക്കുറിച്ചാകുന്നത്.

ഇറാനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അമേരിക്കയുടെ ഈ ഇരട്ട സമീപനം മറ്റൊരു തരത്തിലുള്ള പരീക്ഷണമാണ്. സൈനിക ആക്രമണങ്ങൾക്ക് മറുപടി നൽകാൻ ഇറാൻ തയ്യാറാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുമ്പോഴും, അമേരിക്കയുമായി ഉടൻ ഒരു കരാറിലേക്ക് പോകാനുള്ള താൽപ്പര്യം ഇറാൻ പ്രകടിപ്പിച്ചിട്ടില്ല. മറിച്ച്, അമേരിക്കയുടെ സാമ്പത്തിക സമ്മർദ്ദം തങ്ങളെ കീഴടങ്ങാൻ നിർബന്ധിതരാക്കുമെന്ന കണക്കുകൂട്ടലിനെ ഇറാൻ തള്ളിക്കളയുകയാണ്. ഇറാന്റെ പ്രതികരണശേഷി പൂർണമായി അവസാനിച്ചിട്ടില്ലെന്നതാണ് അമേരിക്ക നേരിടുന്ന പ്രധാന യാഥാർഥ്യം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഒരു ആക്രമണം നടത്തിയാൽ അതിന് തിരിച്ചടി ഉണ്ടാകില്ലെന്ന ഉറപ്പ് അമേരിക്കക്ക് ഇല്ല.

ഇറാൻ പ്രതിസന്ധിയുടെ നിഴലിൽ അമേരിക്കൻ പ്രതിരോധ സംവിധാനത്തിനുള്ളിലെ മറ്റൊരു പ്രശ്നവും പുറത്തുവരുകയാണ്. ആർമി സെക്രട്ടറി ഡാൻ ഡ്രിസ്‌കോളിന്റെ രാജി അതിന്റെ സൂചനയായി മാറിയിരിക്കുന്നു. പ്രതിരോധ സെക്രട്ടറി പീറ്റ് ഹെഗ്‌സെത്തുമായുള്ള അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങളും സൈന്യത്തിന്റെ മുൻഗണനകളെച്ചൊല്ലിയുള്ള തർക്കങ്ങളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിന്മാറ്റത്തിന് പിന്നിലുണ്ടെന്നാണ് റിപ്പോർട്ടുകൾ. മിഡിൽ ഈസ്റ്റിലെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന സൈനിക ഇടപെടലിനൊപ്പം പെന്റഗണിലെ മുതിർന്ന നേതൃത്വത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന മാറ്റങ്ങൾ ഭരണകൂടത്തിന്റെ പ്രതിരോധ നയത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർത്തുന്നു.

ഇത് പ്രത്യേകിച്ച് ശ്രദ്ധേയമാകുന്നത് വൈസ് പ്രസിഡന്റ് ജെ.ഡി. വാൻസുമായി ഡ്രിസ്‌കോളിന് അടുത്ത ബന്ധമുണ്ടെന്ന പശ്ചാത്തലത്തിലാണ്. ഇറാഖിൽ സേവനമനുഷ്ഠിച്ചിട്ടുള്ള ഡ്രിസ്‌കോൾ, വാൻസിന്റെ അടുത്ത രാഷ്ട്രീയ വലയത്തിലെ വ്യക്തിയായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. അതിനാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിന്മാറ്റം ഒരു സാധാരണ ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെ രാജിയായി മാത്രം കാണാൻ കഴിയില്ലെന്ന വിലയിരുത്തലുകൾക്കും ഇടയുണ്ട്. സൈനിക നയത്തിന്റെ ദിശയെക്കുറിച്ച് ഭരണകൂടത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങൾ ശക്തമാകുന്നുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യമാണ് ഇതിലൂടെ ഉയരുന്നത്.

അതേസമയം, അമേരിക്കൻ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ മറ്റൊരു വശത്ത് സൈനികരുടെ കുടുംബങ്ങളെ നേരിട്ട് ബാധിക്കുന്ന ഒരു നിയമപോരാട്ടവും നടക്കുകയാണ്. ഭർത്താവിനെയോ ഭാര്യയെയോ സൈനിക സേവനത്തിനിടെ നഷ്ടപ്പെട്ട ചില വിധവകൾക്ക് പുനർവിവാഹം ചെയ്യുമ്പോൾ ലഭിച്ചിരുന്ന ആനുകൂല്യങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടുന്ന പതിറ്റാണ്ടുകൾ പഴക്കമുള്ള നിയമമാണ് ഇപ്പോൾ വീണ്ടും കോൺഗ്രസിന്റെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. നിയമം രൂപീകരിച്ച കാലഘട്ടത്തിൽ അമേരിക്കൻ കുടുംബഘടനയും സ്ത്രീകളുടെ സാമ്പത്തിക സ്വാതന്ത്ര്യവും ഇന്നത്തേതിൽ നിന്ന് വളരെ വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. എന്നാൽ ആ കാലത്തെ നിയമം ഇന്നും ചില സൈനിക കുടുംബങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ വലിയ സാമ്പത്തിക പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുകയാണ്.

ഒരു സൈനികൻ മരിക്കുമ്പോൾ കുടുംബത്തിന് ലഭിക്കുന്ന പ്രതിമാസ ആനുകൂല്യം സാമ്പത്തിക സുരക്ഷയുടെ പ്രധാന ഭാഗമാണ്. എന്നാൽ നിശ്ചിത പ്രായത്തിന് മുമ്പ് പങ്കാളിയെ നഷ്ട്ടപെട്ട് പുനർവിവാഹം ചെയ്താൽ ഈ സഹായം നഷ്ടപ്പെടുന്ന വ്യവസ്ഥ പല കുടുംബങ്ങളെയും അസാധാരണമായ ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പിലേക്ക് തള്ളിവിടുന്നു. ജീവിതത്തിൽ വീണ്ടും ഒരു ബന്ധം സ്ഥാപിക്കണമോ, അതോ സാമ്പത്തിക സുരക്ഷ നിലനിർത്തണമോ എന്ന ചോദ്യം ഒരു കുടുംബത്തിന് മുന്നിൽ വയ്ക്കുന്നത് തന്നെ നിയമത്തിന്റെ മാനുഷിക വശത്തെക്കുറിച്ച് വലിയ ചർച്ചയ്ക്ക് വഴിവച്ചിരിക്കുകയാണ്.

ഇവിടെയാണ് ഇറാൻ യുദ്ധവും സൈനിക കുടുംബങ്ങളുടെ ആനുകൂല്യങ്ങളും തമ്മിൽ അപ്രതീക്ഷിതമായ ഒരു ബന്ധം രൂപപ്പെടുന്നത്. ഒരു വശത്ത് അമേരിക്കയുടെ പ്രതിരോധ ചെലവ് ഉയരുകയാണ്. മറ്റൊരു വശത്ത് വിദേശ സൈനിക ഇടപെടലുകൾക്ക് കൂടുതൽ പണം ചെലവഴിക്കേണ്ടിവരുന്നു. അതേസമയം, യുദ്ധങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കുന്ന സൈനികർക്കും അവരുടെ കുടുംബങ്ങൾക്കും നൽകേണ്ട ആനുകൂല്യങ്ങളുടെ ഭാവി സംബന്ധിച്ച് കോൺഗ്രസ് തർക്കിക്കുന്നു. യുദ്ധത്തിന് ചെലവഴിക്കുന്ന ബില്യൺ കണക്കിന് ഡോളറിനൊപ്പം സൈനിക കുടുംബങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക സുരക്ഷയ്ക്കും ആവശ്യമായ പണം കണ്ടെത്താനാകുമോ എന്നതാണ് യഥാർത്ഥ രാഷ്ട്രീയ ചോദ്യം.

ട്രംപ് ഭരണകൂടം ഇപ്പോൾ നേരിടുന്ന പ്രതിസന്ധി അതുകൊണ്ട് ഇറാനിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. ഇറാനെതിരെ എത്രത്തോളം ശക്തമായി പോകണം, എപ്പോൾ ചർച്ചയ്ക്ക് തയ്യാറാകണം, സാമ്പത്തിക ഉപരോധം എത്രത്തോളം ഫലപ്രദമാകും, ഹോർമുസ് കടലിടുക്കിലെ സംഘർഷം എങ്ങനെ നിയന്ത്രിക്കാം തുടങ്ങിയ വിദേശനയ ചോദ്യങ്ങൾക്കൊപ്പം, യുദ്ധത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ഭാരം അമേരിക്കൻ ജനത എത്രത്തോളം സഹിക്കും എന്ന ആഭ്യന്തര രാഷ്ട്രീയ ചോദ്യവും ഉയരുന്നു.

ചുരുക്കത്തിൽ , ഈ മുഴുവൻ സംഭവവികാസങ്ങളെയും ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു വലിയ ചോദ്യം മാത്രമാണ് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത്: ട്രംപ് ഭരണകൂടത്തിന് ഇറാനെതിരെ വ്യക്തവും ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കുന്നതുമായ ഒരു തന്ത്രമുണ്ടോ? സാമ്പത്തിക ഉപരോധം, സൈനിക ആക്രമണം, ചർച്ച, വീണ്ടും ഭീഷണി, ഇവയ്ക്കിടയിൽ നയം നിരന്തരം മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നാൽ അമേരിക്കയുടെ വിശ്വാസ്യതയ്ക്കും വിദേശനയത്തിനും ആഭ്യന്തര രാഷ്ട്രീയത്തിനും അതിന്റെ വില നൽകേണ്ടിവരും.

ഇറാനെതിരെ നടത്തുന്ന ഓരോ സൈനിക നടപടിക്കും അതിന്റെ സാമ്പത്തിക പ്രത്യാഘാതമുണ്ട്. ഓരോ ഉപരോധത്തിനും അതിന്റെ അന്താരാഷ്ട്ര രാഷ്ട്രീയ പ്രതിഫലനമുണ്ട്. ഓരോ പുതിയ യുദ്ധനീക്കത്തിനും അമേരിക്കൻ സൈനികരുടെ ജീവനും കുടുംബങ്ങളുടെ ഭാവിയും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഇപ്പോഴത്തെ അമേരിക്കൻ പ്രതിസന്ധിയെ വെറും ട്രംപ്–ഇറാൻ സംഘർഷമായി കാണുന്നത് അപൂർണമാകുന്നത്. ഇത് അമേരിക്ക എങ്ങനെ യുദ്ധം നടത്തുന്നു, എങ്ങനെ യുദ്ധം അവസാനിപ്പിക്കുന്നു, സൈനികരെ എങ്ങനെ പരിചരിക്കുന്നു, അതിനുള്ള ചെലവ് ആരാണ് വഹിക്കുന്നത് എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വലിയൊരു രാഷ്ട്രീയ പരീക്ഷണമാണ്.

വീഡിയോ കാണാം…

The post സൈനിക കുടുംബങ്ങളുടെ കണ്ണീരും പെന്റഗണിലെ കൊടുംപോരും: ട്രംപിന്റെ ഇറാൻ നയം സ്വന്തം പാർട്ടിക്ക് പോലും തലവേദനയോ? appeared first on Express Kerala.